← Chapters

သားမက်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာလား

Vol. 12 Ch. 113

သားမက်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာလား

Vol. 12 Ch. 113

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ မြောက်ဘက်၊ မြောက်ပိုင်း နတ်ဘုံတိုက်ကြီး။

ဖြေခွေးတောင် ဟု အမည်ပေးထားသည့် တောင်တန်းများ သည် မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ ၍ ဆက်တိုက် တည်ရှိနေပြီး၊ ထိပ်ဖျားများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်လျက် ရှိသည်။

မြေခွေးတောင် သည် ရှေးခေတ် ကတည်းက နတ်ဆိုးမြေခွေးများ ၏ အခြေစိုက်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်၊ နတ်ဘုံတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးရှိ နတ်ဆိုးမြေခွေးများ အားလုံးနီးပါးသည် ဒီနေရာကနေ စတင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်၊ သို့သော်...

နှစ်ပေါင်း သုံးရာ လောက်ကတည်းက။

နတ်ဆိုးမြေခွေးများ ၏ ဘိုးဘေးဟောင်း ဖြစ်သူ အမြီးကိုး ချောင်းနတ်ဆိုးမြေခွေး က သူမ၏ တပ်ဖွဲ့များ ကို ဦးဆောင်ပြီး ဖန်ရှန် တောင်ကြား ကို တိုက်ခိုက် ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင် ခဲ့တဲ့နောက် မြေခွေးတောင် မှ နတ်ဆိုးမြေခွေးမျိုးနွယ် သည် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်း လာခဲ့သည်၊ နောက်ဆုံးတွင်...

မြေခွေးချီတောင် ၏ အခြေစိုက်ရာ ကိုပင် နတ်ဆိုးဘုရင် ဂိုဏ်း မှ သိမ်းပိုက် ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ 'သိမ်းပိုက်ခြင်း' ဟု ပြောခြင်းသည် လုံးဝ မမှန် ပါဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဆိုးမြေခွေးမျိုးနွယ် ရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အား နဲ့ဆိုရင်၊ လှပပြီး ရတနာများ ပြည့်နှက် နေတဲ့ မြေခွေးတောင် ကို ထိန်းထားနိုင် မယ် မဟုတ်ပါဘူး၊ နတ်ဆိုးဘုရင် ဂိုဏ်း က ဒီမှာ တပ်စွဲ ထားခြင်း...

တောင်ပေါ်မှာ ကျန်ရှိ နေတဲ့ နတ်ဆိုးမြေခွေးများ ကို မောင်းထုတ် ခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ပါဘူး။

အစား သူတို့ကို ခိုလှုံခွင့် ပေးခဲ့ပါတယ်။

အကြောင်းကတော့ နတ်ဆိုးဘုရင် ဂိုဏ်း ရဲ့ လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ ယခင် ဇနီး သည် နတ်ဆိုးမြေခွေး ဖြစ်ခဲ့လို့ပါ...

ဒီ ကောင်းမွန်သော ကုသိုလ် ကြောင့်။

ထို့ကြောင့် မြေခွေးတောင် ပေါ်ရှိ ကျန်ရှိ နေသော နတ်ဆိုးမြေခွေးများ သည် အလွန် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နေကြသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ အပြင်လူများ သူတို့ကို ဖမ်းဆီး ရန် ဝင်ရောက်ဖို့ မရဲ တော့ပါဘူး။

မြေခွေးတောင် ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာ၊ နတ်ဆိုးဘုရင် ဂိုဏ်း ရဲ့ ဌာနချုပ်။

ပြင်းထန်သော အနံ့ တစ်ခု ထွက်နေသည့် သွေးကန်။

ဝမ်ရန်ဝမ် သည် ဒီနေရာတွင် တံတောင်ဆစ်ချိုး ထိုင်နေသည်၊ သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့ နေသည်၊ သူ၏ အကြည့်သည် သွေးကန် ရဲ့ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်၊ ထိုနေရာတွင် သေလုနီးပါး ဧရာမ သားရဲ တစ်ကောင် လဲလျောင်းနေသည်...

၎င်းသည် နတ်ဘုရား သားရဲ ကွေ့နျူ ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သားရဲ ကွေ့နျူ အခု ဘယ်လို‌ နေသေးလဲ?" ဝမ်ရန်ဝမ် မေးသည်။

ကြည့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ပုံရိပ်တစ်ခု သွေးကန် ဘေးတွင် ရပ်နေသည်၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် သွယ်လျ နေသည်၊ သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့ နေသည်၊ သူ၏ မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်း နေသည်၊ ပြီးတော့ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး သည် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ် နေသည်၊ လူများကို ကျောချမ်းစရာ နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ခံစားချက်ကို ပေးသည်ကိုး။

နတ်ဆိုးသားရဲခင် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်၊ သူ ပြောသည်၊ "ကောင်းပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်၊ သူ့ စွမ်းအင် နှင့် သွေး ကို ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်ယူခြင်း မလုပ် ခဲ့ရင်..."

"ဒီ နတ်ဘုရား သားရဲ ဟာ စွမ်းအင် နဲ့ သွေးကုန်ခမ်းမှု ကြောင့် သေဆုံး သွားနိုင်ပါတယ်"။

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရန်ဝမ် သက်ပြင်းချ လိုက်သည်၊ သူ ခါးသီးစွာ ပြုံး သည်၊ သူ၏ မျက်နှာသည် အတော်လေး ဖြူဖျော့ နေသည်၊ ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်လည်း ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း က တောက်ရွှမ်း လို အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က ဒဏ္ဍာရီလာ တိုင်ချင်းဘုံ ကို တကယ်တမ်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့် ခဲ့ပါဘူး၊ ကျူရှင်းဓား ရဲ့ စွမ်းအားက..."

"တကယ့်ကို ထူးခြား ပါတယ်"။

သူတို့ အတူတကွ တိုက်ခိုက် ဖို့ မလုပ်ဆောင် ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူတို့ လုံးဝ ပျက်စီး သွားနိုင်ပါတယ်...

"အင်း..."

နတ်ဆိုးသားရဲသခင် သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "အဘိုးကြီး တောက်ရွှမ်းက တိုင်ချင်းဘုံ ကို တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် က သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ရည်မှန်းချက် ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ နတ်ဆိုး လေးပါး ကို စုစည်း ပြီး နတ်ဆိုး လေးပါး သွေး အစီအရင် ကို အသက်သွင်း ရမယ်..."

ဝမ်ရန်ဝမ် ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက် လာသည်။

အခုလို ဖြစ်လာပြီဆိုတော့။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ နတ်ဘုရား သားရဲကြီး လေးကောင် ကို ရှာဖွေပြီး နတ်ဆိုး လေးပါး သွေး အစီအရင် ကို အသက်သွင်း ရန် နည်းလမ်း တစ်ခုကို ရှာဖွေရ ပေမည်။

မဟုတ်လျှင်။

သူ၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် သည် ဘယ်တော့မှ အကောင်အထည် ပေါ်လာ မည် မဟုတ်ပေ။

"နတ်ဆိုးသားရဲသခင်၊ ဒီ ကွေ့နျူ က အခု တစ်ဝက် သေ နေပြီ၊ ဒါက နတ်ဆိုး လေးပါး သွေး ခင်းကျင်းမှု ကို အသက်သွင်းခြင်း အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိမလား မသိဘူး?"

ဝမ်ရန်ဝမ် စိုးရိမ်မှု အချို့ဖြင့် မေးသည်။

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးသားရဲသခင် ခဏတာ စဉ်းစား သည်၊ သူလည်း မသေချာ ပါ၊ ဒါကြောင့် သူ ပြောနိုင်သည်မှာ-

"သက်ရောက်မှု ရှိမရှိ ကျွန်တော် လုံးဝ မသေချာ ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် နှစ် ထောင်ချီ ဒါမှမဟုတ် ရာချီ စွမ်းအင် ဆေးများ ကို ရှာဖွေပြီး ၎င်းတို့ကို ကြီးမားသော စွမ်းအင်နှင့် သွေး ဆေးလုံး အဖြစ် သန့်စင်ပြီး သူ၏ ဆုံးရှုံး သွားသော စွမ်းအင် နှင့် သွေး ကို ဖြည့်ဆည်း ပေးခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"

"နတ်ဆိုး လေးပါး သွေး ခင်းကျင်းမှု ကို အသက်သွင်း တဲ့အခါ မတော်တဆမှု တွေ မဖြစ် ဖို့..."

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ။

ဝမ်ရန်ဝမ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

အခြေအနေက ဒီလို ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ သူ မည်သည့် မအောင်မြင်မှု ကိုမှ မတတ်နိုင် တော့ပေ။

အနည်းဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေ လေးပင်လျှင်။

သူသည် နောက်ဆုံး ကြီးကျယ်သော အစီအစဉ် ကို မထိခိုက် စေရန် ချောမွေ့ အောင် လုပ်ရမည်။

"တပ်—"

ထိုအချိန်တွင်။

ခြေသံ တစ်ခု အပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ရန်ဝမ် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပိယောင်သည် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ လက်များကို သူမနောက် တွင်ထားကာ ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက် ဝင်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

"အဖေ၊ နတ်ဆိုးသားရဲသခင်"ပိယောင် ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲသခင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

ဝမ်ရန်ဝမ် ၏ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာ ပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ ပြီးတော့ ပြောလိုက်သည်၊ "ယောင်အာ ၊ မင်း ဘာလို့ လာတာလဲ?"

ပိယောင်က စာရွက် တစ်ရွက်ကို ပေးကာပြောလိုက်သည်၊ "အဖေ၊ ဒါက ဟဲယန် မြို့ ကနေ ဒီည ပြန်ရောက်လာတဲ့ သတင်း ပါ"။

"အိုး?" ဝမ်ရန်ဝမ် လက်လှမ်း၍ စာရွက်ကို ယူလိုက်သည်။

သူသည် အတွင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အကြောင်းအရာများ ကို သေချာစွာ ဖတ် သည်၊ ပြီးတော့ လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အမြွက်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မပေါ်ဘဲ မနေနိုင် ခဲ့ပေ။

"အဘိုးအို တောက်ရွှမ်း လည်း လက်လျှော့ လိုက်ပြီပဲ"။

"သူ ဟိုကောင်လေး ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေး တာ မလုပ် ခဲ့ဘူးလား?"

စက္ကူပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အကြောင်းအရာများ သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း မှာ တစ်နေ့တာအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံး ဖြစ်သည်။

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း က ဂျိချန်းဖန် ကို အပြစ်ပေး ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍။

ဝမ်ရိန်ဝမ် လုံးဝ အံ့သြ ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ ကျင့်ကြံ ပြီး ယွီယန်ဇီကို သတ် နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူက သူ့ကို အပြစ်ပေး ချင်မှာလဲ? သူတို့သာ သူ့ကို မောင်းထုတ် လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? အဲဒီအခါကျမှ နောင်တရ ဖို့ နောက်ကျနေပြီ...

ဝမ်ရိန်ဝမ် ဒီအကြောင်းကို သံသယ မရှိခဲ့ပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...

တောက်ရွှမ်း က ကျန်းရှောင်ဖန် ကို စောစောက ထုတ်လွှတ် လိုက်တဲ့ ဓားချက် က အမှန်အကန် ဖြစ်သည်၊ အတွင်းက သတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ က သူ့ကိုပင် ကြောက်လန့် စေခဲ့သည်။

ဒါဟာ သရုပ်ဆောင် ခြင်း မဟုတ်သင့်ပါချေ။

"အဖေ၊ ဂျိချန်းဖန် က ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တော့မှာလား?" ပီယောက် ရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှား နေသည်။

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရိန်ဝမ် သူ၏ ဂေါ်ဖီထုပ်လေး ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာ ဖြင့် ကြည့်သည်၊ ပြောသည်၊ "သူ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တာက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ? မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကြားက အကွာအဝေး က ပိုပြီး ဝေးကွာ သွားမှာပဲ..."

သူ ဂိုဏ်းချုပ် မဖြစ်ခင်က အဆင်ပြေ ခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ပြီးနောက်မှာတော့ ဂျိချန်းဖန် နဲ့ ပိယောင် ကြားက အကွာအဝေး က ပိုပြီး ဝေးကွာ သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပါ၊ သူတို့နှစ်ယောက် အတူတကွ ရှိချင် တယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ရဲ့ လမ်းမှာ အတားအဆီး ဘယ်လောက်များများ ရှိနေမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ...

"ဟွန့်ဟွန့်၊ ပြောပြရင်တောင် အဖေ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး" ပီယောက် မာန အရိပ်အမြွက်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှာခေါင်းရှုံ့ လိုက်သည်။

"ဟဲ၊ ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့ကို အကြောင်းပြချက် မရှင်းပြတာလဲ? မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူ ဆက်ရှိနိုင်သေးလို့လား?"

ဝမ်ရိန်ဝမ် အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ဖြစ်မိ၏။

သူ၏ ဂေါ်ဖီထုပ်လေး က ဂျီချန်ဖုန်း နဲ့ အတူတူ နေနိုင်ရင် သူ သေချာပေါက် ကန့်ကွက် မှာ မဟုတ်ပါချေ။

သူ လက်နှစ်ဖက် နဲ့ ခြေထောက်နှစ်‌ချောင်းနှင့် ပါ ထောက်ခံ မှာပါ။

ပိယောင် ခါးထောက် လိုက်ကာ‌ ပြောလိုက် သည်- "ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ကျွန်မ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင် မဟုတ်တော့ရင်၊ ကျွန်မ သူ့နဲ့ အတူတူ နေလို့ ရတယ်မလား?"

"???"

"ဘာ? သမီးက အဖေနဲ့ အဖေ-သမီး ဆက်ဆံရေး ကို ဖြတ်တောက် တော့မလို့လား?"

ဝမ်ရိန်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာမေးလိုက်သည်။

"မလုပ်ပါဘူး၊ မလုပ်ပါဘူး၊ မလုပ်ပါဘူး" ပိယောင် ခေါင်းခါသည်၊ "ကျွန်မ အရမ်းဉာဏ်ကောင်း တယ်" ဆိုသော အမူအအရာ ဖြင့် ပြောသည်- "ဂျိချန်းဖန်က က ကမ္ဘာပေါ်မှာ မယှဉ်နိုင် အောင်ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွေ ကို ဖျက်ဆီး လိုက်တဲ့အခါ၊ ကျွန်မ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ရဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးလေ!"

"..." ဝမ်ရိန်ဝမ် ရဲ့ ပါးစပ် သည် အနည်းငယ် တုန်သွားသည်။

သူ သူ၏ ဂေါ်ဖီထုပ်လေး ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့် နေသည်။ ပိယောင် တကယ် ကို သားသမီး ဝတ္တရား ကျေပွန်သူပင်။

"သူ ကမ္ဘာပေါ်မှာ မယှဉ်နိုင်အောင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ သမီး တကယ် ယုံ လား?" ဝမ်ရိန်ဝမ် မေးသည်။

ပီယောက် ပြန်ပြောသည်၊ "သူ ငါးနှစ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ယွီယန်ဇီ ကို သတ် နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ နောက်ထပ် ငါးဆယ် နှစ် ထပ်ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ ဓားချက် တစ်ချက် ကို ခံနိုင် တဲ့သူ ရှိပါဦးမလား?"

ဝမ်ရိန်ဝမ် တိတ်ဆိတ် သွားသည်။

ဒီစကားမှာ ပြဿနာ ရှိပါသလော။

ပြဿနာ မရှိပါချေ။

သူ ငါးနှစ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဆိုးရွားသော အခြေအနေ မှာတောင် ယွီယန်ဇီ ကို သတ် နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ နောက်ထပ် ငါးဆယ် နှစ် ထပ်ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်၊ သူ ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။

မကောင်းတော့ပါချေ။

သူ နတ်သားရဲလေးကောင် ကို အမြန်ဆုံး စုစည်း ရမည်။

ပြီးရင် နတ်ဆိုး လေးပါး သွေးအစီအရင် ကို အသက်သွင်း ပြီး ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ကို တိုက်ခိုက် ရမည်!!

ဝမ်ရိန်ဝမ် ရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် မအီမသာဖြစ်နေကာပိယောင် ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်၍ ပြောလိုက်သည်၊ "အဖေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဂျိချန်းဖန် က ကျွန်မကို ကတိပေး ထားပြီးသား၊ သူ အနာဂတ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာရင်၊ အဖေ့ရဲ့ အသက် ကို သေချာပေါက် ချမ်းသာပေး မယ်လို့"။

"..."

ဝမ်ရိန်ဝမ် သူ၏ ဂေါ်ဖီထုပ်လေး(ချစ်စနိုးအမည်) ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့် နေလိုက်၏။

သားသမီး ဝတ္တရား ကျေပွန်သူ။

လွန်စွာ သားသမီး ဝတ္တရား ကျေပွန်သူ။

တကယ်တမ်း ကြွေးကြော်နေသော သားသမီး ဝတ္တရား ပြယုဂ် ပါပဲ။

"ဟူးး—" ဝမ်ရိန်ဝမ် အနည်းငယ် ပင်ပန်း နွမ်းနယ်စွာ သက်ပြင်းချ သည်၊ အတင်းအကျပ် ပြုံး သည်၊ ပြီးတော့ ပြောသည်-

"ကောင်းပြီ၊ သူ့ကို ကျေးဇူးတင် ကြောင်း ပြောပေးပါဦး"။

သားမက်လေးရေ။

ငါ့ကို မသတ် တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင် ပါသည်။

မင်းရဲ့ ယောက္ခထီး ဒီမှာ ဦးညွှတ် ပါတယ်လေ။

All Chapters