လပြည့်ဝန်းရေတွင်း!

ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းသည် မီးဓာတ်မူလစွမ်းအင် မြေလွှာအောက်တွင်သာ ပေါက်ဖွားနိုင်သော အလွန်တန်ဖိုးရှိသည့် မီးဓာတ်သဘာဝရှိ နတ်ဘုံမြေသားရတနာ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းရန် ဆယ်နှစ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုဆောင်းရန် အနှစ်တစ်ရာ၊ မွေးဖွားရန် အနှစ်တစ်ထောင်၊ နှင့် ကျောက်ဖြစ်လာရန် အနှစ်တစ်သောင်း ကြာမြင့် ပေသည်။

သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ ဤ ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းသည်...

‘ကျောက်စိမ်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းသည် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်း ဖြစ်နေကြောင်း ပြောရန်မလိုပေ။

ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုံမြေသားရတနာသည် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခု ဖန်တီးပြုပြင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေ ပေသည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ပါက ဤ ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းသည် လူ၏ ဦးခေါင်းအရွယ်အစားခန့် ရှိနေသောကြောင့် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးပြီးနောက်...

ကျန်ရှိနေသေးသော ပစ္စည်းများ ရှိနေနိုင်သည်။

နောက်ထပ် မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးပြုပြင်ရန် လုံလောက် ပေသည်။

“အဆင့်အမြင့်ဆုံး ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်း? ဒါ ပစ္စည်းကောင်းပဲ!”

ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

သူသည် မူလက သင့်လျော်သော မှော်ဓားတစ်လက်ကိုသာ ဖန်တီးရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းမွန်သော နတ်ဘုံမြေသားရတနာများကို ရှာဖွေရန် အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

သူ၏ ရှေ့မှ ဤ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းသည်...

ဂျိချန်ဖန် ၏စိတ်ကိုပြောင်းလဲ စေခဲ့သည်။

ထိုသို့သော နတ်ဘုံမြေသားရတနာမျိုး ရရှိထားပြီးမှတော့ သက်ဆိုင်ရာ ဓားပျံ တစ်လက်ကို ဖန်တီးပြုပြင်ရန် အလွန် ကောင်းမွန်ပေမည်။ မှင်နှင်း နှင့် နဂါးသတ် တို့သည် ကောင်းမွန်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အခြားသူများ ပြုပြင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ကိုယ်တိုင် ပြုပြင်ထားသည့် သက်ဆိုင်ရာ ရတနာနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထိုအတွေးဖြင့်။

ဂျိချန်းဖန်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ မြေပြင်မှ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

“ဝါး! ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းလား? ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုသေးတယ်!”

ပိယောင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုတည်းထက် ပိုသေးတယ်? နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်ရင် ကျန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ နောက်ထပ် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်သေးတယ်”

ပစ္စည်း မလုံလောက်မှုကြောင့်သာ။

ထို အရွယ်အစားကြီးသော မှော်လက်နက်များကို ဖန်တီးပြုပြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆံထိုး ဒါမှမဟုတ် ဒီလိုမျိုး တစ်ခုခုကို ဖန်တီးလိုက်ရင်ရော?

ဒီလို စဉ်းစားမိတော့

ဂျိချန်းဖန်သည် ရွှယ်ချီအတွက် ဆံထိုးတစ်ချောင်း ဖန်တီးရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့၏ လက်နက်ဖန်တီးခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုက မဆိုးပေ။ သူသည် ယခင်က အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ သီးခြား လေ့လာသင်ယူခဲ့ဖူး ပေသည်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင်...

သူသည် ကျွမ်းကျင်မှုများစွာကို လေ့လာခဲ့ဖူး၏။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်ဖန်တီးခြင်း၊ နှင့် အစီရင်တည်ဆောက်မှုပညာ — သူ အားလုံးကို လက်တည့်စမ်းခဲ့ဖူး ပေသည်။

ဘာ?

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ခဲ့တာလား?

သူ၏ ဂျိချန်းဖန်၏ ယနေ့ အောင်မြင်မှုများသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်!

“ဂျိချန်းဖန်၊ နင် ဘယ်လို မှော်လက်နက်မျိုး ဖန်တီးဖို့ စီစဉ်ထားလဲ” ပိယောင် စပ်စုစွာ မေးလိုက်မိသည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန်သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “သက်ဆိုင်ရာ ဓားပျံတစ်ခု ဖန်တီးမယ်”

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်။

သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ နောက်လက်ဖြင့် နက်နဲသော မီးမှန်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ မှော်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဤ မီးတစ်သောင်း၏ အနှစ်သာရကို မောင်းနှင်ကာ ပူပြင်းသော အပူချိန်ကို ထုတ်လွှတ်စေသည်။

“ဒုန်း—“

ချက်ချင်းဆိုသလို မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တက်လာသည်။

နက်နဲသော မီးမှန်သည် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အသုံးဝင်ပုံများမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်သည်။ ၎င်းကို ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက်သာမက လက်နက်ဖန်တီးရန်၊ နှင့် အစီရင်တည်ဆောက်မှုများ အသုံးပြုရာတွင်ပင် အထောက်အကူပြုနိုင်သည်...

ဒါ မဟုတ်ဘူးလား။

နက်နဲသော မီးမှန်မှ ထုတ်လွှတ်သော မီးတောက်များ။

မကြာမီ ဤ ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းကို အရည်ပျော်စေတော့မည်။

“ရှဲ ရှဲ ရှဲ—“

ပူပြင်းသော မီးတောက်များသည် ချော်ရည်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်မှ မီးဓာတ်မူလစွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူကာ ဤ ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းအတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို သန့်စင်ပေးသည်။

"ရပြီ၊ သွားကြစို့"

ဂျိချန်းဖန် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီးနောက် ပိယောင်နှင့် ယိုကျီတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင်?" ပိယောင် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ သူမသည် ချော်ရည်ပေါ်မှ တဟုန်းဟုန်း တက်လာသော မီးတောက်များကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။

"နင် ဒီအတိုင်း ထားခဲ့တော့မလို့လား"

ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက မီးဓာတ်စွမ်းအင်တွေ ကြွယ်ဝတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဒီ မီးတောက်က တစ်နေ့တာလုံး ခံနိုင်တယ်။ မနက်ဖြန် ပြန်လာပြီး ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းကို ထပ်ပြီး သန့်စင်ဖို့ နောက်ထပ် မီးတောက် ထပ်ထည့်ရုံပဲ"

ဤ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းသည် အနှစ်တစ်သောင်းကြာ မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အညစ်အကြေးများစွာကို စုပ်ယူထားပြီး ၎င်းကို အနှစ်သာရအဖြစ်သို့ အပြီးအပိုင် ပြောင်းလဲရန် အနည်းဆုံး ရက်သတ္တပတ်ဝက်ခန့် သန့်စင်မှု လိုအပ်ပေမည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်

ဂျိချန်းဖန်သည် ရှောင်ချီမြို့လေးတွင် ရက်သတ္တပတ်တစ်ဝက်ခန့် နေရတော့ ပေမည်။

ထိုစကားကို ကြားသော်ပိယောင်စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်ထိန်းချုပ်ထားသော စိမ်းလန်းသော လက်စွပ် မှော်လက်နက် မှ ထုတ်လွှတ်သည့် မီးတောက်သည် အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ရှိပြီး သာမန် ရှန်ချင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင် ထိတွေ့ရန် မရဲပေ။

ချီရွှမ်ကျောက်စိမ်းကို ခိုးယူရန် မည်သူမျှ မိုက်မဲစွာ ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆရသည်။

ထိုလူသုံးဦးသည် ကျောက်နက်လိုဏ်ဂူမှ ထွက်လာကြသည်။

လိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဂျိချန်းဖန်၏ အကြည့်များ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝေ့ဝဲသွားသည်။

သူသည် ရှေ့တွင် ရှေးဟောင်းရေတွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် တောမြက်များနှင့် နွယ်ပင်များ ဝန်းရံနေသည်။ ရေတွင်းတစ်ခုလုံးတွင် အပေါက်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ရွှစ်—"

လပြည့်ဝန်းသည် ကောင်းကင်တွင် မြင့်မြင့်မားမား တည်ရှိနေသည်။

နူးညံ့သော လရောင်ခြည်သည် ကမ္ဘာမြေကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ကမ္ဘာလောကကို နက်နဲသော အဖုံးအကာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ အချိန်သည် မသိလိုက်ဘဲ ညဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ပိယောင်နှင့် ယိုကျီတို့သည် ဂျိချန်းဖန်၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းရေတွင်းကို မြင်လိုက်ရ ပေသည်။

ပိယောင်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားသည်။

သူမသည် ရှေးဟောင်းရေတွင်းဆီသို့ ခုန်ဆွခုန်ဆွဖြင့် သွားလိုက်ပြီး ဂျိချန်းဖန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချီမြို့လေးမှာ လပြည့ဆိုဝန်း‌ေရတွင်း တာ ရှိတယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီတွေမှာ ပြောကြတယ်။ လပြည့်ညမှာ ရေတွင်းကို ကြည့်လိုက်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူ ဒါမှမဟုတ် အရာဝတ္ထုကို မြင်ရလိမ့်မယ်တဲ့"

"အဲဒါ တကယ်ဟုတ်လား မဟုတ်လား မသိဘူး"

ပြောပြီးနောက်။

ပိယောင်၏ အကြည့်များ ညကောင်းကင်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လပြည့်ဝန်းသည် မြင့်မြင့်မားမား တည်ရှိနေပြီး ဒီညသည် 'လပြည့်ဝန်းရေတွင်း'အတွက် အစပျိုးသည့် အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးဖြင့်။

ပိယောင်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ရေတွင်းကို ချဉ်းကပ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ အထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ရွှစ်—"

ရှေးဟောင်းရေတွင်းထဲမှ ရေများသည် တည်ငြိမ်နေ၏။

လရောင်အောက်တွင် သူမသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သူမ၏ ကိုယ်ပွားရိပ်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဟမ်? ဒဏ္ဍာရီက မှားနေတာလား..." ပီယောက် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ရွှစ်—"

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်။

ရေသည် အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားသည်။

ရေပေါ်မှ ကိုယ်ပွားရိပ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု နေရာယူလာသည်— လူငယ်တစ်ဦး၏ အဖြူရောင်အဝတ်အစားများ လွင့်ပျံနေသည်!

ပိယောင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမသည် ရှေးဟောင်းရေတွင်းကို ငေးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်လာကာ သူမ၏ ဖြူဝင်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့သော အနီရောင်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်..."

ပိယောင် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာသည် ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် နီမြန်းနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှင်းနေပါပြီ

ရေတွင်းက ပေးလိုက်သည့် အဖြေသည် သူမကို အလွန်ကျေနပ်စေခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့။

ဂျိချန်းဖန်နှင့် ယိုကျီတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ စပ်စုစွာဖြင့် ရေတွင်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

"နင် အရင်လား"

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ ဘေးနားရှိ လှပသော ယိုကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယိုကျီ သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ကြယ်မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမှ မရှိသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ဂျိချန်းဖန်အနည်းငယ် ပခုံးတွန့်လိုက်မိသည်။

သူသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ရေတွင်းအောက်ခြေကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ရွှစ်—“

ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားရိပ်ပင်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်။

ရေသည် အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားသည်။

ကိုယ်ပွားရိပ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင်ဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခု နေရာယူလာသည်။ အေးစက်သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသလိုဖြစ်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်—

“ရွှယ်ချီလား”

ဂျိချန်းဖန်အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤ ပြည့်ဝန်းတွင်းရေသည် ဤမျှ နက်နဲဆန်းကြယ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“ရွှစ်—“

ထိုအချိန်မှာပင်။

ရေသည် ထပ်မံ လှိုင်းထသွားသည်။

နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် အနည်းငယ် သိမ်မွေ့ပြီး အနီရောင်ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ပေ။

ဂျိချန်းဖန်သည် ပိုမို နီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုရန် မူလက ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သို့သော်...

ရေသည် ထပ်မံ လှိုင်းထပြန်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ အစိမ်းရောင်ဝတ် မိန်းကလေးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

“ရွှစ်—“

ရေသည် ထပ်မံ လှိုင်းထပြန်သည်။

နောက်ထပ် မျက်နှာကို မမြင်ရသော အဖြူရောင်ဝတ် မိန်းကလေးတစ်ဦး ပေါ်လာပြန်သည်။

???

ဂျိချန်းဖန်အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။

သူသည် ထိုပုံရိပ်များထဲမှ အချို့ကို သူ မမြင်ဖူးကြောင်း မိမိကိုယ်ကို အသေအချာ ပြောနိုင် ပေသည်။

ဒါ ဘာသဘောလဲ။

သူတို့ကို အိမ်ပေးချင်တာလား။

ဂျိချန်းဖန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

…

…