ကနဦးနယ်ပယ်နှင့် မရီဒျန် ၁၂ ခု

မိုးမြေ၏ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော ပမာဏနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် လူသားတို့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်တရာ သေးငယ်လှပေ၏။

သို့သော် ထိုသို့ သေးငယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းအစ အနည်းငယ်မျှကို ထုတ်ယူသုံးစွဲလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သာမန်လူသားတို့အား ငုံ့ကြည့်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပေတော့သည်။

လေပြင်းလျှပ်စီး ရတနာကျမ်း၏အထက်အတွဲကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းအဆီအနှစ်များ၏နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အာနိသင်ကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးသန့်စင်ရမည် ဟူ၏။

သို့မှသာ သာမန်လူသား၏ရုပ်ခန္ဓာသည် မိုးမြေ၏စွမ်းအင်အဆီအနှစ် များကို လက်ခံသိုလှောင်နိုင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီလာမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ မရီဒျန်(၁၂) ခုကို ပြည့်ဝအောင် ဖြည့်ဆည်းရမည့် ပင်ပန်းကြီးစွာသော လုပ်ငန်းစဉ်သာ ဖြစ်တော့သည်။

အဖိုးတန် ဆေးဝါးများ၏အထောက်အပံ့ မပါဘဲ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အလွန်တရာ နှေးကွေးနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီအတွက် အချိန်ဟူသည် ပူပန်စရာ ကိစ္စမဟုတ်ချေ။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၇၆ နှစ်]

[ကနဦးနယ်ပယ် - လေပြင်းလျှပ်စီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်းမူလပညာရပ် ]

[ပဉ္စမမြောက်နှစ် - သင်သည် မိမိကိုယ်တွင်းရှိ ဒဏ်ရာများနှင့် နှစ်ရှည်လများ စုဆောင်းလာခဲ့သော ရောဂါဝေဒနာများကို ကုသရန်အတွက် မိုးမြေစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။]

[၁၅နှစ်မြောက် - သင်၏တည်ငြိမ်အေးဆေးသော စိတ်နေသဘောထားကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးတွင် အဖုအထစ်မရှိဘဲ ပထမဆုံးသော စွမ်းအင်ဝင်ပေါက်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။]

[၃၅နှစ်မြောက် - မရီဒျန် သုံးခုကို ပြည့်ဝစွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ လေပြင်းလျှပ်စီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း ပညာရပ်ကို စတင် အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။]

[၃၈နှစ်မြောက် - သင်၏တိုးတက်မှုနှုန်း စတင် နှေးကွေးလာသည်။ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုသောအခါ မရီဒျန်များအတွင်း သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်များသည် သင်၏အငွေ့အသက် သက်ရောက်နေပြီး၊ သန့်စင်သော မိုးမြေစွမ်းအင်များနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။]

[ဤကိစ္စအတွက် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းမရှိပါ။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာထား၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံရုံသာ ရှိတော့သည်။]

[၆၅နှစ်မြောက် - သင်သည် မရီဒျန် ငါးခု ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လေပြင်းလျှပ်စီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း ပညာရပ်၏ သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၁ နှစ်]

[လက်ကျန် ကိုယ်ပိုင်သက်တမ်း - ၄၆ နှစ်]

...

ဤသည်ကား သူ၏ကိုယ်ပိုင်သက်တမ်းက နတ်ဆိုးသက်တမ်းထက် ကျော်လွန်သွားသော ပထမဆုံး အကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ကျောက်သားလှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးကို အာရုံခံစားမှု အသစ်ဖြင့် သိရှိနားလည်နေမိသည်။ သက်တမ်း (၂၅) နှစ်ခန့် တိုးပွားလာခြင်းထက်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုက သူ့ကို ပို၍ ပီတိဖြစ်စေသည်။

မရီဒျန် ငါးခုမှ လျှံကျလာသော စွမ်းအင်များသည် ကြာကန်မှ စီးဆင်းလာသော စမ်းရည်ပမာ သူ၏ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးအဆစ်များကြားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ထိုခံစားမှုသည် ယစ်မူးဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သူသည် လက်ဝါးကို မြှောက်၍ လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်သည်။ လက်ချောင်းထိပ်များမှ သွေးရောင်သမ်းနေသော အဖြူရောင် အခိုးအငွေ့ ပါးပါးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲခံ၍ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသော လေပြင်းလျှပ်စီးပညာရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အစစ်မှန်ယန်ဓားသိုင်း မှ တဆင့် သွေးစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သန့်စင်သော မိုးမြေစွမ်းအင်များတွင်ပင် သွေးနံ့အနည်းငယ် စွဲကျန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရှန်းယီသည် ဓားကို တချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ယခင်နေ့က သူအသုံးပြုခဲ့သော အစစ်မှန်ယန်ဓားသိုင်းထက် များစွာသာလွန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ကုန်ဆုံးစေခြင်း မရှိဘဲ မရီဒျန်များမှ စွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကနဦးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်ရာ ခေတ္တတာ စွမ်းအင်မြင့်မားစေသော ထိုဓားသိုင်းကို သူ အားကိုးစရာ မလိုတော့ချေ။

ရှန်းယီသည် နေရာမှထ၍ လမ်းကြားလေးထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း မိုးပေါ်သို့ ပျံတက်သွားနိုင်သကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။

"နည်းနည်းတော့ ခေါင်းနောက်စရာပဲ..."

မိမိ၏ထူးကဲသော စွမ်းအားသစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မူးဝေမှုကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ နတ်ဆိုးသုံးမျိုးနှင့် ငြိစွန်းနေပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေသည် အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ဆိုရမည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ရရှိထားသော သက်တမ်း (၄၀) ကျော်ကို အလဟဿ အဆုံးရှုံးခံ၍ မဖြစ်ချေ။

သို့သော် ထိုနတ်ဆိုးများသာ သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာခဲ့လျှင်မူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များ မည်မျှ ထက်မြက်ကြောင်း စမ်းသပ်ရန် ရှန်းယီ ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပါ။

နတ်ဆိုးသက်တမ်း (၁) နှစ်သာ ကျန်ရှိတော့ခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် မလုံမခြုံ ဖြစ်စေသည်ကတော့ အမှန်ပင်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနချုပ်ရုံးခန်း

အချိန်ကား နံနက်ခင်းသို့ ကောင်းစွာ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရာဇဝတ်ရုံးတော်မှ အမှုထမ်း ခြောက်ဦးသည် ကျိုးပဲ့နေသော တံခါးပေါက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။

ဆုန့်ချန်ဖုန်းသည် နံနက်စောစောကတည်းက အထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့ရာ၊ နဖူးတွင် ပတ်တီးများ စည်းထားပြီး မျက်နှာထား တင်းမာလျက် တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ပေ။

ချန်ကျိသည် မျက်လုံးထောင့်မှတဆင့် မြေပြင်သို့ အကဲခတ်လိုက်သည်။ အဖြူရောင် အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အလောင်းနှစ်လောင်းမှာ မနေ့ညက ရှန်းယီကို လာရောက်ရှာဖွေသော လူနှစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ပုပ်စော်နံနေပြီဖြစ်ရာ သေဆုံးသွားသည်မှာ ယုံမှားသံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

သာမန်ရက်များတွင်ဆိုလျှင် ရှန်းယီ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ဆုန့်ချန်ဖုန်းကို ကြောက်ရွံ့ကြမည် မဟုတ်ဘဲ ဟန်ပြလောက်သာ ဆက်ဆံကြမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ လူသေမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

တဖက်တွင်လည်း အခြားဌာနမှ ရောက်ရှိနေသော အမှုထမ်းတစ်စုသည် လက်ပိုက်လျက် မာန်မာန ထောင်လွှားသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေကြသည်။

ဤလူများသည် ခေါင်းဆောင်ဆုန့်နှင့်အတူ ပါလာကြသူများ ဖြစ်ပြီး လာရင်းကိစ္စ ကောင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ပြင်ပလူများသည် အိမ်တွင်းလူများထက် ဦးစွာ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ မရောက်နိုင်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လေပြီ။

ချန်ကျိအတွက် အစိုးရိမ်ရဆုံး အချက်မှာ ရှန်းယီ ယခုထက်ထိ ပေါ်မလာသေးခြင်းပင်။

"..."

ထိုစဉ်မှာပင် အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်တစ်ခုသည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

လူတိုင်း၏အကြည့်များက ထိုလူထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြသည်။ လာသူမှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ အခြားဌာနမှ အမှုထမ်းများ၏မာနထောင်လွှားသော မျက်နှာထားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခါးကြားမှ ဓားရိုးပေါ်သို့ လက်များ အသီးသီး ရောက်သွားကြတော့သည်။

ခေါင်းဆောင်ဆုန့်သည် ဤလက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို နံနက်စောစောစီးစီး ခေါ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ထောက်ရှုခြင်းအားဖြင့် အထက်အရာရှိကြီးများ၏သဘောထား ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရှန်းဟူသော လူမှာ မောက်မာဝံ့ကြွားခွင့် ရတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးတောမိကြသည်။

ထိုသူများ၏လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ကျိ၏လူများ မျက်နှာပျက်သွားကြသော်လည်း ချန်ကျိ တစ်ဦးတည်းသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူ၏ဓားရိုးကို တိတ်တဆိတ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ဤသို့ အခြေအနေ တင်းမာနေသော အချိန်၌...

ဒဏ်ရာရနေသော ခေါင်းဆောင်ဆုန့်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ခက်ခဲစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဝဆီသို့ ခြေကို တရွတ်တိုက်ဆွဲကာ လျှောက်သွားလေသည်။

သူသည် နံရံကို မှီ၍ အတင်းကာရော ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊

"ရောက်လာပြီလား..."

ရှန်းယီက ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်ပြရင်း "အင်း" ဟုသာ တိုတောင်းစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သနားစရာကောင်းသော ဤလူအိုကြီး အဘယ်ကြောင့် အိမ်တွင် အနားမယူဘဲ ရောက်နေသနည်းဟု နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ မိမိကိစ္စများကို ရှင်းလင်းပေးမည့်သူ ရှိနေခြင်းက မိမိအတွက် ဒုက္ခသက်သာစေသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

"မွန်းလွဲပိုင်းလောက်မှ ရောက်လာမယ်လို့ ထင်ထားတာ" ဆုန့်ချန်ဖုန်းက နှုတ်ဆက်ရန် လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အိမ်မှာ ကြွက်တစ်ကောင် သောင်းကျန်းနေလို့ ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်ဘူးလေ။ ဒါနဲ့ စောစောထလာလိုက်တာ"

ရှန်းယီသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ကာ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ထွေထွေထူးထူး ကိစ္စရှိလို့လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အပြင်ဘက်မှ လူများသည် မိုးပေါ်သို့ မော့ကြည့်မိမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

အခန်းထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရာထူးကြီးသော ထိုင်ခုံတွင် အရာရှိရှန်းက ထိုင်နေပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ဆုန့်က ခါးကိုကိုင်လျက် ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဓားကို ကိုင်ထားသော လက်များ အလိုလို ပြေလျော့သွားကြသည်။

ဆုန့်ချန်ဖုန်းသည် ရှန်းယီအပေါ် သတိထား ဆက်ဆံတတ်ကြောင်း သတင်းမှာ မဆန်းလှသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်လာပြီးမှ ဤသို့ အရှက်ကွဲခံလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

"တောက်..."

အခြားဌာနမှ အမှုထမ်းများသည် မျက်နှာများ ပူထူသွားကြပြီး ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားချင်စိတ်သာ ရှိကြတော့သည်။

သို့သော် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ ဆုန့်ချန်ဖုန်းက သူတို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ခြင်းပင်။

"လူအင်အား ဖြည့်ဖို့ ဒီထဲက တစ်ယောက်နှစ်ယောက်လောက် ရွေးမလား။ အားလုံးက လက်ရွေးစင်တွေချည်းပဲ"

ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြီး၏မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဘိုင်ယွင်ခရိုင်သည် မကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် သတင်းစကား ပျံ့နှံ့လွယ်သည်။ ရှန်းယီနှင့် ပေါင်းသင်းလျှင် နေထိုင်ရ သက်သာမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏နည်းလမ်းများက အလွန် ညစ်ပတ်လှသည်။

နေ့တစ်ဝက်မကြာမီပင် သူတို့၏ဂုဏ်သတင်းများလည်း ရှန်းယီကဲ့သို့ ပုပ်သိုးသွားလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ် ယုတ်မာသူများအဖို့ ကိစ္စမရှိသော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းလိုသူများ အနေဖြင့်မူ ရှန်းယီက အပြစ်မဲ့ အမျိုးသမီးများကို အနိုင်ကျင့်သည့်အခါ မသိချင်ယောင် ဆောင်ရမည့် အဖြစ်မျိုး အရောက်မခံနိုင်ကြပေ။

"သူတို့က အသုံးကျလို့လား..."

ရှန်းယီက မျက်ခုံးပင့်လျက် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည် အချို့ ရှိနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟောင်း သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် ယခင်လူဟောင်းများကို ပြန်သုံးရန် မသင့်တော်ပေ။

သို့သော် သူ့တွင်လည်း စံနှုန်းသတ်မှတ်ချက်များ ရှိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လျူလီမြောင်ရွာကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည် သတင်းပို့နိုင်စွမ်း ရှိရမည်။

သူ၏စကားက အပြင်ဘက်မှ လူများကို ဒေါသထွက်စေသည်မှာ အမှန်ပင်။ ကာမဂုဏ်လိုက်စားပြီး ဟန်ဆောင်ကောင်းသော သူကများ မိမိတို့၏ အရည်အချင်းကို မေးခွန်းထုတ်ရဲသေးသည်။

ရှန်းယီ၏ကာလကြာရှည် စွန့်ပစ်ထားခဲ့သော အရိုးခြေမွသိုင်းကွက် ထက်တော့ သူတို့က သာလွန်ပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် လူအများ၏ရှေ့မှောက်၌ပင် ဆုန့်ချန်ဖုန်းက ခါးသက်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကတော့ ဘယ်သူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်တာပေါ့၊ မင်းနဲ့တော့ ယှဉ်လို့ ဘယ်ရပါ့မလဲ..."

စကားလုံးများက သာမန်ရိုးရိုးဟု ထင်ရသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ထူးဆန်းနေသနည်း။

လူအုပ်ကြီးက ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို စဉ်းစားနေကြစဉ်...

ချန်ကျိ တစ်ယောက်သာ မျက်လုံးကို အပေါ်သို့ လှန်လိုက်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောတူကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

ရှန်းယီ၏ကြောက်ခမန်းလိလိ ပါရမီနှင့် စာလုံး ၇၈ လုံးပါကျမ်း ကို ရရှိထားသည်ဖြစ်ရာ နောင်နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းတွင် ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပြီးပြည့်ဝသောခန္ဓာက်ိုယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။