မွေးဝါခွေးနတ်ဆိုးကြီးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

အထွတ်အထိပ်အဆင့် တိမ်ခွင်းလက်သီးသိုင်း

ကနဦးအဆင့် မရီဒျန်ငါးခု၏စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုနှင့်အတူ ရှန်းယီ၏လက်ဝါးများတွင် ‌မိုးမြေစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူ၏လက်သီးချက်တိုင်းသည် မွေးဝါကြီး၏ အသားနှင့် ကလီစာများကို အစိမ်းလိုက် ချေဖျက်ပစ်တော့မည့်အတိုင်း ပြင်းထန်လှသည်။

"လာစမ်း ထပ်လာခဲ့ဦး"

မွေးဝါကြီးသည် သွားများကို စိနေအောင် တင်းထားသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဌာန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားသော်လည်း နီရဲသော နတ်ဆိုးစွမ်းင် များမှာမူ လေနှင့်အတူ ပွပွတက်လာပြီး ပေ (၃၀) ပတ်လည် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထိုစွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ ဆွေးမြည့်ပျက်စီးကုန်သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် ၎င်းသည် ဤအန္တရာယ်များလှသော နည်းလမ်းကို ယခင်က အသုံးမပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနီရဲသော မြူခိုးများအောက်တွင် သက်ရှိဟူသမျှ ပျက်သုဉ်းရစမြဲပင်။

လူသားဘဝမှ ကျော်လွန်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင်များသာလျှင် မိုးမြေစွမ်းအင်ဖြင့် ခဏမျှ ခုခံနိုင်ကြသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူက စွမ်းအင်ပိုမိုစုဆောင်းထားနိုင်သလဲ ဆိုသည်ကသာ အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်သွားသည်။

ရှန်းယီ ဓားဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် မွေးဝါကြီးသည် သူ၏အဆင့်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် စုဆောင်းလာခဲ့သည့် ၎င်း၏နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ထက် ရှန်းယီ၏အခြေခံက ပိုခိုင်မာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းမယုံကြည်ပေ။

သို့သော် ရှန်းယီ သည် မောပန်းခြင်း လက္ခဏာ အလျဉ်းမရှိဘဲ လက်သီးချက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက ဆက်တိုက် ထိုးနှက်နေသည်။

သူ၏အသက်ရှူသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အဖြူရောင်မြူခိုးမှာ ပါးလွှာလွန်းသဖြင့် နီရဲသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်အောက်တွင် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မွေးဝါကြီး၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ၎င်း၏မျက်နှာထက်တွင် တွန့်ဆုတ်မှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

၎င်း တစ်ခုခုကို မှားယွင်းတွက်ချက်မိသွားပုံရသည်။

"မင်း..."

လက်သီးချက်သည် ရွှေရောင်အမွေးများကို ဖောက်ထွက်ပြီး လေလျှော့လိုက်သော ပူဖောင်းတစ်ခုကို ထိုးဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

အရေပြားအထပ်ထပ်အောက်တွင် ခွေးနတ်ဆိုး၏ အသားများမှာ လုံးဝကုန်ခမ်းသွားပြီး အနှစ်မရှိသော အခွံသာ ကျန်တော့သည်။

"အသက်ချမ်းသာပေးပါ" မွေးဝါကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်တောင်းပန်တော့သည်။

ရှန်းယီ သည် ကြေမွနေသော ကလီစာပုံထဲမှ သူ၏လက်ဝါးကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဓားရိုးကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားအိမ်များကြားမှ ဓားသွားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သေသပ်လှပသော ဓားချက်ဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

[ ကနဦးအဆင့် (အစောပိုင်း) ခွေးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ]

[ စုစုပေါင်းသက်တမ်း: (၅၇၅) နှစ်၊ ကျန်ရှိသက်တမ်း: (၁၈၀) နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်း ပြီးဆုံး။ ]

ကောင်းကင်ယံကို ပြည့်နှက်နေသော နီရဲသော မြူခိုးများသည် အမှီအခိုကင်းမဲ့သွားကာ ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်ကုန်သည်။

အဝေးတွင် ထိုင်နေကြသော ရွာသားများ၏မှုန်ရီနေသော မျက်လုံးများတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

မြူခိုးများထဲမှ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ လျှောက်ထွက်လာသော လူငယ်လေးသည် သူ၏ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များအောက်တွင် သူသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း ရောက်စကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မနေဘဲ အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ဟန်မှာမူ လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ မတ်တပ်ရှိနေဆဲပင်။

သူ့အနောက်တွင်မူ အရေပြားခြုံထားသော အရိုးစုကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ကြီးမားသော အလောင်းကြီးမှာ လဲကျနေသော အလံတစ်ခုကဲ့သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

...

ဘိုင်ယွမ်ခရိုင်မှ လျူလီမြောင်ရွာသို့ သွားသော လမ်းငယ်လေးပေါ်တွင်။

ချန်ကျိ သည် သူ၏မြည်းအိုကြီး၏လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း စိတ်မအေးဖြစ်နေသည်။

လျိုတျန်းလီ သည် အရာရှိတစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း သူ၏စကားတစ်ခွန်းကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန မှ မည်သည့်အမှုထမ်းမျှ မပုန်ကန်ရဲကြပေ။

ချန်ကျိ သည် သူ၏ညီမကို အမြန်နေရာချထားပေးပြီးနောက် တစ်ယောက်တည်း လာကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြည်းအိုကြီး၏ အေးဆေးလှသော ခြေလှမ်းများကို ကြည့်ကာ သူ အံကိုကြိတ်လျက် မြည်းကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ပြီး ခြေကျင်အမြန်ပြေးလွှားကာ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ဖြင့် ရှေ့သို့ အပြင်းနှင်လာခဲ့သည်။

မကြာမီ သွေးညှီနံ့တစ်ခု သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ချန်ကျိ ၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး ဓားအိမ်ကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

တစ်ခုခုကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပုံရသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ သိသိသာသာ တုန်ရီနေသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်မှုများ လွှမ်းမိုးနေပြီး အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသော လယ်ကွင်းပြင်ကို မြင်ယောင်နေမိသည်။

သူ အံကိုကြိတ်ကာ ရွာထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်လိုက်သည်။

"..."

ခဏအကြာတွင် ထမင်းချက်သည့် မီးခိုးငွေ့များ သူ၏မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ရွာသားနှစ်ယောက်သည် လယ်ကန်သင်းပေါ်မှ ဖြတ်လျှောက်လာကြပြီး ချန်ကျိ ကို တွေ့သောအခါ ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အဆင်မပြေသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းညှစ်ထုတ်ပြကြသည်။

ချန်ကျိ သည်လည်း ပြန်ပြုံးပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှာ တောင့်တင်းနေသဖြင့် ပြုံး၍မရပေ။

ရွာသားနှစ်ယောက် သယ်လာသော အရာကို သူ စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

၎င်းမှာ သွေးများခဲနေသော အမွေးအမှင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ခြေထောက်ကြီးတစ်ဖက် ဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပုံရသည်။

"အရာရှိက ပြောတယ်... ကြိုက်သလောက် စားလို့ရတယ်တဲ့။ စားလို့မကုန်တာတွေကိုတော့ သူ့အတွက် လှည်းပေါ် တင်ပေးထားလိုက်ပါတဲ့။"

ရွာသားတစ်ဦးက သွားရည်မြိုရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျိ လုံးဝ ဆွံ့အသွားသည်။

အရာရှိ

ဘိုင်ယွမ်ခရိုင် တစ်ခုလုံးမှာ ရှန်းယီ ကလွဲလို့ ဘယ်အရာရှိက ဒီနေရာကို ခြေချရဲမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ

ချန်ကျိ သည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထိုလူနှစ်ယောက်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီ သူရင်းနှီးနေသော လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူထင်ထားသကဲ့သို့ ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းမျိုး မရှိပေ။

ရှန်းယီ သည် လယ်ကန်သင်းပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ကလေး ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့် ဝိုင်းနေကြသည်။

ထိုကလေးများသည် သူ၏ဓားကို ဂရုတစိုက် ကိုင်ကြည့်နေကြသည်။ ရွာသား ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာမူ ရွှံ့နွံထဲမှ နတ်ဆိုးအလောင်းများကို ကြာစွယ်တူးသကဲ့သို့ အလုပ်များစွာဖြင့် ဆွဲထုတ်နေကြသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ နတ်ဆိုးလက်မောင်းကြီး တစ်ခုကို မလိုက်ရသည့်အခါ သူတို့ ပြုံးပျော်နေကြသည်။

သွေးသံရဲရဲ မြင်ကွင်းနှင့် အေးချမ်းသော မြင်ကွင်း၊ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် မြင်ကွင်းနှစ်ခုမှာ သူ၏ရှေ့တွင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ရောယှက်နေသဖြင့် အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

ချန်ကျိ သည် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေပြီး ထိုလူ့အနားသို့ မည်သို့ လျှောက်သွားမိသည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။

သူသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။ "နတ်ဆိုးတွေက..."

ရှန်းယီ က အံ့သြသလို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ အကုန် ရှင်းလိုက်ပြီ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျိ နားထဲတွင် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယရင်က မျောက်နတ်ဆိုး အကြောင်း မေးတုန်းကလည်း အရာရှိ ရှန်း ဤအတိုင်းသာ ပြန်ဖြေခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ သွေးနီရောင်များဖြင့် ရွှဲစိုနေသော ရွှံ့နွံထဲသို့ တုန်ရီနေသော လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသော ပုပ်စပ်ညှီစော် နံစော်မှုကို ခုခံရင်း "ဒါကို... ရှင်းလိုက်တာလို့ ခေါ်တာလား"

ဤနေရာသည် အနောက်ဘက် မြို့ပြင်စွန်း ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှ ခြေတစ်လှမ်း ထွက်လိုက်သည်နှင့် မွေးဝါနတ်ဆိုးများ၏နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ရပ်လျက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုသာ ရှိသည်။

တစ်ခုမှာ မွေးဝါနတ်ဆိုး အိမ်ပြင်ထွက်သွားချိန် ဖြစ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် သူတို့အားလုံး ဤနေရာမှာပဲ အလောင်းဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဒုတိယအချက်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခဲယဉ်းသော်လည်း ပထမအချက်ထက်စာလျှင် ပို၍ ယုတ္တိရှိနေသဖြင့် ချန်ကျိ မှာ ၎င်းသည် အမှန်တရား ဖြစ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ပြောနေရသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ခန့်က ဤလူသည် ပြုပြင်မရသော လူမိုက်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့် မွေးဝါနတ်ဆိုးနှင့် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများကို ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုလျှင်တော့ သူသည် ဤလူကို ဘိုးဘေးအဖြစ်ပင် တင်စားရတော့မည်။

"အလောင်းတွေကို သွားသိမ်းလိုက်ဦး၊ မြို့ကို ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

အလုပ်သမားတစ်ယောက် အနားမှာ ရှိနေသဖြင့် အသုံးမချလျှင် နှမြောစရာပင်။

ရှန်းယီ သည် သူ၏လက်ကို ကမ်းလိုက်ရာ ကလေးများသည် သူတို့၏အဝတ်အစားများဖြင့် ဓားအိမ်ပေါ်ရှိ လက်ရာများကို သေသေချာချာ သုတ်ပေးကြပြီး သူ၏လက်ဝါးထဲသို့ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းကောင်း သွားပါဦး ဦးဦး" ဟု ကလေးများက သွားကျိုးလေးများ ပေါ်အောင် ရယ်ပြရင်း ပြောလိုက်ကြသည်။

သူသည် ဓားကို ခါးတွင် ချိတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

[ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း: (၆၇၂) နှစ် ]

သန်မာလှသော ခွေးနတ်ဆိုး (၁၂) ကောင်၏ သက်တမ်းနှင့် မွေးဝါနတ်ဆိုးကြီးထံမှ ရရှိသော (၁၈၀) နှစ် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရှန်းယီ စုဆောင်းထားသော သက်တမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် များပြားသွားပြီဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် မျှော်လင့်မထားသော အရာတစ်ခုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ပြီး နတ်ဆိုးကြီး၏ကလီစာများကို ချေဖျက်လိုက်စဉ် နတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြက်ဥခန့်ရှိသော မသိရသေးသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုအသားလုံးလေးမှာ အခြားကလီစာများထက် ပိုမိုမာကျောပြီး ပြင်းထန်သော အားအင်ဒဏ်အောက်တွင်ပင် သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ၎င်းထဲ၌ သူ ကနဦးအဆင့် သို့ ရောက်ကတည်းက တောင့်တနေခဲ့သော အရာများ ပါဝင်နေခြင်းပင်။

သူသည် ၎င်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လျှော်အဝတ်စဖြင့် ထုပ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ရှန်းယီ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သည်။

အသိဉာဏ်ပွင့် ခွေးနတ်ဆိုးများသည် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ အသက်ရှည်နိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် သန်မာသည်ကလွဲ၍ သာမန်လူသားများနှင့် သိပ်မခြားနားပေ။

သို့သော် မွေးဝါနတ်ဆိုးမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားသည်။

၎င်း၏ပြင်းထန်လှသော နီရဲသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ကြောင့် စစ်သည်များနှင့် အမှုထမ်းများမှာ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

ထိတွေ့မိသည်နှင့် သေချာပေါက် သေဆုံးမည် ဖြစ်ပြီး မြားဖြင့် လှမ်းပစ်လျှင်ပင် ၎င်း၏ထူထဲလှသော အဆီပြင်များကို ဖောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

အမှန်တကယ် ထိခိုက်စေရန်အတွက် အနည်းဆုံး ဧရာမလေးကြီး များ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤခွေးနတ်ဆိုးများသည် ခွေးဝတုတ်များဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုမှာ မနှေးကွေးကြောင်းကို မေ့ထား၍မရပေ။

ဆယ်ကိုက်ခန့် အကွာအဝေးမှာ သူတို့အတွက် နှစ်လှမ်း၊ သုံးလှမ်းမျှသာ ရှိသည်။

ထိုကဲ့သို့ သာမန်လူသားများအတွက် မဖြေရှင်းနိုင်သော သတ္တဝါကြီးမှာ အမှန်တကယ်တွင်မူ ကနဦးအဆင့် (အစောပိုင်း) တွင်သာ ရှိပါသေးသည်။

စာစဉ်၂ပြီး။