အထွတ်အထိပ် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် (၂)
Vol. 20 Ch. 193
ရှန်းချန်ကော သည် အထွတ်အထိပ် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်၏ ထူးကဲအဆင့်ကို ချက်ချင်း စတင်လေ့လာလိုက်သည်။
၎င်းသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသဖြင့် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သည်ဟု ရှန်းချန်ကော ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏နတ်ဘုရားဓားသိုင်းတွင် ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ကောင်းကင်မီးလျှံ သန့်စင်ခြင်း ဓားသိုင်း သည် ယခုအခါ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ရိုးရှင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
"ရှေးဟောင်းဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ဆိုတာ ဓားသိုင်းတစ်ခုပဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းတွေ၊ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေအတိုင်း ရူးသွပ်စွာ စနစ်တကျ အသုံးပြုပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဧရာမ ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့တာ။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒါက ချဲ့ကားလွန်းတယ်... မှောင်မည်းနေတဲ့ ကောင်းကင်ယံထဲက ရေကန်ကြီးတစ်ခုလိုပဲ။ ဓားသိုင်းတစ်ခုက ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်"
ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဓားသိုင်းတစ်ခုက ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးနေပြီဆိုရင်၊ အတိတ်က အဲဒီအင်မော်တယ် က ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားလိုက်မလဲ။
သေမျိုးဘဝမှ အင်မော်တယ်ဖြစ်လာပြီး ဆွေးမြေ့ပျက်စီးခြင်းမှ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးရှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် မြူပင်လယ်လောကကို ကြည့်လိုက်သည်။
လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဂုဏ်ယူနေကြသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင် များသည် အမှန်တကယ်တွင် နတ်ဆိုး၏မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြပြီး... သူတို့ နိမ့်ကျသည်ဟု ပြောဆိုနေကြသော မြူပင်လယ်လောကမှ လူသားများကမှ အင်မော်တယ်၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်ဆိုတာကို မည်သူက ထင်ထားမိမည်နည်း။
သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သို့သော် အတိတ်ကအရာများသည် အရေးမကြီးတော့ပေ။
အရာအားလုံးသည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သမိုင်းဘီး၏ ကြိတ်ခွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါ ငါတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်လာခဲ့တဲ့ ဘိုးဘေးနယ်မြေ မဟုတ်ဘူး"
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ ကာကွယ်ယုံကြည်လာခဲ့သော အရာများသည် ယခုအခါ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။
သူ၏မျက်လုံးများ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ခြောက်သွေ့သော သစ်ကိုင်းခြောက်ကဲ့သို့သော လက်ဖြင့် ရှန်းချန်ကောကို တုန်ရီစွာ ညွှန်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခြားသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင်များ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏စိတ်ကူးထဲတွင် ဘိုးဘေးနယ်မြေသည် ရွှေရောင်တောက်ပပြီး မြင့်မြတ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။ ပုံစံမျိုးစုံနှင့် တာအိုကျင့်စဉ်များ ပြည့်နှက်နေရမည့် နေရာဖြစ်သည်။
ထိုအရာမှ သူတို့ စိတ်ကူးထဲရှိ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ပုံရိပ်နှင့် ကိုက်ညီလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ယခုတော့... ကမ္ဘာကြီး ဇောက်ထိုးဖြစ်သွားသလို၊ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသလို သူတို့ ခံစားနေကြရသည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါ ငါတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်လာခဲ့တဲ့ ဘိုးဘေးနယ်မြေ မဟုတ်ဘူး" မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ ဘာလို့ ငါတို့ကို လိမ်ညာရတာလဲ"
ရှန်းချန်ကောသည် သူတို့မသိသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သုံးပြီး လှည့်စားနေသည်ဟု သူ ထင်မြင်ယူဆနေသည်။ သူတို့၏ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် ဤမှောင်မည်းသော ကမ္ဘာကို တမင်တကာ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။
သို့သော် သူတို့ အတွေးလွန်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ရှန်းချန်ကောက သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် သွေးစက်များ စီးကျနေသော အပေါက်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း ရှန်းချန်ကော၏ ပြတ်သားမှုကို အံ့သြသွားကြသည်။
အမှန်ပင်... သူတို့မှာ မေးခွန်းထုတ်ခွင့် မရှိပေ။
ရှန်းချန်ကောအနေနှင့် သူတို့ကို လိမ်ညာစရာ အကြောင်းမရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုလျှင် သူတို့ဟာ မထိုက်တန်လို့ပင်။
ထို့အပြင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် အရှုံးသမားများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။
ရှန်းချန်ကောသည် ယခုအခါ မြူပင်လယ်လောက၏ဘုရင်နှင့် တစ်ပါးတည်းသော နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
...
နောက်ပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် လက်နက်ချပြီး သူတို့၏ကျင့်စဉ်အားလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ အကြောင်းကိုမူ...
ရှန်းချန်ကောသည် ချင်းရွှမ် နှင့် အခြားသူများကို မပြောပြခဲ့ပေ။ သူတို့သိထားလျှင်လည်း မည်သည့်အရာမှ အသုံးမဝင်ဟု သူတွေးမိသည်။
မြူပင်လယ်လောက၏ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ယူဆရသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ချင်းရွှမ်သည် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။
အစပိုင်းတွင် သူက ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိလျှင် အရာအားလုံး ဖြေရှင်းနိုင်မည်၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကဲ့သို့သော မွန်းစတားကြီး ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေလျှင်တောင် သူ အလွန် အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားရသည်။
သူ အတော်လေး ရိုးအခဲ့သည်မလား။
သို့သော်လည်း အဆင်ပြေသည်။
အရာအားလုံး ပြီးသွားခဲ့ပြီး ရှန်းချန်ကော ရှိနေသည်မလား။
အမှောင်ဧကရာဇ် ရှန်းချန်ကော။
သူက ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
ထိုနေ့မှစ၍ မြူပင်လယ်လောကရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးသည် ရှန်းချန်ကော၏ ရုပ်တုများကို စတင် ပြုပြင်မွမ်းမံကြသည်။
ဤတစ်ခါတော့ လူတိုင်းက သူတို့သဘောဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်းချန်ကောသည် မြူပင်လယ်လောကအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ပြုလုပ်ပေးခဲ့သောကြောင့် လူတိုင်း၏ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဓားနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကဲ့သို့ပင် အရေးပါလာခဲ့သည်။
...
"မင်း ဟေးရွှီနယ်မြေကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား" ချင်းရွှမ်က ရှန်းချန်ကောကို မေးလိုက်သည်။
ဟေးရွှီနယ်မြေ
ရှန်းချန်ကောသည် ထိုကမ္ဘာကို သိပ်သဘောမကျပေ။
မည်သို့ကြောင့်ဆိုလျှင် ထိုနေရာကနေ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ဆင်းသက်လာပြီးပြီမလား။
ထို့အတူ အများစုက သူ့ကို ရန်လိုကြသည်။
ဒါ့အပြင် ဟေးရွှီနယ်မြေဆိုသည်မှာ အင်အားစုများစွာ ရှိပြီး ရှုပ်ထွေးပွေလီသော နေရာတစ်ခုဖြစ်လေ၏။ ထိုကမ္ဘာတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်ဆိုသည်မှာ အစပျိုးရုံအဆင့်သာ ရှိလိမ့်မည်။
"လမ်းက ရှိနေတော့... မသွားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ" ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူ့ကျောပေါ်မှ အနက်ရောင်ခေါင်းတလား အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။
"ကျွန်မကို ကူညီပြီး ဒီခေါင်းတလားရဲ့ချိတ်ပိတ်မှုကို ဖြေလျော့ပေးပါ... အဲဒါဆိုရင် ရှင့်ကို ဟေးရွှီနယ်မြေမှာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းနဲ့ အာဏာကို ရစေမယ်"
အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အစပိုင်းကလောက် ဆွဲဆောင်မှု မရှိတော့ပေ။
ရှန်းချန်ကော၏လတ်တလော စွမ်းဆောင်ရည်များကြောင့် ခေါင်းတလားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို အထင်ကြီးလေးစားလာပုံရသည်။
ချင်းရွှမ် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်းချန်ကောသည် ခေါင်းတလားထဲမှ အမျိုးသမီးနှင့် စကားပြောနေသည်။
"ဟေးရွှီနယ်မြေမှာ မင်းရဲ့ အင်အားက အရမ်းကြီးတာလား"
"အရမ်းကြီးတယ်။ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်လုနီးပါးပဲ။ ကျွန်မရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးတွေ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်"
"ဒါဆို ဘာလို့ ဒီလိုအခြေအနေ ရောက်နေရတာလဲ"
ရှန်းချန်ကော၏မေးခွန်းကြောင့် အသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"အာဏာလုပွဲမှာ... ကျွန်မ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လို့... သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ရဲ့ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်တာ ခံလိုက်ရတယ်" သူမက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤအမျိုးသမီးက မာနကြီးပုံရ၏။
"ငါတို့က မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့တာပဲ။ မင်းပြောတာ အမှန်လား အမှားလား ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်နေပြီ။ ငါက တခြားသူတွေကို အားကိုးရတာ မကြိုက်ဘူး။ နောင်တစ်ချိန် အခွင့်အရေးရရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်။ ငါ မျှော်လင့်တာက... မင်း ငါ့ထက် သန်မာလာရင် လှည့်ထွက်သွားပေးပါ။ မင်းဆီက ကတိကဝတ်တွေ ငါ မလိုချင်ဘူး။ ငါ မင်းနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ချင်ဘူး"
ရှန်းချန်ကော၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝမရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။
သူ မည်သည့်အရာမှမလိုချင်ပေ၊ ဤအတိုင်းသာ နေချင်လေ၏။
ခေါင်းတလားထဲမှ အမျိုးသမီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဤလူငယ်မှာ လွန်စွာ ထူးခြားလေ၏။
သူမ ယခုလို အံ့သြစရာကောင်းသော လူမျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေ။
တစ်ခါတလေ ကြွားဝါတတ်သလို၊တစ်ခါတလေ ဖြောင့်မတ်ပြန်၏။တစ်ခါတလေ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး၊ တစ်ခါတလေ နွေဦးလေပြေလိုနွေးထွေးသော ခံစားမှုကို ပေးနေပြန်သည်။
အမှန်ပင် ဆန့်ကျင်ဘက်အရာများ ပေါင်းစပ်နေသည် လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပေ၏။
...
ရှန်းချန်ကောသည် ဟေးရွှီနယ်မြေသို့ မည်သို့သွားရမည်ကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်ပျက်လာသည်။
ဤနေ့တွင် မြူပင်လယ်လောက၏ အထက်တွင်...
ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဓားတစ်လက်
၎င်းသည် လေထုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ဆူးငြောင့်ခလုတ်များကို ရှင်းလင်းကာ၊ လေနှင့် လှိုင်းတံပိုးများကို စီးနင်းလျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။