ကျန်းဝူကျိ နှင့်
Vol. 2 Ch. 11
သီလရှင် မြဲ့ကြွယ် တို့၏ တိုက်ပွဲ
စီနီယာအဆင့်အတန်း အရကြည့်လျှင် ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများသည် မှားယွင်းမှု မရှိပေ။
သို့သော်လည်း သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်သည် ကျန်းဝူကျိထက် အသက်အရွယ် အဆမတန် ကြီးရင့်သူဖြစ်ပြီး အော့မေ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျန်းဝူကျိနှင့် အဆင့်တူတစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ရန်မှာ သူမအတွက် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် - "နားမလည်တဲ့ ကလေးစုတ်! နင့်အဖေ ကျန်းချွေ့ဆန်း တောင် ငါ့ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်ရတယ်။ နင့်လို ထောင်လွှားတဲ့ ကောင်လေးကို နင့်အဖေကိုယ်စား ငါ ဒီနေ့ သင်ခန်းစာ ပေးရမှာပေါ့!"
စကားဆုံးသည်နှင့် မြဲ့ကြယ်၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး အရိပ်တစ်ခု ပြေးဝင်လာသည်ကိုသာ ကျန်းဝူကျိ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ မြဲ့ကြွယ်၏
ပေါ့ပါးအတတ် သည် သူထက် အများကြီး သာလွန်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ကျန်းဝူကျိသည် 'လှေကားထစ် တိမ်တိုက်ခုန်ခြင်း' အတတ်ကို ကျင့်ကြံထားပြီး မူရင်းဝတ္ထု၏ နောက်ပိုင်းတွင် ဝေယိရှောက် ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ရန်မှာ 'စကြာဝဠာ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း' ပညာရပ်၏ အထောက်အပံ့ လိုအပ်နေသေးသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ပေါ့ပါးအတတ်မှာ ထိုမျှအထိ မရောက်သေးဘဲ၊ အထူးသဖြင့် မြဲ့ကြွယ် ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေပြီး ပေါ့ပါးအတတ်တွင်လည်း အားနည်းနေသေးသည်။
သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။ သူသည် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းကာ အတွင်းအားကို စုစည်းပြီး မြဲ့ကြွယ် ကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်း အတတ် ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
မြဲ့ကြွယ် က မူလက ထိုလူငယ်လေးမှာ အသက်မကြီးသေးသဖြင့် ကျန်းဆန်းဖုန်းကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် ပါးနှစ်ချက်ရိုက်ကာ သင်ခန်းစာပေးရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ လက်ဝါးချက် ကျန်းဝူကျိထံ မရောက်မီမှာပင် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ညှိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်သည် မြင်လိုက်ရပြီး၊ အလွန်လျင်မြန်သော လေလှိုင်းတစ်ခုက သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤအချက်က မြဲ့ကြွယ် ကို အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေသဖြင့် အမွေးအမျှင်များပင် ထောင်ထသွားရသည်။ ထိုစွမ်းအင်မှာ ငြိမ်သက်နူးညံ့နေသော်လည်း ဤလက်ညှိုးချက်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းကြောင်း သူမ ခံစားမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိမှန်သွားပါက သူမ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။
ကျန်းဝူကျိ၏ အစွမ်းမှာ ဤအဆင့်အထိ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။
မြဲ့ကြွယ် သည် ကျန်းဝူကျိကို အထင်သေးခဲ့မိသောကြောင့် အထိနာတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သွားရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ၏ ပေါ့ပါခြင်း အတတ်မှာ မြင့်မားလှသဖြင့် ဘေးသို့ အလျင်အမြန် တိမ်းရှောင်လိုက်နိုင်သည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ညှိုးစွမ်းအားမှာ သူမ၏ နားရွက်ဘေးမှ ဖြတ်သွားပြီး ဆံပင်ဖြူတစ်ပင် ကိုပင် ဖြတ်တောက်သွားကာ အနိုင်နိုင် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။
မြဲ့ကြွယ် မှာ ကြောက်လန့်သွားရသည်။ သူမ ခြေဖျား ပြန်မချနိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းဝူကျိ၏ နောက်ထပ် လက်ညှိုးချက်တစ်ခုက သူမဆီသို့ ဦးတည်လာပြန်သည်။ ဤတိုက်ကွက်ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် သူမသည် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ တိုက်ပွဲဝိုင်းအတွင်းမှ ခေတ္တ ဆုတ်ခွာလိုက်ရတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ မြဲ့ကျွယ်သည် သိုင်းလောကတွင် ကျင်လည်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးရာတွင်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်သည်။
သိုင်းပညာအရ ဆိုလျှင်လည်း လူအများစုမှာ သူမနှင့် အနည်းငယ် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အနိုင်ရမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ရဲကြပေ၊၊
ဂိုဏ်းချုပ်အားလုံးထဲတွင် ကျန်းဆန်းဖုန်း တစ်ဦးတည်းသာ မြဲ့ကြွယ်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်။ ဟယ်ထိုက်ချုံးနှင့် ဇနီးသည်တို့ပင်လျှင် သူမကို အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ယခုအခါ မြဲ့ကျွယ်သည် ကျန်းဝူကျိကဲ့သို့ ကလေးတစ်ယောက်ကြောင့် အထိနာကာ ဆုတ်ခွာသွားရသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အားလုံး အံ့အားသင့်နေကြခြင်းမှာ မဆန်းပေ။
အထူးသဖြင့် ဟယ်ထိုက်ချုံးနှင့် ပိုင်ရှူးရှန်း တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်လုံးထဲတွင်
'ငါတို့ မတိုက်မိတာ ကံကောင်းတယ်' ဟူသော စိတ်သက်သာရာရမှုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဓားသိုင်းတွင်သာ ကျွမ်းကျင်ကြပြီး ပေါ့ပါးခြင်းအတတ်မှာ မြဲ့ကြွယ် လောက် မမြန်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ညှိုးချက်ကို မရှောင်နိုင်ခဲ့လျှင် ထိုနေရာမှာတင် သိက္ခာတွေ အကုန်ကျလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား?
ထန်မိန်ကျွင်း နှင့် ကျိုးကျစ်လော့ တို့မှာလည်း မှင်တက်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်က မြဲ့ကြွယ် က ကျန်းဝူကျိ ကို နှိမ်နင်းပေးရန် မျှော်လင့်နေပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က ကျန်းဝူကျိ၏ ဘေးကင်းရေးကို စိုးရိမ်နေသည်။ မြဲ့ ကြွယ်က ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မိချေ၊၊
ရလဒ်မှာ လုံးဝကို မမျှော်လင်ထားမိသောကြောင့် ထန်မိန်ကျွင်းမှာ ဒေါသထွက်၍ အံကြိတ်နေသလို တစ်ဖက်မှာလည်း ကြောက်ရွံလို့နေသည်၊၊
ဤကောင်လေးက ဘာကြောင့် ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆဲဝံ့တာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ သူ၏ သိုင်းပညာ မှာ ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နေသည်ကိုး။
နောက်နောင် သူ့ကို အလွယ်တကူ မစော်ကားမိစေရန် သတိထားရမည်၊ မဟုတ်လျှင် သူ၏ မညှာတာသော စရိုက်နှင့်ဆိုပါက သူမ၏ အသက် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်ဟု တွေးမိသွားသည်။
ကျိုးကျစ်လော့မှာမူ သခင်လေးကျန်းရဲ့ သိုင်းပညာက ဒီလောက်အစွမ်းထက်နေမှတော့ သူ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး' ဟု တွေးကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
သို့သော် သူမ ထပ်မံတွေးတောမိသည်မှာ - ကျန်းဝူကျိ နှင့် သူမ၏ဆရာမှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြပြီဖြစ်ရာ နောင်တွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရန်ငြိုးဖွဲ့ကြတော့မည်။ ၎င်းမှာ သူမကို အကျပ်ရိုက်စေမည်ဖြစ်ရာ စိုးရိမ်ပူပန်မိပြန်သည်။
ရုတ်တရက် ကျိုးကျစ်လော့ သည် ဒေါသရော၊ ကြောက်ရွံ့မှုပါ ဖြစ်နေသော ထန်မိန်ကျွင်းကို မြင်လိုက်ရရာ အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။ သူမသည် ပြဿနာအားလုံးကို ဤဆိုးသွမ်းသော စီနီယာအစ်မပေါ်သို့သာ ပုံချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမသည် အဆင့်အတန်းကို အသုံးချကာ သူတစ်ပါးကို စော်ကားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သခင်လေးကျန်းနှင့် သူမ၏ဆရာတို့ ရန်သူဖြစ်သွားသည်ကို သူမ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။
"ခင်ဗျားက ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်ပြီးမှ အခုကျတော့ နောက်ဆုတ်နေတာလား? ကျွန်တော့်စကားတစ်ခွန်းကိုတောင် ခံနိုင်ရည်မရှိတဲ့ သီလရှင်ကြီး၊ ကျွန်တော်ပြောတာ ဘာမှားလို့လဲ? ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထက်တန်းလွှာလို့ သတ်မှတ်ထားပြီး ကျွန်တော့်စကားတွေကို ထောင်လွှားတယ်၊ မရိုသေဘူးလို့ ထင်နေတာ။ ဒါဟာ ခင်ဗျားရဲ့ ဘဝင်မြင့်မှုနဲ့ အပေါ်ယံဆန်မှုပဲ။ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ဖြောင့်မတ်သူလို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား?"
ကျန်းဝူကျိ၏ နှုတ်သီးမှာ အလွန်ထက်မြက်လှသည်။
သူ၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံမှာ မြဲ့ကျွယ်ကို မမီသော်လည်း၊ သူ၏လက်ညိုးသိုင်း နှင့် နက်ရှိုင်းသော 'ကျိုယန်အတွင်းအား တို့ကို ယုံကြည်ကာ သူသည် လုံးဝမကြောက်ပေ။
ဟယ်ထိုက်ချုံးတို့ပါ ဝိုင်းတိုက်လျှင်ပင် သူကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။
မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှ ကျန်းဝူကျိမှာ မိမိ၏ အမှတ်သညာကို ထုတ်ပြောရန် ဝန်လေးပြီး ကြောက်ရွံ့နေခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိသည် - ပထမမှာ သူသည် အတွင်းအားသာရှိပြီး သိုင်းအတတ် မရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကာ၊ ဒုတိယမှာ သူသည် သဘောထားပျော့ညံ့ပြီး အနိုင်ကျင့်ခံရမည်ကို ကြောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ငါ ဘာလုပ်လုပ် နင့်အလုပ်မဟုတ်ဘူး ကောင်လေး! နင်က ငါ့ကို ဘာလုပ်ရမယ်လို့ လာပြောနေတာလဲ?!"
မြဲ့ကြွယ်သည် ကျန်းဝူကျိကို အနည်းငယ် သတိထားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
တိုက်ကွက်တစ်ခုတွင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာပေးလိုက်ရခြင်းကြောင့် သူမ အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ အေးစက်လာသည်။
"ခင်ဗျားကို ပြောတာ ဘာဖြစ်လဲ?"
ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်လှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ အဘွားကြီး ၊ ဒီနေ့ကိစ္စက ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ? ကျွန်တော်နဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ? ကျွန်တော်က အမှန်တရားကို စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်တာကို ခင်ဗျားက ရောက်ရောက်ချင်း တိုက်ခိုက်တယ်။ ခင်ဗျားက အဆင့်အတန်းမြင့်လို့ လူတွေကို စိတ်တိုင်းကျ နာကျင်အောင် လုပ်လို့ရတယ် ထင်နေတာလား? ဒါကို ဖြောင့်မတ်တယ် ခေါ်တာလား? ဟက်!"
မြဲ့ကြွယ် သည်လည်း သူမ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် - "နင်က ငါ့တပည့်ကိုလည်း စော်ကားတယ်၊ ငါ့ရဲ့ အော့မေ့ ဂိုဏ်းကိုလည်း စော်ကားတယ်။ ဒါဟာ ရန်ငြိုးမဟုတ်ဘူးလား?"
တကယ်တော့ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာအစွမ်းပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းဝူကျိတွင် သိုင်းပညာမရှိပါက မြဲ့ကြွယ် သည် ဤမျှ စကားပြန်ပြောနေမည် မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို အစောကြီးကတည်းက သတ်ပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော့်ကို လာပြီး နာမည်မတပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် အမှန်တရားကို ပြောတာပါ။ အော့မေ့ ဂိုဏ်းကို စော်ကားတယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"
ကျန်းဝူကျိက ထန်မိန်ကျွင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ဒီယုတ်မာတဲ့ ထန်မိန်ကျွင်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိပါတယ်။ ဒီလိုတပည့်မျိုးကို လက်ခံခဲ့တာ ခင်ဗျား မျက်စိကန်းနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်! ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောကြည့်ပါဦး!"
"နင်...!"
မြဲ့ကြွယ် မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် - "တကယ်ကို နှုတ်သီးကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ!"
စကားဆုံးသည်နှင့် မြဲ့ကြွယ် သည် ခါးမှ ဓားတစ်လက်ကို ။
ထိုဓားမှာ ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်နှင့် တူပြီး လေးပေခန့် ရှည်လျားသည်။ ဓားကို အိမ်မှပင် မထုတ်ရသေးသော်လည်း အရှိန်အဝါတစ်ခု ဓားအိမ်မှ ဖြာထွက်နေကာ ၎င်းမှာ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးမားသော ဓားတစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာသည် ၊၊
"ကောင်းကင်ဘုံဓား “
ဟယ်ထိုက်ချုံးနှင့် ဇနီးသည်တို့ ထိုဓားကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် လောဘအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဓားပညာရှင်များ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံဓား ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။
"ဆရာ!"
ကျိုးကျစ်လော့ လန့်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဓား ၏ အစွမ်းကို သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထိုဓားနှင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိစေနိုင်သည်။ မြဲ့ကျွယ်က ထိုဓားကိုသုံးပြီး ကျန်းဝူကျိကို တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ အလျင်အမြန်ပင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။
"ဖယ်စမ်း!"
မြဲ့ကြွယ် က ကျိုးကျစ်လော့ ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဝူကျိဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
သိုင်းပညာသက်သက်ဖြင့် ဆိုပါက ကျန်းဝူကျိကို အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူမ သတိပြုမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ ဓား ကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အခြေအနေမှာ လုံးဝ
ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာ မကြောက်ရွံ့ဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "ရယ်စရာပဲ! ကောင်းကင်ဘုံဓား ဟာ သူရဲကောင်းမကြီး ကောရှန့် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ အကယ်၍ ကောရှန့် သာ အသက်ရှိနေသေးရင် သူမရဲ့ မြေးတပည့်က ကျန်းဆန်းဖုန်းရဲ့ မြေးတပည့်ကို သတ်ဖို့ ဒီဓားကို သုံးနေတာ သိသွားရင် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်မှာ သေချာတယ်"
မြဲ့ကြွယ် သည် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ခြင်း မရှိပေ။
သူမသည် ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းမာသော အဘွားကြီးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။ သာမန် ကျိုးကြောင်းပြချက်များကို သူမ မည်သို့ နားထောင်ပါမည်နည်း?
ကျန်းဝူကျိကို ထားပါဦး၊ ကျန်းဆန်းဖုန်းကိုယ်တိုင် ပြောလျှင်ပင် သူ၏ ဝါစဉ်ကို ထောက်ထား၍ စကားအနည်းငယ်သာ နားထောင်မည်ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမ လုပ်စရာရှိသည်ကို ဘာမှမပြောင်းလဲဘဲ ဆက်လုပ်မည့်သူ ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် သူမသည် ကျန်းဝူကျိအပေါ် အငြိုးအတေး မရှိသော်လည်း၊ သူ၏ စကားများမှာ သူမ၏ သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ?"
ယင်းလီ မှာ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ဓား အမည်ကို မည်သူမသိဘဲ နေမည်နည်း? ၎င်းသည် နဂါးနိုင်ဓား နှင့် အဆင့်တူ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခင်က ရွှေပန်းအဘွားအို ပင်လျှင် မြဲ့ ကြွယ် ကိုရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးရာ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားက ကျန်းဝူကျိအတွက် ပို၍ပင် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေသည်။
"မင်း ကြောက်နေလား?" ကျန်းဝူကျိက လှည့်ကြည့်ကာ မြဲ့ကြွယ်ကို ဂရုမစိုက်သလို ပုံစံဖြင့် ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
ယင်းလီက ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည် - "အစ်ကိုဝူကျိ... အကယ်၍ အစ်ကို ဒီဓားနဲ့ သေခဲ့ရင် ကျွန်မလည်း အသက်ရှင်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစ်ကို ဘယ်ကမ္ဘာကိုပဲ ရောက်ရောက် ကျွန်မ အမြဲ အတူလိုက်ပါနေမှာပါ"
ထိုစကားများကို သူမသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ လေသံထဲတွင် ပြတ်သားမှုနှင့် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။