ကျန်းဝူကျိ၏ အစီအစဉ်
Vol. 2 Ch. 14
အခြားတစ်ဖက်တွင်....
ကျန်းဝူကျိနှင့် ယင်းလီတို့သည် အကြောပိတ်ခံထားရသော ဝူချင်းရင်ကို ထမ်းကာ မိုင်ပေါင်းများစွာ လျှောက်လာခဲ့ပြီးနောက် အနီးအနားရှိ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းဟောင်းတစ်ခုတွင် ရပ်နားလိုက်ကြသည်။
"ဟို မိန်းကလေးကျိုးရှေ့မှာ တော်တော်လေး ပရောပရည် လုပ်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က အကြာကြီးကတည်းက သိခဲ့ကြတဲ့ ငယ်ချစ်ဦးတွေဆိုတော့လည်း ဟုတ်မှာပေါ့လေ"
ယင်းလီက မနာလိုဝန်တိုမှု အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ခုနက သီလရှင် မြဲ့ ကြွယ် တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အရေးကြီးကိစ္စများ မနှောင့်နှေးစေရန် အသာငြိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခု အန္တရာယ်ကင်းသွားပြီဖြစ်ရာ သူမ မနေနိုင်ဘဲ စကားနာထိုးတော့သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါငယ်ငယ်တုန်းက 'ရွှမ်မင်အဘိုးအို' တွေထဲက 'ကြိုးကြာ ကလောင်ရှင်' ရဲ့ ရိုက်နှက်တာကို ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီ အအေးမိအဆိပ်က ငါ့ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တာ။ ကံကောင်းလို့ ငါ့အဘိုးက သူ့ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အတွင်းအားနဲ့ ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့ပြီး နေရာအနှံ့မှာ ဆေးကုသဖို့ ခေါ်သွားပေးခဲ့တာ။ ဒီအကြောင်းကို ရွှေပန်းအဘွားအိုက နင့်ကို ပြောပြဖူးမှာပါ"
ကျန်းဝူကျိက ပခုံးတွန့်ကာ ဆက်ပြောသည် - "မိန်းကလေးကျိုးနဲ့က အဲဒီအချိန်လောက်မှာ စတွေ့ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ငါ သူမကို သိတာက နင့်ကို သိတာထက်တောင် စောသေးတယ်။ ဘာကို စိတ်တိုနေတာလဲ?"
ယင်းလီ ခဏတာ ဆွံ့အသွားသော်လည်း နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "စောစော ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင်တော့ အဲဒီမြေခွေးမလေးကို ငါ လက်ညှိုးနဲ့ ထိုးသတ်ပစ်မယ်၊ ခင်ဗျား မျှော်လင့်ချက်တွေ ပျက်သွားအောင်လို့" ဟု ဆိုသည်။
"နင်သာ သူမကို သတ်ဝံ့ရင် ငါက..."
ကျန်းဝူကျိ စကားမဆုံးမီ ယင်လီက ကြားဖြတ်ပြောသည် - "ဘာဖြစ်လဲ? ကျွန်မကိုပါ သတ်မှာလား? သတ်လိုက်လေ၊ ကျွန်မ သေမှာကို မကြောက်ဘူး!"
"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ နင့်ကို ငါ့ဘဝမှာ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ တွေ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ တခြားလှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အတူတူ ထွက်သွားပြီး နင် ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့အောင် နေပြမယ်။ အဲဒီကျရင် နင် ဘာလုပ်နိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"
ကျန်းဝူကျိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် ယင်းလီ၏ အားနည်းချက်ကို ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယင်လီသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျန်းဝူကျိကို လွမ်းဆွတ်ခဲ့ရသော နာကျင်မှုများကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားကာ ထပ်မံ၍ မာန်မတင်းရဲတော့ပေ။
သူမက လေသံပျော့ပျော့ဖြင့် "အစ်ကိုဝူကျိ... ကျွန်မက စနောက်လိုက်တာပါ။ မိန်းကလေးကျိုးက ကျွန်မကို ဘာမှလုပ်တာမှ မဟုတ်တာ။ ကျွန်မ ဘာလို့ သူမကို သတ်ရမှာလဲ? စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်"
"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ"
ယင်လီ အလျှော့ပေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိ စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်သည်။ စိတ်နေစိတ်ထား အစွန်းရောက်တတ်သော ဤညီမလေးကို သူ သေချာဆုံးမထားမှ ဖြစ်မည်၊ မဟုတ်ပါက စိတ်ထင်တိုင်း လူသတ်နေလျှင် ပြဿနာကြီးပေလိမ့်မည်။
ယင်းလီသည် ကျန်းဝူကျိထံမှ ပြင်းထန်သော စကားများ ထပ်ထွက်လာမည်ကို ကြောက်သဖြင့်လည်းကောင်း၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် အားကိုးရာမဲ့စွာ လဲလျောင်းနေသော ဝူချင်းရင်ကို မြင်သဖြင့်လည်းကောင်း အာရုံပြောင်းရန် ပြောလိုက်သည် -
"အစ်ကိုဝူကျိ... ဒီမိန်းမက တော်တော်မုန်းဖို့ကောင်းတယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို လက်ညှိုးနဲ့ ထိုးသတ်လိုက်ရမလား?"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူချင်းရင်မှာ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသည်။ သူမ၏ အကြောများကို ကျန်းဝူကျိက 'လက်ညှိုး' အတတ်ဖြင့် ပိတ်ထားသဖြင့် စကားပြောရန် လှုပ်ရှားရန် မတတ်နိုင်ပေ။ သူမသည် ကျန်းဝူကျီနှင့် ယင်လီတို့ကိုသာ ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေနိုင်သည်။
ကျန်းဝူကျိက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် "နင်က ငါ့အတွက် လက်စားချေပေးချင်တာလား? ဒါမှမဟုတ် ငါက သူမကို ကျူးကျိုကျိန်းလို ဆက်ဆံမှာကို ကြောက်နေတာလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
မိမိ၏ စိတ်ကူးကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ယင်လီ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားသော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဖြေလိုက်သည် - "နှစ်ခုလုံးပဲ"
ယင်းလီသည် အရာရာတွင် ပြတ်သားသူဖြစ်ရာ ကျန်းဝူကျိက ဝူချင်းရင်ကို ဒုတိယမြောက် ကျူးကျိုကျိန်း ဖြစ်အောင် လုပ်မည်ကို သူမ မကြည့်ရက်ပေ။
"နင်က ရိုးသားသားပဲ"
ကျန်းဝူကျိ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝူချင့်ရင်းကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားက ဝူချင်းရင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြောပိတ်ချက်များကို ချက်ချင်း ပွင့်သွားစေသည်။
သူက "ဘယ်လိုလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝူချင်းရင်သည် အကြောများ ပြန်ပွင့်သွားသည်နှင့် သူမ၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ ဤမိစ္ဆာဘုရင် နှစ်ပါးနှင့် ဝေးရာသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမတွင် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး မရှိကြောင်းနှင့် သူမ၏ ဘဝမှာ သူတို့လက်ထဲတွင် ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေတော့သည်။
"သခင်လေးကျန်း... အရင်တုန်းက ကျွန်မ လိမ်ခဲ့တာတွေဟာ အဲဒီမိန်းမယုတ် ကျူးကျိုကျိန်းနဲ့ သူမအဖေ၊ နောက်ပြီး ကျွန်မအဖေတို့ ခိုင်းလို့ လုပ်ခဲ့ရတာပါ။ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် မပါဝင်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မ သခင်လေးကို ဘယ်တုန်းကမှ မထိခိုက်ခဲ့ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"
ဝူချင်းရင်သည် ကျန်းဝူကျိ သူမကို အသက်ချမ်းသာပေးရန် မည်သို့ပြောရမှန်းမသိသဖြင့် ငိုယိုတောင်းပန်တော့သည်။
ဇာတ်လမ်းအရ ဆိုလျှင် သူမပြောသည်မှာ လုံးဝမမှားပေ။ ကျူးကျိုကျိန်းကို မနာလိုဖြစ်၍ ကျန်းဝူကျိ ကို မတော်တဆ ထိခိုက်စေခဲ့ဖူးသည်မှအပ၊ သူမသည် ကျန်းဝူကျိကို တိုက်ရိုက် ရန်ရှာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သူမသည် ထိုပူးပေါင်းကြံစည်မှုများကို ဘာမှမသိခဲ့ပါဘူးဟု ဆိုခြင်းမှာတော့ ရယ်စရာပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းဝူကျိသည် ဝူချင်းရင်၏ နုနယ်လှပသော မျက်နှာနှင့် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးလေးကို မြင်သောအခါ စိတ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားမိသည်။ 'နှင်းတောင်တန်း၏ အလှနတ်သမီး နှစ်ဖော်' ဟု ကျူးကျိုကျိန်းနှင့်အတူ အမည်တွင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ အလှမှာ ကျူးကျိုကျိန်းထက် မနိမ့်ပါးဘဲ အမှန်တကယ်ပင် အလှဘုရင်မလေး ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့ လှပသော အမျိုးသမီးကို သတ်ပစ်လိုက်ရန်မှာ နှမြောစရာကောင်းလှသည်။
ကျန်းဝူကျိက သူမ၏ မေးစေ့လေးကို ဆွဲမလိုက်ပြီး ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် "နင်ပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ နင့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးစေချင်ရင် လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရမယ်"
ဝူချင်းရင်သည် အလွန်လှပသူဖြစ်ရာ သူမကို ဝိုင်းဝန်းပိုးပန်းသူများ အမြဲရှိခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူမ ရိုးအီနေပြီဖြစ်ရာ ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
"ကျွန်မကို မသတ်ဘူးဆိုရင်၊ ချင့်အာဟာ သခင်လေးကျန်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောဖို့အတွက် တစ်သက်လုံး ကျွန်အဖြစ် ခစားပါ့မယ်!"
ဝူချင်းရင်သည် ကျန်းဝူကျိရှေ့တွင် ချက်ချင်း ဦးချလိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ
"အခုတော့ ငါ့အလှနဲ့ မင်းကို ဖြားယောင်းထားမယ်၊ ပြီးမှ မင်း သတိလွတ်နေတဲ့အချိန်ကျရင် အခွင့်ကောင်းကြည့်ပြီး ထွက်ပြေးမယ်" ဟု ကြံစည်နေသည်။
"အင်း... လိမ္မာတယ်"
ကျန်းဝူကျိ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားပြီဟု ထင်ကာ ဝူချင့်ရင်း အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး
"ချင့်အာက သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
ဟု ဆိုကာ ကမန်းကတန်း ဦးချတော့သည်။
"လိမ္မာတဲ့ ကလေးလေးပဲ"
ကျန်းဝူကျိက သူမ၏ ပါးပြင်နုနုလေးကို ဆွဲလိုက်ရာ အသားအရေမှာ နူးညံ့ချောမွေ့နေသဖြင့် အလွန်ပင် ထိတွေ့ရ ကောင်းလှသည်။
ဝူချင်းရင်၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နေသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ ကျေနပ်စေရန်အတွက် ရှက်သွေးဖြာဟန်၊ ချွဲနွဲ့ဟန်များကိုသာ လုပ်ပြနေရတော့သည်။
ယင်လီမှာမူ ဤပြဇာတ်ကို မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးကို လွှဲလိုက်ကာ "တကယ့်ကို ရွံစရာကြီးပဲ!" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ သူမသာ ကျန်းဝူကျိကို ခွဲမသွားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်မနေလျှင် ယခုပင် လှည့်ထွက်သွားမိပေလိမ့်မည်။
ကျန်းဝူကျိက သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝူချင်းရင်ကို အနည်းငယ် ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးကာ ဝူချင်းရင်၏ အကြောကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ဝူချင်းရင်မှာ ကြောင်အသွားပြီး မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။ သူမက ကျန်းဝူကျိကို သံသယအပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ယင်လီလည်း အလားတူပင်၊ ကျန်းဝူကျိတစ်ယောက် ဤမိန်းမလှလေး၏ အလှတွင် မိန်းမောသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ သူမ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
ကျန်းဝူကျိက မှာကြားသည် - "ကျူးအာ... ငါ အနီးအနားက ရွာတွေဆီသွားပြီး စားစရာနဲ့ ဆေးဝါးအချို့ သွားဝယ်ဦးမယ်။ နင် သူမကို စောင့်ကြည့်ထားပါ၊ ထွက်မပြေးစေနဲ့ဦး"
"...အော်... အင်း"
ယင်းလီက ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိ ဘုရားကျောင်းပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး ဝူချင်းရသင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲနေသည်ကို မြင်မှသာ သူမ နားလည်သွားတော့သည်။
ကျန်းဝူကျိသည် ဝူချင်းရင်၏ အလှတွင် နစ်မွန်းသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူသည် နှမြောတတ်သူဖြစ်၍ အလှလေးတစ်ယောက်ကို မသတ်ရက်ဘဲ သိမ်းထားချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ရိပ်မိလိုက်သည်။
"သူကတော့ လုပ်ချင်ရာတွေ လုပ်နေတာပဲ၊ တကယ့်ကို နှလုံးသားမရှိတဲ့ ကောင်လေး!"
ယင်းလီက တိုးတိုးလေး ဆဲဆိုရင်း ဝူချင်းရင်ကို ကြည့်ကာ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးသတ်ပြီး အမြစ်ဖြတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိ အပြစ်တင်မည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိသည်။ သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လွမ်းဆွတ်ခဲ့ရသော ရက်စက်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ နူးညံ့တတ်သည့် ဤလူငယ်လေးကို အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမသည် မကျေနပ်ချက်များကို မျိုသိပ်ကာ မီးဖိုရန် ထင်းများစုဆောင်းပြီး အတွင်းအားကျင့်ကြံရန် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်တော့သည်။
နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် အထုပ်နှစ်ထုပ်ကို ကိုင်ကာ ပြန်ရောက်လာသည်။
"ဒီမှာ ကြက်သားနှစ်ကောင်နဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ပါလာတယ်။ နင် ဒါတွေကို ချက်ပြုတ်ထားလိုက်"
ကျန်းဝူကျိက ယင်းလီကို အထုပ်တစ်ထုပ် ပေးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ယူကာ အခြားတစ်ဖက်တွင် သွားရောက် စစ်ဆေးနေသည်။ ယင်လီက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေစဉ် ကျန်းဝူကျိသည် ဆေးများကို ထောင်းထုကာ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ခေတ္တအကြာတွင် ကျန်းဝူကျိသည် အနက်ရောင် ဆေးလုံးလေးတစ်လုံးကို ဖော်စပ်ပြီး ဝူချင့်ရင်းကို တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။ ဝူချင့်ရင်းမှာ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျန်းဝူကျီ သူမကို ဘာဆေးကျွေးလိုက်သည်ကို မသိသဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေရှာသည်။
ကျန်းဝူကျိက သူမ၏ အကြောကို ပြန်ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ဝူချင့်ရင်းသည် ထရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး သူမ၏ အတွင်းအားနှင့် သိုင်းပညာများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။