ဝူချင်းရင်ကို ဖမ်းဆီးခြင်း
Vol. 2 Ch. 15
"ဆရာ... ဆရာ၊ ကျွန်မကို ဘာတွေကျွေးလိုက်တာလဲဟင်"
ဝူချင်းရင်က ကြောက်ရွံ့စွာ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အတွင်းအား များအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားနေရပြီး ပြင်ပကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားများပင် တစ်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားသည်ဟု ထင်ရသည်။
ဤခံစားချက်မှာ တကယ်ပင် ဆိုးဝါးလှသည်။
"ဒါက 'အမွှေးနံ့သာဆယ်မျိုး အရွတ်ပျော့ဆေးမှုန့်' လို့ ခေါ်တယ်။ မင်းရဲ့ အတွင်းအားတွေကို ကုန်ခမ်းစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားအင်ချည့်နဲ့သွားစေလိမ့်မယ်။ အဆိပ်ဖြေဆေးမရှိရင် ဒီအဆိပ်ကို ဘယ်လိုမှ မဖြေနိုင်ဘူး။ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ အဆိပ်ပဲ"
ကျန်းဝူကျိက သာမန်ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။
ဝူချင်းရင်နှင့် ယင်လီတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကျောချမ်းသွားကြသည်။ အတွင်းအားတွေ အကုန်ကုန်သွားပြီး စွမ်းအားတွေ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီလား။ အဆိပ်ဖြေဆေးမရှိရင် မပျောက်နိုင်ဘူးဆိုတော့ ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆိပ်မျိုးလဲ။
သိုင်းလောကသားများအတွက် ကိုယ်ခံပညာသည် အသက်သခင်ဖြစ်ရာ၊ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းမှာ အသုံးမကျသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယင်းလီက သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူ ‘ပင့်ကူအဆိပ်လက်ဝါး’ ပညာကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်သတိရကာ ထိတ်လန့်သွားမိသည်။ ဝူချင်းရင်မှာလည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားကာ "ငါ့မှာ သိုင်းပညာမရှိတော့ရင် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ" ဟု တွေးကာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားတော့သည်။
ထိုစဉ် ကျန်းဝူကျိက နောက်ထပ် ဆေးလုံးအသေးလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝူချင်းရင်၏ ပါးစပ်ကို ဟစေ့ပြီး မျိုချခိုင်းလိုက်ပြန်သည်။
"ဒါက... ဒါကရော ဘာလဲဟင်"
ဝူချင်းရင်မှာ ထုံထိုင်းသွားပြီဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ဆေးတစ်မျိုး ရှိသေးတာလား။
ကျန်းဝူကျိက ရှင်းပြသည် - "ဒါက 'ခုနစ်ရက် သေမင်းတမန် အဆိပ်' လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီဆေးကို သောက်ပြီးရင် ခုနစ်ရက်ပြည့်တာနဲ့ မင်းရဲ့ အသည်းနဲ့ အူတွေ ပြတ်ထွက်တော့မလို နာကျင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။
အဆိပ်ဖြေဆေးကပဲ ဒီဝေဒနာကို သက်သာစေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဆိပ်ဖြေဆေးက အဆိပ်ကို အကုန်မစင်စေဘူး။ ဆယ်နှစ်တိတိ ဆက်တိုက်သောက်မှသာ အဆိပ်က လုံးဝစင်ကြယ်သွားမှာ ဖြစ်တယ်"
ဆေးပညာနှင့် အဆိပ်ပညာမှာ မကင်းကွာပေ။ ဆေးဘုရင် ဟူချင်းနျူ သည် ဆေးပညာတွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်သကဲ့သို့ အဆိပ်ပညာကိုလည်း နားလည်သည်။ သူ၏ ဇနီး ဝမ်နန်ကူး မှာလည်း အဆိပ်ပညာရှင် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ဇနီးမောင်နှံ၏ ပညာရပ်များကို ကျန်းဝူကျိက အကုန်အစင် တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်းဝူကျိအတွက် အဆိပ်ဖော်စပ်ခြင်းမှာ အလွန်လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ဝူချင်းရင်မှာတော့ ဖြူဖျော့သွားပြီး "ဆရာ၊ ချင်းအာက တစ်သက်လုံး ဆရာ့အပေါ် ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ပါဘူး" ဟု ကမန်းကတန်း ကတိပေးလိုက်ရတော့သည်။
သူမ နားလည်သွားသည်။ ကျန်းဝူကျိက သူမ၏ လှည့်ကွက်များကို အကုန်မြင်နေသည်။ သူမသည် သေရမှာကို အလွန်ကြောက်သဖြင့် ကျန်းဝူကျိ၏ အစေခံအဖြစ် ငြိမ်ဝပ်စွာ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ "ကျန်းဝူကျိက ရက်စက်ပေမဲ့ ရုပ်ချောသားပဲ၊ ရုပ်ဆိုးတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ရတာထက်စာရင် အများကြီး တော်သေးတယ်" ဟု သူမဘာသာ ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။
ကျန်းဝူကျိက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ် ဆေးမြစ်အချို့ကို စတင်ထောင်းနေပြန်သည်။ ယင်လီက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် "ဒါကရော ဘာဆေးလဲ၊ သူ့ကို ထပ်ကျွေးဖို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝူချင်းရင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားသည်။
"နောက်ထပ် ရှိသေးတာလား"
ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းခါပြကာ "မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ကုပေးဖို့ပါ။ မင်းရဲ့ မျက်နှာကို အရင်လို ပြန်လှအောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ငါကတိပေးထားတယ်လေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယင်းလီမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝမ်းသာသွားသည်။ ကျန်းဝူကျိက သူမအတွက် အပင်ပန်းခံကာ ဆေးမြစ်များ ရှာဖွေပေးခဲ့သည်ကို တွေးမိပြီး "ဝူကျိအစ်ကို... အစ်ကိုက တကယ်ကို ကြင်နာတတ်တာပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်မိသည်။
ကျန်းဝူကျိကတော့ သူမ ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိဘဲ ဆေးကိုသာ အာရုံစိုက် ထောင်းနေသည်။ ယင်လီက သူ့ကို ငေးကြည့်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ "ဘာကြည့်နေတာလဲ အူကြောင်ကြောင်နဲ့၊ သွား... ထမင်းဟင်း ပြင်တော့၊ ဗိုက်ဆာနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ယင်းလီနှင့် ဝူချင်းရင်တို့မှာ ထမင်းဟင်း ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ ယင်လီက "ဝူကျိအစ်ကို၊ ဒီဆေးမြစ်တွေနဲ့ စားစရာတွေက တော်တော်စျေးကြီးမှာပဲ၊ အစ်ကို့မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိတာလား" ဟု မေးလိုက်ရာ -
ကျန်းဝူကျိက "အော်... ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိပါဘူး။ ချင်းအာ့ဆီက ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူသွားတာလေ၊ သူက တော်တော်ချမ်းသာတာပဲ၊ အခုတောင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်" ဟု ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဝူချင်းရင်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
မိမိကို အဆိပ်ခတ်မည့် ဆေးများ ဝယ်ရန် မိမိပိုက်ဆံကိုပင် အသုံးပြုခံလိုက်ရသည်လား။
သူမမှာ ဝမ်းနည်းလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ကျချင်လာတော့သည်။ ယင်လီကတော့ ဝူချင်းရင်ကို ကျန်းဝူကျိက ယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမလိုက်နိုင်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်နေမိတော့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာလည်း ဘာမှမှားယွင်းမှုမရှိပေ။ ချမ်းသာသော မိသားစုမှ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝူချင်းရင် ၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် ပိုက်ဆံများစွာရှိသည်။ စင်စစ်အားဖြင့် မိန်းကလေးဆိုသည်မှာ ပစ္စည်းဝယ်ယူလိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြကြသည်မဟုတ်ပါလား။
ဝေ့ပိုင် ကို ရရှိရန်အတွက် သူမနှင့် ကျူးကျိုကျန်း တို့အကြား ပြင်းထန်သော ပြိုင်ဆိုင်မှုများကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။ ဝေ့ပိုင်အတွက် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးမှစ၍ အခြားပစ္စည်းများ ဝယ်ယူပေးခြင်းမှာ အသိဉာဏ်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေရသည့်အလား ဖြစ်ပြီး၊ ပိုက်ဆံအများဆုံးရှိသူကသာ အနိုင်ရစမြဲပင်။
ကျူးကျိုကျန်းကို အသာစီးရရန်အတွက် သူမသည် အပြင်သွားသည့်အခါတိုင်း ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား သယ်ဆောင်သွားတတ်သည့် အလေ့အကျင့်ကို မွေးမြူခဲ့သည်။
ဤ အလေ့အကျင့်က ယနေ့တွင် သူမကိုယ်တိုင်အပေါ် ပြန်လည်သက်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“အကောင်းလုပ်လျှင် အကောင်းဖြစ်၍ အဆိုးလုပ်လျှင် အဆိုးဖြစ်သည်” ဟူသည့်အတိုင်း ကံတရား၏ အကျိုးပေးခြင်းမှ မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။
ဝူချင်းရင်မှာ မျက်ရည်များပင် ထွက်လာတော့မည့်အလား ခံစားနေရပြီး၊ သူမ၏ ဘဝတစ်သက်တာ နောင်တွင် အပြင်ထွက်လျှင် ပိုက်ဆံများကို လုံးဝသယ်မသွားတော့ဟု စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်မိသည်။
ဝူချင်းရင်၏ ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ယင်လီ မှာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်သွားသည်။
သူမသည် “နှင်းတောင်ကုန်းမှ အလှနတ်သမီးညီအစ်မနှစ်ဖော်” ဟု အမည်ရသူများကို ငြီးငွေ့နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ဝူချင်းရင်သည် ကျူးကျိုကျန်းလောက် မဆိုးသွမ်းသော်လည်း၊ လူကောင်းတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိ က ဝူချင်းရင်ကို ဤကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ အလွန်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။