ကျိုးကျစ်လော့၏ မကျေနပ်မှု

"အဲဒီ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူယုတ်မာ! သူက ဆရာ့ကို မယှဉ်နိုင်လို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာ ကိုပဲ အားကိုးပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် သူရဲကောင်း ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

ပါးတစ်ဖက် ရောင်ကိုင်းနေသည်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ထားရင်း ထန်မိန်ကျွင်းက ရှေ့ထွက်ကာ ခက်ထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ အမူအရာမှာ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်ကို သိသိသာသာ ဖားယားနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

မျှော်လင့်မထားသည်မှာ သူမ၏စကားက ပြောင်းပြန်အကျိုးသက်ရောက်သွားခြင်းပင်။ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး ထန်မိန်ကျွင်း၏ ကျန်ရှိနေသေးသော ပါးတစ်ဖက်ကို ဖြတ်ခနဲ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

ဖြောင်း!

ထန်မိန်ကျွင်းမှာ ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် ယိုင်လဲသွားရပြီး သူမ၏ အခြားပါးတစ်ဖက်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရောင်ကိုင်းသွားတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်သွားရ၏။ ယခုဆိုလျှင် ထန်မိန်ကျွင်း၏ ပါးနှစ်ဖက်စလုံးမှာ ညီတူညီမျှ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဟန်ချက်ညီစေလိုသော စိတ်ကို အပြည့်အဝ ကျေနပ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်မိန်ကျွင်းမှာမူ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်က မိမိကို အဘယ်ကြောင့် ရိုက်သည်ကို မသိသဖြင့် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေရှာသည်။

သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် "သူက ငါ့မျက်စိရှေ့တင် ငါတို့ အော့မေ့ဂိုဏ်းက တပည့်ကို အကိုက်ခံရပြီး သေအောင် လုပ်သွားတယ်။ သူက အလောင်းတစ်လောင်းကို သယ်ပြီး ပြေးနေတာတောင် ငါက သူ့နောက်ကို မမီခဲ့ဘူး။ နောက်ပြီး သူ ကျိုးကျစ်လော့ကို တိုက်ခိုက်တုန်းကလည်း ကျန်းဝူကျိသာ ကယ်မပေးရင် ငါလည်း သူ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ သူက ငါ့ကို အနိုင်ရသွားတာပဲ။ ဒီအနိုင်အရှုံးရလဒ်ကို လောကကြီးတစ်ခုလုံးက သိနေတာ။ သူရဲကောင်းဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ ဂုဏ်ပုဒ်တပ်လို့ရတဲ့ အရာလား!" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ထန်မိန်ကျွင်းသည် မည်သို့မျှ ထပ်မံစကားမဆိုရဲတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ "ဆရာ့အဆုံးအမက မှန်ကန်ပါတယ်။ တပည့် အမှားကို သိပါပြီ" ဟုသာ လျှောက်တင်လိုက်ရသည်။

နှုတ်ကသာ ထိုသို့ပြောဆိုနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်၏ ဆွေခုနှစ်ဆက် မျိုးခုနှစ်ဆက်ကို တိုင်တည်ကာ ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။ 'ဒီသီလရှင်ကြီးက သူကိုယ်တိုင် မနိုင်တာကို ငါ့ကိုလာပြီး အပြစ်ပုံချ နေတယ်။ ငါတော့ ကံဆိုးတာပဲ!' ဟု တွေးတောနေ၏။

သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်သည် ထန်မိန်ကျွင်းကို ဆုံးမပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အော့မေ့တပည့်၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရန်ရှောင်က မင်းတို့ရဲ့ စီနီယာဦးလေး ဂူဟုန်ကျီ နဲ့ ကျိရှောင်ဖူကို သတ်ခဲ့တယ်။ ဝေယိရှောက်က ကျင့်ရွှီနဲ့ တခြားတပည့်တွေကို သတ်ခဲ့တယ်။ အော့မေ့ဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး သက်သေတည်ပြီး ဘယ်လိုမှ မကျေအေးနိုင်တဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားပြီ!

ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ကော်ရှန့်လက်ထက်ကတည်းက ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို အမျိုးသမီးတွေပဲ အစဉ်အဆက် ဆက်ခံခဲ့တာ။ အမျိုးသားတွေကို ဖယ်ထုတ်ထားရုံတင်မကဘဲ အိမ်ထောင်ကျပြီးသား အမျိုးသမီးတွေတောင် ဂိုဏ်းချုပ် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းဟာ ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ ပျက်စီးခြင်းကြားက အရေးကြီးတဲ့ အလှည့်အပြောင်းကို ရင်ဆိုင်နေရပြီ၊ ရှေးရိုးစွဲ စည်းမျဉ်းတွေကိုပဲ ငါတို့ ဘယ်လို ဖက်တွယ်ထားနိုင်မှာလဲ။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့မှာ ငါ စည်းမျဉ်းအသစ်တစ်ခု သတ်မှတ်မယ်။ ဒီတိုက်ပွဲအတွင်းမှာ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယောင်္ကျားဖြစ်စေ၊ မိန်းမဖြစ်စေ ကြီးကြီးမားမား အကျိုးပြုနိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ပညာရပ်တွေကို ဆက်ခံပြီး အော့မေ့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အသစ် ဖြစ်လာစေရမယ်!"

သူမ၏ စကားများသည် တပည့်များကို ရန်ငြိုးကို အမှတ်ရစေရန်၊ မင်ဂိုဏ်းသားများကို ပိုမိုသတ်ဖြတ်စေရန်နှင့် အားပေးတိုက်တွန်းရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အော့မေ့တပည့်များသည် ဆရာဖြစ်သူက သူမ၏ နောက်ဆုံးကိစ္စများကို စီစဉ်နေသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ သို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်တော့ဟု ယူဆနေသကဲ့သို့လည်းကောင်း ခံစားနေကြရသည်။ သူတို့အားလုံး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြသော်လည်း ဆရာဖြစ်သူက သူတို့ကို အထင်မသေးစေရန်အတွက် ကျယ်လောင်သော အသံများဖြင့် ကတိသစ္စာ ပြုလိုက်ကြသည်။

"အင်း!"

သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ အော့မေ့တပည့်များ၏ တကယ့်စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။

တပည့်များကို စကားပြောပြီးနောက် သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်သည် ကျန်းဝူကျိထံ လျှောက်လာကာ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး "ဒီတစ်ကြိမ် ကျိုးကျစ်လော့ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် မင်းကို ပြန်ပြီး ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ" ဟု ခေါင်းကို မော့လျက် ဆိုသည်။

သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်သည် မည်သည့်အခါမျှ ဟန်မဆောင်တတ်ပေ။ သူမ ပြောချင်သည်ကို ပွင့်လင်းစွာ ပြောတတ်သူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ကျန်းဝူကျိကို မနှစ်သက်သော်လည်း သူက ကျိုးကျစ်လော့ကို ကယ်တင်ခဲ့သဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကားကို ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းမော့ပြီး ကျေးဇူးတင်တာကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ"

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ရှေ့မှာ ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ အော့မေ့ဂိုဏ်းနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ရန်သူလည်း မဟုတ်သလို မိတ်ဆွေလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က ကျိုးမိန်းကလေးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲ လှုပ်ရှားခဲ့တာပါ၊ အဲဒါထက် မပိုပါဘူး။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဝူကျိအပေါ် အနည်းငယ် ကျေးဇူးတင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသော သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူမသည် ကျန်းဝူကျိ၏ ကူညီမှုကို ကျေးဇူးတင်မိသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် သူမ၏ မူဝါဒများကိုမူ မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ ကျိုးကျစ်လော့သည် သူမ အနာဂတ်တွင် အော့မေ့ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ရည်ရွယ်ထားသူ ဖြစ်ရာ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် မည်သို့ ပတ်သက်မှု ရှိနိုင်ပါအံ့နည်း။

ယခင်တစ်ကြိမ်က ကျန်းဝူကျိနှင့် ကျိုးကျစ်လော့တို့ စကားပြောဆိုပြီး ရင်းနှီးသွားခဲ့ခြင်း၊ အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသော စကားများ ဆိုခဲ့ခြင်းတို့မှာ ဆရာနှင့် တပည့်ကြား ဆက်ဆံရေးကိုပင် အက်ကြောင်းထင်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ကျန်းဝူကျိနှင့် ကျိုးကျစ်လော့တို့ကို မည်သို့ ထပ်မံ ပတ်သက်ခွင့် ပြုနိုင်ပါမည်နည်း။

သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်က အေးစက်စွာဖြင့် "ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ အော့မေ့ဂိုဏ်းနဲ့ ကျန်းဝူကျိဆိုတဲ့ မင်းဟာ ရန်သူမဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ကျိုးကျစ်လော့နဲ့ ပတ်သက်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းဟာ ငါတို့ အော့မေ့ဂိုဏ်းရဲ့ ထာဝရရန်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

" 'ထာဝရရန်သူ' ဟုတ်လား ၊ ဘယ်သူက ကြောက်နေလို့လဲ"

ကျန်းဝူကျိက မျက်လုံးတစ်ချက် ဝေ့လိုက်ပြီးနောက် သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်ကို လျစ်လျူရှုကာ ကျိုးကျစ်လော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးကျစ်လော့ စကားမပြောမီ "ကဲ... ကျိုးမိန်းကလေး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကယ်ခဲ့တာဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ရင်းအတိုင်း လုပ်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲမှာ ခင်ဗျားဟာ တခြားသူတွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးတင်စကားကို ကျွန်တော် မလိုအပ်ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို မကြိုဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

စကားအဆုံးတွင် ကျန်းဝူကျိသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့၏။ သူသည် အလွန်ပင် ပြတ်သားလှပြီး မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုကိုမျှ မပြသခဲ့ပေ။

သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်သည် ကျန်းဝူကျိက ကျိုးကျစ်လော့ထံ တစ်ဖန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူနှင့် အသေအကြေ ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ဤကဲ့သို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော စကားများဆိုကာ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ကျန်းဝူကျိသည် ကျိုးကျစ်လော့ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေချင်၍ဟု သူမ ထင်မှတ်လိုက်သည်။

သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားပြီး ကျန်းဝူကျိမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ရက်စက်ပြီး အရှက်မရှိသော နည်းလမ်းများကို သုံးတတ်သော်လည်း ကျိုးကျစ်လော့အပေါ်တွင်မူ စိတ်ရင်းကောင်းရှိသူဖြစ်ကြောင်း တွေးမိလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အတူမရှိနိုင်လျှင်တောင် ရန်သူမဖြစ်ကြခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးကျစ်လော့မှာမူ ထိုနေရာတွင်ပင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ရပ်နေမိ၏။ သူမသည် ကျန်းဝူကျိကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သူက ထိုကဲ့သို့ စကားများဆိုသွားသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် နေရခက်သွားရသည်။

သူမသည် သူမ၏ ငယ်သူငယ်ချင်းနှင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်မံပြောဆိုခွင့်ပင် မရှိတော့ပါလား။

ကျိုးကျစ်လော့သည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နောင်တပင် ရမိသွားသည်။ အစောပိုင်းကတည်းက သူမ အဘယ်ကြောင့် ဤအော့မေ့ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သနည်း၊ ယခုအခါ ဤဂိုဏ်းသည် သူမအတွက် အဟန့်အတားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းဝူကျိ ပြောသွားခဲ့သော တိုးညင်းသော စကားသံများ၊ သူ၏ နူးညံ့ပြီး ဂရုစိုက်တတ်သော အကူအညီများ၊ အထူးသဖြင့် "ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲမှာ ခင်ဗျားဟာ တခြားသူတွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး" ဟူသော စကားမှာ ကျိုးကျစ်လော့၏ စိတ်ကို အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးကျစ်လော့၏ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်အပေါ် မနှစ်မြို့မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။

ဒါဟာ ဘယ်လို ဆရာမျိုးလဲ။ တပည့်တွေကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကန့်သတ်ထားရတာလဲ။ အော့မေ့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေအတွက် အိမ်ထောင်မပြုရဘူးဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်း မရှိပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ကော်ရှန့် ကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီတုန်းက သူရဲကောင်း ရန်ကော် ကို နှစ်သက်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့တာပဲ၊ အခု ဘာလို့ ဆရာက ကျွန်မရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခံစားချက်တွေကို လာပြီး ချုပ်ကိုင်နေရတာလဲ။

မကျေနပ်မှုများသည် တစ်စတစ်စ စုပုံလာတော့သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အခြားနေရာသို့ မသွားဘဲ ဝေယိရှောက် ထွက်ပြေးသွားရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း တိုက်ရိုက် လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မှာ ဝေယိရှောက်ကို မမီသော်လည်း သူ၏ အတွင်းအားမှာ နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ပြေးလွှားရသည်မှာ မောပန်းခြင်းမရှိသောကြောင့် ဆက်လက်လိုက်နေခဲ့သည်။

စောစောက သူပြောခဲ့သော စကားများသည် အမှန်တကယ်တော့ ကျိုးကျစ်လော့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆူးခက်များ ဆက်လက်စိုက်ပျိုးရန်နှင့် ကျိုးကျစ်လော့နှင့် သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်တို့ကြား သွေးခွဲရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ အစီအစဉ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ကျိုးကျစ်လော့ နောက်ပိုင်း၌ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အကျင့်စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းထုတ်စရာ ကိစ္စရပ်များအားလုံး၏ အမြစ်တွယ်ရာမှာ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ် မသေဆုံးမီ ပြောကြားခဲ့သော စကားများကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစကားများက ကျိုးကျစ်လော့ကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုလက်ရှိ ကျိုးကျစ်လော့မှာမူ အကွက်ဆင်တတ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးထက် မပိုသေးဘဲ သူတစ်ပါးကို အကြောင်းမဲ့ ရန်မစတတ်သေးပေ။

သို့သော် မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင်မူ သူမသည် ယင်းလီနှင့် ကျောက်မိန် တို့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခြင်း၊ နဂါးနိုင်ဓားကို ခိုးယူခြင်း စသည့် ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာတွင် သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်၏ ဖိအားပေးမှုများကြောင့် အခြားလူတစ်ယောက်လို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ကျန်းဝူကျိမှာမူ ထိုအခြေအနေမျိုး မဖြစ်လာစေရန် တားဆီးရန် လိုအပ်နေသည်။

လက်ရှိအခြေအနေမှာ ချောမွေ့စွာ ရှိနေ၏။ ကျိုးကျစ်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်အပေါ် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေမည်ကို ကျန်းဝူကျိ သိရှိသည်။ အမှန်တကယ်လည်း ထိုသီလရှင်ကြီးမှာ တကယ့်ကို ခေါင်းမာပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အမှန်ဟု ယူဆတတ်သူဖြစ်ရာ လူကို ခေါင်းကိုက်စေသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားခဲ့ရာ တစ်မွန်းတည့်အတွင်း မိုင်ပေါင်းများစွာ ခရီးပေါက်ခဲ့သည်။ နေဝင်ရီတရော အချိန်ရောက်သောအခါ သူသည် ကွမ်မင်တောင်ထိပ်နှင့် မဝေးတော့သော နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရာ အနီးအနား၌ အနားယူရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေပြီး မနက်ဖြန်မနက်တွင်မှ ထိုနေရာသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အနီးအနားတွင် မည်သည့်ကျေးရွာ၊ မည်သည့်မြို့မျှ မရှိပေ။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းသည် ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ဟူသော သတင်းကြောင့် အနီးအနားရှိ တောင်သူလယ်သမားများသည် တိုက်ပွဲကြားတွင် မညှပ်မိစေရန် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ညအိပ်နားရန် ကျေးရွာထဲရှိ အိမ်တစ်အိမ်ကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် မလျှောက်ရသေးမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။

သူ လှည့်ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟဲဟဲ! ကောင်လေး... မင်း ဘယ်သူ့နောက်ကို လိုက်နေတာလဲ။ အဲဒီ ဝေယိရှောက် ဆိုတဲ့ အဘိုးကြီးနောက်ကိုလား?"