အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်း

ကျန်းဝူကျိသည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသူသည် ကျန်းဝူကျိ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အခြားတစ်နေရာသို့ ပျံဝဲသွားလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပေသည်။

"မှန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဝေယိရှောက်နောက်ကို လိုက်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို မမီဘူးဗျ။ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင် ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို သွားပြီး သူ ဘာတွေတတ်နိုင်သေးလဲဆိုတာ ကြည့်မလို့ပဲ"

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ ခန့်မှန်းမိသည့်အတိုင်းပင် ဇာတ်လမ်းအတိုင်းသာ လိုက်ပါသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အတွက်လည်း အကျိုးရှိပေမည်။

ထိုသူ၏ ပျော်ရွှင်မြူးကြွနေသော အသံမှာ တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ဆိုတာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ဌာနချုပ်ပဲ၊ လူတိုင်းက ကြောက်နေကြတာကို မင်းက မကြောက်ဘူးလား?"

"ကြောက်ရမှာလား? ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ? လူတိုင်းက မင်ဂိုဏ်းကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းလို့ ပြောနေကြပေမဲ့ ကျွန်တော့်အမြင်မှာတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ မင်ဂိုဏ်းထဲက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ အများကြီးရှိသလို မင်ဂိုဏ်းက လူတွေဆီကနေ ပညာတွေတောင် သင်ယူခဲ့ဖူးသေးတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မင်ဂိုဏ်းသားတစ်ဝက်လို့တောင် ပြောလို့ရတာပဲ၊ အဲဒါကို ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ?"

ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်ရင်းအတိုင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူပြောသမျှမှာ အမှန်တရားများသာ ဖြစ်၏။ ဤလောကတွင် ကျူးယွမ်ကျန်း၊ ရွှီတ၊ ချန်ယွီချွန်း တို့သည် မင်ဂိုဏ်းသားများ ဖြစ်ကြပြီး သူသည် ထိုသူများနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးကာ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မင်ဂိုဏ်းတွင် သူငယ်ချင်းများ ရှိသည်ဟု ပြောခြင်းမှာ မှန်ကန်လှပေသည်။

ပညာသင်ယူခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ဟူချင်းနျူမှာ မင်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ထံမှ ဆေးပညာရပ်များကို သင်ယူခဲ့ဖူးရာ ဤသည်မှာလည်း ပညာသင်ယူခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ လောကတွင် မည်သည့်စကားက အယုံကြည်ရဆုံးဖြစ်သနည်းဟု ဆိုလျှင် အမှန်တရားပင် ဖြစ်၏။ လူတစ်ဦးသည် လိမ်ညာနေပါက စိုးရိမ်စိတ်ရှိနေမည် ဖြစ်သော်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြောနေပါက မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုပေ။

ထိုသူသည် ကျန်းဝူကျိနှင့် မင်ဂိုဏ်းကြားတွင် ဤမျှ ပတ်သက်မှု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် "အဲ... အဲဒါဆို မင်းက ဘာလို့ ဝေယိရှောက်နောက်ကို လိုက်နေတာလဲ?" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝေယိရှောက်က ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ကို သွေးစုပ်သတ်ဖို့ ကြံနေလို့လေ။ သူ့ကို ဖမ်းမိရင် ဒေါသပြေအောင် တစ်ချက်လောက် ရိုက်မလို့ပဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား! ကောင်းတယ်ဟေ့ ! တကယ်ကောင်းတယ်!" ထိုသူက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး " 'သွေးစုပ်ဖို့ ကြံနေတာ' ဆိုတော့ တကယ်တော့ မသတ်ရသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီကိစ္စကို လက်လွှတ်လိုက်ပါလား။ ဝေယိရှောက်က တမင်သက်သက် လူသွေးကို သောက်ချင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိက ထိုစကားကို မဖြေဘဲ ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးပြီးပြီပဲ၊ အခု ကျွန်တော့်အလှည့် မဟုတ်ဘူးလား?"

ထိုသူက ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပင် "မင်း မေးရင်လည်း ငါမဖြေဘူးကွ။ အကယ်လို့ မင်းသာ တောင်ပေါ်ကို ခိုးတက်ပြီး လူသတ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းက လူဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို သတ်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီလိုလူ မဟုတ်တဲ့အပြင် ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းနဲ့လည်း ပတ်သက်မှု ရှိနေတော့ ငါ မင်းကို မသတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ဘာ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းလဲ? သူတို့ကိုယ်သူတို့ သူတော်ကောင်းကြီးတွေလို့ သတ်မှတ်နေတဲ့ လူတစ်စုပါပဲ။ ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ မပတ်သက်ပါဘူး။ အကယ်လို့ သူတို့တွေ လွန်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် မင်ဂိုဏ်းဘက်က ရပ်တည်ပြီး အဲဒီ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းကို ပြန်တိုက်ခိုက်ဦးမှာ!"

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောလိုက်ရာ ရွှေပုတေ့ သည် ကျန်းဝူကျိအပေါ် အလွန်ပင် သဘောကျသွားကာ လက်ခုပ်တီး၍ ချီးကျူးလေတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိက သူ လက်ခုပ်တီးသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလျက် "ဒါ့အပြင် ခင်ဗျား မပြောလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ခင်ဗျားဟာ 'အိတ်ကြီးရဟန်း' ရွှေပုတေ့ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်ကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား?"

ဤကဲ့သို့ ကြိုတင်သိနိုင်သည့် အမြင်ရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှပေသည်။

"ဟင်? မင်း ဒါကို ဘယ်လို သိတာလဲ?" ထိုသူမှာ အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် လေသံပင် ပြောင်းသွားတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် "ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီပဲ၊ မင်ဂိုဏ်းထဲမှာ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေ အများကြီးရှိလို့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ပြောပြထားတာ။ တစ်ဂိုဏ်းလုံးမှာ ခင်ဗျားနဲ့ ကျိုးတျန် နှစ်ယောက်ပဲ ဒီလို အကျင့်စရိုက်မျိုးရှိပြီး ဒီလောက်ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျိုးတျန်က အမြဲတမ်း စကားနဲ့ အနိုင်ယူတတ်ပြီး ခင်ဗျားကတော့ လောကကြီးရဲ့ ကိစ္စအဝဝကို သည်းခံနိုင်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ အမြဲတမ်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေတတ်တာလေ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားဟာ အိတ်ကြီးရဟန်း ရွှေပုတေ့ ဖြစ်ရမယ်"

"ဟားဟား! 'လောကကြီးရဲ့ ကိစ္စအဝဝကို သည်းခံနိုင်တယ်' ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ သဘာဝကို ပြောတာပဲဟေ့" ရွှေပုတေ့ က ရယ်မောလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ထုတ်လိုက်ကာ "ဟေ့... မင်း အနောက်မှာ ဘယ်သူ့ကို မြင်လဲ?"ဟု ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် သူ လှည့်ကွက်သုံးနေသည်ကို သိသော်လည်း ဤသည်မှာ သူ၏ ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင် အောင်မြင်မှုရရှိရန် အကောင်းဆုံး လမ်းစဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ရွှေပုတေ့ သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး လက်လှမ်းလိုက်ကာ ကျန်းဝူကျိကို သူ၏ အိတ်ကြီးထဲသို့ ထည့်လိုက်လေတော့သည်။

"လူငယ်လေး... မင်းဟာ တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ။ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ၊ အများကြီး မစဉ်းစားနဲ့တော့။ ငါ မင်းကို မသတ်တဲ့အပြင် မင်းအတွက် အကျိုးရှိတာတွေတောင် ပေးဦးမှာ။ ငြိမ်ငြိမ်လေးသာ နေစမ်းပါ!"

စကားအဆုံးတွင် ရွှေပုတေ့ သည် “စကြဝဠာ အိတ်ကြီး” ကို မကာ ကျန်းဝူကျိကို သယ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် အမှန်တကယ်ပင် ငြိမ်သက်စွာ နေခဲ့၏။ သူသည် အိတ်ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကြည့်သော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အားစိုက်၍ မရကြောင်း၊ မည်သို့မျှ ဆွဲဖြဲ၍ မရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"လူငယ်လေး... မင်းသာ ငါ့အိတ်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ပညာဟာ တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပဲ" ဟု ရွှေပုတေ့ က အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ပြန်မဖြေခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ကျေနပ်နေ၏။ ဤ "စကြဝဠာ အိတ်ကြီး" သာ မရှိပါက သူ၏ ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောမှတ် အားလုံးကို ဖွင့်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲသော အလုပ်ဖြစ်ကာ သိုင်းအကျော်အမော်ကြီး တစ်ဦး၏ အကူအညီမပါဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျန်းဝူကျိအနေဖြင့် သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့် သိုင်းအကျော်အမော်ကြီး ဆို၍ ကျန်းဆန်းဖုန်း တစ်ဦးတည်းကိုသာ စဉ်းစားမိသည်။ သို့သော် ယခု ကျန်းဆန်းဖုန်းထံသို့ သွားပါက နောင်တွင် စကြာဝဠာ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသိုင်း ကို ရရှိရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရွှေပုတေ့ နှင့် ဆုံတွေ့ရသည့် ဤအခွင့်အရေးကိုသာ သူ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်နိုင်ပါက အတွင်းအားများသည် မကုန်ခန်းနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျွဲယွမ် ကဲ့သို့ပင် ကိုးပါးနေဝန်း အတွင်းအားများကို စုဆောင်းထားနိုင်သော်လည်း ထုတ်ဖော်အသုံးပြုရန် ခက်ခဲနေမည်ဖြစ်ကာ အတွင်းအားများသည်လည်း အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် အတွင်းအား ကုန်ခမ်းကာ မောပန်းသေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ ကျွဲယွမ်သည်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိသေးသောကြောင့် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ကျန်းဝူကျိ၏ အခြေအနေမှာလည်း အလားတူပင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားမှာ ထိုစဉ်က ကျွဲယွမ်ထက်ပင် နည်းပါးသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် မဖြစ်မနေ ကျင့်ကြံရမည်ဖြစ်သည်။ ရွှေပုတေ့ ၏ အိတ်ထဲသို့ အဖမ်းခံရခြင်းမှာ သူ၏ တွက်ချက်ထားသော အစီအစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရွှေပုတေ့ ၏ အိတ်အတွင်း၌ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အားစိုက်၍ မရဘဲ ထုတ်သမျှအားများမှာ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်လာတတ်သဖြင့်၊ မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ကျန်းဝူကျိသည် ထိုအိတ်အတွင်း၌ ရုန်းကန်ရင်း ကိုးပါးနေဝန်း အတွင်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် သွေးကြောမှတ်များ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ကာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေပုတေ့ ၏ အိတ်မှလွဲ၍ ကျန်းဝူကျိအတွက် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နိုင်ရန် အခြားနည်းလမ်း မရှိသလောက်ပင်။

ဤသည်မှာ အန္တရာယ်မဟုတ်ဘဲ အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

ရွှေပုတေ့ ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှ၏။ သူသည် ကျန်းဝူကျိကို နာရီပေါင်းများစွာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ပြင်ပမှ အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ အေးမြလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရရာ သူတို့သည် အလွန်မြင့်မားသော တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။ "ရွှေပုတေ့... မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နောက်ကျနေရတာလဲ?"

ရွှေပုတေ့ သည် ကျန်းဝူကျိ ပါဝင်သော အိတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်ကာ ပြုံးလျက် "လမ်းမှာ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ။ ဝေယိရှောက်နဲ့ ကျိုးတျန်တို့ရော ဘယ်မှာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ ရောက်နေတာ ကြာပြီဟေ့!"

ဝေယိရှောက်၏ ရယ်သံမှာ သူတို့ဆီသို့ ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ရာ သူသည် ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်ပေသည်။

အသံကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ဤသည်မှာလည်း အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိလိုက်သည်။ မူရင်းတွင် ဝေယိရှောက်သည် ယင်းလီကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော်လည်း သူမ၏သွေးကို မစုပ်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ အအေးမိအဆိပ် တက်လာကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ကျိုးတျန်က သူ့ကို သယ်လာခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူ ကျန်းဝူကျိက ဇာတ်လမ်းကို ပြောင်းလဲလိုက်သဖြင့် ဝေယိရှောက်သည် အော့မေ့တပည့်တစ်ဦးကို ကိုက်သတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ အအေးမိအဆိပ်မှာ ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။

"တောက်! မင်းတို့ ဘာတွေ အော်နေကြတာလဲ။ သွေးစုပ်တဲ့ လင်းနို့ အဘိုးကြီး... မင်းက အော့မေ့ဂိုဏ်းကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ဖို့ သွားတာ မဟုတ်လား။ အခုတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာ ကို ကြွားပြီး ပထမဆုံး ရောက်လာတယ်ပေါ့လေ၊ ဟုတ်လား?"

ထိုစဉ် ဆဲဆိုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ကျန်းဝူကျိသည် ထိုသူမှာ ကျိုးတျန်ဖြစ်မည်ကို သိသဖြင့် ရယ်ချင်သွားမိသည်။ မကြာမီမှာပင် လုံချန်း နှင့် ဘုန်းကြီးဖန် တို့လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ မင်ဂိုဏ်း၏ "ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး”နှင့် အစိမ်းရောင်တောင်ပံ လင်းနို့ဘုရင်တို့ အားလုံး စုံလင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်းကြီးဖန်က "အရှေ့မြောက်ဘက်ကနေ ရှောင်လင်ကျောင်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ခုံဝမ် ဟာ သူ့ရဲ့ ညီငယ်တွေဖြစ်တဲ့ ခုံကျိ၊ ခုံရှင်း နဲ့ တပည့်ပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်နေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုံချန်းက အေးစက်စွာဖြင့် "အရှေ့ဘက်ကနေ ဝူတန်းသူရဲကောင်း ငါးဦး " ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း စကားကို လိုရင်းတိုရှင်းသာ ပြောတတ်သူဖြစ်ရာ အားလုံးကလည်း ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေပုတေ့ က "အခု ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းက ငါတို့ဂိုဏ်းကို ဝိုင်းထားပြီ။ ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့ တွေလည်း တိုက်ပွဲအတော်များများ တိုက်ခဲ့ရပြီး လူအများကြီး သေဆုံးကုန်ပြီ။ အခြေအနေက အရမ်းဆိုးနေတယ်။ ငါတို့ အမြန်ဆုံး ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို တက်ပြီး နည်းလမ်းရှာကြရအောင်" ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးတျန်က ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး "အပို စကားတွေ! ရန်ရှောင်က ငါတို့ကို လာမတောင်းပန်ဘဲနဲ့ ငါတို့က ဘာလို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို သွားရမှာလဲ။ ငါတို့ ငါးယောက်ရဲ့ အရိုးတွေက အဲလောက်တောင် အောက်တန်းကျနေလို့လား!" ဟု ဆဲဆိုလေတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် အိတ်အတွင်းမှနေ၍ မင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီးပညာရှင်များ၏ စကားစစ်ထိုးပွဲကို ကြားနေရသည်။