မင်ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး

ရွှေပုတေ့သည်လည်း ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။ "ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းဟာ အခု အန္တရာယ်တွေ ဝိုင်းနေပြီ။ အကယ်လို့ ငါတို့က ဒီကိစ္စလေးတွေအပေါ်မှာပဲ အစွဲထားနေမယ်ဆိုရင် မင်ဂိုဏ်းဟာ ငါတို့လက်ထက်မှာတင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါစိုးရိမ်မိတယ်"

ဘုန်းကြီးဖန်ကလည်း "မှန်တယ်၊ အကယ်လို့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းက လူတွေက ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သန့်စင်တဲ့ မီးတောက်ကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့တွေ ဒီလောကမှာ ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ ဆက်ပြီးအသက်ရှင်ရမလဲ။ ရန်ရှောင်က ငါတို့ **ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** ကို စော်ကားခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ငါတို့ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို လာတာဟာ ရန်ရှောင်အတွက် လာတာမဟုတ်ဘူး၊ မင်ဂိုဏ်းအတွက် လာတာ!" ဟု ဆိုလေသည်။

ကျိုးတျန်က "အလကား စကားတွေ! အလကား စကားတွေ! ဒီအသုံးမကျတဲ့နှစ်ကောင်ကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လာပြောနေပြန်ပြီ။ နားမခံသာလိုက်တာ!" ဟု ကျိန်ဆဲလေတော့သည်။

ကျိုးတျန်သည် အတော်ကြာအောင် အော်ဟစ်နေပြီးနောက် သံဦးထုပ် တုရင် ကို ကြည့်ကာ "ဟေ့... အဘိုးကြီးတုရင်၊ ရန်ရှောင်က မင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်ပုခုံးကို ရိုက်ချိုးခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

သံဦးထုပ်တုရင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ပြီး ရန်သူကို ခုခံဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ ရန်ရှောင်နဲ့ ရှိတဲ့ အကြွေးတွေကိုတော့ နောက်မှ ရှင်းလို့ရပါတယ်။ အပြင်က ရန်သူတွေကို မောင်းထုတ်ပြီးသွားလို့ ငါတို့ **ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** သာ လက်တွဲလိုက်မယ်ဆိုရင် ရန်ရှောင်က ခေါင်းမငုံ့ဘဲ မနေပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဟွန်း!"

ကျိုးတျန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး လုံချန်းကို ကြည့်ကာ "လုံချန်း... မင်းကရော ဘယ်လို ပြောမလဲ?" ဟု မေးပြန်သည်။

လုံချန်းက "အတူသွားမယ်!" ဟု လိုရင်းတိုရှင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးတျန်က မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် "မင်းလည်း ရန်ရှောင်ကို လက်နက်ချမှာလား။ ငါတို့ **ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** အရင်ကတည်းက သစ္စာဆိုခဲ့ကြတာကို မေ့သွားပြီလား၊ ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဘယ်တော့မှ ဝင်မစွက်တော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာတွေဟာ အလကား စကားတွေ ဖြစ်သွားပြီလား?"

လုံချန်းက "အကုန်... အပိုတွေပဲ!" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးတျန်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားပြီး "မင်းတို့ ပြောသမျှက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေချည်းပဲ၊ ငါ ကျိုးတျန် ပြောတာကမှ အမှန်ပဲ! မင်းတို့က ရန်ရှောင်ရဲ့ ကျွန်ဖြစ်ချင်နေတာကိုး၊ ငါတော့ မလိုက်ဘူး!"

သူတို့လူစုမှာ အခြေအတင် ဖြစ်နေကြစဉ် ဝေယိရှောက်က ကြားထဲမှ ဝင်ဖျန်ဖြေပေးလိုက်သည်။ "ကဲ... တော်ကြပါတော့၊ ငါတို့အားလုံး ဂိုဏ်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် ဒီကို ရောက်နေကြတာပဲ။ အဲဒါကို ဘာလို့ ငြင်းခုံနေကြဦးမှာလဲ"

"သွေးစုပ်တဲ့ လင်းနို့ အဘိုးကြီး! အရေးမပါတဲ့ စကားတွေ လာမပြောနဲ့။ ဒါက **ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** ရဲ့ ကိစ္စ၊ မင်း ဝင်ပါစရာ မလိုဘူး!"

ကျိုးတျန်သည် ဝေယိရှောက်ကို မျက်နှာသာ လုံးဝမပေးဘဲ လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ရွှေပုတေ့က ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။ "ကျိုးတျန်... မင်းက မင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူရဲ့ သန့်စင်တဲ့ မီးတောက်အောက်က တပည့်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးလား?"

ကျိုးတျန်က "ဘာလို့ မဟုတ်ရမှာလဲ။ ငါ့တစ်သက်လုံး မင်ဂိုဏ်းသားပဲ!" ဟု ပြန်အော်သည်။

ရွှေပုတေ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီ။ ငါတို့အားလုံးဟာ သန့်စင်တဲ့ မီးတောက်အောက်က တပည့်တွေပဲ။ အခု မင်ဂိုဏ်းက အကြီးအကျယ် အန္တရာယ်ကြုံနေရပြီ၊ ငါတို့အားလုံး ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို သွားပြီး ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်အတွက် အသက်ပေး တိုက်ပွဲဝင်ကြမယ်။ အကယ်လို့ မင်းက ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းကို ကြောက်နေတယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒီလောက်ထိ သူရဲဘောကြောင်စွာနဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ မင်းဟာ သေသွားတဲ့အခါ မင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရန် တို့ကို ဘယ်လို မျက်နှာနဲ့ သွားတွေ့မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

"အလကား စကားတွေ! အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ!"

ကျိုးတျန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး ရွှေပုတေ့ကို လက်သီးဖြင့် လှမ်းထိုးလိုက်လေသည်။

ထိုလက်သီးမှာ ရွှေပုတေ့၏ ပါးပြင်ကို အသံမြည်အောင် ထိမှန်သွား၏။ ရွှေပုတေ့သည် ပါးစပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကာ ကျွတ်ထွက်သွားသော သွားအချို့ကို လက်ထဲသို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် နီရဲပြီး ရောင်ကိုင်းသွားတော့သည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ အံ့သြသွားကြ၏။ ရွှေပုတေ့၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ ကျိုးတျန်ထက် မနိမ့်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ ကျိုးတျန်၏ လက်သီးကို ရှောင်ရန်မှာ ရွှေပုတေ့အဖို့ အလွန်လွယ်ကူပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် အသာတကြည် အထိုးခံလိုက်ရသနည်း။

ကျိုးတျန်မှာ အစက ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ရွှေပုတေ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မိသွားသဖြင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကာ "ရွှေပုတေ့! မင်း ဘာလို့ မရှောင်တာလဲ။ ကဲ... အခု ငါ့ကို ပြန်ရိုက်၊ ဒါဆိုရင် တို့တွေ ကျေပြီ!" ဟု အော်လိုက်သည်။

ရွှေပုတေ့က အသာအယာ ပြုံးလျက် "ငါ့မှာရှိတဲ့ အားတွေကို ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့နဲ့ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးမယ်။ ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုအရင်းအချာကို ဘာလို့ ပြန်ရိုက်ရမှာလဲ?" ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးတျန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မိမိ၏ ပါးကို မိမိ အားရပါးရ ပြန်ရိုက်လိုက်လေတော့သည်။ သူ၏ ပါးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရောင်ကိုင်းသွားပြီး သွားအချို့ ကျွတ်ထွက်လာပြန်သည်။

အားလုံးက မှင်တက်သွားကြပြီး "ကျိုးတျန်... မင်း ဘာတွေ ရူးနေတာလဲ?" ဟု မေးကြသည်။

ကျိုးတျန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် "ငါ ရွှေပုတေ့ကို မှားပြီး ရိုက်မိခဲ့တယ်။ သူက ငါ့ကို ပြန်မရိုက်ဘူးဆိုတော့ သူ့ကိုယ်စား ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်ရိုက်တာပေါ့!" ဟု အော်ဟစ်သည်။

ရွှေပုတေ့က ဆက်ပြော၏။ "ကျိုးတျန်... ငါတို့ **ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** ဟာ ညီအစ်ကို အရင်းအချာတွေထက်တောင် ပိုပြီး ရင်းနှီးကြတာပါ။ ငါတို့ လေးယောက်ဟာ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်မှာ တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သေကြတော့မှာ၊ ဒီဘဝမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုဟာက သေခွဲခွဲရတော့မယ့် အချိန်ပဲ။ မင်း ငါ့ကို တစ်ချက်ရိုက်မိတာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ?"

ကျိုးတျန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ "ငါလည်း ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို လိုက်မယ်! ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ အတူတူ သေကြတာပေါ့! ရန်ရှောင်နဲ့ ရှိတဲ့ အကြွေးတွေကိုတော့ အခုလောလောဆယ် ခဏ မေ့ထားလိုက်မယ်!" ဟု ပြောလေသည်။

ဝေယိရှောက်၊ ဘုန်းကြီးဖန်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားကြပြီး "ဒါမှ ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုကောင်းပေါ့!" ဟု ချီးကျူးကြသည်။

ဤအတောအတွင်း အိတ်ထဲရှိ ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေခဲ့၏။ ဤလူစုမှာ အကျင့်စရိုက် ထူးဆန်းကြသော်လည်း သူတို့၏ သစ္စာတရားမှာမူ အလွန်ပင် လေးစားစရာကောင်းလှကြောင်း သူ တွေးမိသည်။ ဤအိတ်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေရုံတင်မကဘဲ ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းကောင်းများကို နားထောင်နေရခြင်းမှာလည်း အပျင်းပြေစရာ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အားလုံး သဘောတူညီမှု ရရှိပြီးနောက် ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ဆီသို့ အတူတကွ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

ဤခရီးမှာ နောက်ထပ် တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် **ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်** ကိုသာ အာရုံစိုက် ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ အတော်အတန် တိုးတက်မှု ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လမ်းတွင် တောင်အောက် လိုဏ်ဂူများမှ ဖြတ်သန်းသွားလာနေရသည်ဟု ခံစားနေရ၏။

လိုဏ်ဂူ ငါးခုခန့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကျိုးတျန်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ရန်ရှောင်! သွေးစုပ်တဲ့ လင်းနို့နဲ့ **ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** တို့ မင်းဆီကို ရောက်လာပြီဟေ့!"

ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "လင်းနို့ဘုရင်နဲ့ **ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** တို့ ငါ့ဆီကို အတူတူ ရောက်လာကြလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ရန်ရှောင်အနေနဲ့ အဝေးကြီးအထိ ထွက်ပြီး မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!"

စကားလုံးများမှာ ယဉ်ကျေးလှသော်လည်း ကျိုးတျန်ကမူ လုံးဝ မျက်နှာသာ မပေးပေ။ "ဟန်ဆောင်နေတာတွေကို ရပ်လိုက်စမ်းပါ။ မင်း စိတ်ထဲမှာတော့ ငါတို့ **ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** ဟာ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာဘူး၊ မင်ဂိုဏ်းကိစ္စတွေကို ဝင်မစွက်တော့ဘူးလို့ ကတိပေးထားပြီးမှ အခုတော့ ကိုယ့်ဖာသာ ခြေဦးလှည့်လာကြတယ်လို့ ကျိန်ဆဲနေမှာပေါ့"

ရန်ရှောင်က ပြုံးလျက် "ညီအစ်ကိုကျိုး... ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ အခု ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းက ငါတို့ကို ဝိုင်းထားပြီ၊ ငါတစ်ယောက်တည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ စိုးရိမ်နေရတာပါ။ ဒီနေ့မှာ လင်းနို့ဘုရင်နဲ့ **ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး** တို့ဟာ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရန် တို့ကို ထောက်ထားပြီး တရားမျှတမှုအတွက် လာကူညီကြတာဟာ ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက် တကယ့်ကို ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ!" ဟု ဆိုလေသည်။

ကျိုးတျန်သည် ရန်ရှောင်၏ အမူအရာမှာ တကယ်ပင် နှိမ့်ချမှုရှိပြီး စကားလုံးများမှာလည်း နားဝင်ချိုသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားရသည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "မင်း အဲဒီလို သိရင်လည်း ပြီးတာပဲ! ငါတို့ လမ်းလျှောက်လာတာ ရက်အတော်ကြာပြီ၊ အမြန်ဆုံး လက်ဖက်ရည်၊ ရေနဲ့ စားစရာတွေ ပြင်ပေးစမ်း!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... ဒါပေါ့"

ရန်ရှောင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အစားအသောက်များ ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယခုအခါ ဤခုနစ်ဦးစလုံးမှာ မင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီးပညာရှင်များ ဖြစ်ကြရာ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်များပင်လျှင် သူတို့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ရန်သူများ ဝိုင်းနေသော်လည်း သူတို့ ခုနစ်ဦး စုံစည်းမိသွားခြင်းမှာ ဂိုဏ်းသားများအတွက် အားတက်စရာပင် ဖြစ်သည်။

အိတ်ထဲမှ ကျန်းဝူကျိကမူ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိ၏။ *ဒီလူတွေကတော့ အကောင်းစားတွေ စားနေကြပြီ၊ ငါကတော့ ဒီအိတ်စုတ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ။ တော်သေးတာက ငါ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ ပေါင်မုန့်လုံး နှစ်လုံး ပါလာလို့ပေါ့၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ဗိုက်ဆာပြီး သေမှာပဲ။*

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းဝူကျိအနေဖြင့် အမှုမထားပေ။

ထိုခုနစ်ဦးသည် ဆွေးနွေးကြရာတွင် "ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံ နဂါးဘုရင်မ တိုက်ချီစစ်” မှာ မင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာရန် အကြောင်းမရှိကြောင်း၊ "ရွှေမွေးခြင်္သေ့ဘုရင်" ရှဲ့ရွှန်း၏ သတင်းမှာလည်း ပျောက်ချက်သား ကောင်းနေကြောင်း၊ "ညာဘက် အလင်းတမန်တော်" ဖန်ယောင် မှာလည်း ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သိရှိရလေသည်။

ယခုလက်ရှိတွင် အားကိုးရမည့်သူမှာ **"မျက်ခုံးဖြူ လင်းယုန်မင်း" ယင်းထျန့်ကျိန်း** သာ ရှိတော့သည်။ လင်းယုန်မင်းဂိုဏ်း သည် မင်ဂိုဏ်းကို ကူညီရန် ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့ဝင်များနှင့် အငြင်းပွားမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တိုက်ပွဲအချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူအတော်များများ သေဆုံးခဲ့ရသဖြင့် ပြန်လည်စေ့စပ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

ရန်ရှောင်သည် ရွှေပုတေ့၏ အိတ်ကို ကြည့်ကာ "ဒီအိတ်ထဲမှာ ဘယ်သူရှိနေတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

အိတ်ထဲတွင် လူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း အားလုံး သိကြသော်လည်း မမေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေပုတေ့က ပြုံးလျက် "တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပါ၊ သူက **မျက်ခုံးဖြူ လင်းယုန်မင်း** နဲ့လည်း ပတ်သက်မှု ရှိနေတယ်ဗျ။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူက ငါတို့အတွက် အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ *အော့မေ့ဂိုဏ်းနဲ့ ဝေယိရှောက်တို့ တိုက်ခိုက်တုန်းက ဒီလူက အနားမှာ ချောင်းနားထောင်ရင်း ငါ့အမည်က ကျန်းဝူကျိ ဆိုတာကို သိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်* ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ရွှေပုတေ့သည်လည်း မင်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ ယင်းထျန့်ကျိန်း၏ အကြောင်းကို အမြဲ အကဲခတ်နေသူ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းဝူကျိ၏ အမှတ်လက္ခဏာကို သိရှိနေခြင်းမှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။