ချန်ခွန်းကို အောင်နိုင်ခြင်းနှင့် အတိတ်ဇာတ်လမ်းများ

ကျန်းဝူကျိက ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းလို လူယုတ်မာက ငါ့ရဲ့မွေးစားဖခင်ကို အသည်းနာအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ။ သူသာဆိုရင် မင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ချင်နေမှာ သေချာတယ်။ ဒီနေ့တော့ ငါက လူကြီးသူမတွေရဲ့ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်ပြီး မလုပ်ချင်ပါဘူး။ မင်းကို အခု ဖမ်းဆီးထားရုံပဲ လုပ်မယ်၊ နောက်မှ ငါ့မွေးစားဖခင် လက်ထဲအပ်ပြီး အသေသတ်ခိုင်းမယ်" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းဝူကျိသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ချန်ခွန်းရှိရာသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။

သူ့ကို ထည့်ထားသော စကြဝဠာ အိတ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။ အရပ်ရှည်သော ကျန်းဝူကျိက မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည့်အခါ အိတ်ထဲတွင် အပြည့်ဖြစ်သွားသည်။ သူ ရှေ့သို့ တိုးလိုက်တိုင်း အိတ်ကြီးက တင်းကားသွားပြီး ခြေလှမ်းအသေးလေးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေပုံမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှ၏။

သို့သော်လည်း သေရေးရှင်ရေး အရေးကြီးနေသည့် ဤအချိန်တွင် မည်သူမျှ မရယ်နိုင်ကြပေ။ ရန်ရှောင်နှင့် ကျန်ရှိနေသော လူစုမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကျန်းဝူကျိ တစ်ယောက် ချန်ခွန်းအနားသို့ အမြန်ရောက်ရှိပြီး လက်ညှိုးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်နိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နေကြသည်။

ချန်ခွန်းသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး စိမ်းဖန့်သွားပြီး "အသက်နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ သူခိုးငယ်လေးက ဘယ်လို အတွင်းအားမျိုး ရှိမှာမို့လို့လဲ။ သတ္တိရှိရင် လာခဲ့စမ်း! မင်းကို အရင်သတ်ပြီးမှ မင်းရဲ့မွေးစားဖခင် ရှဲ့ရွှန်းကိုပါ သတ်ပေးမယ်၊ မင်းတို့သားအဖ ငရဲမှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက စိတ်မဆိုးဘဲ "ငါ့ရဲ့ အတွင်းအားက မင်းလိုလူ ဆယ်ယောက်ပေါင်းတာထက်တောင် သာလွန်တယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျန်းဝူကျိသည် ချန်ခွန်း၏ အနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကာ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ချန်ခွန်း၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားသည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော အတွင်းအားများကို စုစည်းပြီး ကျန်းဝူကျိကိုပါ အလဲထိုးရန် တစ္ဆေယင်လက်ညှိုးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"သတိထား!"

ရန်ရှောင်၊ အိတ်ကြီးရဟန်း ရွှေပုတေ့နှင့် ကျန်လူများက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ အိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော ကျန်းဝူကျိမှာ ချန်ခွန်းကို မမြင်ရသဖြင့် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ လှုပ်ရှားမှုက မည်မျှအထိ လျင်မြန်လွန်းလှသည်မသိ။ ချန်ခွန်း၏ လက်ညှိုး မထွက်လာမီမှာပင် ကျန်းဝူကျိ၏ **ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်** ပါဝင်သော လက်ညှိုးချက်က ချန်ခွန်း၏ သွေးကြောမှတ်များကို ပိတ်ဆို့ပြီးသား ဖြစ်သွားလေပြီ။

အကယ်၍ ချန်ခွန်းသာ ဒဏ်ရာမရထားပါက ကျန်းဝူကျိ၏ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသူ ဖြစ်သဖြင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးနေရုံသာမက သိုင်းပညာကိုပါ ကောင်းစွာ မထုတ်ဖော်နိုင်တော့ပေ။

ချန်ခွန်းသည် လက်ညှိုးထိုးထားသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် တောင့်တင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အံကြိတ်ကာ စကားအချို့ကို ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။

"...ဒါ... ဒါက တောင်ပိုင်းဒါလီပြည်က အိယန်လက်ညှိုးပဲ!"

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလိုက်ပြီး "မျက်စိလျင်သားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဆုတော့ မရှိဘူး" ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းဒါလီပြည်၏ အိယန်လက်ညှိုး သိုင်းပညာမှာ တစ်လောကလုံး ကျော်ကြားလှသဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုဟု သူ ယူဆထားသည်။ လက်ညှိုးသိုင်းများထဲတွင် အိယန်လက်ညှိုးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော သိုင်းပညာမှာ လောက၌ မရှိသလောက်ပင်။ ချန်ခွန်း၏ တစ္ဆေယင်လက်ညှိုးမှာ ကောက်ကျစ်ရက်စက်သော်လည်း အိယန်လက်ညှိုးနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

"ကောင်းတယ်!"

ချန်ခွန်း အောင်မြင်စွာ အဖမ်းခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့သောအခါ ရန်ရှောင်၊ ရွှေပုတေ့၊ ဝေယိရှောက်နှင့် ကျန်လူများအားလုံး ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ကျိုးတျန်ကဆိုလျှင် "ကောင်းတယ်ဟေ့!" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အအေးဓာတ်ကြောင့် အသံပြန်ဝင်သွားရပြန်သည်။

"ကဲ... ဆရာတော် ရွှေပုတေ့၊ ကျွန်တော့်ကို အိတ်ထဲမှာ ပိတ်ထားတာ ကြာပြီဆိုတော့ အခု အပြင်ထုတ်ပေးဖို့ အချိန်တန်ပြီ မဟုတ်လား"

ကျန်းဝူကျိသည် ရွှေပုတေ့ ရှိရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။ ကျန်လူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ကျန်းဝူကျိမှာ အိတ်ထဲတွင် ဖြစ်သဖြင့် အပြင်ကလူကို မမြင်နိုင်ဘဲ ရွှေပုတေ့ ရှိရာသို့ မည်သို့ တိတိကျကျ လျှောက်လှမ်းနိုင်သနည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။

သူတို့ မသိသည်မှာ ကျန်းဝူကျိတွင် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာဖြစ်သော **ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်** ရှိနေပြီး အတွင်းအားမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှသည်။ လေတိုးသံကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် အရာဝတ္ထုများကို ခွဲခြားနိုင်သည့် စွမ်းရည်မှာ သူ့အတွက်တော့ အထွေအထူး မဟုတ်ပေ။ ခုနက ရွှေပုတေ့၏ အသံကို ကြားထားသဖြင့် သူ ဘယ်နားမှာ ရှိနေသလဲ ဆိုသည်ကို ကျန်းဝူကျိက သဘာဝအတိုင်း သိရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေပုတေ့က ခါးသက်သော အပြုံးဖြင့် "ညီလေးရာ... ငါလည်း မင်းကို အပြင်ထုတ်ပေးချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အားနည်းနည်းလေးမှ မရှိတော့ဘူး။ ဒီအိတ်က ကြိုးထုံးတွေကိုလည်း ငါ အခု လုံးဝ မဖြုတ်နိုင်တော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တစ္ဆေယင်လက်ညှိုးရဲ့ အစွမ်းလေးပါပဲ၊ ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းဝူကျိသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ရွှေပုတေ့၏ ကျောပြင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ စင်ကြယ်လှသော ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်များ စီးဆင်းသွားသည့်အခါ ရွှေပုတေ့၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

ရွှေပုတေ့မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော ကျန်းဝူကျိသည် ရန်ရှောင်နှင့် ကျန်လူများထက်ပင် သာလွန်သော အတွင်းအားမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ အစောပိုင်းက ကျန်းဝူကျိနောက်ကို လိုက်လာစဉ်ကပင် သူ၏ အတွင်းအားမှာ ထူးခြားသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ဤမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ရွှေပုတေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အအေးဓာတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက "တော်ပြီ ညီလေး! မင်းရဲ့ အတွင်းအားတွေကို အများကြီး အကုန်မခံပါနဲ့တော့။ ငါ အိတ်ကို ဖြေပေးနိုင်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ကျန်းဝူကျိက အတွင်းအားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ရွှေပုတေ့သည် အိတ်ပေါ်မှ ကြိုးထုံးများကို အမြန်ဖြေပေးလိုက်၏။

စကြဝဠာ အိတ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာရသည့်အခါ ကျန်းဝူကျိမှာ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လေကောင်းလေသန့်ကို ဝဝလင်လင် ရှူလိုက်ရသည်။ ထိုအိတ်ကလေးထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်မှာ အတော်ပင် မွန်းကျပ်လှပေသည်။ အကယ်၍ သိုင်းကျင့်ရန်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် ထိုအိတ်ထဲသို့ မည်သည့်အခါမျှ ဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းဝူကျိ ထွက်လာပြီးနောက် ရွှေပုတေ့မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသော်လည်း သူ၏ အတွင်းအားများမှာ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် အနားယူရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ရန်ရှောင်ကို ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ဘယ်လက်ရုံးသံတမန်ရန်၊ နေကောင်းရဲ့လားဗျာ"

ရန်ရှောင်သည်လည်း အရပ်အမောင်း ထွားကျိုင်းလာသော ကျန်းဝူကျိကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီတစ်ခါတော့ ညီလေးဝူကျိရဲ့ ကူညီမှုကြောင့်သာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ငါတို့တွေတင်မကဘူး၊ တစ်ဂိုဏ်းလုံးပါ ဒီမကောင်းတဲ့ ဘုန်းကြီးရဲ့ လက်ထဲမှာ သေကြရတော့မှာ။ ပြောရမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ကျေးဇူးကြွေး နှစ်ခုတောင် တင်သွားပြီ" ဟု ပြောသည်။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ရန်ပုဟွေ့နဲ့ ကျွန်တော်က မောင်နှမတွေလို သံယောဇဉ် ရှိပါတယ်။ သူ့ကို ဘေးကင်းအောင် ပို့ပေးခဲ့တာကို ကျေးဇူးကြွေးလို့ မသတ်မှတ်ပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတစ်ခါ ကူညီတာကိုတော့ ကျွန်တော် မငြင်းတော့ပါဘူး၊ နောင်ကျရင်တော့ ဒီကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ခိုင်းမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရန်ရှောင်မှာ စိတ်ရွှင်လန်းနေသဖြင့် "ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပါပဲ! ဓားတောင်ကိုပဲ တက်ရတက်ရ၊ မီးပင်လယ်ကိုပဲ ဖြတ်ရဖြတ်ရ၊ ငါ တစ်ခွန်းမှ မငြင်းပါဘူး" ဟု ရယ်မောကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကျိုးတျန်က "ဟေ့... မင်းက ကျန်းဝူကျိလား။ သွား... ဟို ချန်ခွန်းဆိုတဲ့ ကောင်ကို ငါတို့ကိုယ်စား ပါးရိုက်ပေးစမ်းပါဦး! ဒါဆိုရင် ကျိုးတျန်က မင်းကို ထာဝရ ကျေးဇူးတင်နေမှာ" ဟု လှမ်းအော်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ခွန်းမှာ အတော်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်များမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး စဉ်းနှီတုံးပေါ်က ငါးတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေရသည်မှာ သူ့အတွက် လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ချန်ခွန်းက အရှုံးမပေးသေးဘဲ အကြံတစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။ "ခဏနေဦး! ငါ ပြောစရာရှိတယ်။ ငါ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲကို ဘယ်လိုဝင်လာသလဲ ဆိုတာ မင်းတို့ သိချင်နေကြတယ် မဟုတ်လား။ ငါ အားလုံး ပြောပြမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရန်ရှောင်က စိတ်ဝင်စားသွားပြီး "ဒါဆိုရင်လည်း ပြောစမ်း!" ဟု မေးလိုက်၏။

ချန်ခွန်းက သက်ပြင်းချကာ "ဒီနေ့တော့ ငါ့အသက်က မင်းတို့လက်ထဲမှာပဲ ဆိုတော့ ဖုံးကွယ်မနေတော့ပါဘူး။ ငါက ချန်ခွန်းမှန်း မင်းတို့ သိပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့အသက်ကိုလည်း ခန့်မှန်းမိမှာပေါ့။ ရှဲ့ရွှန်းက ငါ့တပည့်ပဲ၊ ငါက အခု အသက်ခုနစ်ဆယ်ကျော်ပြီ" ဟု စတင်ပြောဆိုသည်။

စိတ်မရှည်သော ကျိုးတျန်က "လိုရင်းကိုပဲ ပြောစမ်းပါ! မင်း အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူက သိချင်နေလို့လဲ" ဟု ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ချန်ခွန်းက ဆက်ပြောသည်မှာ "မင်းတို့က ငါ့ကို ချန်ခွန်းလို့ပဲ သိကြတာ။ ဂိုဏ်းချုပ် ရန်တိန်ထျန့်ရဲ့ ဇနီးက ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဆိုတာကိုတော့ မင်းတို့ သိကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောက်က တကယ် ချစ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အသက်အရွယ်ကြီးတဲ့ ရန်တိန်ထျန့်က ငါ့ဆီကနေ သူ့ကို အတင်းလုယူသွားခဲ့တာ။ ငါတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မခွဲနိုင်ကြတော့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲမှာ ခိုးပြီး တွေ့ဆုံခဲ့ကြတာပေါ့"

"ဟင်!"

ရန်ရှောင်နှင့် ကျန်လူများအားလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဤကဲ့သို့ အတိတ်ဇာတ်လမ်းမျိုး ရှိခဲ့သည်လား။

ဒါဆိုလျှင် ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဒီအဘိုးကြီးကြောင့် ဖောက်ပြန်မှုကို ခံခဲ့ရတာပေါ့?

နောက်ပြီး မင်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတာလေ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော် ဆိုရင်တောင် ဝင်ခွင့်မရှိဘူး။ သူတို့ နှစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထဲကို ရောက်သွားတာလဲ? ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကပဲ မျက်နှာသာပေးပြီး ခွင့်ပြုခဲ့တာလား?

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လေးစားအားကျခဲ့ရသော ဂိုဏ်းချုပ် ရန်တိန်ထျန့်၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျက်ယွင်းလာတော့သည်။ ကျိုးတျန်ကမူ ချန်ခွန်းကို အမျိုးမျိုး ဆဲဆိုနေတော့သည်။

"ကျိုးတျန်... တိတ်စမ်း!"

ပုံမှန် စကားနည်းသော လုံချန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ချန်ခွန်းကို ကြည့်ကာ "မကောင်းတဲ့ ဘုန်းကြီး... ဆက်ပြောစမ်း!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချန်ခွန်းက ဆက်လက်ပြောကြားသည်မှာ "မင်းတို့ ခန့်မှန်းမိမှာပါ... ရန်တိန်ထျန့်ဟာ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး သူ့ဇနီးကို လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲ ခေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာဟာ ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ချိန်းတွေ့ရာ နေရာ ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့။ ငါက မင်ဂိုဏ်းသား မဟုတ်တော့ မင်းတို့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာစရာ မလိုဘူး။ ငါ့ညီမလေးအတွက်ဆိုရင် မင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်ဖို့ မပြောနဲ့၊ ဘာကိုမှ မကြောက်ဘူး!"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် အသံမှာ စူးရှသွားပြီး နာကျည်းမှုနှင့် နောင်တများ ပြည့်နှက်နေသလို ခံစားရလေသည်။