တောင်ပေါ်ကနေ ကျားနှစ်ကောင် သတ်ပွဲကို ထိုင်ကြည့်ခြင်း

ကျန်းဝူကျိအကြောင်းကို သူတို့ မေးမြန်းရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ ဝေယိရှောက်၏ အေးစက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဝေယိရှောက်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းဟာ အခုဆိုရင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲနေပြီ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒါဟာ မင်ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးက လစ်လပ်နေလို့ပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို တစ်ဦးတစ်ယောက် မဆက်ခံနိုင်သရွေ့ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ ငြိမ်းချမ်းရေး မရှိနိုင်ဘူး။ နေရာအနှံ့မှာ အငြင်းပွားမှုတွေ ရှိနေတာကို ထည့်မပြောနဲ့ဦး၊ ဘယ်သူ့စကားကိုမှ အများက လက်မခံနိုင်ကြဘူး။ ဘယ်ဘက် အလင်းတမန်တော် ရန်... ငါ ဝေယိရှောက် မေးပါရစေ၊ ရန်သူတွေကို မောင်းထုတ်ပြီးသွားရင် ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို မင်ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ထောက်ခံဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ?"

ရန်ရှောင်၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ "ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအရတော့ သန့်စင်တဲ့ မီးတောက်အမိန့်တော်ပြား ကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့သူဟာ မင်ဂိုဏ်းချုပ်ပဲပေါ့" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ဝေယိရှောက်က "မီးတောက်အမိန့်တော်ပြား ပျောက်ဆုံးနေတာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်နေပြီ။ အဲဒီ အမိန့်တော်ပြား ပေါ်မလာမချင်း ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းဟာ ဂိုဏ်းချုပ်မရှိဘဲ အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပဲ နေသွားရမှာလား?" ဟု ပြန်မေး၏။

ဘုန်းကြီးဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "အတိအကျပဲ။ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းက ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းကို ဒီလောက် ဗြောင်ကျကျ လာတိုက်ရဲတာဟာ ငါတို့ ကိုယ့်အချင်းချင်း မစည်းလုံးလို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်ပါ့မလား" ဟု ဆိုသည်။

ရန်ရှောင်က စကားဆက်ရန် ပြင်စဉ် ကျိုးတျန်က လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် "မင်းတို့အားလုံးက ရိုးအလွန်းကြတယ်။ ဘယ်ဘက် အလင်းတမန်တော် ရန်က ဘယ်ဂိုဏ်းချုပ်ကိုမှ မလိုချင်ဘူးလေ။ မင်ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ် မရှိရင် သူကပဲ အကြီးအကဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့။ နှမြောစရာကောင်းတာက ဘယ်သူကမှ သူ့အမိန့်ကို နားမထောင်ကြလို့ ဒီရာထူးအမြင့်ဆုံးဆိုတာကလည်း အလကား ဖြစ်နေတာပဲ" ဟု ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ရန်ရှောင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး "မင်းတို့ ဒီကိုလာတာက ရန်သူတွေကို ခုခံဖို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ ရန်ရှောင်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာဖို့လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျိုးတျန်သည် မူလကပင် ရန်ရှောင်အပေါ် အငြိုးရှိထားသူဖြစ်ပြီး ဒေါသကလည်း အလွန်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်ခါတည်းပင် ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။ "ငါက မင်းကို ပြဿနာလာရှာတာကွ! မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းနဲ့အတူ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ကို မဖြစ်မနေ သတ်မှတ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စက မပြီးဘူး!"

ရန်ရှောင်က လှောင်ရယ်လျက် "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် မင်းပဲ မင်ဂိုဏ်းချုပ် လုပ်လိုက်ပါလား ကျိုးတျန်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ငါတို့ဂိုဏ်းက ပျက်စီးနေတာပဲ။ မင်းလိုလူမျိုးကသာ ဂိုဏ်းချုပ်လုပ်ပြီး အခြေအနေကို ပိုပြီး ကမောက်ကမဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရင် ပိုတောင် ကြည့်ကောင်းဦးမယ်!" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။

"အပို စကားတွေ!"

ကျိုးတျန်သည် စကားအရာတွင် ရန်ရှောင်ကို မယှဉ်နိုင်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ခုန်တက်ကာ ရန်ရှောင်၏ နဖူးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ကျိုးတျန်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဝေယိရှောက်သည် သူ၏ ထူးကဲသော ကိုယ်ဖော့ပညာဖြင့် ရန်ရှောင်၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားပြီး ရန်ရှောင်ကို တွန်းထုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ရန်ရှောင်ကမူ ဝေယိရှောက်သည်လည်း ကျိုးတျန်ကဲ့သို့ပင် မိမိကို သေကြောင်းကြံရန် လာသည်ဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆလိုက်မိသည်။ သူက ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ဝါးဖြင့် ဝေယိရှောက်ကို တားဆီးကာ ညာဘက်လက်ဝါးဖြင့် ကျိုးတျန်၏ လက်ဝါးတိုက်ချက်ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ကျိုးတျန်နှင့် ရန်ရှောင်တို့၏ လက်ဝါးချင်း ထိတွေ့မိသောအခါ ကျိုးတျန်သည် အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ထိတ်လန့်စွာဖြင့် *ဒါက သွေးစုပ်တဲ့ လင်းနို့ရဲ့ အတွင်းအား မဟုတ်လား။ ရန်ရှောင်က ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် တတ်နေရတာလဲ?* ဟု တွေးမိလိုက်၏။

ကျူးကျော်လာသော အအေးဓာတ်ကြောင့် ကျိုးတျန်သည် သူ၏ အတွင်းအားများ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ သွားများ တဂတ်ဂတ် ရိုက်လာပြီး ညည်းတွားသံပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရွှေပုတေ့နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်ရပြီး ကျိုးတျန်၏ ညည်းသံကို ကြားရသောအခါ *ရန်ရှောင်ဟာ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင်ပဲ၊ ကျိုးတျန်က သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုဟာက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် စုနေကြတာ၊ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခွင့် မပြုသင့်ဘူး* ဟု တွေးကာ တိုက်ပွဲကို ဖြန်ဖြေရန် ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။

ရွှေပုတေ့သည် ကျိုးတျန်မှာ ဒေါသကြီးသူဖြစ်ပြီး ရန်ရှောင်မှာ ပို၍ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိမည်ဟု ယူဆကာ ကျိုးတျန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် အေးစက်သော အအေးဓာတ်လှိုင်းသည် ရွှေပုတေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်လာခဲ့၏။ ရွှေပုတေ့မှာ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး အအေးဓာတ်ကို ခုခံရန်အတွက် သူ၏ အတွင်းအားကို ချက်ချင်း လှည့်ပတ်လိုက်ရသည်။

ဘုန်းကြီးဖန်နှင့် သံဦးထုပ်တုရင်တို့သည်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျိုးတျန်နှင့် ရန်ရှောင်တို့ကို ဆွဲခွဲရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း သူတို့သည်လည်း အအေးဓာတ်၏ ဖမ်းစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် တိုက်ပွဲကို အလွယ်တကူ မခွဲနိုင်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ အတွင်းအားများကို အသုံးပြုနေရပြီး အနည်းငယ်လေးမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

အိတ်ထဲမှ နားထောင်နေသော ကျန်းဝူကျိကမူ *ဒါဟာ ရန်ရှောင်က ** စကြာဝဠာ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာ ** ကို သုံးနေတာပဲ။ ဒီလူမိုက်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ အတွင်းအားတွေကို မကြာခင် ကုန်ခန်းအောင် လုပ်ကြတော့မယ်၊ ဒါဟာ အဲဒီ လူယုတ်မာ အဘိုးကြီး ချန်ခွန် အတွက် အခွင့်ကောင်း ပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်* ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် သူတို့ကို သတိပေးရန် စကားပြောချင်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ **ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်** မှာ အလွန်အရေးကြီးသော အလှည့်အပြောင်းသို့ ရောက်နေပြီး မကြာခင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်တော့မည် ဖြစ်ရာ စကားပြောလိုက်ပါက သူ၏ စစ်မှန်သော အတွင်းအားများ အပြင်သို့ထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသော အကြံတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူက အခုအချိန်တွင်သတိပေးလိုက်ပါက ချန်ခွန်အတွက် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘဲ၊ ဤလူများသည် လင်းယုန်မင်းဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းကို တားဆီးနိုင်သွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက သူတို့ကို မည်သို့ ကယ်တင်ရပါမည်နည်း။ သူက သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်လျှင် မည်သို့လုပ်၍ မင်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာနိုင်ပါမည်နည်း။

ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ဘာမှမပြောဘဲ တောင်ပေါ်ကနေ ကျားနှစ်ကောင် သတ်ပွဲကို ထိုင်ကြည့်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဦးစွာ သူ၏ **ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်** ကို အောင်မြင်အောင် အရင် ကျင့်ကြံနေလိုက်၏။

ပြင်ပတွင်မူ လူအများအပြားသည် အအေးဓာတ်ကို အပြင်းအထန် ခုခံနေကြရသည်။ သူတို့အားလုံး၏ ပူးပေါင်းအားဖြင့် အအေးဓာတ်မှာ အန္တရာယ် မရှိတော့သော်လည်း ရန်ရှောင်ထံမှ လာသော အားမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ့ပါးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ လေးလံလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ နှေးကွေးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ မြန်ဆန်လိုက် ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ လေးဦးမှာ လက်ဝါးကို အလွယ်တကူ မရုပ်သိမ်းရဲကြပေ။ မဟုတ်ပါက ရန်ရှောင်က အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခြင်းများ ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ဘုန်းကြီးဖန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘယ်ဘက် အလင်းတမန်တော် ရန်! ရန်သူကြီးက ငါတို့ရှေ့မှာ ရောက်နေပြီ၊ ငါတို့ အချင်းချင်း ဘာလို့ သတ်... သတ်..."

သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အတွင်းအားများ အပြင်သို့ထွက်သွားကာ အအေးဓာတ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် "သတ်" ဟူသော စကားလုံးကိုပင် ဆုံးအောင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ထိုနေရာရှိ လူများထဲတွင် လုံချန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းကို စောင်းကာ ဤလူမိုက်များ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။ ခဏမျှ သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိဖြစ်နေသော်လည်း ရန်ရှောင်ကို သွားရောက် ထိတွေ့မိပါက မိမိပါ ပါသွားမည်ကို သူ သိရှိသည်။

ကျိုးတျန်က အားယူကာ အော်လိုက်သည်။ "လုံချန်း... သူ့ကို အနောက်ကနေ... ရိုက်... ရိုက်စမ်း..."

သူ၏ သွားများ တဂတ်ဂတ် ရိုက်သံကိုသာ ကြားရပြီး ကျန်ရှိသော စကားများကို မပြောနိုင်တော့ပေ။

လုံချန်းသည် ဦးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေရောင်အပ်ငယ် ငါးချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ရန်ရှောင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ကလောင် ငါးချောင်း၊ မင်းရဲ့ သွေးကြောမှတ်တွေဖြစ်တဲ့ ချူချီ ၊ ကျုကု ၊ ယန်ဟော် ၊ ဝူလီ နဲ့ ကျုံးတု ကို တိုက်ခိုက်မယ်"

ဤသွေးကြောမှတ်များသည် အသက်အန္တရာယ် မရှိသော နေရာများ ဖြစ်သည်။ လုံချန်းသည် ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်းမှာ သူသည် ရန်သူမဟုတ်ကြောင်းနှင့် တိုက်ပွဲကို ရပ်စေလိုကြောင်း ရန်ရှောင်ကို အသိပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ "စကားကို ရွှေလို ခြွေတတ်သူ" ဟူသော စကားမှာ သူနှင့် အလွန်ကိုက်ညီလှပေသည်။

သို့သော် ရန်ရှောင်ကမူ လုံချန်း၏ စကားကို အသာအယာ ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး စိုးရိမ်ဟန် မပြပေ။

လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း "စော်ကားမိတာ ခွင့်လွှတ်ပါ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်း ငါးခုသည် ရန်ရှောင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ရန်ရှောင်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူအများ၏ တည်နေရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုးတျန်နှင့် အခြားသူများကို သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားစေခဲ့သည်။ လုံချန်း ပစ်လိုက်သော လက်နက်ပုန်းများမှာ ကျိုးတျန်နှင့် အခြားသူများကိုသာ ထိမှန်သွားတော့သည်။

လုံချန်းတွင် ရန်လိုသော စိတ်မရှိဘဲ အားအပြင်းအထန် မသုံးခဲ့သောကြောင့်သာ သူတို့မှာ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာများသာ ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤလူအနည်းငယ်မှာ လုံချန်း၏ လက်နက်ပုန်းများဖြင့် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ပေသည်။

ဘုန်းကြီးဖန်က အသက်ကို ခက်ခဲစွာ ရှူရင်း "ဒါဟာ ** စကြဝဠာ ပြောင်းလဲခြင်း ** ပဲ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ရန်ရှောင်သည် ထိပ်သီးပညာရှင် အများအပြားကို မည်သို့ ခုခံထားနိုင်သနည်းဟု အံ့သြနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်ရှောင်သည် ** စကြဝဠာ ပြောင်းလဲခြင်း ** ကို သုံးကာ **ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦး** နှင့် ဝေယိရှောက်တို့၏ လက်ဝါးအားများကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြန်လည် ဆွဲဆောင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူကမူ တောင်ပေါ်ကနေ ကျားနှစ်ကောင် သတ်ပွဲကို ထိုင်ကြည့်နေရုံသာ ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော လူများကို သူတို့၏ အတွင်းအားများ ကုန်ခန်းအောင် လုပ်ဆောင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုံချန်းကလည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး "ဂုဏ်ယူပါတယ်! ရန်ငြိုးမရှိပါဘူး၊ တိုက်ပွဲကို ရပ်ပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်" ဟူသည်မှာ ရန်ရှောင်အနေဖြင့် ** စကြဝဠာ ပြောင်းလဲခြင်း ** ကို တတ်မြောက်သွားခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ "ရန်ငြိုးမရှိပါဘူး၊ တိုက်ပွဲကို ရပ်ပေးပါ" ဟူသည်မှာ သူသည် ရန်သူမဟုတ်ကြောင်း ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်ရှောင်သည်လည်း လုံချန်းနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စကားကို သဘောပေါက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ရှောင်သည် လုံချန်းမှာ စကားနည်းသူဖြစ်ပြီး မည်သည့်အခါမျှ လိမ်ညာပြောဆိုခြင်း မရှိကြောင်း သိသည်။ သူက ရန်ငြိုးမရှိဟု ပြောလျှင် တကယ်ပင် ရန်ငြိုးမရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စောစောက လုံချန်း တိုက်ခိုက်ပုံမှာလည်း အသက်ကို ရန်ရှာလိုသည့် ဆန္ဒမရှိကြောင်း သိသာသည်။ ရန်ရှောင်သည် ရန်သူကြီး ရှေ့တွင် ရှိနေချိန်၌ မိမိတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ မကောင်းကြောင်း တွေးမိကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရန်ရှောင်က "ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ သုံးအထိ ရေတွက်ပြီး လက်ဝါးအားတွေကို တစ်ပြိုင်တည်း ရုပ်သိမ်းကြရအောင်။ ဒါမှ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ အချင်းချင်း မတော်တဆ ထိခိုက်မှု မရှိမှာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဝေယိရှောက်နှင့် **ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦး** စလုံး ခေါင်းညိတ်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ရေတွက်လိုက်ကြသည်။ "တစ်! နှစ်! သုံး!"

ရေတွက်ပြီးသည်နှင့် လူအများအပြားသည် သူတို့၏ လက်ဝါးအားများကို တစ်ပြိုင်တည်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရန်ရှောင်အနေဖြင့် အမောပင် မဖြေရသေးမီ သူ၏ ကျောပြင်မှာ အေးစိမ့်သွားပြီး သူ၏ အဓိက သွေးကြောမှတ်များမှာ အပိတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် ဝေယိရှောက်က ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ထိတ်လန့်သွားမိ၏။ သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် လူအများအပြား မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ **ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦး** နှင့် ဝေယိရှောက်တို့ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး **မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော ဘုန်းကြီးအို** တစ်ပါး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

လုံချန်းသည် ထိုဘုန်းကြီးအိုကို လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း ထိုသူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပြန်လည် တားဆီးလိုက်၏။ လုံချန်းသည် နာကျင်လှသော အသံဖြင့် ညည်းတွားလိုက်ရလေတော့သည်။