ချန်ခွန်း၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဝေယိရှောက်၏ တုံ့ပြန်မှု
Vol. 3 Ch. 26
ရန်ရှောင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရလေသည်။ ထိုမီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော ဘုန်းကြီးအို၏ သိုင်းပညာမှာ လုံချန်းထက်ပင် သာလွန်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်၏။ ထိုသူသည် ဤနေရာ၌ အချိန်အတော်ကြာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှု ရပ်တန့်သွားချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာမှ ရုတ်တရက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
၎င်း၏ သိုင်းပညာရော၊ လှည့်ကွက်ပါ အလွန်တရာ ရက်စက်ယုတ်မာလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ရန်ရှောင်သည် စောစောကတိုက်ပွဲတွင် အတွင်းအား ကုန်ခမ်းသွားခြင်းမရှိသေးသဖြင့် လုံချန်းအား ကူညီရန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သေး၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ 'ရှင်သောက်' သွေးကြောမှတ်မှာ အပိတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ အေးစိမ့်သော ဓာတ်ငွေ့တစ်ခုမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။ သူသည် ခုခံရန်အတွက် 'ချီ' အင်အားကို အလျင်အမြန်ပင် လှည့်ပတ်လိုက်သော်လည်း ထိုအအေးဓာတ်ကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ထုံကျဉ်လာကာ အလွန်တရာ နေရထိုင်ရ ခက်ခဲသွားရလေသည်။
လုံချန်းနှင့် ထိုဘုန်းကြီးအိုတို့ ဆယ်ကွက်ကျော်မျှ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူ ကြည့်နေမိ၏။ လုံချန်းမှာ အနည်းငယ် အခြေအနေ မဟန်ဖြစ်နေသည်။ ရုတ်တရက် ဘုန်းကြီးအိုက အကွက်ရွှေ့လိုက်ပြီး လုံချန်း၏ ကန်ချက်ကို အမိအရခံကာ လက်ညှိုးဖြင့် လုံချန်း၏ လက်မောင်းကို ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။ လုံချန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားကာ နောက်သို့ လန်ကျသွားတော့၏။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရန်ရှောင်သည် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားရပေသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းသည်းခံကာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော 'ချီ' စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး ဘုန်းကြီးအိုထံသို့ လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။ သို့သော်လည်း ဘုန်းကြီးအို၏ ကိုယ်လုံးမှာ ဝေ့ဝဲသွားပြီး လက်ညှိုးဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ရန်ရှောင်၏ 'ရှောင်ဟိုင်' သွေးကြောမှတ်ကို ထိမှန်သွားပြန်သည်။ ရန်ရှောင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ထုံကျဉ်သွားကာ လက်မတစ်ဆစ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။
အိတ်ထဲတွင် အသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသော ကျန်းဝူကျိသည် ဤသူမှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ချန်ခွန်းပင် ဖြစ်ရမည်ဟု သိလိုက်လေသည်။
အပြင်ဘက်တွင်မူ ချန်ခွန်းက လှောင်ပြောင်ရယ်မောရင်း -
"အလင်းသခင်ရဲ့ ဘယ်လက်ရုံးဟာ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် တော်ပါပေတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ' တစ္ဆေယင်လက်ညှိုး" နှစ်ချက်ထိတာတောင် မလဲသေးဘဲ ရပ်နေနိုင်တာ တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ရန်ရှောင်က ခက်ထန်သော လေသံဖြင့် -
"မင်းရဲ့ လက်ညှိုးသိုင်းက ရှောင်လင်ကျောင်းရဲ့ နည်းစနစ်ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကတော့ မိစ္ဆာဆန်လွန်းတယ်၊ ဒါဟာ ရှောင်လင်သိုင်းပညာ လုံးဝမဟုတ်ဘူး၊ မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။
ချန်ခွန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး -
"ငါ့ရဲ့ ဘွဲ့အမည်က ယွမ်ကျန်း၊ ငါ့ရဲ့ ဆရာကတော့ ဆရာကြီး ခုန်ကျန့်ပဲ၊ အခုတစ်ကြိမ်မှာ အဓိကဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းက မင်းတို့ရဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြတာ၊ ရှောင်လင်တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေရတာဟာ မင်းတို့အတွက် မတရားဘူးလို့ မဆိုသာဘူး မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလေသည်။
ရန်ရှောင်သည် ဒေါသအဟုန် ပြင်းထန်သွားကာ အေးစက်စွာဖြင့် -
"ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းဟာ ရန်သူတွေ ဖြစ်ကြတယ်၊ ဓားချင်း လက်နက်ချင်း ယှဉ်ပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြတာဟာ ယောက်ျားကောင်း သူရဲကောင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ၊ ဆရာကြီး ခုန်ကျန့်ဟာ သူ့ခေတ်သူ့အခါမှာ ကြည်ညိုလေးစားဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းလို ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိတဲ့ တပည့်မျိုး ရှိနေတာကတော့ သူ့ရဲ့ တစ်သက်တာ ဂုဏ်သိက္ခာကို တကယ်ပဲ ညှိုးနွမ်းစေတယ်..." ဟု ပြောလိုက်ပေသည်။
သူ၏ စကားအဆုံးတွင်မူ ရန်ရှောင်သည် ဆက်လက် မတွန်းလှန်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ဒူးများ ပျော့ခွေသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ကျသွားလေတော့သည်။
ချန်ခွန်းကမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ -
"ဟိုးအရင်ကတည်းက စစ်ပွဲဆိုတာ လှည့်စားမှု ကင်းတယ်လို့ မရှိပါဘူး၊ မင်းတို့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင် ခုနစ်ယောက်ဟာ ငါတစ်ယောက်တည်းကိုတောင် မနိုင်ကြဘူး၊ ဒါဟာ တကယ့်ကို အရှက်ရစရာပဲ၊ မင်းတို့ အခုထိ မကျေနပ်ကြသေးဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်၏။
ဒေါသကြီးသော ကျိုးတျန်က ဆဲဆိုလိုက်သည်မှာ -
"အလကား လျှောက်ပြောနေတာပဲ! မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို ချောင်းမြောင်း မတိုက်နဲ့လေ! ငါ မင်းကို သေအောင်မသတ်နိုင်မှ မင်းကိုယ်မင်း အမွှမ်းတင်စမ်းပါ!"
ကျိုးတျန်၏ ဆဲဆိုမှုများမှာ အမြဲတမ်းပင် ရိုင်းစိုင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျလှပေသည်။
မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ချန်ခွန်း မပြောမီ လုံချန်းက -
"ကျိုးတျန်... မင်း သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ မင်း သူ့ကို အသေရိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကသာ အသေအရိုက်ခံရမှာ" ဟု ဆိုလိုက်ခြင်းပင်။
ရိုးသားသူဖြစ်သည့် လုံချန်းသည် ကျိုးတျန်၏ သိုင်းပညာမှာ မိမိနှင့် အဆင့်တူမှန်း သိပေသည်။ မိမိပင် ယွမ်ကျန်းကို မနိုင်လျှင် ကျိုးတျန်သည်လည်း နိုင်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှ၏။
ကျိုးတျန်ကမူ -
"တောက်! မင်းလို လူသေရုပ်နဲ့တူတဲ့ ကောင်၊ မင်းက ဘယ်ဘက်ကလဲ!"
ကျိုးတျန်သည် ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်ပြီး ချန်ခွန်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လုံချန်းကိုသာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။ လုံချန်း၏ အားပေးစကား မပြောဘဲ အားလျော့စေသော စကားကြောင့် သူ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရပေသည်။
ရန်ရှောင်သည် ကျိုးတျန်နှင့် လုံချန်းတို့၏ အပြုအမူကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချန်ခွန်းကို အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်မှာ -
"မင်း ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ထဲကို ဘယ်လို ခိုးဝင်လာတာလဲ၊ ဒီလျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအကြောင်းကိုရော ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ မင်းသာ ဒါကို ပြောပြမယ်ဆိုရင် ငါ ရန်ရှောင် နောင်တမရဘဲ သေပျော်ပါပြီ" ဟု ဖြစ်လေသည်။
သို့သော်လည်း ချန်ခွန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း -
"မင်းတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်မှာ တောင်ထိပ် ခုနစ်ခုနဲ့ ကမ်းပါး ဆယ့်သုံးခု ရှိတယ်၊ ဒါကို မင်းတို့က အခိုင်အမာခံတပ်ကြီးလို့ မှတ်နေတာလား၊ ငါတို့ ရှောင်လင်ရဟန်းတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ ဒါဟာ လမ်းမကြီးတစ်ခုလိုပဲ၊ ပြောနေစရာ ဘာရှိမှာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ကျိုးတျန်က -
"ငရဲသာသွားလိုက်စမ်းပါ! မင်းတို့လို ကတုံးသူခိုးတွေမှာသာ အဲဒီလို အရည်အချင်းရှိရင် ကတုံးအုပ်စုရဲ့ ခေါင်းက ပြန်ဟပ်တဲ့ အရောင်တွေကြောင့် မင်းအဘိုးကမျက်စိတောင် ကျိန်းသွားလိမ့်ဦးမယ်၊ အခုတော့ မင်းလို ကတုံးတစ်ကောင်တည်းကိုပဲ မြင်နေရတာ ဘာလို့လဲ!" ဟု ဆဲရေးလေသည်။
ချန်ခွန်းသည် စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားစပြုလာ၏။ သူသည် ကျိုးတျန်ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ -
"မင်း နောက်ထပ်တစ်ခွန်း ထပ်ပြောရဲရင် မင်းကို ငါ အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"သတ်လေ! လာသတ်! မင်းအဘိုး ကျိုးကသာ မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်မိရင် ငါ့နာမည်ကို ကျိုးတျန်ကနေ ကျိုးတောက်လို့ ပြောင်းပစ်လိုက်မယ်!"
ကျိုးတျန်သည် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်တိုက် ဆဲဆိုနေတော့သည်။
ချန်ခွန်းသည် ဒေါသထွက်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရန်ရှောင်က အလျင်အမြန်ပင် -
"ငါတို့တွေဟာ လည်စင်းထားတဲ့ သားကောင်တွေမှန်း မင်းသိပြီးသားပဲ၊ ဘာလို့ လောနေတာလဲ၊ မင်း ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ အမှန်တရားကို သိပြီးမှ သေပါရစေ" ဟု ဆိုလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ခွန်းသည် ရပ်လိုက်ပြီး ဝင့်ကြွားစွာဖြင့် -
"ဒါက ရှည်လျားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောပြနိုင်တာတစ်ခုကတော့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အောက်မှာ ယမ်းမှုန့် ပေါင်ရာချီပြီး မြှုပ်ထားတယ်ဆိုတာပဲ၊ မင်ဂိုဏ်းကို ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းက ဝိုင်းထားတဲ့အချိန်မှာ ငါ အဲဒါတွေကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ခွဲပစ်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ကောင်းကင်လင်းယုန်ဂိုဏ်းကပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါးအလံအဖွဲ့ကပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့အားလုံးကို ကောင်းကင်ဘုံဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ပို့ပေးလိုက်မယ်၊ ဟားဟား!" ဟု ဆိုလေသည်။
ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ ထိုကတုံးသူခိုး ပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ၎င်းတို့ တွေးမိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အသက်မှာ အရေးမကြီးသော်လည်း မင်ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက် ၃၃ ဆက်တိုင် လက်ဆင့်ကမ်းလာသော အမွေအနှစ်များမှာ ဤယုတ်မာသော ဘုန်းကြီးလက်ထဲတွင် တကယ်ပင် ပျက်စီးသွားတော့မည်လော။
ကျန်းဝူကျိ တစ်ယောက်သာလျှင် ချန်ခွန်းမှာ ကြွားလုံးထုတ်နေသည်ဟု တွေးမိနေသည်။ ယမ်းမှုန့် ပေါင်ရာချီရုံဖြင့် ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ဖြိုချနိုင်မည်ဟု သူက ထင်နေသလော။ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ကွင်းပြင်အသေးစားလေးတစ်ခုဟု မှတ်နေသလား။ အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ။
ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာများကို မြင်သောအခါ ချန်ခွန်းသည် ပို၍ ဝင့်ကြွားလာကာ -
"မင်ဂိုဏ်းမှာ ပညာရှင်တွေ တိမ်တိုက်တွေလို များပြားပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ပျက်စီးရတော့မယ်၊ ဘယ်လောက် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလဲ! တကယ်တော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်က ဒီပျက်စီးမှုကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရန်တိန်ထျန်း သေဆုံးပြီးနောက်မှာ မင်းတို့ အချင်းချင်း စည်းလုံးမှု မရှိကြတော့ဘူး၊ အဲဒါကြောင့်သာ ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ တိုက်ခိုက်ရဲတာပေါ့"
"ဒီနေ့မှာတောင် မင်းတို့ ခုနစ်ယောက်ဟာ လက်ဝါးအားတွေနဲ့ အချင်းချင်း မတိုက်ခဲ့ကြရင် ငါရောက်လာရင်တောင် မင်းတို့ ခုနစ်ယောက်ရဲ့ ပေါင်းစပ်အင်အားကို ဘယ်လို ခုခံနိုင်မှာလဲ၊ ဒါကိုပဲ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ရှာတယ်လို့ ခေါ်တာပေါ့! ဟားဟားဟားဟား!"
ချန်ခွန်းသည် ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများကိုသာမက မင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကိုပါ အငြှိုးတကြီး လှောင်ပြောင်နေတော့သည်။
ရန်ရှောင်၊ ကျိုးတျန်နှင့် အခြားသူများသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာကြသည်။ ယခုမူ ၎င်းတို့သည် သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေနှင့် ဂိုဏ်းပျက်စီးမည့် ဘေးသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နောင်တကြီးစွာ ရမိကြတော့၏။ အမြဲ ဆဲဆိုတတ်သော ကျိုးတျန်ပင်လျှင် ထူးထူးခြားခြား ဆဲဆိုခြင်းမပြုတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ခွန်း ပြောသည်မှာ မမှားဟု သူလည်း ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျိုးတျန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ -
"ရန်ရှောင်! အတိတ်တုန်းက ငါ ကျိုးတျန် မင်းအပေါ် မှားခဲ့တယ်! ငါ မင်းကို မနှစ်သက်ပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ရှိနေတာက ဘယ်သူမှ မရှိတာထက်စာရင် ပိုကောင်းပါတယ်၊ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဒီနေ့လို တစ်ဂိုဏ်းလုံး ပျက်စီးမယ့် အခြေအနေမျိုး ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး!" ဟု ဖြစ်လေသည်။
ရန်ရှောင်ကမူ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး -
"ငါ့မှာ ဂိုဏ်းချုပ်လုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရော၊ သီလရော ဘာရှိလို့လဲ၊ မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို မက်မောနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါ့မှာ အဲဒီလို စိတ်ကူးမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ပါဘူး၊ အခုတော့ ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပါပြီ၊ မင်ဂိုဏ်းဟာ ငါတို့လက်ထဲမှာတင် ပျက်စီးရတော့မယ်၊ သေပြီးရင်တောင် ငါတို့ဟာ မင်ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူနဲ့ ဆက်ခံခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို မျက်နှာပြရဲကြမှာ မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်၏။
သူ၏ လေသံမှာ အလွန်တရာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေဟန် ရှိပေသည်။
၎င်းတို့၏ အားငယ်မှုကို မြင်သောအခါ ချန်ခွန်းသည် ပို၍ ကျေနပ်သွားကာ -
"အခု နောင်တရနေတာ နောက်ကျသွားပါပြီ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရန်တိန်ထျန်း ဆိုတဲ့ ကျိန်စာသင့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးဟာ မင်ဂိုဏ်း ပျက်စီးတာကို မမြင်သွားရတာ နှမြောစရာပဲ၊ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ!" ဟု ရယ်မောလိုက်လေသည်။
"အလကား လျှောက်ပြောနေတာ! ဂိုဏ်းချုပ် ရန်တိန်ထျန်းသာ အသက်ရှိနေသေးရင်၊ လူတိုင်းက သူ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံကြရင် ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်း မပြောနဲ့၊ ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဆယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ ဂရုမစိုက်ဘူး! မင်းလို ကတုံးသူခိုးကောင်လည်း ချောင်းမြောင်းတိုက်တာ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
ကျိုးတျန် တစ်သက်လုံးတွင် အလေးစားရဆုံးပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရန်တိန်ထျန်း ဖြစ်ပေသည်။ ချန်ခွန်းက ရန်တိန်ထျန်းကို စော်ကားပြောဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ သူ ချက်ချင်းပင် မအောင့်အည်းနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ အမြင်တွင် ချန်ခွန်းမှာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တတ်သည့် ယုတ်မာသည့် ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ ရန်တိန်ထျန်းနှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ သူသည် ရန်တိန်ထျန်းကို အမည်တပ် ပြောဆိုရန်ပင် အရည်အချင်း မရှိပေ။
ချန်ခွန်းက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး -
"ရန်တိန်ထျန်း အသက်ရှိနေသေးရင်တောင်၊ ငါကတော့ သူ့ကို သတ်ဖို့နဲ့ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးဖို့ နည်းလမ်း ရှာမှာပဲ၊ ငါ မကြောက်ဘူး..."
၎င်း၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် 'ဖတ်' ဟူသော အသံနှင့်အတူ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ချန်ခွန်းသည် ဝေယိရှောက်၏ အားကုန်သုံး၍ ရိုက်နှက်လိုက်သော လက်ဝါးချက်ကို ကျောပြင်တွင် အမိအရ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ချန်ခွန်းသည် ပြာပြာသလဲဖြင့် လက်ညှိုးဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဝေယိရှောက်၏ ရင်ဘတ်ရှိ 'ထန်ကျုန်း' သွေးကြောမှတ်ကို ထိမှန်သွားလေသည်။