ကျန်းဝူကျိ၏ အပြင်းအထန် ဝေဖန်ဆဲဆိုမှုနှင့် ချန်ခွန်း

ရန်ရှောင်၊ ဝေယိရှောက်နှင့် ကျန်လူများအားလုံး ဒေါသကြောင့် အံကြိတ်နေကြသည်။ ယနေ့မှသာ ချန်ခွန်းနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မင်ဂိုဏ်းကို ယခုကဲ့သို့ ပြိုကွဲအောင် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်ခဲ့သည့် တရားခံမှာ ဤယုတ်မာသည့်ဘုန်းကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မည်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ချန်ခွန်း၏ စကားများကို သူတို့ လုံးဝ ပြန်မချေပနိုင်ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အားလုံးမှာ ချန်ခွန်း၏ တစ္ဆေယင်လက်ညှိုး ဒဏ်ကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း ကလည်း ကွမ်မင်တောင်ထိပ် ကို တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်ဖြစ်ရာ၊ ဒဏ်ရာများ ပြန်ကောင်းလာရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ရန်သူကို ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ မင်ဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သေရေးရှင်ရေး အရေးကြီးသည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေလေပြီ။

"ခင်ဗျားက ဘာဖြစ်လို့ မျက်လုံးမှိတ်ထားတာလဲ။ ဒီလောက်အလွယ်တကူ သေရမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"ိ

ကျန်းဝူကျိက ထုံးစံအတိုင်း ပြတ်သားသောလေသံဖြင့် ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားကို ဖမ်းထားပြီး ငါ့မွေးစားဖခင် လက်ထဲ အပ်မယ်လို့ ငါပြောပြီးသားပဲ။ ခင်ဗျားက တခြားလူတွေအပေါ် ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဒီလောက်ယုတ်မာတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ရက်တယ်နော်။ ခင်ဗျားက လူစိတ်မရှိတဲ့ တိရစ္ဆာန်ပဲ"

ချန်ခွန်းသည် စောစောကပင် ကျန်းဝူကျိ၏ 'ဖော်ရွေသော' အပြောအဆိုများကို မြည်းစမ်းထားပြီးဖြစ်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သိပ်ပြီး စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ရှဲ့ရွှန်း အကြောင်း ပြောလိုက်သည့်အခါတွင်မူ ချန်ခွန်းက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "အာရွှန်းက ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ချစ်တပည့်ပဲ။ ငါ သူ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မထိခိုက်စေချင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးဖို့အတွက်ဆိုရင် ငါ ဘာမဆို လုပ်မှာပဲ။ နောက်ပြီး အာရွှန်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေ အားလုံးက ငါသင်ပေးထားတာလေ။ အခု သူက ကျေးဇူးပြန်ဆပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ၊ အဲဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့လူပဲ! ဆရာဆိုတာ လမ်းမှန်ပြရတယ်၊ သံသယတွေကို ဖြေဖျောက်ပေးရတယ်။ ငါ့မွေးစားဖခင်က မင်ဂိုဏ်းသားဖြစ်လို့ ခင်ဗျား စိတ်ဆိုးတယ်ဆိုရင်တောင် သူ့မိသားစုတစ်စုလုံးကိုတော့ မသတ်သင့်ဘူးလေ။ အခုတော့ ခင်ဗျားက သူ့ဆီက ကျေးဇူးပြန်ဆပ်တာလို့ ပြောဖို့ ပါးစပ်က ထွက်သေးတယ်လား။ ဘယ်လောက်တောင်ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးမို့လို့ တစ်မိသားစုလုံးရဲ့ အသက်တွေ၊ တစ်သက်လုံး တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွေနဲ့ လဲရမှာလဲ။ ခင်ဗျား တကယ့်ကို အသိတရားမရှိတဲ့ ခွေးကောင်ပဲ!"

ကျန်းဝူကျိသည် ဤခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင် မဟုတ်သော်လည်း ရှဲ့ရွှန်း၏ အခြေအနေကို အလွန်ပင် ကိုယ်ချင်းစာမိပြီး ချန်ခွန်း၏ ယုတ်မာမှုများကို အလွန်ရွံရှာမိလေသည်။

'တစ်မိသားစုလုံးရဲ့ အသက်တွေလား'၊ 'တစ်သက်လုံး တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းလား'

လူစုမှာ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။ အစောပိုင်းက ရှဲ့ရွှန်းသည် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားပြီး နေရာအနှံ့ လူသတ်ကာ 'မိုးကြိုးလက်ဝါး ချန်ခွန်း' ဆိုသည့် နာမည်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။ မင်ဂိုဏ်းသားများ သွားရောက် ရှာဖွေသည့်အခါတွင်လည်း ရှဲ့ရွှန်းက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကတိကဝတ်ပြုထားသည့် ကိစ္စများကိုသာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုအကြောင်းအရာများကို အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့ရာ ယခု ကျန်းဝူကျိနှင့် ချန်ခွန်းတို့၏ စကားများကို ကြားရသည့်အခါ အဖြစ်မှန်ကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြလာကြသည်။

မင်ဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက် ဘုရင်လေးပါး မှာ အချင်းချင်း ရင်းနှီးကြသည်။ ရှဲ့ရွှန်းမှာ ပွင့်လင်းသူဖြစ်ပြီး ဝေယိရှောက်နှင့်လည်း အလွန်ရင်းနှီးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝေယိရှောက်က ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ချန်ခွန်း! အဲဒီတုန်းက ခြင်္သေ့မင်း က ဘာလို့ ဒီလောက် ရူးရူးမူးမူး လူတွေသတ်ခဲ့တာလဲ။ အဲဒါ မင်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"

ချန်ခွန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာရှိမှာလဲ။ ရန်တိန်ထျန့်နဲ့ ငါ့ညီမလေး သေဆုံးသွားပြီးနောက်မှာ ငါ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကနေ ထွက်ခွာပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသကို ပြန်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ ငါ့တပည့် ရှဲ့ရွှန်းနဲ့ တွေ့တာပေါ့။ ငါလည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေတာနဲ့ သူ့ကို စကားစပ်မိရင်း သူဟာ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဘုရင်လေးပါးထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ရွှေမွေးခြင်္သေ့ဘုရင် ဆိုတာကို မမျှော်လင့်ဘဲ သိလိုက်ရတယ်။

အဲဒီတော့မှ ငါ သတိရမိတာက ငါ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို သွားတိုင်း ငါ့ညီမလေးနဲ့ ချိန်းတွေ့ဖို့ပဲ စိတ်စောနေခဲ့လို့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့မိဘူး။ ငါ့ညီမလေးကလည်း ငါ့ကို ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူးလေ။ ဆရာဖြစ်ပြီးတော့မှ ကိုယ့်တပည့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို တပည့်ဆီက တိုက်ရိုက် ကြားရတာမျိုးပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာ အာရွှန်းက ငါ့ကို မင်ဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို စိတ်မျိုး ရှိမှာလဲ။ ငါက မင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ စဉ်းစားနေတာ။

ငါ အစကတော့ ဒီသစ္စာဖောက် တပည့်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်နဲ့ သတ်ပစ်မယ်လို့ စိတ်ကူးခဲ့ပေမဲ့ နောက်မှ အကြံတစ်ခု ရသွားတယ်။ မင်ဂိုဏ်းမှာ ပညာရှင်တွေ အများကြီးရှိတော့ ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးဖို့ မလွယ်ဘူး။ အဲဒီတော့ မင်ဂိုဏ်းကို အတွင်းကနေ ဖြိုခွဲတာက ပိုကောင်းမယ်၊ ရွှေမွေးခြင်္သေ့ဘုရင် ရှဲ့ရွှန်းဟာ အကောင်းဆုံး အစပျိုးစရာပဲလို့ တွေးမိခဲ့တယ်။ ဒါနဲ့ ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ ငါက အရက်မူးချင်ဟန်ဆောင်ပြီး အာရွှန်းရဲ့ ဇနီးကို အဓမ္မကျင့်ကာ သူ့မိသားစုတစ်စုလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

ဒီလိုဆိုရင် အာရွှန်းက ငါ့ကို အသည်းနာအောင် မုန်းသွားပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ ငါ့နောက်ကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာမှာပဲ။ ငါ့ကို ရှာမတွေ့တဲ့အခါ သူ သေချာပေါက် ရူးသွပ်သွားပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် လုပ်ရပ်တွေ လုပ်တော့မှာလေ။ တကယ်တော့ တပည့်အကြောင်းကို ဆရာလောက် ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး။ အာရွှန်းရဲ့ စာပေနဲ့ သိုင်းပညာက ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်ပေမဲ့ သူက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ပြီး စဉ်းစားဆင်ခြင်မှု မရှိတဲ့အတွက် နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားရတာပဲ"

လူစုမှာ ကျောချမ်းသွားကြသည်။ ရှဲ့ရွှန်း ရူးသွပ်သွားရခြင်းမှာ ဤလူယုတ်မာကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ကိုယ့်တပည့်အရင်းအပေါ် ယခုကဲ့သို့ တိရစ္ဆာန်ဆန်လှသော လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်ရဲသည်မှာ တကယ့်ကို လူ့တိရစ္ဆာန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒေါသကြီးလှသော ကျိုးတျန်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ထဆဲတော့သည်။

ချန်ခွန်းကမူ ထိုဆဲဆိုမှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြောသည်မှာ "အာရွှန်းက ငါ့ကို ရှာမတွေ့တဲ့အခါ သိုင်းလောကထဲ သူရဲကောင်းတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ငါ့နာမည်ကို ချန်ထားခဲ့တယ်။ ငါ့ကို လူမြင်ကွင်းထွက်လာအောင် တွန်းအားပေးတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ်ထင်ပြမှာလဲ။ သူ အန္တရာယ်ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်တွေမှာတောင် ငါက ခိုးပြီး ကူညီပေးခဲ့သေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ အာဃာတတွေ ပျံ့နှံ့စေမယ့် အစီအစဉ်ကြီး နှောင့်နှေးသွားမှာ စိုးလို့လေ။ ငါ့ရဲ့ဆရာ ခုံကျန်းဆရာတော်၊ ခုံထုံဂိုဏ်းက အကြီးအကဲငါးဦးနဲ့ တခြားသော ပညာရှင်တွေ အများကြီး ဝမ်ပန်းတောင်ကုန်းမှာ သေခဲ့ရတယ်။ ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်း ယင်းထျန့်ကျိန်း ရဲ့ လင်းယုန်ဂိုဏ်းက လူတွေလည်း ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ်။ တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အရမ်းကောင်းပါတယ်၊ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ သင်ကြားပေးခဲ့ရတာ မဖြုန်းတီးလိုက်ရဘူးလို့ ပြောရမှာပဲ!"

ရန်ရှောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ဆရာ ခုံကျန်းဆရာတော်ကိုလည်း မင်းရဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ အသေသတ်ခဲ့တာပေါ့"

ချန်ခွန်းသည် ဤကိစ္စအပေါ် လုံးဝ အပြစ်မရှိသလို ခံစားနေရပြီး ရယ်မောကာ "ငါ ခုံကျန်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာတာက ရှောင်လင်သိုင်းကို သင်ချင်လို့လေ၊ တကယ်ပဲ ကြည်ညိုလွန်းလို့ ထင်နေတာလား။ ငါ သူ့တပည့် ဖြစ်လာတုန်းက သူ့ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဦးချခဲ့တာက သူ ငါ့အတွက် အသက်ပေးဖို့ လဲလှယ်လိုက်တာပဲ။ သူ ဘာမှ မရှုံးပါဘူး! ဟားဟား!"

နားထောင်နေသူများမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ခုံကျန်းဆရာတော်သည် ကရုဏာကြီးမားပြီး ဒုက္ခရောက်သူများကို ကူညီတတ်သူ ဖြစ်သည်။ မင်ဂိုဏ်းသားများပင် သူ့ကို လေးစားကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ချန်ခွန်းနှင့် ရှဲ့ရွှန်းတို့၏ အာဃာတကို ဖြေဖျောက်ပေးရန် ကြိုးစားရင်း သေဆုံးခဲ့ရရာ တကယ့် လူသားဘုရားတစ်ဆူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ချန်ခွန်းကမူ အပြစ်ရှိသည်ဟု မခံစားရရုံသာမက သရော်နေသည်မှာ တကယ့်ကို နှလုံးသားမရှိသော တိရစ္ဆာန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျန်းဝူကျိက ရယ်မောလိုက်ပြီး "အဲဒါ မမှားပါဘူး။ ငါ့မွေးစားဖခင်က ခင်ဗျားကို ဦးချခဲ့တာတွေက လဲလှယ်မှုတစ်ခုပေါ့။ ခင်ဗျားက ငါ့မွေးစားဖခင်ရဲ့ ဇနီးကို အဓမ္မကျင့်ချင်ခဲ့တာဆိုတော့၊ နောင်ကျရင် ငါ့မွေးစားဖခင် ကွယ်လွန်သွားတဲ့အခါ ခင်ဗျားရဲ့ ညီမလေးနဲ့ လက်ထပ်ပေးပြီး တူတူမြှုပ်နှံပေးလိုက်မယ်။ ဒါဆိုရင် တရားမျှတသွားတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားညီမလေးလို အဆင့်မရှိတဲ့ မိန်းမမျိုးက ဂိုဏ်းချုပ်ရန်နဲ့ မထိုက်တန်တော့ပါဘူး။ ငါ့မွေးစားဖခင်အတွက် အလောင်းစောင့်ပေးရတဲ့ အစေခံမိန်းမအဖြစ် နေရတာက သူ့အတွက် မရှုံးပါဘူး" ဟု ပြောချလိုက်သည်။

ချန်ခွန်း: ???

"မင်းလို ကလေးကောင်! ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း!"

ချန်ခွန်းသည် ကျန်းဝူကျိက သူ၏ အားနည်းချက်ကို ကွက်တိပြောလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး ဆဲဆိုတော့သည်။

"အခု ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ဆဲနေတာလဲ" ဟု ကျန်းဝူကျိက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ချန်ခွန်းက ဒေါသကြောင့် သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေကာ "မင်းလို ကလေးကောင်က ငါ့ကို ပြန်ပြောနေတာလား!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ငါက ဘာဖြစ်လို့လဲ" ကျန်းဝူကျိက နားကို ကလော်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

ချန်ခွန်း: ???

သူ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီးမှ ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြန်ဆဲလိုက်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူ လုံးဝကို စိတ်ထိန်းမရတော့ပေ။

သူ့ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။ ကလေးတစ်ယောက်၏ အစော်ကားခံရရုံသာမက သူ အချစ်ရဆုံး ညီမလေးကိုပါ ဆွဲထည့်ပြီး ပြောဆိုခံရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှ၏။ အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော် ချန်ခွန်းတစ်ယောက် ဘဝမှာ ဘာအတွက် ရှင်သန်ခဲ့ရသနည်း။

ချန်ခွန်း၏ အတွင်းအားများ ဆူပွက်လာပြီး မျက်လုံးများ နီမြန်းလာကာ "မင်းလို တိရစ္ဆာန်ကောင်! ငါ ချန်ခွန်းရဲ့ အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော် ဂုဏ်သိက္ခာကို မင်းက ဒီလောက်အထိ စော်ကားရဲတယ်ပေါ့။ ဒီနေ့ ငါသာ ဒီကနေ လွတ်သွားရင် မင်းကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မယ်!" ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

"အပိုတွေ ပြောမနေပါနဲ့၊ ခင်ဗျားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွတ်မှာလဲ"

ကျန်းဝူကျိက အထင်သေးသော အမူအရာဖြင့် "ဂုဏ်သိက္ခာ? ငယ်ငယ်တုန်းက ကိုယ့်မိန်းမကို ကာကွယ်မပေးနိုင်လို့ သူများလုသွားတာကို ခံရတယ်။ လူလတ်ပိုင်းကျတော့ ကိုယ့်တပည့်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်တယ်။ အခု အိုလာတော့ မင်ဂိုဏ်းကို ခိုးဝင်တိုက်တာ မအောင်မြင်ဘဲ ငါ့ရဲ့ သွေးကြောမှတ်ပိတ်တာကို ခံထားရတယ်။ ခင်ဗျား ဘဝမှာ ဘာတွေ အောင်မြင်ခဲ့လို့လဲ။ နေ့တိုင်း အသုံးမကျတဲ့ အလုပ်တွေပဲ လုပ်နေပြီးတော့ ဂုဏ်သိက္ခာလို့ ပြောဖို့ ရှက်မနေဘူးလား။ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာအရေပြားက အရမ်းထူလွန်းလို့ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ် ရဲ့ တိမ်လွှာဓား တောင်မှ ထိုးဖောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

တောက်!

ချန်ခွန်း၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ဒေါသကြောင့် ထောင်ထွက်နေသည်။ သူ၏ သွေးလေများ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းလာပြီး ဝေယိရှောက်၏ လက်ဝါးဒဏ်ရာများက ပြန်လည် ထကြွလာတော့သည်။ ရုတ်တရက် သွေးနှင့်လေ လုံးထွေးသွားကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ခွန်းမှာ သတိလစ်ပြီး လဲကျသွားတော့သည်။