သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည် ပြသရမည့်အချိန်

ကျန်းဝူကျိ က တမင်သက်သက် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ လွှတ်ထားပေးလိုက်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မထင်မှတ်ဘဲ နှုတ်ခမ်းချင်း ထိတွေ့သွားကြလေသည်။ရန်ပုဟွေ့မှာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗုံးပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နားထဲတွင်လည်း တဝီဝီ မြည်ဟီးသွားချေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည် -

'ငါ... ငါ ဝူကျိကိုကို့ကို နမ်းလိုက်မိတာလား'

ဤအခြေအနေက ရန်ပုဟွေ့၏ စိတ်ကို လုံးဝ ထုံထိုင်းသွားစေသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကလို ကလေးမလေး မဟုတ်တော့ဘဲ အရွယ်ရောက်ပြီးသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။ ထို့ပြင် သူမ ငယ်စဉ်က ကျန်းဝူကျိသည် သူမအပေါ် အစစအရာရာ ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ နမ်းရှုံ့သည့် အပြုအမူမျိုး တစ်ခါမျှ မလုပ်ခဲ့ဖူးချေ။ ယခုကဲ့သို့ ရှေးရိုးစွဲလွန်းသော ခေတ်ကာလတွင် ဤဖြစ်ရပ်မှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘေးတွင်ရှိနေသော ရှောင်ကျောက်ပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေရှာသည်။ ကျန်းဝူကျိသည်လည်း အလွန်အံ့သြသွားသည့် မျက်နှာပေးမျိုး လုပ်၍ ကြည့်နေလေသည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းဝူကျိမှာမူ မျက်နှာအလွန်ပြောင်လှသူ ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝအတိုင်း ရှက်သွေးဖြန်းခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင် ကို အသုံးပြုကာ မျက်နှာကို အတင်းအကျပ် နီမြန်းလာစေရန် လုပ်ယူလိုက်ရလေသည်။

"ဒါ... ပုဟွေ့ညီမလေး၊ ဒါကို ကိုကို့အပြစ်လို့ ပြောလို့မရဘူးနော်။ ဒါဟာ ညီမလေးက ကိုကို့ကို အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားလို့သာ ကိုကို့ရဲ့ ခုခံအတွင်းအား နဲ့ ရိုက်ခတ်မိပြီး လွင့်ထွက်သွားတာ။ ကိုကိုက ညီမလေးကို ကယ်ဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ ဖြစ်သွားတာပါ"

ကျန်းဝူကျိ၏ ဦးနှောက်မှာ အလွန်လျှင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။ 'အခုက အခြေအနေကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး' ဟု သူတွေးလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည် -

"ကိုကို့အသက်နဲ့လဲပြီး ငယ်ငယ်ကတည်းက မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားခဲ့ရတဲ့ ပုဟွေ့ညီမလေးက အခုတော့ ကိုကို့ကို အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်တတ်လာပြီလို့ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ညီမလေး သိလား... ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ကိုကိုက ညီမလေးကို အမြဲတမ်း သတိရနေခဲ့တာ။ တကယ်လို့ ကျန်းဝူကျိရဲ့ အသက်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ယူလိုက်ပါတော့။ ညီမလေးရဲ့ လက်ထဲမှာ သေရမှာကို ကိုကို ကျေနပ်ပါတယ်"

စကားအဆုံးတွင် ကျန်းဝူကျိ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် ကြေကွဲဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းနေပြီး မိမိအချစ်ဆုံးသူ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် အသွင်မျိုး ပေါ်လွင်နေလေသည်။ ၎င်းက ရန်ပုဟွေ့ကို ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

မူလက သူမသည် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးကာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ဤကဲ့သို့ ပြောလိုက်သောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် အားနာစိတ်နှင့် အပြစ်ရှိစိတ်များ ဝင်လာတော့သည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများက သူမအား ကျေးဇူးကန်းသူ၊ သစ္စာမဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် ရောက်ရှိသွားစေသည်။

အမှန်စင်စစ်လည်း ကျန်းဝူကျိသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမအတွက် အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် စွန့်စားခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများက သူမကို အမြဲတမ်း သတိရနေပါသည်၊ သူမအတွက် အသေခံဝံ့ပါသည်ဟု ပြောလျှင် ရန်ပုဟွေ့က လုံးဝ အယုံအကြည် မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုသူတို့သည် သူမ၏ အလှအပကို သော်လည်းကောင်း၊ ဂုဏ်ဒြပ်ကို သော်လည်းကောင်း မက်မောသူများသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာမူ မတူချေ၊ သူသည် သူမအတွက် အသက်ပျောက်လုနီးပါး အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

အချိန်ခဏလေးအတွင်းတွင် ကျန်းဝူကျိက သူမအတွက် အသက်စွန့်ခဲ့သော ပုံရိပ်များ သူမ၏ အာရုံထဲ၌ တစ်ဖျတ်ဖျတ် ပေါ်လာတော့သည်။ ရန်ပုဟွေ့၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းလာပြီး အပြေးအလွှား ပြောလိုက်သည် -

"ဝူကျိကိုကို... အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ ညီမလေးက ဒီရုပ်ဆိုးမကို သတ်ချင်တာပါ၊ ကိုကိုက တားမှာစိုးလို့ အဲဒီလို လုပ်လိုက်မိတာ။ ကိုကို့ကို ရန်ပြုဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးပါဘူး"

သူမ၏ စကားများက အထင်လွဲမှုကို မပြေပျောက်စေမည် စိုးသောကြောင့် ရန်ပုဟွေ့သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ကျိန်ဆိုလိုက်လေသည် -

"ကျွန်မ ရန်ပုဟွေ့၊ အခု ကျိန်ဆိုပါတယ်။ ကျွန်မ ခုနက တကယ်ပဲ ဒီရုပ်ဆိုးမကိုပဲ သတ်ချင်ခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ ဝူကျိကိုကို့ကို နည်းနည်းလေးတောင် ရန်ပြုဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်မကို အသေဆိုးနဲ့ သေပါစေလို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်"

ရှောင်ကျောက်မှာမူ : ???

(အို... အံ့ပါရဲ့၊ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကတော့ ဒီမှာ အချစ်တွေ၊ သေတူအသက်ရှင်ဖက် သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်တွေအကြောင်း ပြောနေကြပြီး၊ ငါ့အသက်ကိုကျတော့ လိုချင်နေကြတာပေါ့လေ? ရှင်တို့က သိပ်ကိုမြင့်မြတ်ပြနေကြတာပဲ၊ အံ့သြဖို့ကောင်းပ..)

ကျန်းဝူကျိသည် အံ့သြသွားသည့် မျက်နှာပေးလေး လုပ်လိုက်ပြီး ယခုမှာ သရုပ်ဆောင်ရမည့် အချိန်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ရန်ပုဟွေ့၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလျက် ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည် -

"ကျိန်ဆိုဖို့ မလိုပါဘူး။ အဲဒီစကားတွေက နိမိတ်မကောင်းဘူး။ ကိုကိုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အသေခံလိုက်မယ်၊ ညီမလေးကို နည်းနည်းလေးတောင် ထိခိုက်ခံစားရတာမျိုး မကြည့်ရက်ပါဘူး"

ဤခေတ်ကာလတွင် ဤစကားမျိုးမှာ သာမန် အချစ်စကားများသာ ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်ပင် ရိုးအီနေသလို ရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော မိန်းမပျိုလေးများ အတွက်မူ ၎င်းစကားများသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်စွမ်းအား ရှိနေပြီး သူမတို့၏ ခံစစ်တံတိုင်းများကို ထိုးဖောက်ကာ လုံးဝ ရင်ခုန်သွားစေတော့သည်။

ရန်ပုဟွေ့မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ "ဝူကျိကိုကို!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ အော်ဟစ်သံထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော ခံစားချက်များ ပါဝင်နေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လိုက်လေသည်။ ငယ်စဉ်က ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း သူ့ကို ရှာဖွေခဲ့သလိုမျိုး၊ ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ခွင်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလုံခြုံဆုံး နေရာဖြစ်သည့်အလား ခိုဝင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိကလည်း အတိတ်ကလိုပင် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ နူးညံ့ချောမွတ်သော ဆံနွယ်များကို သာသာယာယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း သူမ၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည် -

"လိမ္မာတဲ့ ညီမလေး၊ ညီမလေးက အရင်အတိုင်းပါပဲ၊ ချစ်ဖို့ကောင်းသလို လှလည်း လှနေတုန်းပဲ"

ရန်ပုဟွေ့သည် ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခဏမျှ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေမိသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသည့် ခံစားချက်နှင့် ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုများသည် ရန်ပုဟွေ့၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ကျန်းဝူကျိ၏ အနားမှ တစ်မိနစ်မျှပင် မခွာချင်တော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး အတန်ကြာအောင် တီးတိုးစကား ပြောဆိုပြီးနောက် ရန်ပုဟွေ့က ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ "ညီမလေး အဖေနဲ့ တခြားသူတွေ ဒဏ်ရာရထားတုန်းပဲ! သူတို့ကို သွားကြည့်ရဦးမယ်!" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။ သူမသည် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ကိုဆွဲကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် လက်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဝူကျိကို ခေါ်မသွားတော့ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် သူမသည် ကျန်းဝူကျိကို သူမ၏အဖေ ရန်ရှောင် ထံ ခေါ်သွားချင်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုများ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက်တွင် ကျန်းဝူကျိမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သာမန် မောင်နှမအရင်းအချာ ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ ရုတ်တရက် ကျန်းဝူကျိကို သူမ၏ အဖေနှင့် တွေ့ပေးရန် တွေးလိုက်မိသောအခါ သူမမှာ အလွန်ပင် ရှက်သွေးဖြန်းသွားပြီး လူချင်းတွေ့ရန် မရဲတော့သဖြင့် ကျန်းဝူကျိကို ခေါ်မသွားဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရန်ပုဟွေ့က ဤသို့ တွေးလိုက်သည် - 'အဖေက ဝူကျိကိုကို့ကို ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ အပ်နှံခဲ့တာပဲ၊ ကိုကိုပြောသလိုပဲ သူတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်တော့ မရှိလောက်ပါဘူး၊ အခုလောလောဆယ် လှုပ်လို့မရရုံပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အဖေ့အခြေအနေကို ခဏသွားကြည့်ပြီးတာနဲ့ ဝူကျိကိုကိုနဲ့ အတိတ်ကအကြောင်းတွေ ပြောဖို့ မြန်မြန်ပြန်လာမယ်'

ရန်ပုဟွေ့သည် တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျန်းဝူကျိကို လှည့်ကြည့်ကာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည် -

"ဝူကျိကိုကို၊ ညီမလေးရဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ ခဏစောင့်နေပေးပါနော်။ အဖေ့ကို သွားကြည့်ပြီးတာနဲ့ ကိုကို့ဆီ မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"

စကားပြောပြီးနောက် ရန်ပုဟွေ့သည် ရန်ရှောင်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အခန်းထဲတွင် ကျန်းဝူကျိနှင့် ရှောင်ကျောက်တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ရှောင်ကျောက်ကို သေချာကြည့်လိုက်ပြီး ဤမိန်းကလေးမှာ မျိုးဆက်သစ်ထဲတွင် အလှဆုံး မိန်းကလေး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဤမျှအထိ ရုပ်ဆိုးအောင် ရုပ်ဖျက်နိုင်ခြင်းမှာ မိစ္ဆာပညာ တစ်ရပ်ကဲ့သို့ပင် အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းဝူကျိသည် ရန်ပုဟွေ့၏ ခုတင်ကိုလည်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ လျှို့ဝှက်မြေအောက်လမ်းကြောင်း ၏ အဝင်ဝဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်၍ စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း သိုင်းပညာကို သင်ယူနိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ပါက ရှောင်ကျောက်သည် သူ၏ လက်တွင်းသို့ ရောက်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဇာတ်လမ်းအတိုင်း လိုက်ပါကာ ဤမိန်းကလေးငယ်၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ထိုသို့တွေးပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ရှောင်ကျောက်ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် -

"ညီမလေး၊ ဒီအနီးအနားမှာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတွေ ဘာတွေရှိလဲ ဆိုတာ သိလား?"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ရှောင်ကျောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်သွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကုန်းနေသော အနေအထားကြောင့် အခြားသူများ သတိထားမိရန် ခက်ခဲလှသည်။

ရှောင်ကျောက် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းဝူကျိက ဆက်ပြောလိုက်သည် -

"အစ်ကို ခုနက ပြောတာကို ညီမလေး ကြားမှာပါ။ ဟိုလူယုတ်မာ ချန်ခွန်း က မင်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲမှာ ယမ်းတွေ အမြောက်အမြား ဝှက်ထားခဲ့တယ်လို့ ဆိုတယ်။ အဲဒီယမ်းတွေက မင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာ ကိုကို စိုးရိမ်တယ်၊ ဒါကြောင့် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲကို သွားကြည့်ပြီး အဲဒီယမ်းတွေကို ဖြုတ်ပစ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်"

"ခုနက အစ်ကို ဒီနေရာကို လေ့လာကြည့်ပြီးပြီ။ ခန်းမဆောင်ကြီးကို မင်ဂိုဏ်းသားတွေ စောင့်ကြပ်နေကြတယ်။ အဲဒီ ချန်ခွန်းက ဒီဘက်အရပ်ကနေပဲ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့ လာခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။ ဒီမှာက အရှေ့ဘက်နဲ့ အနောက်ဘက် အဆောင်နှစ်ဆောင်ပဲ ရှိတာဆိုတော့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းရဲ့ အဝင်ဝက ဒီမှာပဲ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ တကယ်လို့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို ရှာတွေ့ပြီး ယမ်းတွေကို ရှင်းပစ်နိုင်ရင် ကောင်းတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်မှာပါ"

ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို သုံးကာ စကားလုံးများကို လှပအောင် ဖန်တီးပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှောင်ကျောက်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် သူက လိမ်ညာလှည့်ဖြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်ကျောက်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည် -

"သခင်လေး... အဲဒီလျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းက မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးနေရာလို့ ပြောကြတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့်မရှိဘူးလေ။ သခင်လေးက..."

"အစ်ကိုက မင်ဂိုဏ်းသား မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် အဲဒီစည်းကမ်းကို လိုက်နာဖို့ မလိုဘူး။ တကယ်လို့ ညီမ သိတယ်ဆိုရင် ကိုကို့ကို လမ်းပြပေးပါ၊ ကျန်းဝူကျိက ညီမကို အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ"

ကျန်းဝူကျိ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် စိတ်ရင်းမှန်နေဟန် ရှိလေသည်။ ရှောင်ကျောက်သည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် -

"သခင်လေးက ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ၊ ကျွန်မ လမ်းပြပါ့မယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမသည် ရန်ပုဟွေ့၏ ခုတင်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။