အသိအမှတ်ပြုခြင်း

လူအုပ်ကြီးက လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ ကျန်းဝူကျိသည် ကွင်းပြင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ သူ၏နောက်တွင် ရှောင်ကျောက်ကလည်း ကျကျနနပင် ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာ၏။ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသူများထဲ၌ ကျန်းဝူကျိကို သိသူဆိုလျှင် ရန်ရှောင်နှင့် သူ၏လူများ၊ ဟဲတိုက်ချုံး ဇနီးမောင်နှံအပြင် အော့မေ့ဂိုဏ်းမှ သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်၊ ကျိုးကျစ်လော့နှင့် အခြားသူများသာ ရှိကြပြီး လူအများစုမှာမူ သူ့ကို မမှတ်မိကြပေ။

ရန်ရှောင်၊ ဝေယိရှောက်၊ ရန်ပုဟွေ့နှင့် အခြားသူများမှာမူ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အစောပိုင်းက ကျန်းဝူကျိနှင့် ရှောင်ကျောက်တို့ မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေးတောနေခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟုမူ သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ရှောင်ကျောက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရန်ရှောင်နှင့် ရန်ပုဟွေ့တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ ကျန်းဝူကျိနောက်မှ ပါလာသော အလွန်အမင်း လှပလွန်းသည့် မိန်းကလေးမှာ ရှောင်ကျောက်ဖြစ်သည်ကို အစပိုင်းတွင် သူတို့ မမှတ်မိခဲ့ကြသော်လည်း သူမ၏ အဝတ်အစားများနှင့် လက်ခြေများတွင် ခတ်ထားသော သံခြေကျင်း၊ လက်ခြေကျင်းများကမူ လိမ်ညာ၍ မရပေ။ ဤသူမှာ ဧကန်မုချ ရှောင်ကျောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ ရှောင်ကျောက်၏ အရင်က အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးလှသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ရုပ်ဖျက်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ သူမသည် ရုပ်လည်း မဆိုး၊ မသန်မစွမ်းလည်း မဟုတ်သလို ကျောကုန်းလည်း မကုန်းချေ။ အမှန်စင်စစ်တွင် ရန်ပုဟွေ့ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။

မှန်ပါသည်၊ ဤအချက်က သူတို့ကို ခဏတာမျှသာ အံ့အားသင့်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်ပုဟွေ့မှအပ ကျန်သူများမှာ ဤအချက်ကို သိပ်ပြီး အာရုံမထားကြပေ။ သို့သော် ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာတွင်မူ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ယခင်က သူ၏သိုင်းပညာကို အထူးတလည် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း သူလှုပ်ရှားလိုက်သည့်အချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော နက်ရှိုင်းသည့် အတွင်းအားကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူ၏ အရည်အချင်းမှာ မနိမ့်ကျကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။ ထို့အပြင် သူသည် မင်ဂိုဏ်းနှင့်လည်း ပတ်သက်မှုရှိနေသဖြင့် အကူအညီ ပေးနိုင်လိမ့်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ကျန်းဝူကျိ တွင် အလွန်ခိုင်မာသော နောက်ခံအင်အားစုရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် ယင်းထျန့်ကျိန်း၏ မြေးဖြစ်ရာ ဤသွေးသားတော်စပ်မှုအရ သူ မကူညီဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဒုတိယအနေဖြင့် သူသည် ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ မြေးတပည့် ဖြစ်သည်။ ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ သူရဲကောင်း ခြောက်ဦးမှာလည်း သူ၏ ဘကြီး၊ ဦးလေးများပင် ဖြစ်ကြရာ အလွန် ရင်းနှီးကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်အားကြီးမားသော ရန်သူဖြစ်သည့် ဝူတန်းဂိုဏ်းသည်ပင် တိုက်ပွဲမှ ဆုတ်ခွာသွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

လက်ရှိတွင် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့် မင်ဂိုဏ်းအတွက်မူ ဤအချက်များအားလုံးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော သတင်းများပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဆုန့်ယွမ်ချောင်သည် ကျန်းဝူကျိကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မိန်းမောသွားမိသည်။ အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း ဤအရပ်ရှည်ရှည် ချောမောသော လူငယ်လေးကို မြင်ဖူးသလို ခံစားနေရသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် မြင်ဖူးခဲ့သည်ကိုမူ သူ မမှတ်မိနိုင်သေးပေ။

ယခုအချိန်မှာ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားနေရမည့် အချိန်မဟုတ်သဖြင့် ဆုန့်ယွမ်ချောင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူငယ်သူရဲကောင်း ပြောတာ မမှားပါဘူး။ ငါတို့ ဝူတန်ဂိုဏ်းနဲ့ လင်းယုန်ဂိုဏ်းကြားက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတတွေကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလို့ ရပါတယ်။ ဒီနေ့က ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းနဲ့ မင်ဂိုဏ်းကြားက ကိစ္စဖြစ်ပြီး စီနီယာယင်းရဲ့ လင်းယုန်ဂိုဏ်းကလည်း သီးသန့် ခွဲထွက်သွားပြီ ဖြစ်တာကြောင့်..."

သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော အသံတစ်ခုက ကြားဖြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျန်းဝူကျိ... သူခိုးလေး!"

ကြီးမားသော ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေသည့် ထိုအသံမှာ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းဘက်မှ အော်ဟစ်လိုက်သူမှာ ချန်ခွန်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် ချန်ခွန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေဆဲ ဖြစ်ရာ သူ၏ ဒဏ်ရာများ မပျောက်ကင်းသေးကြောင်း သိသာလှသည်။ သူသည် ရှောင်လင်ဂိုဏ်းသားများနှင့်အတူ ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကိုလည်း လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ဝိုင်းရံထားစဉ်အတွင်း သူ့ကို ရှောင်လင်ကျောင်းမှ လူများက ကယ်တင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျန်းဝူကျိ ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ချန်ခွန်းသည် ယခုအခါ ယွမ်ကျိန်းဟူသော ဘွဲ့အမည်ဖြင့် ရှောင်လင်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိ မစိုးရိမ်ပေ။ သူ၏ လက်ညှိုးသိုင်း အထိခံထားရသူမှာ ထိုဒဏ်ရာကို လွယ်လွယ်နှင့် ပျောက်ကင်းအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် သိုးကလေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပါသည်။

သို့သော် ထိုသို့ အော်ဟစ်လိုက်သံကြောင့် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြရသည်။ အထူးသဖြင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ဆုန့်ယွမ်ချောင်နှင့် ယင်းထျန့်ကျိန်းတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

*ဘာတဲ့... အဲဒီ ရှောင်လင်ဘုန်းကြီး ဘယ်လို အော်လိုက်တာလဲ... ကျန်းဝူကျိ ဟုတ်လား”

ယင်းထျန့်ကျိန်းသည် ကျန်းဝူကျိကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း မိမိမြေး၏ အမည်ကိုမူ မည်သို့လျှင် မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။

ဆုန့်ယွမ်ချောင်အတွက်မူ ကျန်းဝူကျိတွင် အအေးအဆိပ် မိစဉ်က ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ဝူတန်သူရဲကောင်း ခြောက်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ အတွင်းအားများ ဆုံးရှုံးမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်းဝူကျိ၏ အသက်ကို ဆက်ပေးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဝူတန်းသူရဲကောင်း ခြောက်ဦးစလုံးသည် ကျန်းဝူကျိကို မိမိတို့၏ သားအရင်းကဲ့သို့ မှတ်ယူထားကြသဖြင့် ဤအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အလွန် ထိလွယ်ရှလွယ် ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုအခါမှသာ ဆုန့်ယွမ်ချောင်သည် ဤမျက်နှာကို အဘယ်ကြောင့် ရင်းနှီးနေရသည်ကို သတိရသွားတော့သည်။ သူက မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဝူကျိ... မင်း တကယ်ပဲ ဝူကျိလား"

"ကျွန်တော်ပါ ဘကြီးဆုန့်!"

ကျန်းဝူကျိသည် စနစ်တကျပင် ဆုန့်ယွမ်ချောင်ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ယင်းထျန့်ကျိန်းကိုလည်း ရိုသေစွာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး... မြေး ကျန်းဝူကျိ ကံကောင်းလို့ပဲ ဒီနေ့မှာ အဘိုးကို ဂါရဝပြုခွင့် ရခဲ့ပါတယ်"

ဤသူများသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ဆွေမျိုးများဖြစ်ပြီး လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မထားရှိပေ။

"ဝူကျိ... ငါ့မြေးကောင်းလေး! မင်း ဒီလောကမှာ အသက်ရှင်နေသေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ဘူး"

ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်နှင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိနေချိန်များတွင်ပင် မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုကိုမျှ မပြခဲ့သော ယင်းထျန့်ကျိန်းသည် ယခုအခါ စကားပင် မပြောနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများတွင် ယင်းစုစု၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူသည် မျက်ရည်များပင် ကျလာပြီး ကျန်းဝူကျိကို ကိုယ်တိုင် ထူလိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများလည်း အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လုံးဝ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားသော ယွီတိုက်ယန်မှအပ ဝူတန်သူရဲကောင်း ငါးဦးစလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။ ကျန်းဝူကျိကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။

ထိုစဉ်က အအေးအဆိပ် ခံစားနေရသော ကျန်းဝူကျိသည် ကုသမှုခံယူရန် ချန်ယွီချွန်းနှင့်အတူ ဟူချင်းနျူထံ လိုက်သွားခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ချက် နည်းပါးမှန်း အားလုံး သိထားကြပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ သတင်းမကြားရတော့သဖြင့် ကျန်းဝူကျိ တစ်ယောက် ဤလောကတွင် မရှိတော့ဟု အားလုံးက ယုံကြည်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူတန်းသူရဲကောင်း ငါးဦးနှင့် တပည့်များ၊ ကျန်းဆန်းဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ကျန်းဝူကျိကို ရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်မှ အကြိမ်ကြိမ် ဆင်းခဲ့ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

အားလုံးက ထိုကိစ္စအတွက် အလွန် စိတ်ထိခိုက်ခဲ့ရပြီး ကျန်းချွေ့ဆန်း၏ တစ်ဦးတည်းသော သားကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ရှက်ရွံ့နေခဲ့ကြရသည်။ ယနေ့တွင် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မဟာကံထူးမှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းလိထင် သည် ကျန်းချွေ့ဆန်းနှင့် အခင်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကျန်းဝူကျိကိုလည်း အခြားဦးလေး၊ ဘကြီးများထက် ပို၍ ဂရုစိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းဝူကျိကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိကို ကျန်းကျန်းမာမာနှင့် ပြန်တွေ့ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ကျလာတော့သည်။

"ဝူကျိ! မင်း ဒီလောကမှာ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါတို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အခုလို ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေတာကို တွေ့ရတော့ တကယ်ကို ဝမ်းသာတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမညီလေးနဲ့ သူ့ဇနီးတို့လည်း အခုဆိုရင် အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနိုင်ကြတော့မှာပါ"

ယင်းလိထင် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိသည်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူတို့အား ပြောပြလိုက်သည်။

ကျူးချန်လင်နှင့် သူ၏ မိသားစုက ကျန်းဝူကျိကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားခဲ့ကြောင်း သိရသောအခါ သူတို့ အလွန် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းဝူကျိက ကျူးချန်လင်၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ကြောင်း သိရသောအခါမှသာ သူတို့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်နိုင်ကြတော့သည်။

ဆုန့်ယွမ်ချောင်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"ဝူကျိဟာ ရိုးအလွန်းတဲ့ ကလေးမို့လို့ ငါတို့ အရင်က စိုးရိမ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ရန်ကြွေးကို ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ရမလဲဆိုတာ သူ သိနေပြီပဲ။ ဒါကလည်း ကောင်းတဲ့ အချက်ပါပဲ။ ယောက်ျားကောင်း ဆိုတာ ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ် နေရမယ်၊ သူများ အနိုင်ကျင့်တာကိုလည်း ခံမနေရဘူး။ ပြဿနာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဒေါသကို မျိုသိပ်မထားရဘူး"

ဝူတန်ဂိုဏ်းဘက်တွင် လူငယ်တစ်ဦးသာလျှင် ဤမြင်ကွင်းကို ဂရုမစိုက်သလို ရှိနေသည်။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားပုံ မရပေ။ သူ၏ အကြည့်များမှာ အော့မေ့ဂိုဏ်းဘက်သို့ ခဏခဏ ရောက်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိထားမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်နေလေသည်။

မင်ဂိုဏ်းနှင့် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ရမည့် ဤမြင်ကွင်းကြီးမှာ ဝူတန်သူရဲကောင်း ငါးဦး၊ ယင်းထျန့်ကျိန်းနှင့် ကျန်းဝူကျိတို့၏ မိသားစု ပြန်လည်ဆုံစည်းပွဲ ဖြစ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြရသည်။

"ဟေ့! ပြန်ဆုံတာကို ခဏစောင့်လို့ ရပါတယ်! သူရဲကောင်းကြီး ဆုန့်ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်! ယင်းထျန့်ကျိန်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကနေ ခွဲထွက်သွားပြီဆိုတော့ သူ ဒီနေ့ ဘေးဖယ်နေလို့ ရပါပြီ။ အရင်ဆုံး မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်အားလုံးကို အပြတ်အသတ် သတ်ပစ်ကြစို့!" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှ လူတစ်ဦးကလည်း "မိစ္ဆာဂိုဏ်းကနေ ခွဲထွက်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ တစ်ခါ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်ဖူးရင် အမြဲတမ်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်ပဲ! ဝူတန်က လူတွေ! အားလုံး အေးဆေး ဖြစ်သွားအောင် လင်းယုန်ဂိုဏ်းကိုပါ တစ်ခါတည်း အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်!" ဟု အော်ပြောလိုက်လေသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ဝူတန်သူရဲကောင်း ငါးဦးနှင့် အခြားသူများအားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျန်းဝူကျိကို မှတ်မိသွားပြီးနောက် သူတို့၏ စိတ်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ များစွာ လျော့ပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ယင်းထျန့်ကျိန်းကို ဦးချခဲ့သည်ဖြစ်ရာ အဘိုးဖြစ်သူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် ကျန်းဝူကျိနှင့် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော ကျန်းချွေ့ဆန်း ဇနီးမောင်နှံတို့၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားရမည် ဖြစ်သဖြင့် ယင်းထျန့်ကျိန်းကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်လိုကြတော့ပေ။

ယခု ဟွာရှန်းဂိုဏ်းက ဤကဲ့သို့ ပြောလာခြင်းမှာ သူတို့ကို အကျပ်ရိုက်အောင် လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

ဆုန့်ယွမ်ချောင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အသံကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ မဟုတ်သေးဘူး။ စီနီယာယင်းဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက လင်းယုန်ဂိုဏ်းကို သီးခြား ထူထောင်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ အပြတ်အသတ် လမ်းခွဲခဲ့တာပါ။ လောလောဆယ် အဲဒီကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလို့ ရပါတယ်။ ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းဟာ ဒီနေ့မှာ မင်ဂိုဏ်းကိုပဲ ရည်ရွယ်ပြီး လာခဲ့ကြတာ ဖြစ်လို့ တခြားဘယ်သူနဲ့မှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။ ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေ အနေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အများကိစ္စနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကိစ္စတွေကို ရောထွေးနိုင်မှာလဲ"

ဤစကားများကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ လက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

မျှမျှတတ ပြောရလျှင် ယင်းထျန့်ကျိန်း၏ လင်းယုန်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းသားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကြီးမားသော မကောင်းမှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ မပြောမဆိုနှင့် လူသတ်တတ်သော မင်ဂိုဏ်းသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ ပိုကောင်းပေသည်။

ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်း ကိုယ်တိုင်ကလည်း လင်းယုန်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ကြဘဲ ယင်းထျန့်ကျိန်း ကိုယ်တိုင်က လာရောက် ကူညီခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခု ဆုန့်ယွမ်ချောင်က ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုလာသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်းထျန့်ကျိန်းနှင့် လင်းယုန်ဂိုဏ်းသာ တိုက်ပွဲမှ ဆုတ်ခွာသွားမည်ဆိုလျှင် သူတို့အတွက်လည်း ရန်သူ အင်အားလျော့သွားမည်ဖြစ်၍ မကောင်းသည့်အချက် မဟုတ်သဖြင့် အားလုံးက သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှ လူက ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မရဘူး! လင်းယုန်ဂိုဏ်းဟာ ငါတို့ တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ တပည့်ပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့တာလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးနိုင်မှာလဲ။ သူရဲကောင်းကြီး ဆုန့်... ခင်ဗျားက ဒီကောင်စုတ် ကျန်းဝူကျိကြောင့် လင်းယုန်ဂိုဏ်းအပေါ် မတရားဘက်လိုက်နေတာ မဟုတ်လား!"