ဆဲဆိုခြင်း။ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း၏ ခံစစ်ကို တစ်လှည့်စီ ဖျက်စီးခြင်း
Vol. 4 Ch. 40
ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှ လူများက ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများထဲတွင် စိတ်သဘောထား အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် ဆုန့်ယွမ်ချောင်ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားလေသည်။
ယွီလျန်ကျိုး၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် ပြူးကျယ်သွား၏။ ဤလူများက သူ၏နောင်တော်ကြီး၏ တရားမျှတမှုကို မည်သို့လျှင် သံသယဝင်ရဲကြသနည်း။ ထို့ပြင် ဝူကျိမှာ သူတို့၏ တူအရင်းဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဤလူများက 'ကောင်စုတ်' ဟု ခေါ်ဝေါ်ရဲကြသည်မှာပင် တရားလွန်နေပြီဖြစ်သည်။
ဆုန့်ယွမ်ချောင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် "ငါ ဆုန့်ယွမ်ချောင်ဟာ ဘယ်တုန်းကမဆို ဘက်မလိုက်ဘဲ မျှမျှတတ လုပ်ဆောင်ခဲ့သူပါ။ ဒီနေ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းဟာ မကောင်းမှုကို သုတ်သင်ဖို့ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို စုပေါင်းလာခဲ့ကြတာ။ အကယ်၍ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေတွေမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ကန့်ကွက်စရာရှိရင် တခြားဂိုဏ်းကြီးတွေကရော ဘယ်လိုသဘောရသလဲဆိုတာ အရင်မေးကြည့်သင့်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းထဲမှ တစ်ဂိုဏ်းဖြစ်သော်လည်း ဆုန့်ယွမ်ချောင်အနေဖြင့် သူတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို သည်းခံနေရမည်ဟု မဆိုလိုပေ။
ထိုစဉ် ဟွာရှန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယွီထုံက အေးစိမ့်စွာဖြင့် "ဘာကန့်ကွက်စရာ ရှိရမှာလဲ။ သူရဲကောင်းကြီးဆုန့်... ခင်ဗျား စကားတွေ လွန်နေပါပြီ။ ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းဟာ မင်ဂိုဏ်းအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နာကျည်းနေကြလို့သာ အခုလို စုဝေးနေကြတာ မဟုတ်လား။ ငါ့ရဲ့ ဟွာရှန်းတပည့်တွေ ပြောတာဟာ လူတိုင်း ယုံကြည်နေတဲ့ တရားမျှတမှုပါပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
၎င်းကိုမြင်သောအခါ ဆုန့်ယွမ်ချောင်က တစ်စုံတစ်ခု ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။
ကျန်းဝူကျိက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ "ဘကြီးဆုန့်... ဒီလို အမှိုက်တွေနဲ့ ဘာတွေ ပြောနေမှာလဲ။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားရော၊ အရည်အချင်းရောက အောက်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိတာ။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တရားမျှတတဲ့ဂိုဏ်းလို့ ခေါ်ဖို့ရော ထိုက်တန်လို့လား။ သူတို့နဲ့ နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လောက် စကားပြောနေရတာတောင် ကျွန်တော်တို့ သိက္ခာကျပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
ဤစကားများမှာ အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းလှပေသည်။ လူငယ်လေးဖြစ်ပြီး မည်သည့်နာမည်ကျော်ကြားမှုမျှ မရှိသော ကျန်းဝူကျိက ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယွီထုံကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆဲဆိုလိုက်ခြင်းမှာ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ရှန်းယွီထုံ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရုတ်တရက် မူးဝေသွားသလို ထင်ရလောက်အောင် မယုံကြည်နိုင်သော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မိမိကဲ့သို့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးကို ဤကဲ့သို့ လူငယ်လေးတစ်ဦးက ဆဲဆိုရဲသည်လား။
"ဝူကျိ... မင်း..."
ဆုန့်ယွမ်ချောင်က သူ့ကို တားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိမှာ ရှန်းယွီထုံကို လွှတ်ပေးမည့်ပုံ မပေါ်သည့်အပြင် ရှေ့သို့ပင် တိုက်ရိုက် တိုးသွားလေသည်။ ဝူတန်းသူရဲကောင်း ငါးဦးမှာလည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ဘေးအန္တရာယ်အတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကြသည်။
ကျန်းဝူကျိသည် ရှန်းယွီထုံနှင့် အခြားသူများ၏ အရှေ့ မနီးမဝေးသို့ လျှောက်သွားကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ရှန်းယွီထုံ... မင်းက မင်ဂိုဏ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နာကျည်းတယ်လို့ ပြောတယ်ပေါ့လေ။ အဲဒါ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီး ပိုင်ယွမ် ကိစ္စကို ပြောတာလား။ နှမြောစရာကောင်းတာက ပိုင်ယွမ်ဟာ မင်းရဲ့ 'ရွှေပိုးကောင်အဆိပ်' ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာကို မင်းက မင်ဂိုဏ်းကို အပြစ်ပုံချခဲ့တာပဲ။ မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှက်စိတ်ဆိုတာ မရှိဘူးလား"
ကျန်းဝူကျိသည် သာမန်ပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ ပြောလိုက်သည့် စကားတိုင်းကို လူအုပ်ကြီး တစ်ခုလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရစေရန် သူ၏ အတွင်းအားကို သုံး၍ အသံလွှင့်ကာ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်ပင် လူအုပ်ကြီးသည် ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်တွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြတော့သည်။
ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယွီထုံသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသောကြောင့် မင်ဂိုဏ်းနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့နေသည်ဟု လူတိုင်း သိထားကြသည်။ သို့သော် ယခုမူ ပိုင်ယွမ်မှာ ရှန်းယွီထုံ ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေသည်ဆိုပါလား။
"ကောင်လေး! မင်း ဘယ်လိုများ ဒီမှာ လျှောက်ပြောနေရတာလဲ!"
"ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မင်းက ဘယ်လိုများ စွပ်စွဲရဲရတာလဲ!"
"သတ်ကြစမ်း! သူက လူတွေကို လမ်းမှားအောင် လုပ်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ မင်ဂိုဏ်းဝင်ပဲ!"
လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ဝက်ယုံ တစ်ဝက်မယုံ ဖြစ်နေကြသော်လည်း ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှ လူများမှာမူ ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုကာ ခြေဆောင့်နေကြသည်။
မှန်ပါသည်၊ သူတို့က ထိုသို့ပြောဆိုနေကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲကြချေ။ ကျန်းဝူကျိ စကားပြောနေချိန်တွင် ပါရှိနေသော သူ၏ အတွင်းအားမှာ ဟွာရှန်းတပည့်များ ယှဉ်နိုင်သည့် အဆင့်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏နောက်တွင် ဝူတန်းသူရဲကောင်း ငါးဦးလည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။
ကာယကံရှင်ဖြစ်သူ ရှန်းယွီထုံမှာမူ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ခပ်အေးအေးပုံစံဖြင့် လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"လူငယ်သူရဲကောင်းကျန်း... မင်းရဲ့ အဘိုးဘက်ကနေ ကူညီချင်တဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထားကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝူတန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေဖို့အတွက် ဒီလို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲချက်တွေကိုတော့ မပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ"
ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာသူမှာ ဦးနှောက်မရှိသူ မဟုတ်ပေ။ ရှန်းယွီထုံသည် ဤကိစ္စကို ကျန်းဝူကျိက ယင်းထျန့်ကျိန်းကို ကူညီရန်အတွက် ကလေးကလားဆန်စွာ လုပ်ကြံစွပ်စွဲခြင်းဖြစ်သည်ဟု တိုက်ရိုက် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုလိုက်ပြီး ကျန်းဝူကျိကိုပင် ဆုံးမစကား ပြောလိုက်သေးသည်။ ဤသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် ရှန်းယွီထုံသည် မိမိ၏ပုံရိပ်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ကျန်းဝူကျိကို နှိမ့်ချလိုက်ခြင်းပင်။
သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာ ထိုထောင်ချောက်ထဲသို့ မကျဘဲ ပြန်လည် ဆဲဆိုလိုက်သည်။
"သွားသေလိုက်စမ်းပါ! မင်း ဘာတွေ ဟန်ဆောင်နေတာလဲ။ မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ အမှိုက်တွေကို ငါ တစ်ခုချင်းစီ ထုတ်ပြောပြရမလား။ ပိုင်ယွမ်ကိစ္စက ဒုတိယပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်း မြောင်ကျန်းမှာ အဆိပ်မိပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေတုန်းက ဟူချင်းယန်က မင်းကို ကယ်ခဲ့တာ။ မင်းနဲ့ ဟူချင်းယန်တို့ အချစ်နယ်ကျွံခဲ့ကြပြီး မင်းကြောင့် သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို မက်မောတဲ့အတွက် မင်းဟာ မင်းရဲ့ ဇနီးနဲ့ ကလေးကို စွန့်ပစ်ပြီး အဲဒီအချိန်က ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီးနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် ဟူချင်းယန်ဟာ အရှက်ရပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့ရတယ်။ မင်းဟာ ဝက်တွေ၊ ခွေးတွေထက်တောင် ယုတ်မာတဲ့ တိရစ္ဆာန်ပဲ။ ဒါတွေကို မင်း မေ့သွားပြီလား"
ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပရိသတ်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်း၏ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယွီထုံတွင် ဤကဲ့သို့သော အတိတ်ဆိုးများ ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။
ရှန်းယွီထုံ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချွေးစေးများ ထွက်လာကာ မျက်လုံးများတွင်လည်း မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤကိစ္စမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်လှပြီး မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော ကျန်းဝူကျိက ဤအကြောင်းများကို မည်သို့ သိနေရသနည်း။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ “ဤကောင်လေးက ငါ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနေပြီး လူပုံအလယ်မှာ ထုတ်ပြောလိုက်ပြီ။ ငါ သူ့ကို သတ်မှဖြစ်မယ်.....!” ဟု ရှန်းယွီထုံ တွေးလိုက်မိသည်။
သို့သော် သူ စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် သူ၏ ဘေးရှိ တပည့်နှစ်ဦးမှာ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ထိုတပည့်နှစ်ဦးမှာ သူ ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးထားသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ဆရာအပေါ်တွင် သံယောဇဥ်အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အစောပိုင်းက ကျန်းဝူကျိက သူတို့၏ ဆရာကို စော်ကားကတည်းက ဒေါသထွက်နေကြပြီး ယခုကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆဲဆိုလိုက်သောအခါတွင်မူ မနေနိုင်တော့ဘဲ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "ကောင်စုတ်လေး! ငါတို့ဆရာကို မင်း ဘယ်လိုများ စွပ်စွဲရဲရတာလဲ!"
ပြောပြီးသည်နှင့် ထိုနှစ်ဦးမှာ ဓားရှည်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ဆုန့်ယွမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများမှာ ဝင်ရောက် ကူညီရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
ထိုနှစ်ဦး၏ ဓားသိုင်းမှာ သူတို့နှင့် သက်တူရွယ်တူများထဲတွင် ထူးချွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ ကျန်းဝူကျိက သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ယောက်၏ ဓားကို ညှပ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို အသုံးချ၍ အခြားတစ်ယောက်၏ ဓားကို ခုခံလိုက်သည်။
'ချွင်' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဓားနှစ်လက်စလုံးမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကျန်းဝူကျိက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ "ကောင်စုတ်လား။ မင်းတို့က အဲဒီလို ခေါ်ခံရဖို့တောင် ထိုက်တန်လို့လား။ မင်းတို့ကို ငရဲကိုပဲ ပို့ပေးလိုက်မယ်။ နောက်ဘဝကျမှ ကောင်စုတ် အစစ်တွေ သွားလုပ်ကြတော့!" ဟု ဆိုလေသည်။
စကားအဆုံးတွင် ကျန်းဝူကျိသည် လက်ညှိုးသိုင်း ၏ အရှိန်အဝါကို သုံး၍ လူနှစ်ဦး၏ ဓားများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
ယွီလျန်ကျိုးသည် ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မြင်သောအခါ "ဝူကျိ... မလုပ်နဲ့!" ဟု အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းဝူကျိ၏ လျင်မြန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။ 'ဘုန်း.....ဘုန်း' ဟူသော အသံနှစ်ချက်နှင့်အတူ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ဝါးချက်မှာ လူနှစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းခွံကို ထိမှန်သွားပြီး အရိုးကျိုးသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ဟွာရှန်းတပည့် နှစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းများမှာ တစ်ဖက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားကာ နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့သည်။
"မင်း လူသတ်ရဲတယ်ပေါ့!"
ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှန်းယွီထုံ၏ တပည့်ရင်းနှစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းမှာ လူအုပ်ကြီးကို ချက်ချင်း ဆူညံသွားစေသည်။ ဟွာရှန်းတပည့် အားလုံးမှာ ဒေါသတကြီး ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။
တစ်ကွင်းလုံးတွင် တည်ငြိမ်နေသူများမှာ အော့မေ့ဂိုဏ်းမှ လူများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ကျန်းဝူကျိက ကျူးချန်လင် မိသားစုကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်ကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် ယခုကိစ္စမှာ သူတို့အတွက် ယဉ်ပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိက လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်လိုက်ခြင်းမှာပင် သူ၏ လက်က မြန်နေ၍ ဖြစ်ကြောင်း၊ မဟုတ်လျှင် ထိုလူများမှာ လွယ်လွယ်နှင့် သေရမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ခံစားမိကြသည်။
သို့သော် ကျိုးကျစ်လော့မှာမူ ကျန်းဝူကျိအတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် ချွေးစေးများ ထွက်နေသည်။ ယခု ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းနှင့် မင်ဂိုဏ်းတို့ ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ကျန်းဝူကျိက ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းထဲမှ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ တပည့်များကို လူပုံအလယ်တွင် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းမှာ တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရန်ငြိုးမှာ အစဉ်အမြဲ တည်ရှိသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဝူတန်သူရဲကောင်း ငါးဦးမှာလည်း ကျန်းဝူကျိ၏ လူသတ်မှုကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသော်လည်း သူသည် သူတို့၏ ကလေးပင် မဟုတ်ပါလော။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသားများက ဝိုင်းသတ်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ကျန်းဝူကျိကို ကာကွယ်ရန် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ ဝူတန်းဂိုဏ်းမှ အခြားသူများလည်း ရောက်လာကြပြီး ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းမှာ အပြန်အလှန် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြတော့သည်။
ရှန်းယွီထုံသည် အစကတည်းက ကျန်းဝူကျိကို နှုတ်ပိတ်ရန် သတ်ပစ်လိုစိတ် ရှိနေသည်။ ယခု ကျန်းဝူကျိက သူ၏ တပည့်နှစ်ဦးကို သတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ဒေါသထွက်ဟန် ပြလိုက်သော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အကြောင်းပြချက်ကို ရရှိသွားတော့သည်။
ရှန်းယွီထုံက ဒေါသတကြီးဖြင့် "ကျန်းမျိုးနွယ်က သူခိုးလေး! မင်းက ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သိက္ခာကို အရင်ဆုံး စွပ်စွဲစော်ကားခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အခု လူပါ သတ်လိုက်ပြီ။ ငါတို့ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းကို အနိုင်ကျင့်ရတာလွယ်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုလေသည်။
ထို့နောက် ရှန်းယွီထုံက ကျန်းဝူကျိကို ကာကွယ်ထားသော ဝူတန်းသူရဲကောင်း ငါးဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဝူတန်သူရဲကောင်းတို့... ခင်ဗျားတို့ဟာ မင်ဂိုဏ်းသားတွေလိုပဲ ပြုမူနေတဲ့ ဒီသူခိုးလေးအတွက်နဲ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးတော့မှာလား။ ကျန်းဝူကျိဟာ ငါ့ရဲ့ သိက္ခာကို စွပ်စွဲခဲ့သလို ငါ့တပည့်တွေကိုလည်း သတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကို ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း တွေ့ခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီသူခိုးလေးနဲ့ ငါတို့ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းကြားမှာ ပြေလည်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ ရန်ငြိုး ဖြစ်သွားပြီ။ ခင်ဗျားတို့က သူ့ကို အခုထိ ကာကွယ်နေဦးမယ်ဆိုရင် မင်ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်နေတာနဲ့ ဘာထူးမှာလဲ။ ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းဟာ မင်ဂိုဏ်းကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ဖို့ သဘောတူထားကြတာပါ။ ခင်ဗျားတို့ အခုလို လုပ်နေတာက ဝူတန်းဂိုဏ်းကို ဘယ်လို အနေအထားမျိုး ရောက်အောင် တွန်းပို့နေတာလဲဆိုတာကိုရော စဉ်းစားမိကြရဲ့လား"
ရှန်းယွီထုံ၏ စကားများမှာ ဝူတန်ဂိုဏ်းကို ကျန်သည့် ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်းလုံးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်အောင် တိုက်ရိုက် တွန်းပို့လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရှောင်လင်ကျောင်းမှ ဦးဆောင်လာသော ဘုန်းကြီး ခုံကျိ ကလည်း ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။ "လူငယ်သူရဲကောင်းကျန်းရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်မှုဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ တရားနဲ့ ဆန့်ကျင်နေပါတယ်"
ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း ကျန်းဝူကျိသည် ရှဲ့ရွှန်း၏ မွေးစားသားဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ့ကို အမြင်မကြည်ကြဘဲ ရှန်းယွီထုံဘက်မှနေ၍ ဝူတန်းဂိုဏ်းနှင့် ကျန်းဝူကျိကို ဝေဖန်ပြောဆိုကြသည်။
သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်မှာမူ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကိစ္စတစ်ခုချင်းစီကို သီးခြားစီ မှတ်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းဝူကျိက မင်ဂိုဏ်းကို အမှန်တကယ် ကူညီမည်ဆိုလျှင် သူမ၏ အော့မေ့ဂိုဏ်းသည်လည်း ဘေးထိုင်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ ရှန်းယွီထုံအကြောင်း ပြောသွားသည်များသာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် သူ၏ သတ်ဖြတ်မှုမှာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး ပြစ်မှုမဟုတ်ဟု သူမ ယူဆသည်။
ဟဲတိုက်ချုံးနှင့် ပိုင်ရှူးရှန်း ဇနီးမောင်နှံတို့မှာမူ ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိတို့ဘာသာသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ အရည်အချင်းကို မြင်ဖူးထားကြသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မဆင်မခြင် စကားမပြောရဲကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းဝူကျိသည် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လက်ဝယ်ကိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဆုန့်ယွမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ချက်မှာ အလွန် ရက်စက်လှပြီး လူကို ပွဲချင်းပြီး သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းမှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲလှပေသည်။ ကျန်းဝူကျိ ပြောသွားသော ရှန်းယွီထုံအကြောင်းများကို သူတို့ မယုံကြည်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သက်သေမရှိသဖြင့် မည်သူမျှ မသေချာနိုင်ပေ။ အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲသွားချေပြီ။
ထိုစဉ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးတို့ ဘကြီးတို့ အားလုံး... ကျွန်တော် ကျန်းဝူကျိဟာ အရင်က ကျန်းဝူကျိ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ တခြားလူတွေ အနိုင်ကျင့်တာကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် ခံနေတော့မှာလဲ။ ဦးလေးတို့ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီခွေး ရှန်းယွီထုံရယ်၊ ဒီကတုံးအိုကြီး ခုံကျိရယ်၊ ပြီးတော့ ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းက လူပုလေးတွေမှာ ဘာအရည်အချင်းတွေ ရှိသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်နေပြီ"
ဤစကားများ ထွက်လာသောအခါ ဝူတန်သူရဲကောင်း ငါးဦးပင်လျှင် ဆက်၍ နားမထောင်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့ သိထားသော ရိုးသားအေးဆေးသည့် ကျန်းဝူကျိမှာ ဤလူငယ်လေးမှ ဟုတ်ပါလေစဟု သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ သူ၏ နှုတ်သီးကောင်းနိုင်ခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အဆိပ်ပြင်းနေရသနည်း။
အကယ်၍ သူတို့သာ အဆဲခံရသူများ ဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း အလွန် ဒေါသထွက်မိကြမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်လင်ဂိုဏ်းနှင့် ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းတို့မှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကြကာ ကျန်းဝူကျိကို ပြန်လည် ဆဲဆိုကြတော့သည်။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှာမူ အတိုင်းထက်အလွန် ဒေါသထွက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘာလဲ... ခင်ဗျားတို့အကြောင်း အမှန်တရားလေး နည်းနည်းပါးပါး ပြောပြတာကို နားမခံနိုင်ကြဘူးလား"
ကျန်းဝူကျိက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ခုံကျိ... ခင်ဗျားတို့ ဒီလမ်းတစ်လျှောက်မှာ မင်ဂိုဏ်းသား ဘယ်နှယောက်ကို သတ်ခဲ့လဲ။ အဲဒါကျတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်း မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော် သတ်တာကျမှ ဘာလို့ ကောင်းကင်ဘုံတရားနဲ့ ဆန့်ကျင်နေရတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ကတော့ မိုးကြိုးပစ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ လူတွေပဲ!"
ခုံကျိက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါရင်း "ငါကတော့ လောကကြီးအတွက် မကောင်းမှုကို သုတ်သင်တာပါ။ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းကင်ဘုံတရားနဲ့ ဆန့်ကျင်ရမှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။
"ကျွန်တော် သတ်ရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံတရားနဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီး ခင်ဗျားတို့ သတ်ရင်တော့ မကောင်းမှုကို သုတ်သင်တာလား။ ရှက်ရကောင်းမှန်းမသိတဲ့ ကတုံးအိုကြီး... ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ ငရဲမှာ အတူတူဆုံကြတာပေါ့!"
ကျန်းဝူကျိ၏ ပက်ပက်စက်စက် ဆဲဆိုသံကြောင့် အဆင့်မြင့် ဆရာတော်ကြီးဖြစ်သူ ခုံကျိ၏ မျက်နှာကြွက်သားများသည် ဒေါသကြောင့် တုန်ခါသွားရသည်။ ထို့နောက် ကျန်းဝူကျိက ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းဘက်သို့ ကြည့်ကာ ဆဲဆိုလိုက်ပြန်သည်။
"အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ လူပုအိုကြီးတစ်သိုက်... ခင်ဗျားတို့ကပါ လျှောက်ပြောနေပြန်ပြီလား။ ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးစားအဖေ ရှဲ့ရွှန်း ကြောင့် ကျွန်တော့်အပေါ် အငြိုးအတေး ထားနေကြတာ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ 'ကျိန်စာခုနှစ်ဆင့်လက်သီး' ကို ခိုးခဲ့တာ ကျွန်တော်တို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။ အတွင်းအားကလည်း အဆင့်မမီဘဲနဲ့ ကျင့်စဉ်မှားပြီး ရောဂါမျိုးစုံ ဖြစ်နေတဲ့ လူအအတွေ... ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားတို့နေရာမှာဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာ ကြာလှပြီ။ အခုတော့ လူသတ်တာ မှားတယ်လို့ ပြောနေသေးတယ်ပေါ့။ ခင်ဗျားတို့ သတ်ခဲ့တဲ့ လူတွေက ကျွန်တော့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေတာကို ဘာတွေ လာဟောနေတာလဲ။ ဝက်တွေ ခွေးတွေထက်တောင် ယုတ်မာတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ!"
ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ငါးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကြသော်လည်း သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် ဤကဲ့သို့ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြန်မဆဲနိုင်ကြပေ။ ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်မှား၍ ဒဏ်ရာရနေခြင်းမှာလည်း အမှန်တရားဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့မှာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာများ ပြာနှမ်းကာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
ကျန်းဝူကျိက ဟွာရှန်းဂိုဏ်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသားများမှာ အစောပိုင်းက တိုက်မယ် သတ်မယ်ဟု အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် လူအများအပြားမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရှန်းယွီထုံ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားမိသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ ပါးစပ်မှာ အထိန်းအကွပ်မရှိလွန်းဘဲ ဆဲဆိုလိုက်လျှင်လည်း ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်ကအစ သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်အထိပါ ပါအောင် ဆဲဆိုနိုင်သဖြင့် မည်သူက ခံနိုင်ရည် ရှိပါမည်နည်း။
ကျန်းဝူကျိက ဟွာရှန်းဂိုဏ်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အသုံးမကျတဲ့ လူတစ်စုပဲ။ လူယုတ်မာကြီးတစ်ယောက်က လူယုတ်မာလေး တစ်အုပ်ကို ဦးဆောင်နေတာ။ ခင်ဗျားတို့ကို ဆဲနေရတာတောင် ကျွန်တော့်ပါးစပ် ညစ်ပတ်ပါတယ်... ဟွန်း!"
သောက်ကျိုးနည်း! ဤသို့ အနှိမ်ခံရခြင်းမှာ ဆဲခံရခြင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးလှပေသည်။ ရှန်းယွီထုံအပါအဝင် ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသား အားလုံးမှာ တည်ငြိမ်မှု ကင်းမဲ့သွားကြတော့သည်။