အခြားသူတွေက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်မှာတဲ့လား…

သူက အခြားသူတွေကို အနိုင်မကျင့်ဘူးဆိုတာ သေချာလို့လား…။

"ကျွန်တော် ဆက်သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်... သူ့ကို မြန်မြန်သတ်ပစ်လိုက်ပါတော့"

"ဒီအရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာ ကျန်းဝူကျိကို သတ်ပစ်။ အရှက်မရှိလိုက်တာ။ လွန်ကို လွန်လွန်းတယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်...ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန် အရေးယူပေးပါ"

ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းလုံးမှ လူများမှာ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲနေကြချေပြီ။ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းမှ ဘုန်းကြီးများသာ စိတ်တည်ငြိမ်မှု အတန်ငယ်ရှိပြီး ဆူညံစွာ အော်ဟစ်ခြင်း မပြုကြပေ။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းနှင့် ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းသားများမှာမူ ဒေါသအလွန်ထွက်နေကြသဖြင့် ရှေ့သို့ပြေးထွက်ကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန်ပင် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

မှန်ပေသည်။ ထိုလူများသည် ငတုံးများတော့ မဟုတ်ကြချေ။ ကျန်းဝူကျိက ရှန်းယွီထုံ၏ တပည့်ရင်းနှစ်ယောက်ကို လက်ဝါးနှစ်ချက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို သူတို့အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

တပည့်ရင်းဆိုသည်မှာ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ချက်ဖြင့် အလွယ်တကူ အသက်ပျောက်ခဲ့ရသည်။ သို့ဖြစ်ရာ သူတို့သည် ရှေ့ထွက်၍ အသေခံရန် မဝံ့ရဲကြသဖြင့် ရှန်းယွီထုံကိုသာ တိုက်ခိုက်ရန် တိုက်တွန်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီထုံသည်လည်း သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ "ဒါကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း" ဟု ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။

စကားသံပင် မဆုံးသေးမီ ကျန်းဝူကျိ၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ လက်ဝါးချက်တစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ ထိုလက်ဝါးချက်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ကျန်းဝူကျိအနေဖြင့် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်ရပုံမပေါ်ချေ။

လူအုပ်ကြီး၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ အပြစ်တင်မိကြသည်။ “ရှန်းယွီထုံ... မင်းက ဟွာရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်၊ နာမည်ကျော် လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့။ မင်းရဲ့ စရိုက်က တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းတာပဲ။ ကျန်းဝူကျိ ပြောသမျှတွေက အမှန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒီလူက တကယ့်ကို မကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ” ဟု တွေးတောနေကြသည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိကမူ သွေးအေးလွန်းလှသည်။ သူ၏ အတွင်းအားမှာ အမှန်စင်စစ် ရှန်းယွီထုံထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ပြန်လှည့်၍ ရှန်းယွီထုံ၏ လက်ဝါးအားကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရင်းကပင် ..

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းယွီရဲ့ ရုတ်တရက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာ၊ ကျေးဇူးကန်းတာ၊ အကျိုးအမြတ်အတွက် ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဂရုမစိုက်တာနဲ့ သားမယားကို စွန့်ပစ်တာတွေကတော့ တကယ့်ကို ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းလုံးထက် သာလွန်ပါပေတယ်။ မယားကြောက်ကြီး ဟဲတိုက်ချုံးတောင် မင်းလောက် မတော်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်

ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေသော ဟဲတိုက်ချုံးမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။

“တောက်.... ငါက ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေတာတောင် မင်းရဲ့စကားလုံးတွေက ငါ့ဆီ လာမှန်ရသလား။ ငါ တစ်ခွန်းမှ မဟရသေးတာကို မင်းက ငါ့ကို မချန်ဘူးလား”

ဟဲတိုက်ချုံးနှင့် ပိုင်ရှူးရှန်းတို့ ဇနီးမောင်နှံမှာ ဒေါသကြောင့် သွေးများဆူသွားကြချေပြီ။ ဤမျှ ရဲတင်းလှသော ကျန်းဝူကျိကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်သင့်သည်ဟု သူတို့ တွေးလိုက်ကြသည်။

ရှန်းယွီထုံမှာလည်း ဒေါသအလွန်ထွက်နေသည်။ “ဒီကောင်လေးက ကံကောင်းမှုတစ်ခုခုကြုံခဲ့လို့ ဒီလောက်နက်ရှိုင်းတဲ့ အတွင်းအားကို ရထားတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သိုင်းကွက်တွေကတော့ သိပ်ပြီးအစွမ်းမထက်လောက်ပါဘူး။ ငါ သိုင်းကွက်တွေ ပြောင်းလိုက်ရင် သူ့ကို အနိုင်ယူလို့ ရမှာပဲ”ဟု တွေးလိုက်သည်။

ထိုသို့တွေးပြီးသည်နှင့် ရှန်းယွီထုံသည် သူ၏ အနေအထားကို ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ဟွာရှန်းဂိုဏ်း၏ ‘အသေအကြေတိုက်ကွက်' (၇၂) ကွက်ဖြင့် အနီးကပ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူသည် ယပ်တောင်ကို ခေါက်လိုက်ရာ မြွေခေါင်းသဖွယ် လက်ကိုင်ကို ပေါ်ထွက်လာစေပြီး အခြားတစ်ဖက်ကမူ ချိတ်သဖွယ် ဆွဲခြင်း၊ လိမ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်သည်။ သူ၏ သိုင်းကွက်များမှာ ဆန်းကြယ်လှပြီး ရက်စက်ကာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းပေသည်။

သာမန်လူဆိုလျှင် ဤသို့သော သိုင်းကွက်များကြောင့် မျက်စိလည်ကာ ခုခံရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိအတွက်မူ ဘာမှမဟုတ်ချေ။ သူသည် 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' သိုင်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ရှန်းယွီထုံမှာ သူ၏ အားအင်များ ဘယ်ညာသို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်နေသဖြင့် အခက်တွေ့နေရပြီး မည်သို့ ခုခံရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်တာလား…၊ ဟိုကတုံးသူခိုး ခုန်ကျိနဲ့ ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းက လူပုငါးယောက်ကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်လိုက်ပါလား။ ဒါမှ ပိုပြီး စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်မှာ။ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ အဆင့်မမီသေးဘူး"

ကျန်းဝူကျိက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး -

"အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာ၊ ခင်ဗျားကို ဟူချင်းနျူက ကယ်ခဲ့တာတင်မကဘူး၊ ခင်ဗျားက သူ့ညီမကိုတောင် ချစ်ခဲ့သေးတာ မဟုတ်လား..၊ ဒါကိုတောင် ခင်ဗျားက သားနဲ့မယားကို စွန့်ပစ်တဲ့ကိစ္စကို ငြင်းချင်သေးတာလား..၊ လိပ်ပြာချိုင့်ဝှမ်းက ဟူချင်းနျူဟာ မင်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ လောကမှာ ဘယ်သူမသိတာ ရှိလို့လဲ။ ခင်ဗျားဟာ မင်ဂိုဏ်းဆီကနေ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကို ခံယူထားပြီးတော့ အခုကျတော့ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို လာပြီး မင်ဂိုဏ်းကို နှိမ်နင်းဖို့ လုပ်နေတယ်ပေါ့။ ဒီလိုလုပ်တာဟာ တကယ့်ကို ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိတာပဲ! ခင်ဗျားလို လူမျိုးက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်ထိုက်သေးလို့လား။ ခင်ဗျား အသက်ရှင်နေဖို့ရော ထိုက်တန်ရဲ့လား"

ကျန်းဝူကျိက ရှန်းယွီထုံကို တရစပ် တိုက်ခိုက်ကာ နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးနေပြီး ယခုကဲ့သို့ စကားများဖြင့်လည်း ထိုးနှက်လိုက်ရာ ရှန်းယွီထုံမှာ ဒေါသအလွန်ထွက်ကာ ဝိညာဉ်ပင် လွင့်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် သူသည် အတွင်းအား ကို စုစည်းနေရသဖြင့် စကားပြန်ပြောရန် မလွယ်ကူချေ။ ကျန်းဝူကျိကမူ သက်သောင့်သက်သာ တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် စကားကို လွတ်လပ်စွာ ပြောနိုင်သော်လည်း ရှန်းယွီထုံမှာမူ မပြောနိုင်သဖြင့် ပြန်မချေပနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

တိုက်ပွဲတွင်လည်း မနိုင်၊ စကားနိုင်လုရာတွင်လည်း မနိုင်သည့် ဤခံစားချက်မှာ တကယ့်ကို ခံရခက်လှပေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ရှန်းယွီထုံကို ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းနေပြီး အတိတ်က ကိစ္စများကိုပါ ဖော်ထုတ်နေသည်ကို လူအုပ်ကြီးက ကြည့်နေကြသည်။ ရှန်းယွီထုံက ပြန်လည် မချေပနိုင်ဘဲ ပျာယာခတ်နေကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကိုပင် မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးသည် ကျန်းဝူကျိ ပြောစကားကို (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်သွားကြချေပြီ။

ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှ တိုက်ခိုက်ရန်နှင့် သတ်ဖြတ်ရန် အော်ဟစ်နေကြသူများသည်လည်း မိမိတို့ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ကွဲနေပြီး လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကိုပင် မနိုင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး အော်ဟစ်သံများလည်း တိုးသွားကြသည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ သူရဲကောင်းငါးဦးမှာလည်း ဤအခြေအနေကို ကြည့်၍ အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ဆုန့်ယွမ်ချောင်က "ဝူကျိက တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံကြိုက်လို့ ဒီလိုပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အတွင်းအားကို ရထားတာပဲလို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက ဒီလောက်အထိ ထူးခြားဆန်းကြယ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ တကယ်ကို မျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေတယ်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယွီလျန်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်ကာ -

"ဝူကျိဟာ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရပ်တချို့ကို သင်ယူထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက တိုက်စစ်တောင် အများကြီး မဆင်ရသေးဘူး၊ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အားကိုပဲ ပြန်အသုံးချနေတာ။ ရှန်းယွီထုံကို အနိုင်ရတော့မှာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

မော့စန်းကုကမူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် "ဒါတွေက ကောင်းတဲ့အချက်တွေဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းနဲ့တော့ ရန်ငြိုးကြီးကြီးမားမား ဖြစ်သွားပြီ။ ဝူကျိလေးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဘာတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ ဒီလောက်တောင် စကားအပြောအဆို ကြမ်းတမ်းနေရတာလဲ မသိဘူး။ နားထောင်နေရင်းနဲ့တောင် ကြက်သီးဖြန်းဖြန်းထတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယင်းလိထင်က အံကိုကြိတ်ကာ -

"ဝူကျိလေးက ငယ်ငယ်ကတည်းက ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့သူ၊ သူက လိမ်ပြောမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။ သူ ရှန်းယွီထုံရဲ့ မကောင်းမှုတွေကို သိထားလို့သာ ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်ပြီး ဆဲဆိုနေတာ ဖြစ်ရမယ်" ဟု အခိုင်အမာ ပြောသည်။

မော့စန်းကုက ခပ်တည်တည်ဖြင့် "ဆဌမမြောက်အစ်ကို၊ မင်းက ပြောတော့လွယ်တာပေါ့။ အခုနက ဝူကျိက ရှောင်လင်ဂိုဏ်းနဲ့ ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းကိုပါ ဆဲဆိုခဲ့တာကျတော့ရော ဘယ်လိုလဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။

ယင်းလိထင်မှာ မှင်တက်သွားပြီးမှ "ဝူကျိပြောတာ မမှားဘူးလို့ပဲ ငါထင်တယ်။ ရှောင်လင်က ခုန်ကျိကလည်း အကျိုးအကြောင်းမရှိ ပြောတာပဲ၊ ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းက အဖိုးကြီးငါးယောက်ကလည်း အတူတူပဲ။ ရှဲ့ရွှန်းကြောင့်နဲ့ ဝူကျိပေါ်မှာ ဒေါသပုံချနေတာဟာ စစ်မှန်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေရဲ့ လုပ်ရပ်မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆက်လက် ပြောဆိုသည်။

ဆုန့်ယွမ်ချောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး -

"ဒါတွေကို ဆွေးနွေးနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ဒီနေ့ကတော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဝူကျိကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကာကွယ်ရမယ်.... သူ့ကို ထပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး" ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။

ယင်းလိထင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်ပြီး ရှောင်လင်နှင့် ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းသားများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ စိတ်မချသလိုဖြင့် -

"အစ်ကိုကြီး၊ ရှောင်လင်နဲ့ ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းက လွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အင်အားနဲ့ သူတို့ကိုယှဉ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော ကျန်းစုန်းရှီးက ယခုမှ ဝင်ပြောသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးတွေက စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြသူတွေဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို အစွဲအလမ်းထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းနဲ့ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းကသာ ပြဿနာရှိနိုင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကလည်း သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ညှာမှာဆိုတော့ အကြီးအကျယ်တော့ လုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဝူကျိကို ဝူတန်တောင်ကို ခေါ်သွားနိုင်သရွေ့တော့ ဆရာရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်သူက ဝူကျိကို ရန်ပြုနိုင်မှာလဲ?"

ကျန်းစုန်းရှီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။

ဆုန့်ယွမ်ချောင်က သူ့ဘေးရှိ ချောမောသော လူငယ်လေးကို "ချင်းရှူး၊ ခဏနေရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ ညီလေး ဝူကျိကို ကူပြီး ကြည့်ပေးလိုက်ဦး။ ဒီကလေးက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဘဝက ခါးသီးခဲ့တာ၊ ငါတို့ သူ့ကို ကောင်းကောင်း မစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့တာ ငါတို့ အပြစ်ပါပဲ။ သူ့ကို ထပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

ဆုန့်ချင်းရှူးမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီး "သူ့ကို အနိုင်ကျင့်မှာ ဟုတ်လား..၊သူက အခြားသူတွေကို အနိုင်မကျင့်ဘူးဆိုတာ သေချာလို့လား" ဟု တွေးနေမိသည်။

ဆုန့်ချင်းရှူးသည် လမ်းခရီးတွင် ကျိုးကျစ်လော့ကို တစ်ခါမြင်ဖူးကတည်းက စွဲလမ်းနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အော့မေ့ဂိုဏ်းဘက်သို့လည်း ခဏခဏ ခိုးကြည့်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ကြိမ်းမောင်းသံများက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် သူ၏ အာရုံများမှာ ကျန်းဝူကျိဆီသို့သာ ရောက်သွားရသည်။ ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျန်းဝူကျိ၏ စကားနှင့် အပြုအမူများမှာ မည်မျှအထိ ရဲတင်းပြီး ရူးသွပ်နေသည်ဟုပင်ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဆုန့်ချင်းရှူးသည် မိမိကိုယ်ကို နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ တပည့်အဖြစ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းဝူကျိ၏ သတ္တိကို ချီးကျူးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ပြုမူပုံကိုမူ အနည်းငယ် အထင်သေးမိသည်။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အမိန့်ဖြစ်သောကြောင့် ခေါင်းညိတ် နာခံလိုက်ရသည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများက ကျန်းဝူကျိကို ကွမ်မင်တောင်ထိပ်မှ ကယ်ထုတ်ရန် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိနှင့် ရှန်းယွီထုံတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အရှုံးအနိုင် ပေါ်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။