ရှန်းယွီထုံကို သတ်ခြင်းနှင့် တစ်ကိုယ်တော် အစွမ်းဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အနိုင်ယူခြင်း

မူလကပင် ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာမှာ ရှန်းယွီထုံထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။ အစောပိုင်းတွင် သူသည် ဤလူယုတ်မာကို ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းလိုသဖြင့် အစွမ်းကုန်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူ၏ တိုက်စစ်များမှာ ပြင်းထန်လှရာ ရှန်းယွီထုံမှာ ဆယ်ကွက်ပင် တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။

တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် မယှဉ်နိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းယွီထုံသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ အရောင်မဲ့ အမှုန်များမှာ ကျန်းဝူကျိထက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ချိုမြိန်သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ရရှိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ 'ရွှေပိုးကောင် အဆိပ်' ဖြစ်သည်ကို သူသိရှိသဖြင့် အဆိပ်မိဟန်ဆောင်ကာ နောက်သို့ ယိုင်တိယိုင်တိုင် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ ရှန်းယွီထုံသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အားယူကာ ခုန်အုပ်လိုက်သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိက ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးကြည့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသက်ရှူထုတ်လိုက်သည့် လေလှိုင်းတွင် အတွင်းအားများ ပြည့်ဝနေသဖြင့် အဆိပ်မှုန်များကို တိုက်ရိုက်ပင် နောက်ပြန်လွင့်သွားစေသည်။ ရှန်းယွီထုံမှာ အဆိပ်မိသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာချိန်ဖြစ်ရာ ထိုအဆိပ်လေလှိုင်းနှင့် ပက်ပင်းတိုးပြီး အဆိပ်ငွေ့များကြားတွင် လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်မိသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယွီထုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘယ်ညာယိမ်းယိုင်သွားပြီး ခေါင်းများ မူးဝေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။ ရှန်းယွီထုံ အသာစီးရတော့မည်ဟု လူအုပ်ကြီးက ထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် လဲကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေကြသော်လည်း အကြောင်းရင်းကိုမူ မသိရှိကြပေ။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်အနည်းငယ်သာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ကာ သူ့ကို စစ်ဆေးကြသည်။

"တကယ့်ကို လူယုတ်မာပဲ၊ ငါ့ကို အဆိပ်ခတ်တဲ့ လှည့်ကွက်နဲ့ လာစမ်းတာပေါ့"

ကျန်းဝူကျိက လှောင်ပြောင်လိုက်ရင်း ရှန်းယွီထုံ၏ ခေါက်ယပ်တောင်ကို ကောက်ယူကာ ဖြန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ ပန်းပင်တစ်ပင်ဆီသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ခတ်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပန်းပွင့်များမှာ ညှိုးနွမ်းကြွေကျကုန်ပြီး အရွက်များမှာလည်း ဝါဖျော့သွားကြသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဤမျှ ပြင်းထန်သော အာနိသင်ရှိရန် မည်သို့သော အဆိပ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သနည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။

ထိုနှင့်အတူ အထင်သေးမှုများလည်း လှိုင်းလုံးသဖွယ် ရိုက်ခတ်လာသည်။ ယခုမူ လူအုပ်ကြီးမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများကို လုံးဝယုံကြည်သွားကြချေပြီ။ ဤရှန်းယွီထုံသည် တကယ့်ကို ကိုယ်ကျင့်တရား ညံ့ဖျင်းသူပင် ဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် မိမိထက် ငယ်ရွယ်သော ကျန်းဝူကျိအပေါ်တွင် ဤမျှ ရက်စက်သော အဆိပ်ကို အဘယ်ကြောင့် အသုံးပြုမည်နည်း။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ရှန်းယွီထုံမှာ အသတ်ခံရခါနီး ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး သူ၏ အော်သံများမှာ အလွန်ပင် ကြောက်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုအော်သံများကို နားထောင်ရင်း ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထလာကြသည်။ ရှန်းယွီထုံသည် ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သိုင်းလောကတွင် ကျော်ကြားသော ဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဓားချက် လှံချက်များကို ခံရလျှင်ပင် သူသည် ဤမျှ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အော်ဟစ်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤအဆိပ်မှာ တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှသည်မှာ သေချာလှသည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီးနောက် ရှန်းယွီထုံသည် အသက်ကို မနည်းရှူကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"သတ်..... ငါ့ကို မြန်မြန်သတ်ပေးကြပါ"

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "ဒါက ခင်ဗျား ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးတာပဲ၊ ဘာပြောစရာ ကျန်သေးလို့လဲ။ ဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူကမှ ခင်ဗျားကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအတိုင်းပဲ ခုနစ်ရက် ခုနစ်လီ နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း သေသွားတာက ပိုကောင်းပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရှန်းယွီထုံသည် ထိုနာကျင်မှုကို ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ "ငါ့ကို သတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု အော်ဟစ်တော့သည်။

မိမိတို့ ဂိုဏ်းချုပ် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်ရသော ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသားများသည် သိက္ခာကျလှသည်ဟု ခံစားနေရသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြပေ။

ကျန်းဝူကျိသည် ရှန်းယွီထုံ၏ ဘေးတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပြုံးလျက်

"ခင်ဗျား မသိသေးဘူး၊ ကျွန်တော်က ဟူချင်းနျူရဲ့ ပညာတွေ အကုန်လုံးကို တတ်မြောက်ထားတာ။ ဒီလောကမှာ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်တစ်ယောက်ပဲ ကူညီနိုင်တယ်။ အခု ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ ခင်ဗျား လုပ်ခဲ့တဲ့ မကောင်းမှုတွေကို လူပုံအလယ်မှာ ဝန်ခံမယ်ဆိုရင် ဒီနာကျင်မှုကနေ ကျွန်တော် လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ နာမည်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံရွယ်နေသည်ကို ရှန်းယွီထုံ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာ လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်သည်ကိုလည်း သူသိသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော ကျန်းဝူကျိက သူနှင့် ဟူချင်းယန်တို့၏ အတိတ်အကြောင်းကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။ ဧကန္တ ဟူချင်းနျူထံမှ သိထားခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

ရှန်းယွီထုံမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ နာကျင်နေချေပြီ။ အလွန်ဆုံးမှ နာမည်ပျက်ရုံသာ ရှိမည်ဟု သူတွေးလိုက်သည်။ ဤသူခိုးလေးက သူအဆိပ်ခတ်သည့် အကြောင်းကို လူတိုင်းသိအောင် လုပ်ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ထပ်မံကျဆင်းရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။ အသက်ရှင်နေရဖို့က အဓိကဖြစ်ရာ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ် နေရာကို စွန့်လွှတ်ရလျှင်ပင် တန်သည်ဟု သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းယွီထုံက "ကောင်းပြီ၊ ငါ သဘောတူတယ်" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

"အေး၊ အဲ့လိုမှပေါ့"

ကျန်းဝူကျိက ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော လူယုတ်မာများကို အမုန်းဆုံးဖြစ်ရာ လူပုံအလယ်တွင် သူ၏ အပြစ်များကို ဖော်ထုတ်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် 'လက်ညှိုးသိုင်း' ကို အသုံးပြု၍ ရှန်းယွီထုံ၏ သွေးကြောမှတ်များကို ပိတ်လိုက်ရာ သူ၏ နာကျင်မှုမှာ ယာယီအားဖြင့် သက်သာသွားတော့သည်။

ရှန်းယွီထုံသည် လူအများက သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သော်လည်း မိမိအသက်ရှင်ရေးက ပို၍ အရေးကြီးသဖြင့် အတိတ်က အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

သူသည် မြောင်လူမျိုး မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ပစ်ပယ်ခဲ့ကြောင်း၊ ထိုမိန်းကလေးက သူ စိတ်ပြောင်းလာနိုးဖြင့် အဆိပ်အနည်းငယ် ခတ်ခဲ့ကြောင်း၊ သို့သော် သူက ထိုမိန်းကလေးထံမှ ရွှေပိုးကောင်အဆိပ်ကို ခိုးယူကာ ထွက်ပြေးခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူ၌ ထိုအဆိပ်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်းများကို ပြောပြသည်။

ထို့နောက် လမ်းခရီးတွင် အဆိပ်ဒဏ် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာရာ မြောင်နယ်မြေတွင် ဆေးမြစ်ရှာနေသော ဟူချင်းနျူက သူ့ကို ကယ်ဆယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဟူချင်းယန်ကို ပစ်ပယ်ခဲ့သဖြင့် မိခင်နှင့် သားဖြစ်သူ နှစ်ဦးလုံး သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ဟူချင်းနျူက သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသူများကို မကယ်တင်ဘဲ နေခဲ့သည့် အလေ့အထမှာလည်း ဤကိစ္စနှင့် အများကြီး သက်ဆိုင်နေပေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ဟူချင်းနျူသည် ရှန်းယွီထုံကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကပ်၍ ကလဲ့စားချေရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင်မူ ဟူချင်းနျူကိုယ်တိုင်ပင် ရှန်းယွီထုံ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဤအကြောင်းအရာများကို ရှန်းယွီထုံက သူ့ဘာသာသူ ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ပိုင်ယွမ်ကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး မင်ဂိုဏ်းကို အပြစ်ပုံချခဲ့သည့် ကိစ္စလည်း ပါဝင်သည်။ အမှန်စင်စစ် မင်ဂိုဏ်းသည် သူ့အပေါ်တွင် ကျေးဇူးသာ ရှိခဲ့ပြီး ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ပေ။ ယခု သူ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ လုံးဝကျေးဇူးကန်းသည့် လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီထုံ ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကိစ္စရပ်များကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြပြီးသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

အစောပိုင်းက ကျန်းဝူကျိ ပြောသည်ကိုသာ သူတို့ ကြားခဲ့ရသော်လည်း ယခုမူ ရှန်းယွီထုံ ကိုယ်တိုင်က အသေးစိတ် ဝန်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိ ပြောသည်ထက်ပင် ပို၍ အသေးစိတ်လှရာ ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်ခဲ့သော မကောင်းမှုများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ရှန်းယွီထုံကို ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းကြပြီး ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ရွံရှာသွားကြသည်။ မင်ဂိုဏ်းနှင့် လင်းယုန်ဂိုဏ်းသားများပင်လျှင် သူ့ကို အရှက်မရှိသူဟု ဆဲဆိုကြသည်။

ဤလူယုတ်မာသည် မင်ဂိုဏ်းနှင့် ကျန်ဂိုဏ်းကြီးများကို တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာပင် ဖြစ်သည်။

စကားပြောပြီးသောအခါ ရှန်းယွီထုံသည် ကျန်းဝူကျိကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "သူရဲကောင်းလေး ကျန်း၊ ငါ ပြောစရာရှိတာတွေ အကုန်ပြောပြီးပြီ။ ငါ့ကို ကုသပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ပြန်လက်ဝါးချက်တစ်ခုဖြင့် ရှန်းယွီထုံ၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ အဆိပ်မိနေသဖြင့် မရှောင်တိမ်းနိုင်သော ရှန်းယွီထုံမှာ ဦးခေါင်းခွံ ခေါင်းတစ်ခြမ်းမှာ သိသိသာသာ ချိုင့်ဝင်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး နေရာမှာတင် ချက်ချင်း အသက်ပျောက် သွားတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် သတ်ဖြတ်လိုက်မှုကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ မြေးတပည့် ဖြစ်သဖြင့် လိမ်ပြောမည်မဟုတ်ဟု လူတိုင်း ယုံကြည်ကြသော်လည်း သူသည် ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယွီထုံကို လူပုံအလယ်တွင် ဤမျှ ရဲတင်းစွာ သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြပေ။ ဝူတန်သူရဲကောင်းငါးဦးပင်လျှင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤသူမှာ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဒီအတိုင်း သတ်ပစ်လိုက်သည်မှာ အမှန်ပင်လော။

ဟွာရှန်းဂိုဏ်းဘက်မှ လူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်ကာ "အရှက်မရှိတဲ့ သူခိုးလေး၊ မင်းက ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကယ်မယ်လို့ ပြောပြီးတော့ ဘာလို့ သတ်ပစ်တာလဲ" ဟု ဆဲဆိုကြသည်။

လူအုပ်ကြီးသည်လည်း ကျန်းဝူကျိက ဤကိစ္စကို မည်သို့ ရှင်းပြမည်နည်းဟု စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လာမပြောနဲ့။ ဘယ်သူက သူ့ကို ကယ်မယ်လို့ ပြောလို့လဲ။ သူက ကျွန်တော့်ကို တောင်းပန်ခဲ့တာပဲ၊ အဲဒါက သူ့ကို သတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်တာ။ ကျွန်တော်က သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာပဲ။ သူ့ကို နာကျင်မှုတွေ မရှိတော့အောင် လုပ်ပေးမယ်လို့လည်း ကျွန်တော် ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

ကျန်းဝူကျိက မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွာရှန်းတပည့်အချို့ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ညှာတာခြင်းမရှိဘဲ လက်ဝါးချက်များဖြင့် ရိုက်သတ်လိုက်ရာ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသား ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့် ထပ်မံ အသက်ပျောက်သွားကြသည်။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသားများမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ မဟရဲကြတော့ပေ။

ဟွာရှန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲအချို့က အခြားဂိုဏ်းများကို အကူအညီတောင်းခံကာ "သိုင်းလောကက ညီအစ်ကိုတို့၊ ဒီသူခိုးလေး ကျန်းဝူကျိက ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒီလောက် ရဲရဲတင်းတင်း သတ်ဖြတ်သွားတာကို ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို ကြည့်နေနိုင်ကြတာလဲ" ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း အခြားဂိုဏ်းကြီးများမှ မည်သူမျှ ဝင်မပြောကြပေ။ ရှန်းယွီထုံ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များမှာ တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းလှပေသည်။ ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို သတ်လိုက်ခြင်းအပေါ် အံ့ဩမိကြသော်လည်း ဒေါသထွက်ခြင်းတော့ မရှိကြပေ။

တရားမျှတမှုကို အလေးထားပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးသော သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်ပင်လျှင် ကျန်းဝူကျိ လုပ်ဆောင်ပုံမှာ ကောင်းမွန်သည်ဟု တွေးမိသည်။ သူသည် ရဲရင့်ပြီး ပြတ်သားသူဖြစ်ရာ တကယ့်ကို ထူးချွန်သော လူတော်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေ အော်နေကြတာလဲ။ အဲဒီ ရှန်းယွီထုံဆိုတဲ့ လူယုတ်မာ ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့လည်း ကြားပြီးပြီပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ဟွာရှန်းဂိုဏ်း နာမည်ဆိုးနဲ့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ မကျော်ကြားရလေအောင် ဒီယုတ်မာတဲ့လူကို ကျွန်တော်က ရှင်းပေးလိုက်တာ။ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးမတင်တဲ့အပြင် အပြစ်ပါ တင်နေကြတာလား"

ကျန်းဝူကျိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး -

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်က ဆရာကြီး ဟူချင်းနျူရဲ့ ဆေးပညာတွေကို အကုန်တတ်ထားတာ။ ကျွန်တော်က သူ့တပည့် မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။ ဒီနေ့ ဒီအရှက်မရှိတဲ့ ခွေး ရှန်းယွီထုံကို သတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဆရာကြီး ဟူ အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနိုင်ပါပြီ။ ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို မကျေနပ်ရင် လာပြီး ကလဲ့စားချေနိုင်တယ်။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းက လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ အသေခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဤစကားများမှာ အလွန်ပင် လွှမ်းမိုးမှုရှိလှသည်။ ရှန်းယွီထုံမှာ လူယုတ်မာဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို သတ်ခြင်းမှာ သိုင်းလောကအတွက် အမှိုက်ကိုဖယ်ရှားပေးခြင်းဖြစ်သလို ဟူချင်းနျူအတွက်လည်း ကလဲ့စားချေပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလဲ့စားချေချင်လျှင် လာခဲ့၊ အကုန်သတ်ပစ်မည်၊ ခင်ဗျားတို့မှာ သတ္တိရှိမရှိ ကြည့်မည်ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိမှာ အရပ်အမောင်း မြင့်မားသူဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်နေသည်မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။ ဟွာရှန်းတပည့်များသည် ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း အလွန်ကြောက်လန့်နေကြသည်။

ရှန်းယွီထုံပင် ကျန်းဝူကျိကို မနိုင်ပါက သူတို့ တိုးဝင်သွားလျှင် အသက်ထွက်ဖို့သာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ယနေ့ ရှန်းယွီထုံ၏ နာမည်မှာ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းအတွက် သိက္ခာကျလှရာ သူတို့တွင် ကလဲ့စားချေရန် သတ္တိမရှိကြတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဟွာရှန်းဂိုဏ်းသားများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး မည်သူမျှ စကားမဟရဲကြပေ။ ကျန်းဝူကျိသည် လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်သာ နေကြရသည်။

ထိုသည်မှာ လူတစ်ဦးတည်းအင်အားဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်းပင်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ မှင်တက်နေကြသည်။ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် သိုင်းလောက၏ ဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ ထိုက်တန်လှပေသည်၊ သူ၏ မြေးတပည့်ပင် ဤမျှ ထူးချွန်နေချေပြီဟု တွေးတောနေကြသည်။ သတ်ဖြတ်မှု အနည်းငယ် များပြားသော်လည်း ရှန်းယွီထုံမှာ လူယုတ်မာဖြစ်သဖြင့် သေရခြင်းမှာ နှမြောစရာ မဟုတ်ပေ။

မင်ဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ ကျန်းဝူကျိက ရှန်းယွီထုံနှင့် ဟွာရှန်းတပည့် ဆယ်ယောက်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဟွာရှန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး စကားမဟရဲအောင် လုပ်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကျိုးတျန်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဆဲဆိုမြည်တမ်းရင်း "ကောင်းတယ်ကွာ၊ သိပ်တော်တဲ့ ကောင်လေး။ သိုင်းပညာရော စကားပြောတာရော တကယ့်ကို ထိပ်တန်းပဲ။ ငါသာ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရရင် တိုက်ပွဲမှာလည်း ရှုံးမှာ၊ စကားနိုင်လုရင်လည်း ရှုံးမှာပဲ။ ငါ ကျိုးတျန်ကတော့ သူ့ကို လုံးဝ လေးစားသွားပြီ" ဟု ဆိုသည်။

ရန်ပုဟွေ့၏ မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပနေသည်။ ကျန်းဝူကျိ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်မှာ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဒူးထောက်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်။

ရန်ရှောင်တစ်ဦးသာလျှင် ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေး ဖြစ်နေသည်။ အစောပိုင်းက ကျန်းဝူကျိသည် ရှန်းယွီထုံကို ကိုင်တွယ်ပုံမှာ 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' သိုင်းပညာနှင့် ဆင်တူနေသည်။ ကျန်းဝူကျိက ဤပညာကို မည်သို့ တတ်မြောက်နေသနည်း။

ရင်ပြင်အတွင်း၌ ဟွာရှန်းတပည့်များမှာ ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ရှန်းယွီထုံ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး "ငါတို့ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းဟာ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်သမျှမှာ ဆက်ပြီး မပါဝင်တော့ဘူး။ အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှန်းယွီထုံနှင့် အခြားသူများ၏ ရုပ်အလောင်းများကို သယ်ဆောင်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားတော့သည်။

"အင်း၊ အခုမှပဲ နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုနဲ့ တူတော့တယ်။ မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘဲ ဘာလို့ ဒီပြဿနာတွေထဲ ပါဝင်နေမှာလဲ။ လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ တောင်အောက်ဆင်းသွားတာက အကောင်းဆုံးပဲ"

ကျန်းဝူကျိက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသည့် ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းကိုမူ ကြည့်ရန် မလိုပေ၊ အားလုံးမှာ မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ပြောစရာ သိပ်မရှိချေ။ ပဋိပက္ခများကို အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနိုင်ပေသည်။

အော့မေ့ဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ သီလရှင်အိုကြီး မြဲ့ကြွယ်မှအပ အခြား အခက်အခဲ မရှိပေ။ ယခုအခါ မြဲ့ကြွယ်မှာလည်း သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။

ဟဲတိုက်ချုံးနှင့် ပိုင်ရှူးရှန်း ဇနီးမောင်နှံမှာမူ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဝံ့ရဲမည် မဟုတ်ချေ။ သို့ဖြစ်ရာ ရှောင်လင်နှင့် ခွန်းလွန်ဂိုဏ်း သာ ကျန်တော့သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် အပျော့ဆုံးကို အရင် ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ခွန်းလွန်ဂိုဏ်း (Kunlun Sect) ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟဲတိုက်ချုံးနှင့် ပိုင်ရှူးရှန်းတို့သည် ကျန်းဝူကျိ၏ အကြည့်က သူတို့ထံသို့ ကျရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' နှင့် 'လက်ညှိုးသိုင်း' များကို တတ်မြောက်ထားကတည်းက ဤဇနီးမောင်နှံမှာ သူ့ကို မြင်တိုင်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျန်းဝူကျိသည် ရှန်းယွီထုံကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူသည် မည်မျှအထိ ရဲတင်းပြီး မောက်မာသူဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သူတို့မှာ ဘာမှထူးခြားသူများ မဟုတ်သည့်အပြင် ကျန်းဝူကျိနှင့်လည်း ရန်ငြိုးဟောင်းရှိခဲ့သဖြင့် ပြဿနာ တက်နိုင်ပေသည်။

ဟဲတိုက်ချုံးနှင့် ပိုင်ရှူးရှန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အသက်ရှင်ရေးမှာ ပထမဖြစ်ကာ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ဒုတိယသာ ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။ ကျန်းဝူကျိသာ သူတို့ဆီ လာခဲ့လျှင် သူတို့ မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဟဲတိုက်ချုံးနှင့် ပိုင်ရှူးရှန်းတို့သည် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်လာကြပြီး ကျန်းဝူကျိကို -

"သူရဲကောင်းလေး ကျန်း၊ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ မင်းငယ်ငယ်က မင်းအပေါ်မှာ အသိတရားမဲ့ပြီး အမှားတွေကျူးလွန်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ နောင်တရနေခဲ့တာပါ။ ရိုးသားတဲ့သူဟာ ကွယ်ရာမှာ မလုပ်ဘူးဆိုတဲ့စကားအတိုင်း ဒီနေ့ သိုင်းလောက သူရဲကောင်းတွေ ရှေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ ဇနီးမောင်နှံက သူရဲကောင်းလေး ကျန်းကို တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လူအုပ်ကြီးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကျန်းဝူကျိက ဘာမှတောင် မပြောရသေးဘူး၊ ခင်ဗျားတို့က လက်နက်ချနေကြပြီလား။