ယွမ်ယင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရှောင်လင်ကို အောင်နိုင်ခြင်း

ရှောင်လင်ဂိုဏ်းသားများမှာမူ လုံးဝ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဘာတွေဖြစ်နေသနည်း။ ဘာကြောင့် သူတို့ဆီ မီးရောက်လာရသနည်း။

ချန်ခွန်း (ယွမ်ကျန်း) တစ်ဦးတည်းသာလျှင် မျက်နှာပျက်နေပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်။

အစောပိုင်းက သူ ကျန်းဝူကျိကို မှတ်မိ၍ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းမှာ ကျန်းဝူကျိအပေါ် အငြိုးအတေးကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း၏ အင်အားကို သုံးကာ သူ့ကို သတ်ချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရလဒ်မှာ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားသည်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ သတ္တိနှင့် သိုင်းပညာမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ချန်ခွန်းသည် အသက် ၇၀ ကျော်သည်အထိ နေလာခဲ့ရာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သူရဲကောင်းများကို လက်ညှိုးထိုး ဆဲဆိုရဲရုံသာမက နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာကို ဦးမော့မလာနိုင်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ကျန်းဝူကျိကဲ့သို့ လူမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ခွန်းသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိသည်။ လူတစ်ယောက် ဤမျှအထိ မောက်မာနိုင်သည်ကို သူ အမှန်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

ရှောင်လင်ဘက်မှ အနီရောင် သင်္ကန်း ဝတ်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"သူခိုးလေး…မင်း ငါတို့ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းကို အကြိမ်ကြိမ် စော်ကားခဲ့ပြီ။ ဒီဘုရားသားတော်မှာ ဒေါသ မရှိဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား"

ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ဤလူကား တခြားသူမဟုတ်၊ ကျန်းချွေ့ဆန်းသည် ရှောင်လင်တပည့်ကို သတ်ခဲ့သည်ဟု အခိုင်အမာ သက်သေထွက်ဆိုခဲ့ပြီး ကျန်းချွေ့ဆန်းကို သေတွင်းထဲ တွန်းပို့ခဲ့သည့် တရားခံများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ ယွမ်ယင် ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည်လည်း ရန်သူဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ရှောင်လင်က 'ခွန်း' မျိုးဆက် ဆရာကြီးတို့... ခင်ဗျားတို့ ဘာမှမပြောဘူးဆိုရင် ဒီလူအအပြောတာကို သဘောတူတယ်လို့ မှတ်ယူရမှာလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျင့်ကြံပြီး စိတ်ကို အေးချမ်းအောင် ထားတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက သူ့ကိုယ်သူ ဘုရား (ဗုဒ္ဓ) လို့ ခေါ်နေတယ်။ ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်ကလည်း ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် 'ရွှမ်' မျိုးဆက်က ဘုန်း‌တော်ကြီးလို့ ခေါ်ပြီး ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ကျွန်တော့်ကို ဒူးထောက် ရှိခိုးခိုင်းရမှာပေါ့"

ကျန်းဝူကျိ၏ စကားလုံးများမှာ အဆိပ်ကဲ့သို့ ပြင်းလှသည်။ သူ၏ စကားလုံးများမှာ ထက်မြက်သော ဓားများကဲ့သို့ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းသားများ၏ ပါးကို ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ရှောင်လင်မှ ခွန်းရှင်း သည် ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ -

" 'ဘုရား' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုတော့ အပိုင်စီးလို့ မရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလို လူငယ်လေးက 'ရွှမ်' မျိုးဆက် ဘုန်းတော်ကြီးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါ်တာကတော့ ပိုပြီးတော့ ရိုင်းစိုင်းရာ ရောက်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မွေးတဲ့ကောင်ပဲ။ အဖေရှိပေမဲ့ အမေက မဆုံးမထားတဲ့ကောင်"

ယွမ်ယင်က အလွန်ပင် နားမခံသာသော စကားကို ထပ်ဆင့် ဆဲဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများပင် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ယင်းစုစုကို သူတို့ မနှစ်သက်ကြသော်လည်း သူမသည် ကျန်းချွေ့ဆန်း၏ ဇနီးဖြစ်သလို သာမန်လူများ ဆဲဆိုရန် မသင့်ပေ။ ထို့ပြင် ယွမ်ယင်၏ စကားတွင် ကျန်းချွေ့ဆန်းကိုပါ ထိပါးရာ ရောက်နေသဖြင့် အလွန်ပင် ရိုင်းစိုင်းလှသည်။

ယင်းထျန့်ကျိန်းနှင့် လင်းယုန်ဂိုဏ်းသားများလည်း မျက်နှာများ မဲမှောင်သွားသည်။ ယွမ်ယင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မားခြင်း မရှိသော်လည်း ကွယ်လွန်သူ ကျန်းချွေ့ဆန်းနှင့် ယင်းစုစုကို စော်ကားလိုက်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် သည်းခံနိုင်စရာ မရှိချေ။

အမှန်စင်စစ် ယွမ်ယင်သည် ကျန်းချွေ့ဆန်းမှာ လူသတ်သမားဟု တကယ် ယုံကြည်ထားသူ ဖြစ်ရာ ကျန်းဝူကျိကို ဆဲဆိုရာတွင် ကျန်းချွေ့ဆန်းကိုပါ ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ အလွန်ပင် ခေါင်းမာလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

ယင်းထျန့်ကျိန်းက ယွမ်ယင်ကို ကြည့်ကာ -

"ရှောင်လင်က ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ မောက်မာတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ကွယ်လွန်တာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်သမီးကို စော်ကားနေပြီ။ ဒါဟာ နာမည်ကျော် ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အပြုအမူလား" ဟု ဆိုသည်။

"ဘိုးဘိုး... ဒီလူနဲ့ စကားပြောနေတာ အချိန်ကုန်ပါတယ်။ သူက အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်အဖေကို လူသတ်သမားလို့ တပ်အပ်ပြောခဲ့တဲ့လူပဲ။ ဒီလို ဦးနှောက်မရှိတဲ့လူနဲ့ စကားပြောနေတာ အချိန်ဖြုန်းတာပဲ"

ကျန်းဝူကျိက လှောင်ပြောင်လိုက်ရင်း

"ယွမ်ယင်... ဗုဒ္ဓဘာသာမှာတောင် အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့ပြီး ခေါင်းမာလွန်းသူတွေကို ကယ်တင်လို့မရဘူး။ မင်းလိုလူမျိုးက သေသွားရင်တောင် နတ်ပြည်နိဗ္ဗာန်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။ ငရဲကိုသာ သွားပြီး မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ခံစားပေတော့။"

စကားအဆုံးတွင် ကျန်းဝူကျိ၏ ပုံရိပ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ယွမ်ယင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုစဉ်တွင် ကျန်းဝူကျိ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း အတွင်းအားနှင့် ပြင်ပ သိုင်းပညာများမှာမူ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေချေပြီ။ 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို တတ်မြောက်ပြီးနောက် ဝူတန်တွင် သင်ခဲ့သော 'တိမ်လွှာလှေကား' ကျင့်စဉ်ကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ရာ သူ၏ အရှိန်မှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ လျှင်မြန်လာသည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူသည် ယွမ်ယင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ယွမ်ယင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ဝါးချက်မှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့်အချိန်မှာပင် ဘေးမှ လေတိုးသံ နှစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ခွန်းကျိ နှင့် ခွန်းရှင်း တို့သည် ကျန်းဝူကျိ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ လက်ဝါးများဖြင့် တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပါက ယွမ်ယင်ကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မရှောင်တိမ်းပါက ယွမ်ယင်ကို တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင် သူသည်လည်း ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့၏ လက်ဝါးချက်များကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သာမန်လူဆိုလျှင် ရှောင်တိမ်းမည် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိမှာ မကြောက်မရွံ့ဘဲ မရှောင်တိမ်းသည့်အပြင် သူ၏ လက်ဝါးချက်ကိုလည်း ယွမ်ယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆက်လက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ယွမ်ယင်မှာ ကျန်းဝူကျိက အသက်နှင့်လဲ၍ သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားသည်ဟု ထင်ကာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ကျလာသော လက်ဝါးချက်မှာ အလွန်ပင် ပျော့ပျောင်းနေပြီး အားမပါသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့ဩသွားသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် 'ဘုန်း... ဘုန်း' ဟူသော အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့၏ လက်ဝါးချက်များမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ ဘေးနှစ်ဖက်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိမှာ ဒဏ်ရာ လုံးဝ မရရှိပေ။ သူ၏ ပုခုံးများမှာ အနည်းငယ်သာ လှုပ်ရှားသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ယွမ်ယင်၏ ရင်ဘတ်မှ အရိုးကျိုးသံ 'ဂွပ်' ကနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးများ အန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျသွားသောအခါ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး အသက်ပင် မရှူနိုင်တော့ဘဲ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားတော့သည်။

ကျန်းဝူကျိမှာမူ ထိုနေရာမှာပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ဝါးရိုက်ထားသည့် ပုံစံအတိုင်း ရှိနေကာ ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့မှာမူ စိတ်ပျက်အားလျော့သော မျက်နှာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းဝူကျိသည် 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကျင့်စဉ်ကို သုံးကာ ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့၏ လက်ဝါးအားများကို ယွမ်ယင်ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခွန်းမျိုးဆက် ရဟန်းကြီး နှစ်ပါးမှာ ယွမ်ယင်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာကို သိထားသဖြင့် အစကတည်းက မိုးကြိုးလက်ဝါး ကို အားကုန်သုံးကာ ကျန်းဝူကျိကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ အားများမှာ ယွမ်ယင်ကို သတ်ရန်အတွက် ကျန်းဝူကျိကို အကူအညီ ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။

ယခုအခါ ယွမ်ယင်ကို သတ်ပြီးနောက် လူနှစ်ဦး၏ အားများ ပြန်လည် ကန်ထွက်လာချိန်တွင် ကျန်းဝူကျိသည် 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို ဆက်လက် အသုံးချလိုက်သည်။ ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့မှာ သူ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ရိုက်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူသည် ၎င်းတို့၏ လက်ဝါးအားများကို အချင်းချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မိအောင် လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲပေးလိုက်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသူများမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း ရန်ရှောင်၊ ဝေယိရှောက်နှင့် အခြားသူများမှာမူ ဤကျင့်စဉ်ကို ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

"စကြဝဠာ ‌ရွှေ့ပြောင်းခြင်း"

ရန်ရှောင်က ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကျန်းညီလေးက စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို ဘယ်မှာ သင်ခဲ့တာလဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်နေရတာလဲ။ သူက ကျွန်တော့်ထက်တောင် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေပြီ"

ကျန်ရှိနေသော သူများမှာ ဤကျင့်စဉ်ကို မကျင့်ဖူးသော်လည်း ရန်ရှောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤကျင့်စဉ်ကို ကြုံဖူးကြသဖြင့် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိကြပြီး ရန်ရှောင်နှင့် ထပ်တူ တွေးနေကြသည်။

ရှောင်လင်ဘက်တွင်မူ ချန်ခွန်းတစ်ဦးတည်းသာ ထိတ်လန့်နေသည်။ သူသည်လည်း ဤကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သူ တစ်ဦးဖြစ်ရာ ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့မှာ အချင်းချင်း၏ အတွင်းအားများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ကျန်းဝူကျိက ဘေးမှ ထိုင်ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအခြေအနေကို သိရှိသွားပြီး ကျန်းဝူကျိ၏ ထူးဆန်းသော သိုင်းပညာကို အလွန် အံ့ဩနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သလို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရှောင်လင်ကိုးပါးနေဝန်းအတွင်းအားများမှာလည်း ကျန်းဝူကျိထံသို့ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူခံနေရသဖြင့် သူတို့၏ အတွင်းအားများမှာ ပိုမို လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့လာသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆကာ သူ၏ သိုင်းပညာကို ချက်ချင်း ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' မှာ ရန်ရှောင်ထက် များစွာ သာလွန်သဖြင့် သူသည် စိတ်ကြိုက် ပြန်ရုတ်သိမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာကို ပြန်ရုတ်လိုက်သောအခါ ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့မှာ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ထိုစဉ် ကျန်းဝူကျိက လေထဲသို့ လက်ညှိုးနှစ်ချောင်း ထိုးလိုက်ရာ 'လက်ညှိုးသိုင်း' ၏ အားမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ သွေးကြောမှတ်များကို တိကျစွာ ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်တစ်ဖက်စီဖြင့် ခပ်ဖွဖွ တွန်းလိုက်ရာ ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့မှာ ချန်ခွန်းကဲ့သို့ပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ လျက်သား ထိုင်နေကြရတော့သည်။ သူတို့သည် စကားပြောနိုင်ရုံမှလွဲ၍ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ်သာ ရှိနေကြတော့သည်။

"ရှောင်လင်က 'ခွန်း' မျိုးဆက် ဘုန်းကြီးတို့... နှစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက်တာက မကောင်းပါဘူး။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျားတို့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်တာပါ"

ကျန်းဝူကျိက အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးလိုက်ရင်း ဒေါသတကြီး ချဉ်းကပ်လာသော အခြား ရှောင်လင်တပည့်များကို ကြည့်ကာ -

"အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားကြပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဆရာကြီး နှစ်ပါးကို မသတ်ပါဘူး။ ခဏလောက် အနားယူခိုင်းထားတာပါ။ ဒီကိစ္စပြီးရင် သွေးကြောမှတ်တွေကို ပြန်ဖွင့်ပေးပါ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် သေနေသော ခွေးတစ်ကောင်ကို ဆွဲလာသကဲ့သို့ ဘေးမှ ချန်ခွန်းကို ဆွဲယူကာ ကွင်းအလယ်သို့ ပြန်လျှောက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်ဘုန်းကြီး အချို့မှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြေးထွက်လာကာ -

"မသွားနဲ့။ စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ကျန်းကို ချထားခဲ့စမ်း။ ဆရာကြီး နှစ်ပါးရဲ့ သွေးကြောမှတ်တွေကိုလည်း ပြန်ဖွင့်ပေး" ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

"ကျွန်တော် အားလုံးကို ကြေညာစရာ တစ်ခုရှိလို့ ဒီလူကို လိုအပ်တာ။ သွေးကြောမှတ်တွေကတော့ ဒီကိစ္စပြီးရင် ဖွင့်ပေးမယ်လို့ ပြောပြီးသား။ ကျွန်တော် ကျန်းဝူကျိက စကားတည်တဲ့လူပါ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့က ထပ်ပြီး တားမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ခွန်းကျိနဲ့ ခွန်းရှင်းကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ပြီး ခင်ဗျားတို့ တစ်အုပ်စုလုံးကိုပါ အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်"

ကျန်းဝူကျိက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ အသံမှာ လုံးဝ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။

ရှောင်လင်ရဟန်းများသည် ကျန်းဝူကျိ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ အစောပိုင်းက ရဲစွမ်းသတ္တိများကို သတိရသွားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် စိမ့်သွားရသည်။ သူတို့ မည်သို့ တားရဲပါမည်နည်း။ သူတို့မှာ "မင်း စကားတည်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်" ဟုသာ သိက္ခာဆယ်၍ ပြောနိုင်ကြတော့သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် ကျန်းဝူကျိအတွက် လမ်းကို သေသေချာချာ ဖယ်ပေးလိုက်ကြတော့သည်။