အမှန်တရားကို ဖွင့်ချခြင်းနှင့် ခွန်းကျိကို ဆဲဆိုခြင်း
Vol. 5 Ch. 48
ကျန်းဝူကျိသည် ချန်ခွန်းကို သေနေသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆွဲလာပြီး ခွန်းလွန်အကြီးအကဲ ငါးဦးရှေ့တွင် ချလိုက်ရာ သူတို့အားလုံး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြသည်။
ခွန်းလွန်အကြီးအကဲ ငါးဦးထဲမှ တတိယမြောက်ဖြစ်သူ ထန်ဝန်လျန် က ဇဝေဇဝါမျက်နှာဖြင့် -
"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်က အလွန်လေးစားရတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကို ဖမ်းဆီးထားရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းဝူကျိ ဘာကြောင့် ဤသို့လုပ်သည်ကို သူတို့ နားမလည်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ခွန်းလွန်အကြီးအကဲ ငါးဦးလုံးမှာ ကျန်းဝူကျိကို အလွန်ပင် သတိထားနေကြပြီး တိတ်တဆိတ်လည်း ကာကွယ်ထားကြသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှ နာမည် ြကီး ဆရာေတာ်ကြီးများဖြစ်သည့် ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းတို့ပင်လျှင် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ကွက်တည်းနှင့် အရှုံးပေးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် မှော်ပညာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် သတိမထားဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။
အမှန်စင်စစ် ခွန်းလွန်အကြီးအကဲများမှာ အနည်းငယ် ပူပန်လွန်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာမှာ မြင့်မားသော်လည်း ခွန်းကျိနှင့် ခွန်းရှင်းကဲ့သို့သော ဆရာကြီးနှစ်ပါးကို တစ်ပြိုင်တည်း ချက်ချင်း အနိုင်ရရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ အစောပိုင်းက သူ အောင်မြင်သွားခြင်းမှာ ရုတ်တရက် ဆန်ဆန် ဖြစ်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို သုံးကာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အားများကို အချင်းချင်း ပြန်လည် တိုက်မိအောင် လုပ်လိုက်ခြင်း၊ 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' ဖြင့် အတွင်းအားများကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် 'လက်ညှိုးသိုင်း' ဖြင့် သွေးကြောမှတ်များကို ပိတ်လိုက်ခြင်းတို့ကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့သော ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ရန်ရှောင်တစ်ဦးတည်းက ဝေယိရှောက်နှင့် အခြားသူငါးဦးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်ကနှင့် ဆင်တူသည်။ သိုင်းပညာချည်းသက်သက်နှင့် ဆိုလျှင် ရန်ရှောင်မှာ ထိုမျှလောက်သော လူအုပ်ကြီးကို မနိုင်ခင် သူကိုယ်တိုင် အမောဆို့ပြီး သေသွားနိုင်သလို ဝေယိရှောက် တစ်ယောက်တည်းကိုပင် အနိုင်ရရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ကို အသုံးချခြင်းဖြင့် ပညာရှင် အမြောက်အမြားကို တစ်ပြိုင်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဂိုဏ်းသားချင်း ဖြစ်နေသည်ကို မငဲ့ကွက်လျှင် ရန်ရှောင်သည် ၎င်းတို့ကို အသက်သေသွားသည်အထိ လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အစွန်းရောက် အခြေအနေမျိုးတွင် 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်စင်စစ် ပြင်းထန်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။
ကျန်းဝူကျိက ချန်ခွန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေးတစ်ကောင်လို ပစ်ချလိုက်ရာ ချန်ခွန်းမှာ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဤကောင်လေးကို စိတ်ထဲမှ ကြိတ်ကာဆဲနေတော့သည်။
ကျန်းဝူကျိက စကားအပို မပြောဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ဆိုသည်။
"ဒီလူရဲ့ ဘွဲ့အမည်က ယွမ်ကျန်း လို့ ဆိုပေမဲ့ သူဟာ တကယ်တော့ အရင်တုန်းက 'မိုးကြိုးလက်ဝါး' ချန်ခွန်း ပဲ"
ဟင်။
ရောက်နေသူများ အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ ဘာ။ ဒီဘုန်းကြီးအိုကြီးက အရင်တုန်းက 'မိုးကြိုးလက်ဝါး' ချန်ခွန်း ဟုတ်လား။
ထို့နောက် ကျန်းဝူကျိက ဆက်ပြောသည်။
"အရင်တုန်းက ကျွန်တော့် မွေးစားအဖေ ရှဲ့ရွှန်းက လူတွေကို အဓိပ္ပာယ်မရှိ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာဟာ သူကိုယ်တိုင် ရက်စက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ ရှိပါတယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ချန်ခွန်း၊ ရန်တိန်ထျန့်နှင့် သူ၏ ဇနီး၊ ထို့ပြင် ရှဲ့ရွှန်းတို့ကြားက ရန်ငြိုးရန်စများကို လူတိုင်းအား ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဤဇာတ်လမ်းမှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားပြီး အစအဆုံး ဆက်စပ်မှုများ များပြားလှသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ဖော်ပြနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ သူ၏ အတွင်းအားမှာလည်း နက်ရှိုင်းသဖြင့် သူ၏ အသံမှာ လူအုပ်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ နားထဲသို့ တိတိကျကျ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူသည် ရှဲ့ရွှန်းနှင့် ရှောင်လင်ဂိုဏ်း၊ ထို့ပြင် ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းတို့ကြားက ရန်ငြိုးများကိုလည်း အလေးပေး ပြောဆိုခဲ့သည်။ ရှောင်လင်နှင့် အဓိက ရန်ငြိုးမှာ ဆရာကြီး ခွန်းကျန့် အသတ်ခံရမှုဖြစ်ပြီး ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းနှင့်မူ 'ခုနစ်ချက်ဒဏ်ရာ လက်သီး' ကျင့်စဉ် လုယူခံရသည့် ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်ရာ သာမန်မျှသာ ရှိသည်။
လူအုပ်ကြီးသည် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြတော့သည်။
ကျန်းစုန်းရှီး က သက်ပြင်းချကာ -
"ဒါဆို ရှဲ့ရွှန်းဟာ အဲဒီလူယုတ်မာ ချန်ခွန်းရဲ့ အသုံးချမှုကို ခံခဲ့ရတာပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း ဖြစ်မှာပေါ့။ ရှဲ့ရွှန်းဟာ ပင်ကိုယ်က ရက်စက်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အစကတည်းက သံသယ ရှိခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် ညီလေးနဲ့ ဇနီးက သူနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေအဖြစ် သစ္စာဆိုခဲ့ကြတာ၊ ပြီးတော့ သူတို့ သေဆုံးမှုက ရှဲ့ရွှန်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာတောင် ညီလေးက သူ့ဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ရှဲ့ရွှန်းဟာ တကယ့် လူယုတ်မာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဆုန့်ယွမ်ချောင်၊ ယွီလျန်ကျိုးနှင့် အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။ သူတို့လည်း အရင်က ထိုသို့ပင် သံသယ ရှိခဲ့ကြသည်။ ကျန်းချွေ့ဆန်းသည် ယင်းစုစု၏ လှည့်ဖြားမှုကို ခံခဲ့ရခြင်းဟုသာ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤမျှလောက် များပြားသော အကြောင်းရင်းများ ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ယခုမူ အရာရာမှာ ရှင်းလင်းသွားချေပြီ။
သူတို့သည် ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကြသည်။ ဤအကြောင်းများကို သိလိုက်ရသောအခါ ရှဲ့ရွှန်း၏ သတ်ဖြတ်မှုများမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသော်လည်း အကြောင်းမဲ့တော့ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
မင်ဂိုဏ်းဘက်တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို သိရှိထားပြီး အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေသော ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ယင်းထျန့်ကျိန်းပင်လျှင် မှင်တက်ကာ ရပ်နေမိပြီး ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များ ရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
သို့သော် ဝူတန်ဂိုဏ်းနှင့် မင်ဂိုဏ်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော လူအုပ်ကြီးမှာမူ သံသယ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
ထန်ဝန်လျန်ကပင် သံသယဖြင့်
"မင်းက မင်းရဲ့ မွေးစားအဖေကို အပြစ်ကနေ လွတ်အောင် ဇာတ်လမ်းဆင်ပြီး ပြောနေတာ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။
ခွန်းလွန်အကြီးအကဲ အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုကိစ္စကို သံသယဖြစ်နေကြသည်။
ကျန်းဝူကျိက ထန်ဝန်လျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အထင်သေးစွာဖြင့် -
"ခင်ဗျားတို့ကို လိမ်ပြောဖို့ ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့ အုပ်စုက ကျွန်တော် လိမ်ပြောဖို့တောင် ထိုက်တန်လို့လား"
တောက်…။
စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့် ခွန်းလွန်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး မျက်နှာပျက်သွားသည်။
တောက်... ဒီကောင် စကားကို ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်ဘူးလား။ စကားပြောရင် ဆဲဖို့ပဲ သိတာလား။
"ချန်ခွန်း... မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောပြလိုက်စမ်း။ မင်း ထပ်ပြီး ရှင်းပြဦးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ဦးမလား"
ကျန်းဝူကျိက ချန်ခွန်းကို ကန်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ချန်ခွန်းမှာမူ လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်ချေပြီ။ သူသည် အစပိုင်းတွင် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့်အတူ ရှောင်လင်ဂိုဏ်း၏ ကယ်တင်မှုကို ရရှိမည်ဖြစ်ရာ ပြန်လည် အာဏာပြနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းထဲမှ ငါးဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ အိမ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။
အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ အကယ်၍ ဝူတန်ဂိုဏ်းသည် ကျန်းဝူကျိနှင့် ဆွေမျိုးမတော်လျှင် သူတို့လည်း လွတ်မည် မဟုတ်ပေ။ ဝူတန်သူရဲကောင်း ခုနစ်ဦးမှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ သီလရှင်မြဲ့ကြွယ်ထက်တော့ မသာနိုင်ပေ။ ဤလူယုတ်မာလေး၏ သိုင်းပညာမှာ ဤမျှအဆင့်အထိ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ပါမည်နည်း။
ချန်ခွန်းက သက်ပြင်းချကာ
"ဒီဘုန်းကြီးမှာ ပြောစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ အခြေအနေတွေ ဒီလိုဖြစ်လာမှတော့ ကျွန်တော် သေဖို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
"သေမယ် ဟုတ်လား။ မင်းကို သတ်လိုက်ရင် မင်းအတွက် အရမ်း လွယ်ကူသွားမှာပေါ့။ မင်းကို ငါ့ရဲ့ မွေးစားအဖေ လက်နဲ့ သတ်ဖို့အတွက် ချန်ထားမယ်လို့ ငါ ပြောပြီးသား"
ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ဒေါသထွက်နေသော ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းသားများနှင့် ရှောင်လင်ဂိုဏ်းသားများကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းဝူကျိသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ -
"ဒီနေ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ပြောပြတာက အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ကျွန်တော့် မွေးစားအဖေ ဘာလို့ လူသတ်ခဲ့ရလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေပဲ။ သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေက မှန်တယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ ဘယ်လို အပြစ်ကနေ လွတ်အောင် လုပ်တာလဲ။ ခင်ဗျားတို့လို အရူးတွေက အကြောင်းရင်း မသိဘဲ သေမသွားရအောင် ရှင်းပြနေတာ။ ခင်ဗျားတို့ ခွန်းလွန်ဂိုဏ်းကလည်း ဒီလိုပဲ၊ ရှောင်လင်က ထိပ်ပြောင်အရူးတွေလည်း အတူတူပဲ"
ရှောင်လင်ဂိုဏ်း…..
ဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါတို့က ငြိမ်နေတာပဲကိုး။
သွေးကြောမှတ် အပိတ်ခံထားရသော ခွန်းကျိက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး
"ကျန်းသူရဲကောင်းလေးရဲ့ စကားကို ကျွန်ုပ်တို့ သံသယ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းဟာ ဒီနေ့မှာ မလိုအပ်တဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေကို လုပ်ခဲ့တယ်။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းက တပည့်တွေတင်မကဘူး၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက ယွမ်ယင်လည်း မင်းလက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရပြီ။ မင်းလုပ်တာက ရှဲ့ရွှန်းလုပ်တာနဲ့ ဘာများ ကွာခြားသွားလို့လဲ" ဟု ဆိုသည်။
သူသည် ရှောင်လင်၏ 'ခွန်း' မျိုးဆက် ဆရာကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ရာ အချုပ်အနှောင် ခံထားရသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ရှောင်လင်တပည့် အမြောက်အမြားကလည်း ထောက်ခံလာကြသည်။
"ဘာကွာသလဲ ဟုတ်လား။ အများကြီး ကွာခြားတာပေါ့"
ကျန်းဝူကျိက မျက်လုံးပြူးလိုက်ရင်း -
"ကျွန်တော့် မွေးစားအဖေမှာ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိပေမဲ့ လူသတ်တာဟာ အဆုံးမှာတော့ မှားယွင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပါပဲ။ သူဟာ အပြစ်မရှိတဲ့ လူအများကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်။ သူလုပ်တာ မှားတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ဝန်ခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ သူနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အတူတူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော် ဘာမှားလို့လဲ"
"ခင်ဗျားတို့နဲ့ မင်ဂိုဏ်းကြားက နားလည်မှုလွဲတာတွေကို ကျွန်တော် သိထားလို့၊ ခင်ဗျားတို့ အချင်းချင်း သွေးချောင်းစီးအောင် သတ်မနေကြရအောင် ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးဖို့ အထူးတလည် လာခဲ့တာ။ ဒါဟာ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ ကုသိုလ်ပဲ။ ဒါကို ခင်ဗျားတို့ မျက်စိထဲမှာ အမှားလို့ မြင်နေတာလား"
"ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း စေတနာကောင်းနဲ့ လုပ်နေတာကို ဟွာရှန်းဂိုဏ်းက လူအတွေက ကျွန်တော့်ကို အတင်း သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလေ။ ကျွန်တော်က ပြန်မတိုက်ရဘူးလား။ အဲဒီလူယုတ်မာ ရှန်းယွီထုံကို သတ်လိုက်တာ ဘာမှားလို့လဲ။ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းကိုယ်တိုင်တောင် ဘာမှမပြောတော့တာကို ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကြားကနေ ခုန်ပေါက်နေတာလဲ။ ခင်ဗျား အဖေ သေတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ သူများသင်္ချိုင်းမှာ သွားပြီး ငိုနေတာလား။ ခင်ဗျား တကယ်ကို အချိန်တွေပေါနေတာပဲ"
"ပြီးတော့ အဲဒီ ယွမ်ယင်ဆိုတဲ့ လူကတော့ ပိုပြီး ဦးနှောက်မရှိတဲ့ လူပဲ။ သူဟာ အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်အဖေကို သေတွင်းထဲတွန်းပို့ခဲ့တဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်သလို ဒီနေ့မှာလည်း ကွယ်လွန်သူ ကျွန်တော့်အဖေကို လူပုံအလယ်မှာ စော်ကားရဲသေးတယ်။ သူ့ကို ကျွန်တော် မသတ်ရင် ဘယ်သူ့ကို သတ်ရမှာလဲ။ အရင်တုန်းက ကိစ္စကလည်း သူက ငတုံး တစ်ယောက်လိုမျိုး ကျွန်တော့်အဖေကို မတရား စွပ်စွဲခဲ့တာလေ။ အဲဒီလို အရူးမျိုးကို အသက်ရှင်ခိုင်းထားပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ နှစ်သစ်ကူးပွဲ စောင့်ပြီး ကျွေးမွေးထားရမှာလား"
"ပြီးတော့ ခင်ဗျားကို ကြည့်ဦး။ လူတွေကတော့ ခင်ဗျားကို ဆရာကြီး ခွန်းကျိလို့ ခေါ်ကြပေမဲ့ ခင်ဗျားမှာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ခင်ဗျားမျက်နှာက အမြဲတမ်း ငိုမဲ့မဲ့နဲ့ အသက်တိုမယ့် မျက်နှာမျိုးပဲ။ ဘုရားတောင် ခင်ဗျားကို မြင်ရင် ခေါင်းခါလိမ့်မယ်။ အမူအကျင့်ပိုင်းမှာ ကြည့်ရင်လည်း ဘုန်းကြီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး အခြေအနေကို သေချာ မစုံစမ်းဘဲ မင်ဂိုဏ်းကို လာပြီး အလကား သတ်ဖြတ်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားလည်း လူအပဲ"
"ကျွန်တော် အခုလေးတင် ပြောပြီးပြီလေ။ ဆရာကြီး ခွန်းကျန့်ဟာ အဲဒီ ချန်ခွန်းဆိုတဲ့ ခွေးသူခိုးကြောင့် သေခဲ့ရတာလို့။ ခင်ဗျားက ချန်ခွန်းကို ဘာမှမပြောဘဲ ကျွန်တော့်ကိုပဲ လာအပြစ်တင်နေတာလား။ ဒါ ဘယ်လို ယုတ္တိမရှိတဲ့ အတွေးအခေါ်လဲ။ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် မသတ်ရဲဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ခွန်းကျိ... ခွန်းကျိ။ ခင်ဗျားရဲ့ ဘွဲ့အမည်က တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ ဦးနှောက်က အမှိုက်တွေနဲ့ပြည့်နေပြီး သုံးစားလို့မရတော့ဘူး"
ကျန်းဝူကျိ၏ မည်မျှ နှုတ်သီးကောင်းလျှာပါးနိုင်လှသနည်း။ ခွန်းကျိက သူ့ကို အကြောင်းမဲ့ အပြစ်တင်လိုက်သဖြင့် ကျန်းဝူကျိက စကားလုံးပေါင်း မြောက်များစွာဖြင့် မညှာမတာ ပြန်လည် ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။