အင်အားတိုးမြှင့်ခြင်း
Vol. 6 Ch. 58
ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူတို့သည် လူသားတို့၏ အသိဉာဏ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြသကဲ့သို့၊ ဖုတ်ကောင်တို့၏ မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ရရှိထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ လူစကားကို မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဖုတ်ကောင်ဘာသာစကားဖြင့်သာ ဆက်သွယ်နိုင်ကြတော့သည်။ ၎င်းအပြင် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ပုပ်ပွနေသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေသည်။
အမှန်စင်စစ် သူတို့အတွက် နဂိုအတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်လာနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်၊ ထိုအရာမှာ ‘ဖုတ်ကောင်ဘုရင်’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် သည်။ ဖုတ်ကောင်ဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သာမန်လူနှင့် မခြားနားသော ရုပ်သွင်ကို ရရှိနိုင်ရုံသာမက၊ အသံအိုးကို ပြန်လည်ပြုပြင်ကာ စကားပြန်ပြောနိုင်စွမ်းကိုပါ ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများကို ကျူးလွန်နေရခြင်းမှာလည်း၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုတ်ကောင်ဘုရင်အဖြစ် ပြန်လည် သန့်စင်ပြီး လူ့ရုပ်သွင် ပြန်ရရန်ဟူသော ပြင်းပြသည့် ရည်မှန်းချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ရန်အတွက် သူတို့သည် အပြစ်မဲ့သော ပြည်သူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပြီ။
“ဝူး၊ (ဖုတ်ကောင်တွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား ၊ ဒီမြို့က တကယ့်ကို ရတနာသိုက်ပဲဟေ့၊ ဟားဟား)”
တတိယမြောက် ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဒုတိယခေါင်းဆောင်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူတို့အတွက် ဖုတ်ကောင်များကို အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်း နှစ်မျိုးရှိသည်။ ပထမတစ်နည်းမှာ ဝိညာဉ်အတတ်ပညာဖြင့် ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ဖမ်းဆီးကာ ဖုတ်ကောင်အတွင်း ချုပ်နှောင်၍ ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အနောက်ရှိ မြင်းစီးဓားပြရာပေါင်းများစွာမှာ ထိုသို့ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဓားပြများမှာ နေရာအနှံ့မှ တူးဖော်ရရှိသော အလောင်းများကို ဖုတ်ကောင်အဖြစ် သန့်စင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအထဲတွင် မြေကမ္ဘာအရှင်သခင် အဆင့် (၁) မှ (၅) အထိ အစွမ်းရှိသော ‘အစိမ်းရောင်ဖုတ်ကောင်’ ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့် ပါဝင်နေသည်။ ကျန်ရှိသော သူများမှာ လူသားအရှင်သခင် အဆင့် (၅) အထက်ရှိသော ‘အဖြူရောင်ဖုတ်ကောင်’ များသာ ဖြစ်ကြသည်။
ဒုတိယနည်းလမ်းမှာမူ ဖုတ်ကောင်များ၏ အလောင်းသွေးကို ထုတ်ယူကာ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သန့်စင်စုပ်ယူခြင်း ဖြစ်၏။ ဤနည်းဖြင့် သူတို့၏ ဖုတ်ကောင်သွေးမျိုးဆက်ကို မြှင့်တင်နိုင်သကဲ့သို့ အင်အားကိုလည်း တိုးမြှင့်နိုင်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်ခန့်က သူတို့သည် မြို့ဆယ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးသတ်ဖြတ်ကာ ဖုတ်ကောင် တစ်ရာကျော်ကို စုဆောင်းခဲ့ကြပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ရှောင်တိမ်းရင်း ထိုဖုတ်ကောင်များ၏ အဆီအနှစ်သွေးကို သန့်စင်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူတို့သည် ပို၍ အစွမ်းထက်လာပြီ ဖြစ်ရာ၊ မြို့လေးမြို့ကို သတ်ဖြတ်ရုံနှင့်ပင် ဖုတ်ကောင် တစ်ရာကျော်ကို စုဆောင်းနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ ရန်မိသားစုမြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ထပ်မံ ပုန်းအောင်းကာ၊ ဖုတ်ကောင်အားလုံး၏ အဆီအနှစ်သွေးကို စုပ်ယူပြီးမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူတို့၏ အင်အားမှာ အနည်းဆုံး ‘ဖုတ်ကောင်ဘုရင်တစ်ပိုင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ကံဆိုးစွာပင် သူတို့သည် လှပသော အနာဂတ်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
“မြားတွေနဲ့ ပစ်ကြစမ်း”
ရုတ်တရက် တောနက်အတွင်းမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဝူး၊ (တောက်၊ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခံရပြီ )”
ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ကီလိုမီတာအတွင်းရှိ လူနံ့ကို ရနိုင်သော်လည်း၊ ယခုမူ မည်သူ့ကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။
“ရှူး... ရှူး... ရှူး”
သူ့စကား ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြားအမြောက်အမြားမှာ မိုးပေါက်များသဖွယ် ကျရောက်လာတော့သည်။ ခေါင်းဆောင်သုံးဦးမှာ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခံရသဖြင့် အံ့ဩသွားသော်လည်း၊ သာမန်မြားခေါင်းများမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု တွေးကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြ၏။ သို့သော် မြားခေါင်းများပေါ်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော နီရဲရဲ အလင်းတန်းများကိုမူ သူတို့ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။
“ဖောက်... ဖောက်... ဖောက်”
သူတို့ တုံ့ပြန်ချိန်မရမီမှာပင် မြားအမြောက်အမြားမှာ သူတို့အနောက်ရှိ သာမန်ဖုတ်ကောင်များ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖောက်ဝင်သွားတော့သည်။ ထို့ပြင် မြားခေါင်းများပေါ်ရှိ ကြက်သွေးများမှာ ဖုတ်ကောင်များ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေ၏။
“စီ... စီ... စီ”
စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးခိုးငွေ့များ အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဝူး”
“ဝူး”
“ဝူး”
ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် ဖုတ်ကောင်မြင်းစီးဓားပြ အားလုံးမှာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်နေကြတော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”
နောက်တစ်ခဏ၌ ဖုတ်ကောင်အမြောက်အမြားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
“ချွမ်း... ချွမ်း... ချွမ်း”
ရှေ့ဆုံးမှ ခေါင်းဆောင်သုံးဦးမှာမူ များစွာ ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ မြားများမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ထိမှန်ချိန်တွင် လွင့်စင်ထွက်သွားကြ၏။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ သာမန်ကြက်ဖ၏ သွေးသာ ဖြစ်သဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ အစိမ်းရောင်ဖုတ်ကောင် အဆင့်များအပေါ်မှာပင် များစွာ ထိရောက်မှု မရှိရာ၊ ‘အမွေးရှည်ဖုတ်ကောင်’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော သူတို့သုံးဦးအတွက်မူ ပြောပလောက်သည့် အရာ မဟုတ်ပေ။
“ဝူး (တောက်၊ ဒီမြားတွေက ထူးဆန်းတယ်၊ ပြန်ဆုတ်ကြစို့)”
ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် သူ၏တည်ရှိမှု ပေါက်ကြားသွားပြီး တာအိုဆရာများ၏ ချောင်းမြောင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟု သိလိုက်သည်နှင့်၊ တွေဝေမနေတော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်ကာ ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။
“ကျော့ကွင်းတွေ ဆွဲစမ်း၊ သစ်သားတုံး ထောင်ချောက်တွေ လွှတ်လိုက်တော့”
ထိုစဉ် ဦးလေးကိုး၏ ကျယ်လောင်လှသော အမိန့်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
“ရှူး... ရှူး... ရှူး”
လမ်းပေါ်တွင် ကျော့ကွင်းကြိုးများစွာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။ မြင်းများ၏ ဟီသံများနှင့်အတူ မြင်းအမြောက်အမြားမှာ ခလုတ်တိုက်မိကာ လဲကျကုန်ကြပြီး၊ ဓားပြများအားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျကုန်ကြတော့သည်။
“ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး”
နောက်တစ်ခဏ၌ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောအုပ်အတွင်းမှ ထိပ်ဖျား ချွန်ထားသော သစ်သားတုံးကြီးများမှာ အရှိန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုသစ်သားတုံးများပေါ်တွင် မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ကပ်ထားသည့်အပြင်၊ ခွေးနက်သွေးနှင့် ကြက်သွေးများဖြင့်လည်း လောင်းထားသေးသည်။
မြေပြင်မှ ပြန်ထရန် ပြင်နေသော အစိမ်းရောင်ဖုတ်ကောင် တစ်ဦးမှာ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ၊ သစ်သားတုံးကြီး တစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဘတ်တည့်တည့်၌ ခံလိုက်ရတော့သည်။
“ဖောက်”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုအစိမ်းရောင်ဖုတ်ကောင်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာ အဖောက်ခံလိုက်ရပြီး၊ အနီးရှိ သစ်ပင်ကြီးတွင် ရိုက်လျက် သေဆုံးသွားတော့သည်။
“ဖောက်... ဖောက်... ဖောက်”
ထို့နောက်တွင်လည်း နောက်ထပ် အစိမ်းရောင်ဖုတ်ကောင် သုံးဦးမှာ အဖောက်ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ခေါင်းဆောင်သုံးဦးနှင့် တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်သော ဖုတ်ကောင်အချို့မှာမူ အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်သဖြင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်ကင်းသွားကြ၏။
“ဝူး (တောက်၊ သူတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်ကြစမ်း)”
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ခေါင်းဆောင်သုံးဦးမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလာတော့သည်။ သူတို့ အပင်ပန်းခံ စုဆောင်းထားသော ဖုတ်ကောင်များမှာ တစ်ဝက်ကျော်မျှ အလွယ်တကူပင် အသတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။ သူတို့သည် ဒေါသအမျက်ထွက်ကာ ထွက်မပြေးတော့ဘဲ၊ လတ်ဆတ်သော သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသော လက်နက်များကို ဆွဲယူကာ မြားများထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
သို့သော် သူတို့ ဆယ်မီတာခန့်ပင် မပြေးရသေးမီမှာပင်၊ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးနေသော ဒုတိယခေါင်းဆောင်သည် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာရာ၊ ဒုတိယခေါင်းဆောင်မှာ ထိုကျင်းအတွင်းသို့ ကျသွားတော့သည်။
“ဖောက်... ဖောက်... ဖောက်... ဖောက်”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒုတိယခေါင်းဆောင်မှာ ကျင်းအတွင်းရှိ ထက်မြက်လှသော ငြောင့်များဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရတော့သည်။ သူသည် အသက်အန္တရာယ် မရှိသော်လည်း၊ ခေတ္တမျှ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားရ၏။
“ဝူး (ညီလေး)”
“ဝူး (ဒုတိယအစ်ကို)”
ခေါင်းဆောင်ကြီးနှင့် တတိယခေါင်းဆောင်တို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။
“မအော်နဲ့တော့၊ နောက်တစ်ယောက်က မင်းတို့ပဲ”
ထိုစဉ် အေးစက်လှသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ ဦးလေးကိုးနှင့် လင်းရန်ယန် တို့သည် လူငယ်အုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ၊ အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ကျန်တော့သော ဓားပြအဖွဲ့ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြတော့သည်။
“ဝူး (မော်ရှန်းတာအိုဆရာလား ၊ မင်း သေချင်နေတာပဲ)”
ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ဦးလေးကိုး၏ တာအိုဝတ်ရုံကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း သိရှိသွား၏။
“ဆရာ၊ သူ ဘာပြောတာလဲ”
ချိုးရှန်း က စူးစမ်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“သူက ငါတို့ သေချင်နေတာတဲ့ ၊ ဟက် ၊ ဘယ်သူသေမလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူး”
ဦးလေးကိုးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။
“ချွမ်း”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မက်မွန်သားဓားကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။
“ညီလေး၊ ယောကျ်ားလေးကို ငါ့နဲ့ထားခဲ့၊ မိန်းကလေးကိုတော့ မင်းပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်တော့”
ဦးလေးကိုးက လင်းရန်ယန်ကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယောကျ်ားလေးဖုတ်ကောင်က ပို၍ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြင်းစီးဓားပြများထဲတွင် မိန်းကလေးဖုတ်ကောင်မှာ မြေကမ္ဘာအရှင်သခင် အဆင့် (၉) နှင့် ညီမျှသော ‘အမွေးရှည်ဖုတ်ကောင်’ အဆင့်မြင့် ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်နေသည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။
“ရပါတယ်”
လင်းရန်ယန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
“ဝူး (သူတို့ကို သတ်ကြ)”
ခေါင်းဆောင်ကြီးက ဒေါသတကြီး အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ခဏအကြာ၌ သူသည် ဓားမကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဦးလေးကိုးထံသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
“ကောင်းပြီ၊ လာစမ်း”
ဦးလေးကိုးက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ကို ခြေတစ်ချက် ဆောင့်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။