ကျွန်မရဲ့ ကားမောင်းကျွမ်းကျင်မှုက ရှင်ထက် ပိုကောင်းတယ်
Vol. 9 Ch. 84
ကျန်းဆူရှင်းရဲ့ အိမ်ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ဟာ ချန်းချန်းကို ခေါ်ပြီး အငှားယာဉ်နဲ့ ကားအရောင်းပြခန်းတွေရှိရာ ခြံဝင်းကြီးဆီကို သွားခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီမှာ ကားအရောင်းဆိုင်တွေ အများကြီးရှိပြီး စိတ်ကြိုက်ကြည့်ရှု ရွေးချယ်နိုင်သည်။
ဒါပေမဲ့ လုအန်းကျီဟာ အရင်က အကြိမ်အနည်းငယ် လာကြည့်ဖူးပြီးသားဖြစ်သလို စိတ်ထဲမှာလည်း ရွေးချယ်စရာအချို့ ရှိနေပြီးသားမို့လို့ ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ တစ်ဆိုင်ဝင်တစ်ဆိုင်ထွက် လိုက်ကြည့်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။
“ဝိုး... ကားတွေ! ကားတွေ အများကြီးပဲ!”
ချန်းချန်းလေးဟာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကစားကွင်းအကြောင်းပဲ တွေးလာခဲ့တာဖြစ်ပေမယ့် ကားအရောင်းဝင်းထဲ ရောက်တာနဲ့ အကုန်မေ့သွားပါတော့သည်။ သူမရဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးတွေဟာ တောက်ပနေပြီး ကားမှန်ပြတင်းပေါက်မှာ ကပ်ကာ အပြင်မှာ ရပ်ထားတဲ့ ကားအသစ်စက်စက်တွေကို ကြည့်ပြီး အံ့သြတကြီး ဖြစ်နေသည်။
လုအန်းကျီက ချန်းချန်းရဲ့ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ ဒါတွေအားလုံးက ကားတွေပဲ။ ချန်းချန်း ဘယ်ကားကို ကြိုက်လဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။ ဒီနေ့ တစ်စီးလောက် ဝယ်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ?” လို့ ပြောလိုက်သည်။
ချန်းချန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး “အင်း!” လို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အငှားယာဉ် ဘရိတ်အုပ်လိုက်တာနဲ့ လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ အရင်ဆင်းကြသည်။ ကလေးမလေးကတော့ သူတို့ကို ပွေ့ချီခိုင်းဖို့ မလိုပါ။ လုအန်းကျီရဲ့ လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ပြီး တစ်ချက်လေး ခုန်ချလိုက်ရုံနဲ့ မြေပြင်ပေါ်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကျရောက်သွား၏။
ဒီကလေးမလေးက အပြင်ရောက်ရင် အမြဲတမ်း အမြင့်တက်တာနဲ့ အနိမ့်ခုန်တာကို ဝါသနာပါသူပါ။ အငှားယာဉ်ပေါ်ကတောင် မဆင်းရသေးဘူး၊ စနေပါပြီ။
ကားပေါ်က ဆင်းပြီးတဲ့နောက် လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းတို့ဟာ ချန်းချန်းရဲ့ လက်ကလေးတစ်ဖက်စီကို ကိုင်ပြီး လမ်းလျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ လုအန်းကျီက “ငါတို့ အစောကြီး လာကြမယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ အတော်လေး ကြာသွားခဲ့တယ်နော်။ ဒါကသာ ဝတ္ထုထဲက ဇာတ်ကွက်ဆိုရင်တော့ စာဖတ်သူတွေက ဇာတ်အိမ်အေးနေတယ်လို့ ပြောကြလိမ့်မယ်” လို့ ပြောလိုက်ပါသည်။
ကျန်းဆူရှင်းက “ရှင်က ဝတ္ထုတွေအကြောင်း ကျွမ်းကျင်တာပဲလေ၊ ကျွန်မကတော့ နားမလည်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘဝဆိုတာ ဝတ္ထုမှ မဟုတ်တာ။ ကိစ္စအသေးအမွှားလေးတွေကြောင့် ကြန့်ကြာသွားတာက ပုံမှန်ပါပဲ” လို့ ဆို၏။
လုအန်းကျီက ခပ်ပြုံးပြုံးသာ နေလိုက်ပါသည်။
ထိုအတောအတွင်းမှာ ချန်းချန်းလေးကတော့ မေးခွန်းထုတ်တဲ့ ဘုရင်မလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ ကားအသစ်တွေကို တစ်စီးပြီးတစ်စီးကြည့်ပြီး လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းကို မေးခွန်းတွေ အဆက်မပြတ် မေးနေပါတော့တယ် - “အဲဒါ ဘာကားလဲ?”
လုအန်းကျီက “အဲဒါ ကားအမည်းရောင်လေးလေ” လို့ ဖြေပါတယ်။
“သြော်... ကားအမည်းရောင်... အဲဒါကရော ဘာကားလဲ?”
“အဲဒါကတော့ ကားအဖြူရောင်လေး”
“သြော်... ကားအဖြူရောင်... အဲဒါကရော ဘာကားလဲ?”
“အဲဒါက ကားအနီရောင်လေး”
“ကားအနီရောင်။ အဲဒါကရော ဘာကားလဲ?”
“အဲဒါ အမည်းရောင်လေ။ အခုနကပဲ အဲဒီအရောင်တူတဲ့ ကားအကြောင်း ဖေဖေ ပြောပြပြီးပြီ မဟုတ်လား? သမီးက အရောင်တွေ မခွဲခြားတတ်ဘူးလား?”
“အင်း... အမည်းရောင်! အဲဒါကရော ဘာအရောင်ကားလဲ?”
“အဖြူရောင်...”
ဒီကလေးမလေးဟာ ဗဟုသုတ ရှာဖွေနေတာ မဟုတ်ဘဲ မေးခွန်းမေးချင်ရုံသက်သက် ဆိုတာကို လုအန်းကျီ သဘောပေါက်သွားပါသည်။
အခြားတစ်ဖက်မှာ ချန်းချန်းရဲ့ လက်ကလေးကို ကိုင်ထားတဲ့ ကျန်းဆူရှင်းကတော့ ချန်းချန်း ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုတာကို ကြိုသိနေတဲ့အလား တိတ်တဆိတ် ပြုံးနေသည်။
သူတို့ ပထမဆုံး ကားအရောင်းဆိုင်ထဲကို ဝင်သွားကြပါတယ်။ အရောင်းဝန်ထမ်းက ချက်ချင်းပဲ လာရောက်နှုတ်ဆက်ပြီး “မစ္စတာ လု၊ ရောက်လာပြီပဲ။ ထပ်ကြည့်ဦးမလို့လား?” လို့ မေးပါတယ်။
လုအန်းကျီက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ ထပ်ကြည့်ဦးမယ်။ သင့်တော်ရင်တော့ အော်ဒါတင်လိုက်မယ်” လို့ ပြောပါတယ်။ သူဟာ အချိန်ဆွဲတာ ဒါမှမဟုတ် ဈေးဆစ်ရတာကို မကြိုက်တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်တာပါ။
“ကောင်းပါပြီ၊ အရင်တစ်ခေါက်က ကြည့်ထားတဲ့ မော်ဒယ်ပဲလား?”
အရောင်းဝန်ထမ်းရဲ့ အကြည့်က ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ ချန်းချန်းဆီကို ခေတ္တမျှ ရောက်သွားပေမယ့် ဘာမှတော့ ထပ်မမေးဘဲ လုအန်းကျီကိုသာ မေးလိုက်ပါသည်။
လုအန်းကျီ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တဲ့အခါ အရောင်းဝန်ထမ်းက သူအရင်က သဘောကျထားတဲ့ ကားမော်ဒယ်ဆီကို တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားပါတယ်။
ထိုကားကတော့ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပုံစံရှိကာ သာမန်ကားတစ်စီးလိုပဲ မြင်ရပါတယ်။ ဈေးနှုန်းကတော့ ယွမ် တစ်သိန်းဝန်းကျင်လောက် ရှိ၏။
ဒီဈေးနှုန်းကတော့ အတော်လေးကို နိမ့်တဲ့အဆင့်မှာ ရှိပြီး သွားလာရေးအတွက် သက်သက်သာ သုံးစွဲနိုင်တဲ့ တွက်ခြေကိုက်ကားမျိုး ဖြစ်သည်။
လုအန်းကျီက အရင်က ကြည့်ဖူးပြီးသားမို့လို့ အရောင်းဝန်ထမ်းက ထပ်ပြီး ရှင်းပြနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ သူက ကျန်းဆူရှင်းနဲ့ ချန်းချန်းကို မေးလိုက်တယ် “မင်းတို့ သားအမိ ဘယ်လိုထင်လဲ?”
ကျန်းဆူရှင်းက “ရှင်ပဲ ရွေးလိုက်ပါ” လို့ ပြောပါတယ်။
ချန်းချန်းကတော့ ပိုလို့တောင် ထင်မြင်ချက် မရှိပါဘူး။ သူမရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်က အရမ်းကို ရိုးရှင်းပါတယ် - “ကားအဖြူရောင်လေး”။ ကလေးမလေးကတော့ မမေးဘဲနဲ့တောင် အရောင်ကို ကိုယ်တိုင် ခွဲခြားနိုင်နေပါပြီ။
အရောင်းဝန်ထမ်းက ကျန်းဆူရှင်းကို သေသေချာချာ ရှင်းပြပါတယ်။ ကားတံခါးကို ဖွင့်ပြီး အတွင်းပိုင်း ပုံစံတွေကို ရှင်းပြနေတုန်းမှာ ချန်းချန်းလေးကတော့ အခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းပြီး ကားထဲကို တွားသွားဝင်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ လုအန်းကျီက တစ်ဖက်က တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်မှ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာပါတော့သည်။
ကားပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းပြီးတဲ့နောက် လုအန်းကျီရဲ့ လက်ချောင်းလေးနှစ်ချောင်းကို ကိုင်ပြီး ကလေးမလေးဟာ ချက်ချင်းပဲ နောက်ပြန်လှည့်ကာ ကားထဲကို ပြန်တက်သွား၏။ ပြီးတော့ ကျန်းဆူရှင်း ရှိတဲ့ဘက်ကို တွားသွားပြီး ဆင်းလာကာ ကျန်းဆူရှင်းရဲ့ လက်ချောင်းလေးနှစ်ချောင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး အပျော်ကြီး ပျော်နေပါတော့သည်။
အရောင်းဝန်ထမ်းက ရှင်းပြပြီးတဲ့နောက် လုအန်းကျီက ကျန်းဆူရှင်းကို အမှတ်မထင် မေးလိုက်သည် “လူကြီးမင်း အရင်က ဘယ်လိုကားမျိုး မောင်းခဲ့တာလဲ?”
ကျန်းဆူရှင်းက “အခု ဒီတံဆိပ်ပဲ၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပါပဲ။ ပင်လယ်နက်စီးရီး ထဲက တစ်စီးပါ၊ မော်ဒယ်ကိုတော့ အတိအကျ မမှတ်မိတော့ဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။
လုအန်းကျီ တစ်ခဏမျှ အံ့သြသွားသညည်- “ပင်လယ်နက် ဆိုတာက ကားသေးသေးလေး မဟုတ်ဘူးနော်။ မင်း အဲဒီလို ကားမျိုးကို မောင်းနိုင်လို့လား?” အဲဒီကားရဲ့ အလျားနဲ့ အနံဟာ အလတ်စား ကားတစ်စီးရဲ့ အဆင့်မှာ ရှိပြီး အခု သူကြည့်နေတဲ့ ကားလေးနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး။
ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး “ရှင်က ဘယ်သူ့ကို အထင်သေးနေတာလဲ? ကျွန်မရဲ့ ကားမောင်းကျွမ်းကျင်မှုက ရှင်ထက်တောင် ပိုကောင်းချင် ကောင်းနေဦးမှာ!” လို့ ဆို၏။
လုအန်းကျီက ရယ်မောပြီး “အဲဒါကတော့ ပြောရခက်တယ်နော်။ ငါက အမြဲတမ်း သွားလာနေရပေမယ့် တကယ်တမ်း ကားသိပ်မမောင်းဖြစ်ဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။
အရောင်းဝန်ထမ်းက အခြေအနေတစ်ခုကို သတိထားမိသွားပြီး မေးလိုက်သည် “မစ္စတာ လု၊ တခြားကားတွေကိုရော ကြည့်ချင်သေးလား?”
လုအန်းကျီက “တခြား ဘာကားတွေ ရှိသေးလဲ?” လို့ မေးလိုက်သည်။
အရောင်းဝန်ထမ်းက “ရှင် အရင်အပတ်တွေက တစ်ယောက်တည်း လာတာလေ၊ ကလေးကို ခေါ်မလာခဲ့ဘူး။ ရှင်က အခုလို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက်လှတဲ့ သမီးလေး ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး” လို့ ပြောပါတယ်။
လုအန်းကျီက ပြုံးပြီး “ချီးကျူးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့ ဆိုလိုက်သည်။
အရောင်းဝန်ထမ်းက ဆက်ပြောလိုက်သည် “တကယ်တော့ ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ တံဆိပ်ရဲ့ အလယ်အလတ်ကနေ အဆင့်မြင့် ကားစီးရီးတွေက ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနဲ့ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုကို အဓိကထားပါတယ်။ ဥပမာ လူကြီးမင်းရဲ့အမျိုးသမီး ပြောတဲ့ ပင်လယ်နက်စီးရီးက ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအပိုင်းမှာ အရမ်းကောင်းပါတယ်။
အခု ရှင်ကြည့်နေတဲ့ ကားက သက်သောင့်သက်သာရှိပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ တွက်ခြေကိုက်မှုကိုပဲ အဓိကထားတာမို့ ကျွန်တော်တို့ တံဆိပ်ရဲ့ ထူးခြားချက်တွေကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်ပါဘူး။
ရှင် သမီးလေးရှိမှန်း ကျွန်တော် အရင်က မသိခဲ့ဘူး။ သမီးလေး ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ‘မိုးပြာရောင်’ မော်ဒယ်အသစ်ကို ကြည့်သင့်ပါတယ်။ ဒီစီးရီးကလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရောင်းကောင်းဆုံး စီးရီးတွေထဲက တစ်ခုပါ။ ဘေးကင်းမှုနဲ့ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုအပိုင်းမှာ သူ့အဆင့်အတန်းတူ တခြားကားတွေထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဈေးနှုန်းကတော့ နည်းနည်း ပိုမြင့်ပါတယ်”
သူက သူတို့ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ဒီမိသားစု သုံးယောက်ဟာ ပိုက်ဆံ မရှားမှန်း သိသွားတဲ့အတွက် ဤကဲ့သို့ အကြံပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
စကားပြောရင်းနဲ့ သူက ထိုမိသားစု သုံးယောက်ကို အခုနက ကြည့်ထားတဲ့ ကားထက် အများကြီး ပိုကြီးတဲ့ မီးခိုးရောင် အလတ်စား ကားတစ်စီးဆီကို ခေါ်သွားသည်။
ချန်းချန်းကလည်း မီးခိုးရောင်ကို မှတ်မိသွားပြီး ချက်ချင်းပဲ “ကားမီးခိုးရောင်လေး” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
“ဟုတ်တယ်၊ ကားမီးခိုးရောင်လေးပေါ့။ သမီးလေးက တော်လိုက်တာ”
အရောင်းဝန်ထမ်းက ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်ရင်း ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီး မိုးပြာရောင်စီးရီး အလတ်စားကားရဲ့ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုနဲ့ ဘေးကင်းမှု အင်္ဂါရပ်တွေကို လုအန်းကျီနဲ့ ကျန်းဆူရှင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ချန်းချန်းလေးကတော့ ကားထဲကို ဝင်လိုက် ထွက်လိုက်နဲ့ အပျော်ကြီး ပျော်နေဆဲပါ။
အရောင်းဝန်ထမ်းရဲ့ တိုက်တွန်းချက်ကြောင့် လုအန်းကျီရဲ့ စိတ်ကူးတွေဟာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကျယ်ဝန်းတဲ့ ကားကိုယ်ထည်နဲ့ အတွင်းပိုင်းဟာ အရင်က တွက်ခြေကိုက်တဲ့ ကားလေးထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာ အမှန်ပါပဲ။ ကားရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ရင်လည်း အဲဒီကားထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ခိုင်ခံ့ပုံရသည်။
ချန်းချန်းလေး ရှိနေတဲ့အတွက် ဘေးကင်းမှုနဲ့ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုထက် ပိုအရေးကြီးတာ ဘာရှိဦးမှာလဲ?
တွက်ခြေကိုက်မှုနဲ့ ပတ်သက်ရင်လည်း သူက ဒီလောက် ပိုက်ဆံလေးကို မနှမြောပါဘူး။
သူက “ဟွာခယ်” ဝဘ်ဆိုဒ်မှာ ရှာကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကားဝယ်ဖို့ အကြံပြုချက်တွေထဲမှာ ဒီ မိုးပြာရောင်စီးရီးဟာ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ဝေဖန်မှုတွေ ရရှိထားတာကို တွေ့ရ၏။
“အပြင်မှာ စမ်းသပ်မောင်းနှင်ဖို့ ကားတစ်စီး ရှိပါတယ်၊ လူကြီးမင်းတို့ အရင်ဆုံး စမ်းမောင်းကြည့်ပြီး ခံစားချက်ကို သိနိုင်ပါတယ်” လို့ အရောင်းဝန်ထမ်းက ရှင်းပြအပြီးမှာ ပြောလိုက်သည်။
လုအန်းကျီက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး “ဒါဆိုရင် စမ်းသပ်မောင်းမယ့်သူကို ပြောပေးပါ၊ ငါက ကားရဲ့ ခံစားချက်ကိုပဲ သိချင်တာလို့။ ငါ့ရှေ့မှာ သူ့ရဲ့ ကားမောင်းကျွမ်းကျင်မှုတွေကို လာပြီး မကြွားပါနဲ့လို့” လို့ ပြောလိုက်ပါသည်။