သိမ်မွေ့သောဂီတ၌ ပျော်မွေ့နေသော သမီးငယ်လေး

တရုတ်မိုဘိုင်း အရောင်းဆိုင်ခွဲပင် ဖြစ်သည်။ အထဲမှ အရောင်းဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးမှာ လုအန်းကျီကို အမှတ်ရနေဆဲပင်။

လုအန်းကျီသည် ထိုအရောင်းဆိုင်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဖုန်းအစီအစဉ် ပြောင်းလဲခဲ့သူဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်က ဈေးကွက်ထဲတွင် လူကြိုက်အများဆုံး ဖုန်းကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သူဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က လုအန်းကျီ၏ အစီအစဉ်ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာပြတ်သားပြီး ပိုက်ဆံကိုလည်း နှမြောတွန့်တိုခြင်းမရှိဘဲ သုံးစွဲခဲ့ရာ အရောင်းဝန်ထမ်းလေးမှာ လုအန်းကျီသည် ကုမ္ပဏီအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် သာမန်အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို စုံစမ်းရန် နည်းလမ်းမရှိဘဲ လုအန်းကျီ၏ အဆင့်အတန်းကို ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးကို ထိုအကြောင်း ပြောပြသည့်အခါ ရယ်မောခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ထိုသို့သော ကုမ္ပဏီအဆင့်မြင့် လူကြီးများသည် ကုမ္ပဏီအတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဖုန်းများကို ရရှိပြီးသားဖြစ်သလို ပိုမိုသက်သာသော အစီအစဉ်များကိုလည်း ရရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

အတွင်းလမ်းကြောင်းဆိုသည်မှာ အရောင်းဝန်ထမ်းဖြစ်သည့် သူတို့ပင်လျှင် ရရှိနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူသည် ကုမ္ပဏီမှ အဆင့်မြင့်လူကြီးဖြစ်ပါက ဘာကြောင့် ဒီအထိ လာရောက်စုံစမ်းပြီး ဝယ်ယူနေမည်နည်း။

အရောင်းဝန်ထမ်းလေးမှာ သူမလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ စကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ရသော်လည်း လုအန်းကျီသည် ကုမ္ပဏီအတွင်းမှ မဟုတ်သည့်တိုင် ဤလုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှ လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ဆက်လက်တွေးတောနေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် လုအန်းကျီနှင့် သူ၏ မိသားစုဝင် သုံးဦး ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့သောအခါ အရောင်းဝန်ထမ်းလေးသည် အထူးပင် တက်ကြွပြီး ဂရုတစိုက်ရှိလှကာ လုအန်းကျီနှင့်အတူ ပါလာသော ချန်းချန်းလေးကို သူမ ယူလာသော မုန့်များကိုပင် ပေးခဲ့သေးသည်။

သေချာပါသည်၊ ဤသည်မှာ ချန်းချန်းလေး ချစ်စရာကောင်းပြီး လူချစ်လူခင် ပေါများသည့်အချက်ကိုလည်း ချန်လှပ်ထား၍ မရပေ။

ကျန်းဆူရှင်းသည် သူမ၏ ဖုန်းအစီအစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး အသင့်တော်ဆုံးနှင့် အသက်သာဆုံး ဈေးနှုန်းဖြင့် ဖုန်းအသစ်တစ်လုံးကို ရရှိခဲ့သည်။

ဆင်းမ်ကတ် ထည့်ပြီး ဖုန်းဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဆူရှင်းသည် ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူမ၏ ကျူကျူ အကောင့်သို့ ဝင်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် "လူချောလေး တေးဂီတ" ကို ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ပြီး ဘရောက်ဇာ မှတစ်ဆင့် ဖုန်းခေါ်သံ ဝဘ်ဆိုက်သို့ ဝင်ရောက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဝါး... ကြောင်လေးလိုအော်တာ သင်ယူမယ်’ က ဇယားရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားပြီ"

ကျန်းဆူရှင်းသည် ဝဘ်စာမျက်နှာ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သတင်းကောင်းကို လုအန်းကျီအား အသိပေးလိုက်သည်။

ချန်းချန်းလေးကလည်း အားကျမခံ "ချန်းချန်းကို ပေးကြည့်ဦး ချန်းချန်းကို ပေးကြည့်ဦး”ဟု ပြောလာသည်။

ကျန်းဆူရှင်းသည် ချန်းချန်း၏ လက်ကလေးကို ဆွဲကာ လုအန်းကျီနှင့်အတူ မိုဘိုင်းဖုန်း အရောင်းဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာရင်း "မေမေတို့တွေ လမ်းပေါ်မှာလေ၊ ဖေဖေတို့ဆီ ပြန်ရောက်မှ ကြည့်ရအောင်နော်" ဟု ချန်းချန်းကို ပြောလိုက်သည်။

ချန်းချန်းက လိမ္မာပါးနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် သူမက ထပ်မံတောင်းဆိုလာသည် - "ကြောင်လေးလို အော်တာ သင်ယူမယ်’ ကို နားထောင်ချင်တယ်"

လုအန်းကျီ အံ့သြသွားပြီး "သူက ကြောင်လေးလိုအော်တာ သင်ယူမယ်’ ကို သိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းက "သူ အရင်က ကြားဖူးတော့ မှတ်မိနေတာလေ။ သူတောင် ဆိုတတ်သေးတယ်။ အိမ်မှာဆို နေ့တိုင်း ဆိုနေတာ" ဟု ပြောသည်။

"အင်းဟင်း။"

ချန်းချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့၏ လက်များကို ကိုင်ထားရင်း စတင်ဆိုလိုက်တော့သည် - "ကြောင်အော်သံ အတုယူမယ် မြောင် မြောင် မြောင်၊ ကြောင်အော်သံ အတုယူမယ် မြောင် မြောင် မြောင်၊ ဒုတ် ဒုတ် မြောင် မြောင်..."

ကလေးမလေးမှာ အသံမမှန်ရုံတင်မကဘဲ စာသားများမှာလည်း မပြည့်စုံပေ။ သီချင်းကို သိထားကြသည့် လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သာလျှင် သူမ ဆိုနေသည်ကို နားလည်နိုင်ပြီး အခြားသူများဆိုလျှင်မူ လုံးဝ သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လုအန်းကျီက ခေါင်းခါယမ်းကာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ဤကဲ့သို့သော လူကြိုက်များပြီး ဦးနှောက်ကို စွဲလမ်းစေသော သီချင်းမျိုးမှာ ကလေးများအတွက် မရှင်းပြနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝက သီချင်းများကဲ့သို့ပင် ယခုဘဝတွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

သီချင်းစာသား အနည်းငယ်ဆိုပြီးသောအခါ လူကူးအချက်ပြမီး စိမ်းသွားသည်။ ချန်းချန်းသည် သီချင်းဆိုနေသည်ကို ခေတ္တမေ့သွားပြီး လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့က သူမကို လမ်းတစ်ဖက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

ကျန်းဆူရှင်းက "သီချင်းသစ်တစ်ပုဒ်က ဇယားရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ" ဟု မေးသည်။

လုအန်းကျီက ပြုံးရင်း "မင်း စုန့်ရှောင်ချင်းဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး သတင်းကောင်း ပြောပြလိုက်သင့်တယ်လေ။ အတိအကျပြောရရင် ဒါက သူမရဲ့ သီချင်းပဲဟာ။ ကိုယ့်အတွက်ကတော့ 'ပန်းပင်လယ်' က အပတ်စဉ် သီချင်းဇယားရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေပြီးသားပဲ" ဟု ပြောသည်။

ကျန်းဆူရှင်းသည် အပတ်စဉ် သီချင်းဇယားကို စောင့်ကြည့်နေမည်ဖြစ်သဖြင့် ဤသတင်းကို မအံ့သြပေ။ သူမက "ထားလိုက်ပါတော့။ ငါသာ စုန့်ရှောင်ချင်းဆီ ဖုန်းဆက်ရင် ဒါကို သတင်းကောင်းလို့ သူမ သေချာပေါက် ထင်မှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ကျန်းဆူရှင်းသည် စုန့်ရှောင်ချင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ချင်နေဆဲဖြစ်ရာ "ခဏနေ စာအုပ်ဆိုင်ဆီ ပြန်ရောက်ရင် ရှောင်ချင်းဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး ပြောလိုက်ဦးမယ်" ဟု ဆိုသည်။

လုအန်းကျီ: "..."

"ကြောင်အော်သံ အတုယူမယ် မြောင် မြောင် မြောင်၊ ဒုတ် ဒုတ် မြောင် မြောင်..."

လမ်းကူးပြီးနောက် သူတို့ လမ်းလျှောက်နှေးသွားသောအခါ ချန်းချန်းက ထပ်မံ ဆိုပြန်သည်။

လုအန်းကျီသည် ချန်းချန်းလေး "ကြောင်အော်သံကို အတုယူပါ" သီချင်းနှင့် စွဲမသွားစေရန် သီချင်းအသစ်တစ်ပုဒ် ထုတ်ပေးရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက "ချန်းချန်း၊ ဖေဖေ သီချင်းအသစ်တစ်ပုဒ် သင်ပေးရမလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

ချန်းချန်း၏ မျက်လုံးလေးများ တောက်ပသွားပြီး အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမသည် ဖေဖေ ဆိုပြသည့် "မျောက်နှစ်ကောင်" နှင့် "ကျွန်ုပ်တို့ လှေတက်ခတ်ကြစို့" ကဲ့သို့သော သီချင်းများကို အလွန်နှစ်သက်သည်။

ထို့ကြောင့် လုအန်းကျီက ဆိုပြသည် - "ယုန်ကလေးရေ တံခါးဖွင့်ပါ၊ မြန်မြန်လေး ဖွင့်ပေးပါ၊ ငါ အထဲဝင်ချင်လို့။ ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း၊ မဖွင့်ပေးဘူး၊ မေမေ ပြန်မလာသေးဘူး..."

သူသည် ဆိုပြရင်း တစ်ခါတည်း သင်ပေးလိုက်ရာ ချန်းချန်းသည် ဤသီချင်းအတွက် အလွန်ပါရမီပါလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ လုအန်းကျီ စာသားအနည်းငယ် သင်ပေးရုံနှင့် ဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ချန်းချန်းမှာ အတော်အတန် တတ်မြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ယုန်ကလေးရေ တံခါးဖွင့်၊ ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း၊ မေမေ ပြန်မလာသေးဘူး..."

စာအုပ်ဆိုင် အဝင်ဝသို့ ရောက်သောအခါ ကလေးမလေးမှာ စာသားများ ရောထွေးနေသော်လည်း ရက်ပ် ဆိုနေသည့် ပုံစံမျိုးပင် ပေါက်နေသည်။

ဆိုင်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် ဝမ်ဖင်ကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ချန်းချန်းကလည်း ချိုချိုသာသာဖြင့် "ဒေါ်ဒေါ်" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ဝမ်ဖင်က သူတို့သုံးဦးကို ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လုအန်းကျီကို ပြောသည် - "သူဌေး၊ ခုနကတင် တစ်ယောက် လာရှာသွားတယ်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူလေးတစ်ယောက် ထင်တယ်၊ အလုပ်လာလျှောက်တာ ထင်ပါရဲ့"

လုအန်းကျီက "ကျွန်တော် အခုတလော ဝန်ထမ်းခေါ်တာ မရှိပါဘူး၊ အွန်လိုင်းက ကြော်ငြာတွေလည်း အကုန်ဖြုတ်ထားပြီးသားပါ" ဟု ဆိုသည်။

ဝမ်ဖျင် အံ့သြသွားပြီး "အာ..." ဟု ဆိုကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည် - "ဟုတ်သားပဲ၊ အဲ့ဒီကျောင်းသူလေးက သူဌေးက ဆိုင်ရှင်ဆိုတာကို မသိတဲ့ပုံပဲ"

"ရှုး--"

လုအန်းကျီသည် ရုတ်တရက် စူးရှသော အကြည့်နှစ်ခု သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် ရင်ခုန်သံများ မြန်သွားသည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဆူရှင်းသည် သူ့ကို မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ဖျင်ကို ကြည့်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရသည်။

သူ စိတ်ထင်လို့များလား

လုအန်းကျီက "အဲ့ဒီကျောင်းသူလေးက ဘာပြောသွားလဲ နာမည်ကရော ဘယ်သူတဲ့လဲ" ဟု မေးသည်။

ဝမ်ဖျင်က ခေါင်းခါယမ်းကာ "နာမည်တော့ မမေးလိုက်မိဘူး။ သူက ဆိုင်ထဲဝင်လာပြီး ဒီမှာ လက်ပ်တော့ပ်နဲ့ ဝတ္ထုရေးနေကျ အကိုတစ်ယောက်ကို တွေ့မိလားလို့ မေးတယ်။ ကျွန်မက မင်းက သူဌေးလို့ ပြောလိုက်တော့ သူက အရမ်းအံ့သြသွားပုံပဲ၊ ပြီးတော့ ထွက်သွားတာပဲ"

လုအန်းကျီ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြီး ကျန်းဆူရှင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည် - "ဒါဆို အဲ့ဒီကလေးမလေး ဖြစ်မှာပါ။ ကိုယ်မှတ်မိသလိုပဲ။ အရင်က ကိုယ် ဆိုင်မှာ စာထိုင်ရေးနေတုန်း သူက ကိုယ့်မျက်စိရှေ့မှာ စာဖတ်နေတာ။ ပြီးတော့ ကိုယ်ဘာရေးနေလဲ မေးလို့ ကိုယ်က ပြလိုက်သေးတယ်။ ပြီးတော့ သူ ထွက်သွားတာပဲ။ သူက ကိုယ်ဘာရေးနေလဲဆိုတာကို စိတ်ဝင်စားလို့ ဖြစ်မှာပါ..."

ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ လုအန်းကျီသည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော ဖိအားများ လျော့ကျသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ဖျင်ကို ပထမထပ်တွင် ဆိုင်စောင့်ရန် ထားခဲ့ပြီး လုအန်းကျီနှင့် ကျန်းဆူရှင်းတို့သည် ချန်းချန်းကို ခေါ်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ကျန်းဆူရှင်းက "ရှင် ဘာဝတ္ထုရေးနေလဲဆိုတာ သူ့ကို ပြောပြလိုက်တာလား" ဟု မေးသည်။

လုအန်းကျီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "အင်းလေ၊ အဲ့ဒီအချိန်က 'ဖားလောင်းလေး မေမေရှာပုံတော်' ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တိုကို ရေးနေတာ။ သူက မေးလို့ ကိုယ်က ပေးကြည့်လိုက်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဆူရှင်းက "သူက ရှင့်ကို ဒိုရာဘီဒရင် ဆိုတာ သိသွားနိုင်မလား" ဟု မေးသည်။

လုအန်းကျီက "သိသွားနိုင်တာပေါ့။ အကယ်၍ သူက ကိုယ့်ရဲ့ အရင်စာအုပ်တွေကို ဖတ်ဖူးတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တိုတွေ ထွက်လာတဲ့အခါ သူ သိသွားမှာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဆူရှင်းက "ရှင် လျှို့ဝှက်ထားသင့်တာ" ဟု ပြောသည်။

လုအန်းကျီက "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူ သိသွားလည်း သိပါစေပေါ့၊ အရေးမကြီးပါဘူး"

ကျန်းဆူရှင်းက "ရှင် ဘာတွေ ရေးခဲ့လဲဆိုတာ ပြန်တွေးကြည့်ဦး။ ဓားသွားတွေ အပို့မခံရအောင် သတိထားဦးနော်"

လုအန်းကျီ: "..."