← Chapters

ကတိမတည်တဲ့လူတွေကို ငါမကြိုက်ဘူး

Vol. 10 Ch. 97

ကတိမတည်တဲ့လူတွေကို ငါမကြိုက်ဘူး

Vol. 10 Ch. 97

စုန့်ရှောင်ချင်း တစ်ယောက် တော်တော်လေး စိတ်ညစ်နေရသည်။

တစ်ဖက်လူ မှ ဖုန်းဆက်လာခဲ့ရာ သူမဘက်မှ ဖုန်းကိုင်ပြီး ငြင်းဆိုရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူမ ဖုန်းမကိုင်တာ ကြာသွားသဖြင့် ဖုန်းချသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထို့နောက်တွင်တော့ သူမ၏ ဖေဖေက ဖုန်းဆက်လာတော့သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ ဖေဖေ”

စုန့်ရှောင်ချင်း ဖုန်းကိုင်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ ဖုန်းထဲမှ သူမ၏ ဖေဖေက “ဒီနေ့ လုပ်စရာရှိလား” ဟု မေးသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“သမီးက...”

စုန့်ရှောင်ချင်းက အလုပ်ရှုပ်နေသည်ဟု ပြောရန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ဖေဖေက “အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါကလို မလုပ်နဲ့! ငါ အရင်ပြောထားမယ်နော်၊ ဒီတစ်ခါသာ နင် ထပ်ပြီး အကြောင်းပြချက်ပေးရင် နောက်တစ်ခါ ရှိဦးမှာပဲ၊ အဲ့ဒီနောက်မှာလည်း နောက်တစ်ခါ ရှိနေဦးမှာပဲ! နင့်မှာ သတ္တိရှိရင် နင့်မေမေကို လူတွေရှေ့မှာ မျက်နှာပျက်အောင် ဆက်လုပ်ခိုင်းနေလိုက်လေ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက မတတ်သာဘဲ “ဒီလောက်အထိ လိုလို့လား သမီးကို ယူမယ့်သူ မရှိတာမှ မဟုတ်တာ...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းထဲမှ သူမဖေဖေ၏ အသံက ဟိန်းထွက်လာသည် - “ဘယ်မှာလဲ ဘယ်မှာလဲ အဲ့ဒါဆိုရင်လည်း လူတစ်ယောက်ကို ငါ့ရှေ့ အခုချက်ချင်း ခေါ်လာပြစမ်း”

“...”

စုန့်ရှောင်ချင်း ခဏမျှ တိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးလိုက်ရသည် - “ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ သမီး သွားတွေ့ပါ့မယ်၊ ဟုတ်ပြီလား”

သူမဖေဖေက “အဲ့ဒါမှပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် သူမမေမေ၏ အသံကလည်း ကြားဖြတ်ဝင်လာသည် - “ရှောင်ချင်း၊ အဲ့ဒီလူငယ်လေးက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ မေမေ သေချာစုံစမ်းထားပြီးသား၊ တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ဦး၊ သူ့စိတ်ဓာတ်က တကယ့်ကို ကောင်းတာ။ အရင်ဆုံး ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားကြည့်ဦးလေ၊ တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ နင်က ဒီအတိုင်းကြီးပဲ နေလို့မဖြစ်ဘူးလေ။ နင့်ဖေဖေက နင်က မိန်းကလေးချင်းပဲစိတ်ဝင်စားတဲ့သူ လားလို့တောင် သံသယဝင်နေပြီ...”

“လျှောက်မပြောနဲ့!”

သူမဖေဖေက သူမမေမေ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမမေမေက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည် - “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ထပ်ပြီး ပြဿနာမရှာနဲ့တော့။ ဒီနေ့ နေ့လည်၊ ရော့စ် စားသောက်ဆိုင်မှာ သွားတွေ့လိုက်တော့။”

“ကောင်းပါပြီ။ သမီး ပြင်ဆင်ပြီး ခဏနေရင် သွားလိုက်မယ်”

စုန့်ရှောင်ချင်း နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ရသည်။

သူမဖေဖေက “သေသေချာချာ ပြင်ဆင်သွား” ဟု ပြောပြီး၊ သူမမေမေကလည်း “လှလှပပလေး ပြင်သွားဦး” ဟု မှာလိုက်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်: “...”

ထို့နောက် သူမသည် တစ်ဖက်လူထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိပြီး အချိန်နှင့် နေရာကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

နေ့လည်တွင် ရော့စ်စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ စုန့်ရှောင်ချင်းသည် နေရာကို အမြန်ရှာတွေ့သွားသည်။ ပြတင်းပေါက်နားရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုသို့ လျှောက်သွားရာ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော လူငယ်တစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်ပြီး သူမကို မေးသည် - “စုန့်ရှောင်ချင်းလားခင်ဗျ”

စုန့်ရှောင်ချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက “မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော် လျန်ကျယ် ပါ။ ထိုင်ပါဦး” ဟု ဆိုသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဝန်ထမ်းရောက်လာကာ အစားအသောက်များ မှာယူလိုက်ကြသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းသည် စကားကို မည်သို့စရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လျန်ကျယ်က မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလာသည် - “မဒမ်စုန့်၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်သလို၊ ဒီလို တွေ့ရတာကိုလည်း စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

စုန့်ရှောင်ချင်း ခဏမျှ အံ့သြသွားသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာသဖြင့် သူမ စိတ်သက်သာရာရသွားကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မ လောလောဆယ် အဲ့ဒီဘက်ကို စိတ်မဝင်စားသေးပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျန်ကျယ်က “ဒါဆိုရင် စကားပြောရတာ ပိုလွယ်သွားတာပေါ့။ အမှန်တော့ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။ မိသားစုက အမြဲတမ်း ဖိအားပေးပြီး စုံတွဲတွေ့ခိုင်းနေတာ၊ အမြဲတမ်း ငြင်းလို့လည်း မရဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဇာတ်လမ်းဆင်ထားကြရအောင်၊ ဒါမှ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ပြန်ပြောလို့ရမှာ၊ အမှန်အတိုင်းဆိုရင် သူတို့ သိသွားလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်း စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ “ဘာဇာတ်လမ်းလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

လျန်ကျယ်က ပြုံးရင်း “အိမ်ပြန်ရင် ရှင်းပြရမှာလေ၊ အဲ့ဒါက ထွက်ဆိုချက်ပေးရသလိုပဲ မဟုတ်လား?”

စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဒါပေမဲ့ မှတ်တမ်းတင်စရာတော့ မလိုပါဘူး...”

လျန်ကျယ်က “အဲ့ဒီတစ်ဆင့်ပဲ လိုတာပါ” ဟု ဆိုသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်: “... ရှင်ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲ”

လျန်ကျယ်က “ဒါဆို စရအောင်။ အရင်ဆုံး ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် မိတ်ဆက်ကြမယ်၊ ပြီးရင် စကားပြောတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ညှိမယ်၊ ပြီးတော့ ငြင်းရမယ့် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာမယ်။ ဘယ်လိုလဲ”

စုန့်ရှောင်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပါပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျန်ကျယ်က “ကျွန်တော် အရင်စမယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပညာရေးအကြောင်းတော့ အများကြီး မပြောတော့ဘူး၊ ကျွန်တော်က ကွန်ပျူတာသိပ္ပံ ပါရဂူဘွဲ့ (Ph.D.) ရထားတယ်၊ မဟာဘွဲ့နဲ့ ပါရဂူဘွဲ့ကို ပေါင်းပြီး ယူခဲ့တာဆိုတော့ အသက်က နည်းနည်းငယ်တယ်။ ဘွဲ့ရပြီးတော့ မိသားစုဆီက ပိုက်ဆံယူပြီး အင်တာနက် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထောင်ထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ ရှုံးနေတုန်းပဲ” ဟု ဆိုသည်။

“ကျွန်‌တော် ကို ငြင်းဖို့ အဲ့ဒါကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် သုံးလို့ရတယ်၊ ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံကို အရမ်းဖြုန်းတီးတဲ့လူလို့ ပြောလိုက်ပေါ့”

စုန့်ရှောင်ချင်းက “ရှင့်ကုမ္ပဏီ နာမည်က ဘာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာတွေလုပ်တာလဲ” ဟု မေးသည်။

လျန်ကျယ်က “အဲ့ဒါကိုပါ သိဖို့ လိုလို့လား?”

စုန့်ရှောင်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး “သိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကျွန်မ မိသားစုက အရမ်း...” သူမက ‘စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတယ်’ ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မိဘတွေအကြောင်း သူစိမ်းကို ထိုသို့ပြောရန် မသင့်တော်သဖြင့် စကားလုံးပြောင်းလိုက်သည် - “...အရမ်းကို အသေးစိတ်ကျတယ်၊ မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးတတ်ကြတယ်။ အိမ်ပြန်ရင် မဖြေနိုင်ရင် သူတို့က ကျွန်မကို သေသေချာချာ မလေ့လာဘဲ ဟန်ပြသွားတာလို့ ပြောကြလိမ့်မယ်”

လျန်ကျယ်က ရယ်မောရင်း “နားလည်ပါပြီ၊ ကျွန်တော့်အိမ်ကလည်း ဒီလိုပါပဲ။ ဒါဆို ပြောပြမယ်။ ကျွန်တော် ထောင်ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီက ‘ကျီကျီ ကုမ္ပဏီ’ လို့ ခေါ်တယ်၊ ဟိုင်တူးမှာ ရှိတယ်။ အဓိက လုပ်ငန်းကတော့ ဂိမ်းထုတ်လုပ်တာပါ။ ပထမဆုံး ဂိမ်းကတော့ အောင်မြင်မှု မရခဲ့ဘူး၊ အခုတော့ ပရောဂျက်အသစ် ပြောင်းလုပ်နေတယ်” ဟု ဆိုသည်။

စုန့်ရှောင်ချင်းက “နားလည်ပါပြီ။ အခု ကျွန်မအကြောင်း ပြောပြမယ်။ ကျွန်မကတော့ ရှင့်လောက် မတော်ပါဘူး၊ အခုထိ မိဘတွေကျွေးတာ စားနေတုန်းပဲ။ မိဘတွေက ကျွန်မကို မျက်စိစပါးမွှေး စူးနေလို့ အိမ်ကနေ မောင်းထုတ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း နေခိုင်းထားတာ။ ကျွန်မက တေးဂီတကို ဝါသနာပါတော့ အိမ်မှာ အသံသွင်းစတူဒီယိုတစ်ခု လုပ်ထားပြီး သီချင်းတွေ လျှောက်သွင်းနေတာ”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ “မကြာသေးခင်က ကျွန်မ ကြောင်လေးလိုအော်တာ သင်ယူမယ်’ ဆိုတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ် သွင်းခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါက ဖုန်းခေါ်သံ ဝဘ်ဆိုက်မှာ ရှိတယ်။ ရှင် အိမ်ပြန်ရင် ကျွန်မရဲ့ ဂီတအကြိုက်က တော်တော်ညံ့တယ်၊ ‘မြောင် မြောင် မြောင်’ ဆိုတဲ့ သီချင်းမျိုးတွေ ဆိုနေတာ၊ နောင်ကျရင် ကျွန်မကို လူကြားထဲ ခေါ်သွားဖို့ ရှက်စရာကောင်းတယ်လို့ ပြောလိုက်။ အဲ့ဒါကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် သုံးပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျန်ကျယ်က “အဲ့ဒါက ဘာရှက်စရာ ရှိလို့လဲ”

စုန့်ရှောင်ချင်း မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီသွားကာ “အစကတော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တရုတ်မိုဘိုင်းက လူတစ်ယောက်က ကျွန်မသီချင်းကို သဘောကျပြီး ကြော်ငြာပေးလိုက်လို့ အမှတ်မထင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်သွားတာ။ အဲ့ဒါကို တခြားသူတွေ သိသွားရင် ကျွန်မ ဘယ်သွားသွား ရှက်နေရမှာ စိုးလို့” ဟု ဆိုသည်။

လျန်ကျယ်က “တကယ်လား ဒါဆိုရင် တော်တော်လေး လန်းတာပဲ။ ကြောင်လေးလို အော်တာ သင်ယူမယ်’ မဟုတ်လား ကျွန်တော် နားထောင်ကြည့်မယ်”

စုန့်ရှောင်ချင်းက သူမမျက်နှာကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ကာ “ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမှာတော့ နားမထောင်ပါနဲ့လား တကယ် ရှက်ဖို့ကောင်းလို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျန်ကျယ်က ဖုန်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး “ကောင်းပါပြီ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ညစာ စားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး အသီးသီး အိမ်ပြန်သွားကြသည်။ အိမ်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် စုန့်ရှောင်ချင်းသည် လျန်ကျယ်ထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိသည်။

“ကျွန်တော် သီချင်း ကို နားထောင်ပြီးပြီ၊ တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ ခင်ဗျားမှာ ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဘက်ခြမ်း ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

လျန်ကျယ်က ဖုန်းထဲမှ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

စုန့်ရှောင်ချင်း ချက်ချင်းပင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လျန်ကျယ်က ဆက်ပြောသည် - “အမှန်တော့ ကျွန်တော်က ကြောင်တွေကို အရမ်းချစ်တာ၊ အိမ်မှာလည်း ကြောင်တစ်ကောင် ရှိတယ်၊ ကုမ္ပဏီမှာလည်း ဝန်ထမ်းတွေ ကူကြည့်ပေးတဲ့ ကြောင်နှစ်ကောင် ရှိတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ သီချင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတင် ကျွန်တော် အရမ်းသဘောကျသွားတယ်... ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို ဖုန်းခေါ်သံအဖြစ်တောင် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ။ နောက်ဆို ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန်းဆက်ရင် ခင်ဗျား ကြားရလိမ့်မယ်”

စုန့်ရှောင်ချင်းက “ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

လျန်ကျယ်က “ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းချင်လို့ပါ။ ခင်ဗျားက တော်တော်လေး မိုက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်”

စုန့်ရှောင်ချင်း၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖုန်းကို ချက်ချင်း ချပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လျန်ကျယ်ထံမှ နောက်ထပ် စာတိုတစ်စောင် ရောက်လာသည်- “ကျွန်တော်တို့တွေ ကြိုးစားကြည့်ကြမလား အမှန်တော့ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီက အဆင်ပြေပါတယ်။ ပထမဂိမ်းက ရှုံးခဲ့ပေမယ့် ဒုတိယဂိမ်းကိုတော့ ဈေးကွက်ကို သေသေချာချာ လေ့လာထားတယ်၊ အင်ဂျင်ကိုလည်း ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရေးထားတာ၊ နည်းပညာပိုင်းကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်နေတာပါ။ ပြီးတော့ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်က ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေကိုလည်း ခေါ်ထားတယ်၊ မကြာသေးခင်ကပဲ နာမည်ကြီး စာရေးဆရာ ဒိုရာဘီအိပ်မက် ရဲ့ ဝတ္ထု ‘နဂါးမျိုးနွယ်စု’ (Dragon Race) ကို ဂိမ်းမူပိုင်ခွင့်ရဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ အလားအလာက တော်တော်ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား”

စုန့်ရှောင်ချင်းက ချက်ချင်းပင် စာပြန်လိုက်သည် - “မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မက ကတိမတည်တဲ့လူတွေကို သိပ်မကြိုက်ဘူး”

All Chapters