အဆင့်ခုနစ် မှန်သားခွဲဆေးလုံး

ကျန်းချန်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသော ရှောင်ယန်ကို တစ်ချက်မျှကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ အစောပိုင်းတွင် အားထားစရာများ အထောက်အပံ့မရှိဘဲနှင့် သူသည် စစ်မှန်သော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ယောင်ချန်သည်လည်း သူ၏တပည့်အပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ရှောင်ယန်ကို အဆုံးမရှိ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည့် ‘မီးတောက်ကျင့်စဉ်’ အပြည့်အစုံကို ပေးအပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက် မရှိသေးသော်လည်း ဒိုချီတိုက်ကြီးသည် အလွန်ကျယ်ပြောလှရာ နောင်တွင် အခွင့်အလမ်းများ ရှိလာဦးမည်သာဖြစ်သည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာနှင့် ယွင်ယွင်တို့သည်လည်း ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော ရှောင်ယန်နှင့် ယောင်ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြသည်။

ယောင်ချန်သည်လည်း ထူးခြားသော အမူအရာဖြစ်သည့် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာကို သတိပြုမိသွားပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်မှာ “ငါ့ရဲ့အာရုံခံစားမှုသာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီအမျိုးသမီးက မြွေလူမျိုးစုရဲ့ ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ ဖြစ်ရမယ်”

မီဒူဆာသည် ခါးထောက်ကာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ ရှောင်ယန်ကို ကြက်သေသေသွားစေသည်။ ရှောင်ရှန်းအာထက် မနိမ့်သော အလှမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဤမျှလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းအာမှာ အနည်းငယ် ရှက်တတ်သူမျိုးဖြစ်သော်လည်း မီဒူဆာမှာမူ အရိုင်းဆန်သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှောင်ယန်၏ လည်ချောင်းမှာ ခြောက်ကပ်သွားရသည်။

မီဒူဆာသည် စိတ်ပျက်ကာ ခေါင်းကိုတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ရွံစရာကောင်းတဲ့ကောင်လေး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ယန်မှာလည်း နှာခေါင်းကိုပွတ်ကာ ခေါင်းကိုကုပ်ရင်း အနေရခက်သွားရသည်။ ဤမျှလှပသော အလှဘုရင်မလေးက ရွံစရာကောင်းသည်ဟု ပြောခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။

ယွင်ယွင်မှာမူ ယခုအချိန်ထိ ရှောင်ယန်ကို မမှတ်မိသေးပေ။ သူမ၏တပည့်နှင့် သုံးနှစ်ကတိကဝတ် ပြုထားသည့် ရှောင်မိသားစုမှ တပည့် ရှောင်ယန်မှာ ဤလူငယ်ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မသိခဲ့ပေ။

ရှောင်ယန်သည် လျှာတသသဖြင့် “ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေးဆိုတော့လည်း တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိမ်တိုက်တွေလို များပြားလှတဲ့ အလှနတ်သမီးလေးတွေ ဝန်းရံနေတာပဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယောင်ချန်မှာမူ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုရင်း “ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေး၊ ဒီဂျူနီယာမှာ မေးစရာလေးတစ်ခု ရှိပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ပြောပါ" ဟု ကျန်းချန်က အမူအရာဖြင့် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

“ဒီအဘိုးကြီး ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒါက မြွေလူမျိုးစုရဲ့ ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား"

မီဒူဆာ၏ ဖီးနစ်ငှက်လိုမျက်ဝန်းများမှာ ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် မျက်တောင်ခတ်နေပြီး သူမ၏အသံမှာလည်း ချွဲပျစ်‌နေကာ သူမအား အနှိုင်းမဲ့အလှဘုရင်မတစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်လွင်စေသည်။ သူမသည် စိတ်ဝိညာဉ်အဖြစ် တည်ရှိနေသော ယောင်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း “အဘိုးကြီး၊ ရှင်က ကျွန်မကို သိနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယောင်ချန်က ပြုံးကာ "အလိုလိုသိတာပါ။ မီဒူဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေအကြောင်း အနည်းငယ် ကြားဖူးပါတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရတော့ မီဒူဆာ ဘုရင်မ အဆက်ဆက်ဟာ သဘာဝအရ ရက်စက်ကြတယ်၊ သွေးဆာကြတယ်၊ ပြီးတော့ လူသားတွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ အပေါင်းအသင်း မလုပ်ကြဘူးလို့ သိရပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ အခု ဒီမှာ ပေါ်လာပြီး စီနီယာနဲ့အတူ ရှိနေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ”

“အဲဒါက ရှင့်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"

မီဒူဆာသည် အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပြီး ဘေးသို့ လှည့်ကာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို စေ့ရင်း “ကျွန်မရဲ့ မှော်ဆေးလုံးက အဆင်သင့်ဖြစ်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား။ ဒီကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် ကျွန်မ မက်မွန်တောင်မှာ ရှင့်ကို စောင့်နေမယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ယွင်ယွင်သည်လည်း ဂါရဝပြုပြီးနောက် ချိုင်လင်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူတို့ ရောက်လာရသည့် အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သခင်လေး၏ အခြေအနေကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။ သခင်လေး ဘာမှမဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ပြေပျောက်သွားရတော့သည်။

ကျန်းချန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ နှစ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကြာသွားပါစေ ချိုင်လင်းမှာမူ အရင်အတိုင်း အေးစက်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်မြဲပင်။

“ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေးမှာ ဆောင်ရွက်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိနေတာဆို‌တော့ ဒီအဘိုးကြီး ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက ဒီတိုက်ကြီးမှာ သွားလာနေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဆိုတော့ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်တွေ ဘယ်မှာရှိတတ်လဲဆိုတာ သိပါသလား။”

ထိုစကားကို မေးလိုက်ချိန်တွင် ရှောင်ယန်မှာ သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် သူ၏ဆရာနှင့်အတူ တစ်နှစ်ကျော် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး မှော်ဆေးဖော်စပ်မှု အတတ်ပညာမှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါလျှင် ‘မီးတောက်ကျင့်စဉ်’ ၏ စွမ်းရည်ကို သက်သေပြနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်က ချိုသာစွာဖြင့် “

ငါလည်း ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်တွေရဲ့ သဲလွန်စကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်တွေဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ မွေးဖွားလာတာဆိုတော့ သူတို့ကို ရှာဖွေရတာဟာ ကောင်းကင်ပေါ် တက်ရသလို ခက်ခဲလှတယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက် သုံးခုပဲ ရရှိခဲ့တာ”

ယောင်ချန်မှာလည်း ထိုစကားကို ကြားသော် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အမှန်စင်စစ် ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အဆင့် ၁၁ ရှိသည့် အအေးဓာတ်လွှမ်း အရိုးစားမီးတောက်ကိုပင် သူသည် များစွာသော အခက်အခဲများကြားမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားသော ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်များကို ရရှိရန်မှာ အင်အားအပေါ်တွင် မမူတည်ဘဲ ကံတရားအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

ကျန်းချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လှည့်ထွက်သွားပြီး “ယောင်ချန်၊ မင်းအနေနဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဝိညာဉ်ပျောက်ကွယ်ပြီး အမြစ်ပျက်ချေမှုန်းခံရတာမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင် အနောက်မြောက်တိုက်ကြီးမှာပဲ နေပါ။ မဟုတ်ရင်တော့...” ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယောင်ချန် ဘာမှမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းချန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ သခင်လေး ပြောသွားသည့် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်သော ရှောင်ယန်မှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဆရာက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့လို့လား။

ယောင်ချန်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူကို သပ်ရင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အမူအရာဖြင့် “ထားလိုက်ပါတော့။ အကယ်၍ မင်းသာ ဒီသုံးနှစ်ကတိကဝတ်မှာ မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ဆရာက မင်းနဲ့အတူ ဝူတန်မြို့က ရှောင်မိသားစုဆီ ပြန်ပြီးတော့ပဲ ဘဝရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့အချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းသွားပါ့မယ်။”

“ဆရာ... ကျွန်တော် သေချာပေါက် အောင်မြင်ရပါမယ်”

...မက်မွန်တောင်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာသည် ရေကန်နားတွင် ထိုင်နေပြီး အသစ်ဝယ်လာသော ဇီးသီးယိုကို စားရင်း သူမ၏ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ဖြူစင်လှပသော ခြေတံများကို ရေထဲတွင် နှစ်ကာ နေ‌လေသည်။ ဇီးသီးယိုက သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် သူမ၏မျက်နှာပေါ်၌ ရှက်စနိုး အမူအရာလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယွင်ယွင်မှာမူ ဝါးတောထဲရှိ ဇရပ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ချယ်ရီနှုတ်ခမ်းလေးကို ဟကာ ဒိုချီစွမ်းအင်များကို ရှူသွင်း ရှူထုတ်ကာ ကျင့်ကြံနေသည်။ ဤနေရာရှိ ဒိုချီမှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သာမန်ထက် နှစ်ဆပို၍ ထိရောက်စေရာ သူမအနေဖြင့် ခဏတာမျှပင် အလဟဿ မဖြစ်လိုပေ။

ရှောင်ရီရှန်၊ ချင်းလင်းနှင့် မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းလေးတို့မှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ကစားနေကြပြီး သူတို့၏ အပြစ်ကင်းစင်သော ရယ်မောသံများမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ကျန်းချန် ပေါ်လာသည့်အခါ ရှောင်ရီရှန်နှင့် အခြားသူများမှာ ကစားနေရာမှ အမြန်ထကာ “သခင်လေး ပြန်လာပြီပဲ" ဟု ဆိုကာ ဂါရဝပြုကြသည်။

ကျန်းချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပုလင်း နှစ်ပုလင်းကို ထုတ်ကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒါတွေက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ‘မြေကမ္ဘာအတွင်းသား ခန္ဓာကိုယ်အပူပေး သန့်စင်ရည်’ တွေပဲ။ မင်းတို့ ဒီည ရေနွေးထဲမှာ ဒါတွေကို ထည့်ပြီး ရေစိမ်လိုက်ပါ။ အဲဒါက မင်းတို့ရဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတွေအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။”

ရှောင်ရီရှန်က ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်ကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး” ဟု ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ချင်းလင်းကလည်း “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ” ဟု ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဇီးသီးယို စားနေဆဲဖြစ်သော ချိုင်လင်းနှင့် ကျင့်ကြံနေသော ယွင်ယွင်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ချိုင်လင်း၊ မင်းရဲ့ မှော်ဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးသွားပြီ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချိုင်လင်းမှာ ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ကျန်းချန်၏ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်မှော်ဆေးလုံးကို ကြည့်ကာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဒါက ကျွန်မကို သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့် ရောက်ရှိဖို့ ကူညီပေးမဲ့ မှော်ဆေးလုံးလား"

ကျန်းချန်က “ဟုတ်တယ်၊ ဒီမှော်ဆေးလုံးကို ‘မှန်သားခွဲဆေးလုံး’ လို့ ခေါ်တယ်။ အဆင့်ခုနစ် အဆင့်မြင့် မှော်ဆေးလုံး တစ်ခုပေါ့။ ဒါကို သောက်လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းကို သသိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်ထိ ရောက်ရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတွေကိုလည်း သန့်စင်ပေးပြီး ကျင့်ကြံမှုနှုန်းကိုလည်း မြန်ဆန်စေလိမ့်မယ်” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာမှာ မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ ချယ်ရီရောင်နှုတ်ခမ်းလေးထဲသို့ ဆေးလုံးကို ထည့်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက်လှသော ဆေးစွမ်းအင်များမှာ သူမ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး တဟုန်ထိုးတက်လာသော ဒိုချီများမှာလည်း လှိုင်းထနေသော မြစ်ရေများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာရာ သူမ၏မျက်နှာမှာ အလိုလို နီမြန်းလာရသည်။

ဤသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချန် သိရှိထားသည်။ ဤမှော်ဆေးလုံးသည် သူမကို တိမ်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူမအား ကိုယ်တွင်းမှအဆင့်တက်လှမ်းနိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။

မီဒူဆာသည် သူမ၏ နွဲ့နှောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ မျက်နှာနီလာပြီး အခန်းထဲသို့ ပြေးသွားတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမ၏ သွေးကြောများအတွင်း အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေသော စွမ်းအင်များကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့သလို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌လည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှောင်ရီရှန်မှာ သူမ၏ ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ “သခင်လေး၊ ဘာဖြစ်လို့ အစ်မချိုင်လင်းရဲ့ မျက်နှာက ဒီလောက်တောင် နီနေရတာလဲ" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က “ဒါက မှော်ဆေးလုံးရဲ့ ပုံမှန်ဖြစ်စဉ်ပါပဲ၊ စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။ သူမ နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာ သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့် ရောက်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ပုံမှန်ဖြစ်စဉ်လား”

ရှောင်ရီရှန်မှာ ငယ်ရွယ်သေးပြီး ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုးကို နားမလည်သေးပေ။ သူမ၏ဆရာက မှော်ဆေးလုံးထဲတွင် ဘာတွေထည့်ထားသည်ကိုလည်း သူမ မသိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမက တောက်ပစွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာ၊ ကျွန်မရဲ့ မှော်ဆေးဖော်တဲ့ စွမ်းရည်လည်း တိုးတက်လာပြီနော်။ အဆင့်တစ်ကို ရောက်ခါနီးဆဲဆဲပဲ”