ချိုင်လင်း၏ တောင်းဆိုချက်

ပညာရှိများ၏ အနှစ်သက်ဆုံးအရာမှာ စာအုပ်များဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အဖိုးတန်လှသော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုကျမ်းစာများအတွင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော အချက်အလက်များသည် အတွေ့အကြုံရမှတ်များ တိုးပွားစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်၏ လက်ချောင်းလေးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲရှိ စာအုပ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံသွားကာ ပထမစာမျက်နှာသို့ သူ့အလိုလို ပွင့်သွားသည်။ ထိုအထဲရှိ မှတ်တမ်းများကို ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး။ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

စာအုပ်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျန်းချန်က လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။ "မင်းက တောင်းပန်ပြီးပြီဆိုတော့ အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ"

"အာ"

ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားကာ အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ... ကျွန်တော့်ကို အထဲ ဝင်ခွင့်ပြုပါဦး"

"ငါ့သခင် ပြောတာကို မင်း မကြားဘူးလား" မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ယွင်ရှန်း၏ ပါးကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ချက်ချင်းပင် မူးနောက်သွားကာ မျက်စိထဲ ကြယ်များ မြင်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဒယိမ်းဒယိုင် ဖြစ်သွားသည်။

အကယ်၍ ယွင်ယွင်ကသာ အချိန်မီ လှမ်းမတွဲထားပါလျှင် ယွင်ရှန်းမှာ မြေပေါ်သို့ ခွေခေါက်လဲကျသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ယွင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ... အရင်ပြန်နှင့်ပါတော့။ စီနီယာက ဆရာ့ကို မက်မွန်ပင်တောင်ပေါ် ပေးမဝင်ဘူးဆိုကတည်းက သူ့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိမှာပါ။ ဆရာအနေနဲ့..."

သူမသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ စရိုက်ကို နားလည်သည်။ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ စီနီယာကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် မပြုလုပ်သင့်ပေ။ မဟုတ်ပါက နောက်ကျမှ နောင်တရနေမည် ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ရောင်ကိုင်းနေသော သူ၏ပါးကို အုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို ယွင်အာ... စီနီယာ့ကို မင်းပဲ လွှဲခဲ့မယ်။ စီနီယာ့ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမယ်။ သူက ငါတို့ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ မိတ်ဆွေပဲ"

ကျန်းချန်က စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ထိခိုက်ပုံရသော ယွင်ရှန်းကို ဘာမျှမပြောခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ယွင်ရှန်း၏ ထောင်လွှားမှုကို အနည်းငယ် မနှိမ်လိုက်ပါလျှင် သူသည် အမှားများကို ထပ်မံကျူးလွန်မိပေလိမ့်မည်။

ယွင်ရှန်းမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ ထွက်သွားရတော့သည်။ သူသည် မကျေနပ်သော်လည်း မဆင်မခြင် မပြုလုပ်ဝံ့ပေ။ အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်လူသည် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုစီနီယာကို အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်အောင် ပြုလုပ်မိပါက တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခြင်းမှာပင် အညှာတာဆုံး ရလဒ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းချန်သည် ဘေးသို့ လှည့်လိုက်ပြီး စိတ်အားငယ်နေသော ယွင်ယွင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းကလေး ယွင်ယွင်... မင်း အိမ်ကို လွမ်းနေရင် ပြန်လို့ရပါတယ်"

"စီနီယာ" ယွင်ယွင်သည် ကျန်းချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ စီနီယာက သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူကြောင့် သူမကိုပါ နှင်ထုတ်တော့မည်လားဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် နောက်ထပ် ထွက်ပေါ်လာသော စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ယွင်ယွင်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာရသည်။

"မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့နော်"

ယွင်ယွင်က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးသည့်နောက် ယွင်ယွင်သည် နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဘက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ အမှန်စင်စစ် သူမသည် တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြန်မရောက်လာပါလျှင် ဂိုဏ်းမှာ ခေါင်းဆောင်မဲ့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ တပည့်ဖြစ်သူ နာ့လန်ရန်ယန်သည်လည်း တစ်နှစ်အကြာတွင် ရှိလာမည့် သုံးနှစ် ကတိကဝတ်အတွက် ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်နေသည်။

အကယ်၍ သူမသည် ဂိုဏ်းနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ဝေးကွာနေပါလျှင် တပည့်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းမှာ ကျဆင်းသွားနိုင်သလို မတည်မငြိမ်မှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

ဝါရင့်အကြီးအကဲ ယွင်လင်းနှင့် အခြားသူများက မကျေနပ်သော တပည့်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း အခြားသော အကြီးအကဲများမှာမူ ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းက ပျံသန်းလာပြီး ရိုရိုသေသေ ‌မေးလိုက်သည်။ "သခင်... ယွင်ရှန်းကို ဘာလို့ မသတ်ပစ်တာလဲ။ ဒီကောင်က ဖုန်းရှီတိုပဲ။ အရင်က တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှာ ရှိစဉ်တုန်းက သခင်ကို နှင်ထုတ်ခဲ့တာ ဒီလူပဲလေ"

ကျန်းချန်က လက်ကို ဝှေ့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... ငါက စိတ်သ‌ဘောထားကျဉ်းမြောင်းတဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ငါက အပြင်လူတစ်ယောက်ပဲ။ ယွင်ယွင်က သဘောမတူရင် အပြင်လူဖြစ်တဲ့ ငါက ဘာလို့ မညှာမတာ လုပ်နေရမှာလဲ"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အနီရောင် အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မြွေလူမျိုးစု၏ ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာပင် ဖြစ်သည်။

ချိုင်လင်းက ပေါ့‌ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အခု ကျွန်မ သိုင်းဘိုးဘေး အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို တာဂို သဲကန္တာရရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိပြီလို့ ယုံကြည်တယ်"

မီဒူဆာ၏ ယခင်မျိုးဆက်များသည် သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော နယ်မြေကို ရရှိရန်အတွက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် ဝန်မလေးကြပေ။ ချိုင်လင်းသည်ပင်လျှင် သူမ၏ မူလဓာတ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ကောင်းကင်မီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ အလွန်အန္တရာယ်များသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူမ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ တာဂို သဲကန္တာရ၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန်အတွက် သူမ မည်မျှအထိ ပေးဆပ်ခဲ့သည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

ကျန်းချန်က ရိုးရှင်းစွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ဒါက မင်းရဲ့ ကိစ္စပဲ။ အခြေအနေအမျိုးမျိုးကြောင့် ငါ မီဒူဆာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းဆန္ဒရှိရင်တော့ မှော်သားရဲတောင်တန်းမှာ အခြေချနေထိုင်နိုင်ပါတယ်"

မီဒူဆာ၏ လှပသော မျက်ခုံးတန်းလေးများမှာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ မြွေလူမျိုးစု၏ မျိုးရိုးဗီဇမှာ အေးစက်ပြီး 'ယင်'ဓာတ်ရှိရာ မှော်သားရဲတောင်တန်းသည် ၎င်းတို့ နေထိုင်ရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးနေရာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသည် အေးမြပြီး စိုစွတ်နေသောကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ယင် ချီများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် မြွေလူမျိုးစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ နေထိုင်ရန် အလွန်ပင် သင့်လျော်‌ပေသည်။ သို့သော်လည်း မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ခရီးနှင်ရခြင်းမှာ လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်ပေ။

ယခင်က ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာသည် သူမ၏ မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံရန်အတွက် မှော်သားရဲတောင်တန်းတွင် နေရာရှာရန် တွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ဝေးလံပြီး သဲကန္တာရ၏ ကြမ်းတမ်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးကို ဘေးကင်းရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသည်။

အကယ်၍ အားကောင်းသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ၎င်းတို့အား ကူညီရန် ဆန္ဒမရှိပါက ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာသည် သိုင်းဘိုးဘေး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့်တိုင် သူမ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ ဘေးကင်းရန် အာမမခံနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မြွေလူမျိုးစုကြားတွင် နက်ရှိုင်းလှသော ရန်ငြိုးများ ရှိနေသဖြင့် လူသားများက ၎င်းတို့အား တာဂို သဲကန္တာရမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့် ပေးမည် မဟုတ်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ချိုင်လင်းသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့လှပသော မျက်နှာတွင် တည်ငြိမ်လေးနက်သော အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ချိုင်လင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ စီနီယာ... ကျွန်မ... စီနီယာ့ကို... အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းလို့ ရမလား"

ဤစကားကို ပြောလိုက်စဉ် ချိုင်လင်း၏ မျက်နှာမှာ အလိုလို နီမြန်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ငါ အခုလေးတင် ပြောပြီးပြီလေ... မြွေလူမျိုးစုရဲ့ ကိစ္စတွေက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုတာ"

ကျန်းချန်သည် အာကာသဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး အဝေးသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို ငါကူညီခဲ့တာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက မင်းအပေါ် ထားရှိခဲ့တဲ့ အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့်ပဲ။ အခု မင်းကို သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့် ရောက်အောင် ကူညီပေးပြီးပြီဆိုတော့ မြွေလူမျိုးစုရဲ့ ကိစ္စတွေက ငါနဲ့ ဘာမှမသက်ဆိုင်တော့ဘူး"

ချိုင်လင်း၏ မျက်ခုံးလေးမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်သွားပြီး သူမ မြှောက်ထားသော နူးညံ့သိမ်‌မွေ့သော လက်ကလေးမှာလည်း လေထဲတွင် အလိုလိုတန့်သွားရသည်။ သူမ၏ လျှာဖျားသို့ ရောက်နေသော စကားလုံးများနှင့် သူမ၏ ခံစားချက်ကို မည်သို့ဖော်ပြရမည်ကို သူမ မသိတော့ပေ။

မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ချိုင်လင်း... သခင် ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့... မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ မြွေလူမျိုးစုကို သွားကယ်မလား ဒါမှမဟုတ် ဒီမှာပဲ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေမလားဆိုတာပဲ။ မင်း သိုင်းဝိဇ္ဇာ အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါကျမှ တာဂို သဲကန္တာရရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို သွားပါတော့"

"ဟမ်" မီဒူဆာက မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် နားမကြားသူ မဟုတ်ရာ စီနီယာ ကျန်းချန် ပြောလိုသော ဆိုလိုရင်းကို မည်သို့မျှ နားမလည်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။

တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မီဒူဆာသည် လောလောဆယ်တွင် ဤနေရာ၌ပင် နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ နောင်တွင် အခွင့်အရေးရှိပါက စီနီယာ ကျန်းချန်အနေဖြင့် မြွေလူမျိုးစုကို ကူညီလိမ့်ဦးမည်ဟု သူမ မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏အကူအညီမပါဘဲ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မြွေလူမျိုးစုဝင်များ တာဂို သဲကန္တာရမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေ့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မီးတောက်လေး... နင် ငါ့ကို အကူအညီတစ်ခုလောက် ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ"

မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "နင်ပဲ ငါ့ကို မလိုဘူးဆို။ အခုကျမှ လာပြီး အကူအညီတောင်းနေတာလား... ဟဲ ဟဲ... ငါ မကူညီနိုင်ဘူး"

ချိုင်လင်းက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ နင့်ရဲ့အကြောင်းတွေကို ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ စီနီယာကို ငါ ပြောပြလိုက်မယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒုက္ခရောက်မှာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မရမ်းစေ့ရောင်အတောင်ပံ ခြင်္သေ့မင်း၏ မျက်လုံးများမှာ အလိုလို ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်လာသည်။ ဤမိန်းမမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသည်။ သူသည် အရှေ့ဘက် မှော်သားရဲတောင်တန်း၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို ခံနေရလေသည်။