မဟုတ်ဘူး၊ ညီမလာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းဝူကျိနှင့် လူစုသည် တောင်အောက်သို့ အတူတကွ ဆင်းလာကြလေသည်။

၎င်းတို့အဖွဲ့သည် မိုင်ပေါင်း ၃၀ ကျော် ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီးနောက် ညနက်ပိုင်းတွင် ကန္တာရထဲ၌ အနားယူကြသည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာ အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ကျယ်ပြောလှသော ကန္တာရနှင့် ကောင်းကင်ယံမှ တောက်ပသော လမင်းကြီးကို ကြည့်ကာ သဘာဝအလှအပကို ခံစားနေမိသည်။

"သခင်လေး၊ အခုထိ မနားသေးဘူးလား"

ရှောင်ကျောက်သည် ကျန်းဝူကျိအနားသို့ လာကာ ချိုသာစွာ ပြုံးလျက် ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ မူလက ကျန်းဝူကျိသည် ရှောင်ကျောက်ကို ခေါ်လာရန် အစီအစဉ်မရှိသော်လည်း သူမက ကျန်းဝူကျိနှင့် ခဏလေးပင် မခွဲနိုင်သဖြင့် လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်ပုဟွေ့မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ခရီးတိုလေး ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ အမြဲတစေ ပရောပရည်လုပ်မှုများကြောင့် ရန်ပုဟွေ့မှာလည်း ဝူကျိကိုကိုနှင့် တစ်ဖဝါးမှ မခွာချင်တော့ဘဲ လိုက်ပါလာခဲ့ချေသည်။

"ဒီရှုခင်းက သိပ်လှတာကို၊ ဘာလို့ နားရမှာလဲ"

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် ရှောင်ကျောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လရောင်အောက်တွင် သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာလေးမှာ ပါးလွှာသော ပုဝါခြုံထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ပြာလဲ့သော မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ကြည်နူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာ အလွန်ပင် လှပလွန်းလှသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြုံးလျက် "ရှုခင်းက ဘယ်လောက်ပဲ လှလှ၊ လူလောက်တော့ မလှနိုင်ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ရှောင်ကျောက်ကို ညင်သာစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ တစ်ကြိမ်နှင့် အားမရဘဲ ထပ်မံ၍ နမ်းရှိုက်ပြန်သည်။ ရှောင်ကျောက်မှာ ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး "သခင်လေး၊ သခင်လေးနဲ့ အတူရှိနေရတာ ကျွန်မ သိပ်ပျော်တာပဲ။ သခင်လေးနောက်ကို တစ်သက်လုံး မခွဲမခွာ လိုက်ပါသွားချင်တယ်၊ ကျွန်မကိုပဲ စိတ်မကုန်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။

"ညီမလို မိန်းကလေးမျိုးကို အစ်ကိုက ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ကုန်ရမှာလဲ၊ ညီမလို မိန်းမကောင်းလေး ဘေးမှာ ရှိနေတာကို အစ်ကိုက အလိုချင်ဆုံးပဲ"

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် သူမ၏ ပါးပြင်လေးကို ဆွဲဖိလိုက်သည်။ ထိုတိုင်းတစ်ပါးက မိန်းကလေးအပေါ်တွင် ဖော်ပြမတတ်သော ချစ်ခင်မြတ်နိုးစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ ရှောင်ကျောက်မှာလည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ကလေးတစ်ယောက်လို ချွဲနေတော့သည်။

"အို... သိပ်ကို ချစ်တတ်တဲ့ အတွဲပါလား"

ထိုစဉ် နောက်ဘက်မှ မနာလိုသံစွက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ကျောက်မှာ လန့်သွားပြီး ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရန်ပုဟွေ့က မနာလိုဟန်ဖြင့် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပုဟွေ့ညီမလေး၊ ဒီလောက် ညနက်နေပြီကို အခုထိ မအိပ်သေးဘူးလား"

ကျန်းဝူကျိကမူ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ ရန်ပုဟွေ့က နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူလျက် "ဟုတ်တယ်လေ၊ နှလုံးသားမရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် အိပ်ပြီလားလို့ လာကြည့်တာ၊ အခုတော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ချွဲနွဲ့နေတာကို လာတွေ့တာပဲ။ ညီမလာတာ အချိန်မတော် ဖြစ်သွားပုံရတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ညီမလာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ"

ကျန်းဝူကျိက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရန်ပုဟွေ့ကိုပါ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ရန်ပုဟွေ့မှာ အံ့အားသင့်ကာ အော်လိုက်မိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ကျယ်ပြန့်နွေးထွေးသော ရင်ခွင်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီရဲသွားတော့သည်။ သူမက အလိုမကျသလို ညည်းတွားလိုက်သော်လည်း ရင်ခွင်ထဲမှတော့ ထွက်မသွားချေ။

ကျန်းဝူကျိသည် ဘယ်ဘက်တွင် ရန်ပုဟွေ့၊ ညာဘက်တွင် ရှောင်ကျောက်တို့ကို ဖက်ထားလျက် ပြုံးကာ "ဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ ဘယ်ညာ နံဘေးမှာ အလှလေးတွေ ဖက်ထားရတာဟာ အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ရှောင်ကျောက်မှာမူ ကျန်းဝူကျိက သူမအပေါ် အနည်းငယ်မျှ ကြင်နာလျှင်ပင် တစ်သက်လုံး မှတ်ထားမည့်သူ ဖြစ်ရာ ဘာမှ ကန့်ကွက်ရန် မရှိပေ။

သို့သော် ရန်ပုဟွေ့ကမူ "ညီမသိတဲ့ ဝူကျိကိုကိုက ဒီလောက်အထိ မိန်းမရှုပ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ဖက်ထားရတာကို မရှက်တဲ့အပြင် အပြင်မှာလည်း ကျိုးမိန်းကလေးနဲ့ ပတ်သက်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ညီမ အစ်ကို့ကို အထင်သေးလွန်းသွားပြီ။ ကျစ်လော့တင် မကဘူး၊ တခြားသူတွေလည်း အများကြီး ရှိသေးတယ်။ အစ်ကို ကိုယ်တိုင်တောင် ရေတွက်လို့ မရတော့ဘူး"

ကျန်းဝူကျိက အေးအေးဆေးဆေးပင် "အစ်ကိုက မင်ဂိုဏ်းချုပ်ပဲလေ။ မယားကြီး မယားငယ်တွေ ရှိတာ ဘာဆန်းလို့လဲ။ ညီမက အစ်ကို့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ရန် (ရန်တိန့်ထျန်း) လိုမျိုး မိန်းမတစ်ယောက်နောက်မှာ တကောက်ကောက် လိုက်နေတဲ့ လူစားမျိုးလို့ ထင်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မိန်းမနောက် တကောက်ကောက် လိုက်သည်ဟူသော အသုံးအနှုန်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရန်အပေါ် မလေးစားရာ ရောက်သည်ဟု သိသော်လည်း ရန်ပုဟွေ့မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ထိုစကားမှာ အလွန်ပင် ကွက်တိကျလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းဝူကျိက ဆက်လက်၍ "ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရန်ရဲ့ အခြေအနေက အဆိုးဆုံး မဟုတ်သေးဘူး။ အစ်ကိုက ဒီထက်ပိုဆိုးတဲ့ လူမျိုးကို တွေ့ဖူးသေးတယ်။ တခြားလူက သူ့ကို ခိုင်းသမျှ လုပ်ပေးပြီး ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ခံတယ်၊ နောက်ဆုံး သူများနဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ မိန်းမကိုတောင် ပိုက်ဆံထောက်ပံ့ပေးပြီး ရူးရူးမူးမူး ချစ်နေတုန်းပဲ။ ဘေးက လူတွေက ကောင်းစေချင်လို့ အကြံပေးရင်တောင် သူတို့ကို ရန်သူလို့ ထင်နေသေးတာ။ တကယ်တော့ ကံဆိုးမယ့်သူကို ကောင်းတဲ့စကား ပြောပေးတာဟာ အလကားပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ရှင်"

ရန်ပုဟွေ့နှင့် ရှောင်ကျောက်တို့မှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့က ရန်တိန့်ထျန်း၏ အဖြစ်အပျက်မှာ အဆိုးဆုံးဟု ထင်ထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ 'သတ္တိခဲ' မျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိပေ။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ ဘယ်က ပေါ်လာပါသနည်း။

ကျန်းဝူကျိက သက်ပြင်းချလျက် "အဲဒါက သိပ်ကို ဝေးကွာတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာပါ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ တွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အစ်ကိုကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီနေရာကို ပြန်မမြင်နိုင်တော့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ အသံထဲမှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို ကြားရသောအခါ မိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံးမှာ သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ဒုက္ခများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဟု ထင်မှတ်သွားကြပြီး သူ့ကို ဝိုင်း၍ နှစ်သိမ့်ပေးကြလေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးပြင်ကို ညွှန်ပြကာ "နှစ်သိမ့်တဲ့ စကားတွေက သိပ်အသုံးမဝင်ပါဘူး။ လက်တွေ့ကျတဲ့ အလုပ်မျိုး လုပ်ပေးရင်ရော ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး အစ်ကို့ကို တစ်ယောက်တစ်ခါစီ နမ်းမယ်ဆိုရင် အစ်ကို ချက်ချင်း ပျော်သွားမှာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အရှက်မရှိလိုက်တာ"

ရန်ပုဟွေ့သည် သူ တကယ် ဝမ်းနည်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးနေစဉ် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး ကျန်းဝူကျိက သူမတို့ကို စနောက်နေမှန်း သိလိုက်သဖြင့် နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူလိုက်မိသည်။

သို့သော် ရှောင်ကျောက်ကမူ လိမ္မာစွာဖြင့် ကျန်းဝူကျိအနားသို့ တိုးကပ်လာကာ ရှက်သွေးဖြာနေသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်သည်။

"အို... ညီမ တကယ် နမ်းလိုက်တာလား"

ရှောင်ကျောက်က ကျန်းဝူကျိ ခိုင်းသမျှ တကယ်လုပ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရန်ပုဟွေ့မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှောင်ကျောက်က ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် "သခင်လေး ဘာပဲခိုင်းခိုင်း ကျွန်မ လုပ်ပါ့မယ်။ သခင်လေး ပျော်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်" ဟု ဆိုရှာသည်။ သူမ၏ လိမ္မာယဉ်ကျေးမှုမှာ ဖော်ပြစရာစကားပင် မရှိတော့ပေ။

ကျန်းဝူကျိမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ရှောင်ကျောက်မှာ အကြံအစည် အချို့ရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏အပေါ်ထားသော စိတ်မှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူက ရှောင်ကျောက်၏ မျက်နှာလေးကို ပြန်လည် နမ်းရှိုက်လိုက်ရာ ရှောင်ကျောက်မှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။

ရှောင်ကျောက်၏ လိမ္မာမှုကြောင့် ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရန်ပုဟွေ့မှာလည်း မနေနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ရှက်စိတ်ကို အောင့်ထားလျက် ကျန်းဝူကျိအနား တိုးကပ်ကာ ပါးပြင်ကို ခပ်မြန်မြန် နမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းဝူကျိ၏ အကြည့်ကို မရင်ဆိုင်ဝံ့သဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ရှာသည်။

ကျန်းဝူကျိမှာမူ ထိုအနမ်းများကြောင့် ကြည်နူးသွားရသည်။ လှပသော မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားရခြင်းမှာ ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုပင် မဟုတ်ပါလော။

၎င်းတို့ ချစ်ကြည်နူးနေစဉ် ဝေးကွာသော နေရာမှ မြင်းခွာသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ လူအများအပြား ချဉ်းကပ်လာနေသည့် ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီးနှင့် မြင်းများစွာသည် အနောက်ဘက်မှ အရှေ့ဘက်သို့ ဒုန်းစိုင်းနှင်လာကြသည်။

ဤဆူညံသံကြောင့် မင်ဂိုဏ်းသားများမှာ နိုးကြားသွားကြသည်။ ဝေယိရှောက်သည် တိမ်လွှာလှေကား သိုင်း ဖြင့် ကျန်းဝူကျိအနားသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီလောက် ညနက်ကြီးမှာ လူတွေ အများကြီး မြင်းစီးလာတာဟာ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု တင်ပြသည်။

ရန်ရှောင်နှင့် တခြားသူများလည်း မကြာမီ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အားလုံးစုပေါင်း၍ မြင်းခွာသံ ထွက်ပေါ်ရာသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုကြရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးစက်များနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားတစ်လက်ကို တွေ့ရှိရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ဓားပေါ်တွင် 'ဖုန်းယွမ်ရှန်း' ဟူသော နာမည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ၎င်းမှာ ကုန်းထုံဂိုဏ်း မှ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ရန်ရှောင်က "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ပြောသလိုပဲ၊ ကုန်းထုံဂိုဏ်းက လူတွေဟာ ယွမ်စစ်တပ်ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

အရာအားလုံးကို ကြိုတင်သိရှိထားသော ကျန်းဝူကျိက "ကုန်းထုံဂိုဏ်းရဲ့ ဘေးကင်းမှုက ငါတို့နဲ့ သိပ်မဆိုင်ပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါရထားတဲ့ သတင်းက မှန်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ ဒီလမ်းအတိုင်း ဆက်လိုက်ပြီး ဝူတန်ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ သဲလွန်စကိုပဲ ရှာကြတာပေါ့" ဟု ဆိုရာ လူအားလုံးက သဘောတူကြသည်။

ရက်အနည်းငယ် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ကန္တာရကို ဖြတ်ကျော်၍ မြက်ခင်းပြင်သို့ ရောက်သောအခါ လူစုတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခေါင်းဆောင်လာသူမှာ သီလရှင် နှစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော လူများမှာလည်း အများအားဖြင့် သီလရှင် ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြရာ အော့မေ့ဂိုဏ်း မှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ရန်ရှောင်က "မင်းတို့အားလုံး အော့မေ့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေလား" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ထိုလူစုမှာ ရန်ရှောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လှည့်ကြည့်လာကြပြီး မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်သွားကြတော့သည်။

ခေါင်းဆောင် သီလရှင်က "ဒါ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ခွေးတွေပဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် အော့မေ့ဂိုဏ်းသားများမှာ လက်နက်များကို အသီးသီး ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

"ဟေ့... ငါတို့က ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး မေးတာကို မင်းတို့က အရင် ဆဲဆိုနေကြတာလား"

ဝေယိရှောက်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ လက်အစွမ်းဖြင့် အော့မေ့ဂိုဏ်းသား နှစ်ဦး၏ အကြောပိတ်ကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ရာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ကြချေ။ ကျိုးတျန်နှင့် တခြားသူများလည်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အော့မေ့ဂိုဏ်းအပေါ်တွင် လုံးဝ ယဉ်ကျေးပြနေစရာ မလိုဟု ယူဆထားကြသည်။

သို့သော် ရန်ရှောင်က "အားလုံး ခဏနေကြပါဦး။ သီလရှင်ဆရာကြီး၊ ကျွန်တော် ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

သီလရှင်က "မိစ္ဆာကောင်။ ငါ့နာမည်ကို မေးဖို့ မင်းတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိလို့လား။ ဝက်နဲ့ခွေးထက်တောင် နိမ့်ကျတဲ့ ကောင်တွေ" ဟု ဆဲရေးတိုင်းထွာလေသည်။ ဤနေရာတွင် ရန်ရှောင်ပင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။ သူက ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောသော်လည်း တစ်ဖက်က ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လာသဖြင့် စကားပြော၍ မရနိုင်တော့ဟု ယူဆလိုက်သည်။

သူ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိသည် 'တိမ်လွှာလှေကား' သိုင်းကို သုံး၍ ရှေ့သို့ လွှားခနဲ ခုန်ဝင်လိုက်ရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သီလရှင်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သီလရှင်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ မြန်ဆန်လှသော သိုင်းကွက်ကြောင့် လန့်သွားပြီး ဓားကို ထုတ်ကာ ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ကျန်းဝူကျိသည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် သူမ၏ ဓားရှည်ကို ညှပ်ထားလိုက်ပြီး အတွင်းအားဖြင့် တုန်ခါလိုက်ရာ ဓားမှာ သူမ၏ လက်ထဲမှ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ သီလရှင်က ပြန်လည် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိက သူမ၏ ပါးကို လက်ပြန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဖြန်း"

"တောက်.....မင်း ပါးစပ်က ဒီလိုရိုင်းစိုင်းတဲ့စကားတွေ ထွက်နေတာ၊ ဂိုဏ်းချုပ် မြဲ့ကြွယ်က မင်းတို့ကို ဒီလိုပဲ သင်ပေးထားတာလား"

"ဖြန်း"

နောက်ထပ် ပါးရိုက်ချက်တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းက တခြားသူတွေကို ဆဲဆိုနေတာ၊ သီလရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ကော ထိုက်တန်ရဲ့လား"

"ဖြန်း"

ကျန်းဝူကျိက ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ပါးရိုက်ချက် အတော်များများ အပြီးတွင် သီလရှင်၏ မျက်နှာမှာ သွေးချင်းချင်းနီလျက် ဝက်မျက်နှာလို ဖူးရောင်ကာ သတိမေ့သွားတော့သည်။

ဤသီလရှင်မှာ အော့မေ့ဂိုဏ်းသားများထဲတွင် သိုင်းအတော်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ထဲတွင် ကလေးတစ်ယောက်လို အရိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိသော တပည့်များမှာ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

ကျိုးတျန်က ၎င်းတို့ကို မြင်သောအခါ "မင်းတို့က သိပ်ပြီး မာန်တက်နေလို့ တကယ် တော်တယ် ထင်နေတာ၊ အခုတော့ ကြွက်ကလေးတွေလို ကြောက်နေကြတာလား" ဟု အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဝေယိရှောက်ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ဒါဟာ ကမ္ဘာမှာ သိုင်းပညာ အတော်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းပဲ။ သူဟာ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်မှာ ခြောက်ဂိုဏ်းကြီးကို အနိုင်ယူခဲ့သလို၊ ဟွာရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယွီထုံကိုလည်း သတ်ခဲ့တဲ့သူပဲ။ အခု ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်နေတာ။ ဂိုဏ်းချုပ်မြဲ့ကြွယ်တောင် သူ့ကို တောင်ထိပ်မှာ မနိုင်ခဲ့တာ၊ မင်းတို့လို လူတွေက သူ့ရှေ့မှာ ဘာလို့ ဒီလောက် မာန်တက်နေကြတာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အော့မေ့ဂိုဏ်းသားများမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်း မရှိဘဲ နောက်မှ လိုက်လာသော အကူအဖွဲ့များသာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းဝူကျိကို မြင်သည်နှင့် မည်သို့မျှ ရန်စဝံ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ယခု ကျန်းဝူကျိ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် သူ၏ မြန်ဆန်သော လက်စွမ်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

ဝေယိရှောက်က ဆက်လက်၍ "ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဟာ ကြင်နာတတ်တဲ့သူ ဖြစ်တယ်။ သူက ခြောက်ဂိုဏ်းကြီးနဲ့ မင်ဂိုဏ်းတို့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြတာကို မလိုလားဘူး။ တောင်ထိပ်မှာ နားလည်မှုလွဲတာတွေကို ရှင်းလင်းပြီးတဲ့နောက် ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးတွေဟာ ချေဖျက်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ အကယ်၍ မင်းတို့က စောစောက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မပြောခဲ့ရင် ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းတို့လို လူငယ်တွေကို ကိုယ်တိုင် လက်ဖျားနဲ့တောင် တို့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။