ကျောက်မိန်၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ

ကျောက်မိန်၏ အလွန်အမင်း လှပချောမောသော မျက်နှာလေးမှာ အနီရောင်များသန်းလျက် ရှိနေသည် ။ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများကြောင့် သူမမှာ လုံးဝ စိတ်လှုပ်ရှားကာ ရှက်သွေးဖြာနေရသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည် ။

ရွှမ်မင်အဘိုးကြီးနှစ်ပါးနှင့် လူအုပ်ကြီးသည်လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ သခင်မလေးမှာ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် ကျန်းဝူကျိ ဒေါသထွက်ကာ သူမကို သတ်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မည်သူမျှ ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်း မပြုဝံ့ကြချေ ။

ကျောက်မိန်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် "ငါ သဘောတူတယ်၊ ငါ့ကို မြန်မြန်လွှတ်ပေးတော့" ဟု ပြောလိုက်သည် ။

"ဒီလောက်လွယ်မလား၊ ငါ အခု မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် မင်းက ကတိဖျက်မှာပေါ့၊ မင်း ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်၊ ဝူတန်ဂိုဏ်းက လူတွေကို တွေ့ပြီဆိုမှ မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည် ။

အလှလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ပိုက်ထားရသည်ဖြစ်ရာ ကျန်းဝူကျိအနေဖြင့် အဘယ်မှာလျှင် အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးချင်ပါမည်နည်း ။ ထို့ပြင် ကျောက်မိန်မှာ ပရိယာယ် များလှသူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့ လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ အကျိုးမရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိပေသည် ။

ကျန်းဝူကျိက လျှော့မပေးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မိန်က "အနီးအနားမှာ စစ်တပ်က ထောင်နဲ့ချီပြီး ရှိနေတာ၊ ရှင် ကျွန်မကို မလွှတ်ပေးရင် ရှင့်ရဲ့ အကျိုးဆက်ကို တွေးကြည့်ဦး" ဟု ခြိမ်းခြောက်လေသည် ။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် "အကျိုးဆက်လား၊ စစ်တပ်က သောင်းနဲ့ချီ ရှိနေရင်တောင် ငါက မကြောက်ဘူး၊ မင်းက ငါ့လက်ထဲမှာပဲ၊ ငါတို့ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်း မြင်လိုက်ရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ခုခုဆိုတာနဲ့ ငါက မင်းကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မှာမို့လို့ပဲ" ဟု ဆိုသည် ။

ကျန်းဝူကျိက သွားများ ပေါ်သည်အထိ ပြုံးပြလိုက်ရာ ကျောက်မိန်၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားရသည် ။ ကျန်းဝူကျိသည် နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်သည်ကို သူမ ခံစားမိသည် ။

အပျော့ဆွဲရော အမာဆွဲပါ မရသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မိန်မှာ သက်ပြင်းသာ ချနိုင်ပါတော့သည် ။ သူမတွင် ပရိယာယ် မည်မျှပင် များပြားစေကာမူ အသက်မှာ သူတစ်ပါးလက်ထဲတွင် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ အလျှော့ပေးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိချေ ။

ကျောက်မိန်က "ရွှမ်မင်ဘုန်းကြီးနှစ်ပါး၊ ရှင်တို့ ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ဝူတန်ဂိုဏ်းက လူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည် ။

"အမိန့်အတိုင်းပါ" ဟု သူတို့က ပြန်ထူးကြသည် ။

ရွှမ်မင်ဘုန်း ြကီးနှစ်ပါး၏ အမြင်တွင် ကျောက်မိန်၏ အသက်မှာ ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများ၏ အသက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ အဖိုးတန်လှပေသည် ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မှာ ခိုင်းစေရာကို လုပ်ရသည့် လက်ပါးစေများသာ ဖြစ်သဖြင့် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမတက်လျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည် ။

"ဒါက မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ၊ အခုတော့ ဒီ စိမ်းလန်းသောမိုးမခ အိမ်ရာမှာပဲ အနားယူကြတာပေါ့၊ ဝူတန်ဂိုဏ်းသားတွေကို တွေ့မှ မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်" ဟု ကျန်းဝူကျိက ကျောက်မိန်ကို ပြုံးလျက် ပြောသည် ။

ထို့နောက် ကျန်းဝူကျိက "ဪ၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မြှားသူရဲကောင်း ရှစ်ဦးနဲ့ တခြားလူတွေကိုလည်း ဒီကနေ ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ဦး၊ ထမင်းချက်နဲ့ အစေခံတွေပဲ ထားခဲ့ပါ" ဟု ဆက်ပြောသည် ။

ကျောက်မိန်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "ကျွန်မရဲ့ ထမင်းချက်တွေ ချက်တဲ့ အစားအသောက်တွေကို ရှင်စားရဲလို့လား" ဟု မေးသည် ။

"စားရဲတာပေါ့၊ အချစ်ကြီးလို့ အမျက်ကြီးတယ် ဆိုရိုးရှိတာပဲ၊ သခင်မလေးက ငါ့အပေါ် အခုလို ပြုမူတာဟာ ငါ့အပေါ် တိတ်တခိုး မေတ္တာရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒီတော့ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အန္တရာယ် ပေးမှာလဲ" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည် ။

ကျန်းဝူကျိက ရယ်မောလျက် ပြောဆိုနေသဖြင့် ကျောက်မိန်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းကာ ကျန်းဝူကျိသည် အရှက်မရှိသူဟု စိတ်ထဲမှ ကြိမ်ဆဲနေမိသည် ။

ထိုသို့ နောက်ပြောင်နေရင်းမှပင် ကျန်းဝူကျိက ကျောက်မိန်ကို အဆိပ်လုံးတစ်လုံး တိုက်ကျွေးလိုက်ပြီး "ဒါက ခုနစ်ရက် အသက်စွန့်ဆေးမှုန့်ပဲ၊ နာမည်အတိုင်းပဲ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကို မင်း သိမှာပါ၊ ခုနစ်ရက်အတွင်း ငါ့ဆီက အဆိပ်ဖြေဆေး မရရင် မင်းရဲ့ အသက်ကလေး ရန်ရှာခံရလိမ့်မယ်၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ ဒီအဆိပ်ကို မဖြေနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့" ဟု ပြုံးလျက် ပြောသည် ။

ကျောက်မိန်ကဲ့သို့ သခင်မလေးမျိုးကို ချော့မြူနေရုံဖြင့် မရဘဲ ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းက ပို၍ ထိရောက်သည်ကို ကျန်းဝူကျိ သိပေသည် ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျန်းဝူကျိသည် ကျောက်မိန်အနေဖြင့် မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စွဲစွဲလန်းလန်း ချစ်ခဲ့သနည်းဟု တွေးတောမိသည် ။

သို့သော် ယခုမူ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည် ။

ထို့ကြောင့် ကျောက်မိန်တို့ အဖွဲ့ကို ကျန်းဝူကျိက အပိုင်ချုပ်ကိုင်လိုက်ပေသည် ။

စိမ်းလန်းသောမိုးမခ အိမ်ရာမှာ မူလက ကျောက်မိန်၏ နေရာဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ အပြင်ဘက်တွင်သာ စောင့်ကြပ်ရပြီး အိမ်ရာအတွင်း၌ မင်ဂိုဏ်းသားများသာ အနားယူကြရသည် ။

ကျောက်မိန်ကိုမူ ကျန်းဝူကျိက အခန်းတစ်ခုအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားသည် ။ အရာရာကို စီစဉ်ပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ကျောက်မိန်ကို တစ်ဦးတည်း စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ရောက်ရှိလာသည် ။

ကျောက်မိန်မှာ နွားသားရေကြိုးများဖြင့် ခြေလက်များကို တုပ်နှောင်ခံထားရပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရသည် ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရှောင်ကျောက်က သူမကို စောင့်ကြပ်ပေးရသည် ။

ယခု ကျန်းဝူကျိ ရောက်လာသောအခါ ရှောင်ကျောက်က သူမ၏ သခင်လေးသည် သခင်မလေး ကျောက်အပေါ် တစ်စုံတစ်ခု ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသည်ဟု တွေးတောကာ အခန်းတံခါးကို ပိတ်၍ ထွက်သွားလေသည် ။

ကျန်းဝူကျိ ရောက်လာပြီး ရှောင်ကျောက်က တံခါးပိတ်ကာ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မိန် စိတ်လှုပ်ရှားလာရသည် ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းဝူကျိသည် သူမအပေါ်တွင် ကာမရမ္မက် ကြီးမားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည် ။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်နေရတာလဲ၊ ငါက လူသားစားတဲ့ မိစ္ဆာနဲ့ တူနေလို့လား" ဟု ကျန်းဝူကျိက ပြောရင်း ကျောက်မိန်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည် ။

ကျောက်မိန်သည် ခြေလက်များ အချည်ခံထားရသဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလျက် "ရှင်.......ဘာလုပ်ချင်တာလဲ" ဟု သတိထားကာ မေးလိုက်သည် ။

"လုပ်ချင်တာပေါ့" ဟု ကျန်းဝူကျိက ရိုးသားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည် ။

ကျောက်မိန်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကို နားမလည်သော်လည်း သူမကို ကြည့်နေသည့် သူ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကြောင့် စိတ်ထဲတွင် ပို၍ စိုးရိမ်လာကာ "ကျွန်မကို တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည် ။

"မင်းကို ဘယ်သူက တစ်ခုခု လုပ်မှာလဲ၊ မင်း တစ်ယောက်တည်း ပိတ်လှောင်ခံထားရလို့ ကြောက်နေမှာစိုးလို့ စကားလာပြောတာပါ၊ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ကျေးဇူးကန်းရတာလဲ" ဟု ကျန်းဝူကျိက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လျက် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည် ။

သူသည် မိန်းမရှုပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် စည်းကမ်းရှိပေသည် ။ ကျောက်မိန်မှာ ဆိုးယုတ်လွန်းသူ မဟုတ်သဖြင့် ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းများ သုံးရန် မလိုအပ်ဘဲ စကားပြောရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည် ။

ကျောက်မိန်ကမူ ကျန်းဝူကျိကို မယုံကြည်ပေ ။ သူမက "ရှင့်လို မင်ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်က အလုပ်တွေ များနေမှာပဲကို ကျွန်မနဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်ရှိလို့လား၊ စကားပြောတယ် ဆိုတာကလည်း သတင်းအချက်အလက်တွေ နှိုက်ယူချင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးသည် ။

"မင်းလေးက သတိကြီးသားပဲ၊ မင်းဆီက နှိုက်ယူရလောက်အောင် ဘယ်လို သတင်းတွေ ရှိနေလို့လဲ" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည် ။

"မင်းရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ငါ အကုန်သိတယ်၊ မင်းရဲ့ နာမည်ရင်းက မိန်မိန်ထယ်မူး၊ ဟန်နာမည်က ကျောက်မိန်၊ မင်းမှာ ဝမ်ပေါင်ပေါင်လို့ ခေါ်တဲ့ အစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ မင်းအဖေက ရုယန်မင်းသားပဲ၊ မင်းတို့ဆီမှာ သိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိတာလည်း ငါ သိတယ်၊ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မသေးဘူးဆိုတာ ငါ မသိဘူး ထင်နေလား" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆက်ပြောသည် ။

ကျောက်မိန်က "ဒါတွေကို စုံစမ်းရင် သိနိုင်တာပဲ၊ ဘာခက်တာမှတ်လို့" ဟု ပြန်ပြောသည် ။

သို့သော် ရုယန်မင်းသား အိမ်တော်ကို အကြောင်းမဲ့ ဤမျှ အာရုံစိုက်မည့်သူ မရှိသည်ကို ကျောက်မိန် သိပေသည် ။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါက မင်းလို အလှလေးကို အမြဲတမ်း သဘောကျခဲ့တာ၊ အဲဒါကြောင့်လည်း မင်းတို့ အိမ်တော်ကို အထူးတလည် သတိထားနေခဲ့တာပေါ့၊ ဒီနေ့ ငါလာတာက မင်းကို တောင်းရမ်းဖို့ပဲ၊ မင်း သဘောတူလား" ဟု ကျန်းဝူကျိက မေတ္တာအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ။

ကျောက်မိန်မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးမှ ရယ်မောလေသည် ။

ခဏကြာ ရယ်မောပြီးနောက် "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက လူတွေကို ပျော်အောင် ထားတတ်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ အော့မေ့ဂိုဏ်းက ကျိုးညီမလေးက ရှင့်ကို သဘောကျတာ မဆန်းပါဘူး၊ အခုနက တံခါးစောင့်နေတဲ့ ကောင်မလေးကလည်း ရှင့်ကို အတော် တွယ်တာပုံရတယ်" ဟု ကျောက်မိန်က ဆိုသည် ။

"ဒါဆို မင်းပါ ထပ်တိုးရင်လည်း ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး၊ မင်း စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမလား" ဟု ကျန်းဝူကျိက ကျောက်မိန်၏ မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ ရွှန်းရွှန်းဝေအောင် ပြောလိုက်သည် ။

"စဉ်းစားပေးလို့ ရပါတယ်" ဟု ကျောက်မိန်က ပြုံးလျက် ပြောသည် ။ "ရှင် မင်ဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ပြီး အင်ပါယာ နန်းတော်ဆီမှာ အညံ့ခံလိုက်၊ အဲဒါဆိုရင် ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်လာပေးမယ်၊ ဒီသဘောတူညီချက်ကို ရှင် ကျေနပ်ရဲ့လား" ။

ကျောက်မိန်သည် မွန်ဂိုလူမျိုး ဖြစ်သဖြင့် ပွင့်လင်းသော စိတ်ရှိသောကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ နောက်ပြောင်ပြောဆိုဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။

"ဟဲဟဲ၊ မရဘူး၊ မရဘူး၊ လင်မယားကြားက ကိစ္စက စစ်မှန်တဲ့ သံယောဇဉ်ပေါ်မှာပဲ အခြေခံရမယ်၊ ဒါကို အပေးအယူ တစ်ခုအဖြစ် မလုပ်ချင်ဘူး" ဟု ကျန်းဝူကျိက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည် ။

ကျန်းဝူကျိက လေးလေးနက်နက် ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်မိန်၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏အပေါ် အမြင်အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည် ။

သူမသည် အခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်ပြီး ကျန်းဝူကျိသည် သူမကို နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ဟု ခံစားမိသည် ။

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျောက်မိန်၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာရသည် ။ သူမသည် ပွင့်လင်းသူ ဖြစ်သော်လည်း မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော စကားများကြောင့် ရင်ခုန်ရသည်မှာ မဆန်းပေ ။

ကျောက်မိန်သည် လေးနက်စွာဖြင့် ကျန်းဝူကျိကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည် ။ "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ကျွန်မ ရွှမ်မင်ဘုန်းကြီးနှစ်ပါးကို ဝူတန်ဂိုဏ်းသားတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ ပြောတုန်းက သူတို့ကို လျှို့ဝှက် အချက်ပြခဲ့တယ်၊ အဲဒါက ဝူတန်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ လက်တစ်ဖက်စီကို ဖြတ်ပစ်ဖို့ပဲ၊ ဒါက ကျွန်မကို မလေးမစား လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် ရှင့်ကို ကလဲ့စားချေတာလို့ ရှင် ထင်သလား" ။