ကျန်းဝူကျိ၏ ခြေထောက်နှိပ်ပညာနှင့် စိတ်ကျေနပ်မှု အာမခံချက်

ကျန်းသခင်လေး၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်တရာ ခက်ထန်တုန်လှုပ်သွားသည့် ဟန်ပန် ပေါ်ပေါက်လာသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုအမူအရာမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ ကျောက်မိန်သည် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။

ထိုသို့ သိရှိနေခြင်းမှာ ကျန်းဝူကျိက ကျောက်မိန်ကို အလွန်အမင်း ကြင်နာတတ်သူဟု ထင်မြင်နေ၍မဟုတ်ဘဲ သူမကိုယ်တိုင်က ဖမ်းဆီးခြင်း ခံထားရသူဖြစ်ရာ သူမ၏ အသက်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ခုပ်ထဲ၌သာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အကွက်မျိုးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကစားမည်မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ကျန်းဝူကျိသာ အမျက်ဒေါသထွက်၍ သူမ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ပါက အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်မိန်သည် သူ့ကို တမင်သက်သက် ခြောက်လှန့်ခြင်းဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျန်းဝူကျိက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရိပ်မိလေသည်။ သူမ၏ နည်းလမ်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပါးနပ်လှပေသည်။ အကယ်၍ ပါးနပ်စွာသုံးသပ်ဆင်ခြင်နိုင်သူ မဟုတ်လျှင် မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်သွားကာ သူမ၏ လှည့်ကွက်အတွင်းသို့ သက်ဆင်းသွားမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေပြီး ကျောက်မိန်ကို ပြန်လည် နောက်ပြောင်ကျီစယ်ရန်အတွက် အစီအစဉ်ဆွဲကာ သရုပ်ဆောင်နေလေသည်။ ကျန်းဝူကျိက ခဏချင်းအတွင်း၌ ဤမျှအထိ တွေးတောထားသည်ကို ကျောက်မိန်မှာ မသိရှိရှာပေ။ ကျန်းဝူကျိ မိမိအကွက်ထဲ ဆင်းလာပြီဟု ထင်မှတ်ကာ သူမက တဟားဟား ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကြောက်သွားပြီလား"

"မင်း ဒီလောက်အထိ ယုတ်မာမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး"

ကျန်းဝူကျိက အမျက်ထွက်ဟန်ဆောင်ကာ လက်ကိုလှမ်းလိုက်ပြီး အသံမြည်အောင် ဆွဲဖြဲကာ ကျောက်မိန်၏ ဂါဝန်စကို လက်တစ်ဆုပ်စာမျှ ဆွဲဖြုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"အို... မလုပ်နဲ့... ကျွန်မကို မထိနဲ့လေ"

ကျောက်မိန်မှာ လန့်ဖျန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မိမိ၏ လှည့်ကွက်မှာ လွန်သွားပြီး ကျန်းဝူကျိ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်ကာ တစ်ခုခု လုပ်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သူမ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားချေပြီ။

ကျန်းဝူကျိက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝူတန်ဂိုဏ်းက လူကြီးတွေအားလုံးဟာ ငါ့အဖေရဲ့ စီနီယာတွေ ဂျူနီယာတွေချည်းပဲ။ ငါ့မှာ ကျန်ရှိတဲ့ မိသားစုဝင် အနည်းငယ်ထဲက လူတွေပေါ့။ မင်းက သူတို့ကို ဒီလိုမျိုး လုပ်ရက်တယ်လား"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျန်းဝူကျိက လက်ကို ထပ်မံဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကျောက်မိန်မှာ ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားပြီး ခုတင်ပေါ်၌ ပုန်းစရာနေရာ ရှာမရ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်က သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထိတွေ့သွားပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် များစွာ စိတ်ဒုက္ခရောက်နေဟန်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို တကယ်ပဲ နောက်ပြောင်နေတာပဲ။ မင်းလို မိစ္ဆာမလေးကိုမှ ငါက ချစ်မိနေရတယ်လေ။ အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျမှ ငါ့လက်တွေက မင်းကို မရက်စက်နိုင်တော့ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ခုတင်ဘေးဘောင်ကို အားကုန် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော အက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ သစ်သားအမာစားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခုတင်ဘောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကျသွားလေသည်။ ထိုလက်သီးချက်၏ ပြင်းအားမှာ အံ့မခန်းပင် ဖြစ်၏။

ကျောက်မိန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမ မည်မျှပင် ဉာဏ်ကောင်းစေကာမူ ကျန်းဝူကျိ၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ ဤမျှအထိ ပြောင်မြောက်လိမ့်မည်ဟု မတွေးတောမိခဲ့ပေ။ သူမကို မနှိပ်စက်နိုင်သဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် နာကျည်းနေသည့် ကျန်းဝူကျိ၏ အပြုအမူကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူသည် သူမအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ညွတ်နေပြီဟု သူမ အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားလေသည်။

မွန်ဂိုမိန်းကလေးတစ်ဦးသည် သူမအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့ရှိပါက အကယ်၍ သူမဘက်မှ ပြန်မချစ်နိုင်လျှင်ပင် ထိုသူကို မကောင်းမပြောတတ်ကြချေ။ ထို့ပြင် ကျောက်မိန်သည် ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာနှင့် သတ္တိကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုထားသူ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ကျန်းဝူကျိ၏ အဖြစ်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ မည်သို့ ဆုံးဖြတ်ရမှန်းမသိအောင် ရှုပ်ထွေးတုန်လှုပ်သွားရသည်။

သူမက ကျန်းဝူကျိကို စိတ်မသက်မသာဖြင့် ကြည့်နေစဉ် ကျန်းဝူကျိကလည်း သူမကို အကဲခတ်နေသည်။ သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိက မိမိ၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်နေပြီဟု သိလိုက်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တိုးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ငါမရက်စက်နိုင်ရင်တောင်မှ မင်းကို ကောင်းကောင်း သင်ခန်းစာတော့ ပေးရမယ်"

ကျန်းဝူကျိက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျောက်မိန်၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ဆွဲယူကာ ခြေအိတ်ကို ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ညာဘက်ခြေအိတ်ကိုလည်း ထပ်မံချွတ်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးနုနယ်သော ခြေဖဝါးလေးနှစ်ဖက်မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကျန်းဝူကျိ... ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ"

ကျောက်မိန်မှာ လန့်ဖျန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ ဟုတ်လား... ငါ့လက်စွမ်းကို ပြမလို့ပေါ့"

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' ကို အသုံးချကာ သူမ၏ ခြေဖဝါးရှိ ယုံချွမ်သွေးကြောဆုံသို့ နွေးထွေးသော အတွင်းအားများကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ယုံချွမ်သွေးကြောဆုံသည် ခြေဖဝါးအလယ် ချိုင့်ဝင်နေသော နေရာ၌ ရှိသည်။ ကလေးငယ်များ ကစားကြစဉ် တစ်ဦး၏ ခြေဖဝါးကို တစ်ဦးက ကလိထိုးပါက ခံရခက်သော ယားယံမှုကို ခံစားရသကဲ့သို့ ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိက သူ၏ ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအားများကို အသုံးချကာ ကျောက်မိန်၏ ခြေဖဝါးများကို လှုပ်ခတ်စေလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်မှာ မနေနိုင်ဘဲ တဟားဟား ရယ်မောလာသည်။ သူမသည် ခြေထောက်ကို ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ အတွင်းအားဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ခံရသဖြင့် တစ်လက်မမျှပင် လှုပ်မရပေ။ ဓားဖြင့် အမွှန်းခံရသည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော ထိုယားယံမှုမှာ အလွန်တရာ ခံရခက်လှပေသည်။ ခေတ်တခဏမျှ ရယ်မောပြီးနောက် သူမမှာ ငိုယိုကာ သတိလစ်သွားချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်အထိ ဖြစ်သွားရသည်။

ကျန်းဝူကျိကမူ စိတ်မပါသလို အမူအရာဖြင့် ဆက်လက်ပြုလုပ်နေရင်း စိတ်ထဲတွင်မူ 'ကျန်းဝူကျိရဲ့ ခြေဆုပ်လက်နယ်ဝန်ဆောင်မှုကတော့ စိတ်ကျေနပ်ဖို့ အာမခံတယ်ဟေ့' ဟု ကြုံးဝါးနေလေသည်။

မွန်ဂိုဖြစ်စေ၊ ဟန်ဖြစ်စေ လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် နှိပ်စက်ပါက အလိုလိုပင် လိမ္မာလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိသည်။

ကျောက်မိန်မှာ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ဆဲဆိုလေတော့သည်။

"သူခိုးလေး... တစ်နေ့ကျရင်... ရှင့်ကို... ကျွန်မ အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းပစ်မယ်... အား... လွှတ်ပါ... သခင်လေး... ကျန်းသခင်လေး... ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး... ဟီး... ဟီး..ဟီး."

ငိုသံပါပါဖြင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးသံများကြောင့် ကျန်းဝူကျိ၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဤနည်းလမ်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထိရောက်ရသည်ကို သူ အခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။

ကျောက်မိန်မှာ အမောတကောဖြင့် တောင်းပန်ရှာသည်။

"အစ်ကိုလေး... ကျွန်မ လိမ်ပြောတာပါ။ ဝူတန်ကလူတွေ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

"ဘာ... ဘာမှမဖြစ်ဘူး ဟုတ်လား။ မင်း ငါ့ကို လိမ်ပြောတာလား"

ကျန်းဝူကျိက အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ လက်ကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်သည်။ ကျောက်မိန်မှာ ခုတင်ပေါ်၌ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း လဲလျောင်းနေသည်။ ထိုဒဏ်မှာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရသည်ထက်ပင် ဆိုးရွားလှသဖြင့် အသက်ရှူမှန်ရန် အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရသည်။

"ဘာလို့ လိမ်ပြောရတာလဲ။ မင်းကိုယ်မင်း ဒုက္ခရောက်အောင် ရှာတာပဲ"

ကျန်းဝူကျိက နောင်တရဟန်ဖြင့် ခုတင်ဘေးရှိ တဘက်ကို ယူကာ ကျောက်မိန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးများနှင့် မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်မိန်က သူမ၏ ခြေထောက်များကို စောင်အောက်သို့ ဝှက်လိုက်ပြီး မျက်နှာနီမြန်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်က ကျွန်မကို ဒီလိုလုပ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။ လူယုတ်မာကြီး... လူဆိုးကြီး"

သူမက ဆဲဆိုနေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အံ့သြနေမိသည်။ ဤခံစားချက်ကို သူမ အဘယ်ကြောင့် နှစ်သက်နေရသနည်း။ ကျန်းဝူကျိက သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ နှိပ်စက်စေလိုသော စိတ်မျိုးပင် ပေါ်ပေါက်နေမိသည်။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ နီမြန်းသွားပြီး အရှက်မရှိသော မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

"ဒါ ငါ့အပြစ်တွေပါ၊ မင်း စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့"

ကျန်းဝူကျိက အပြစ်မကင်းသကဲ့သို့ အသံဖြင့် ချော့မော့လိုက်သည်။ ထိုစကားမှာ အမှန်တကယ် စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောသယောင်ပင် ရှိလှပေသည်။

စိတ်သဘောထားနုနယ်သော ကျောက်မိန်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ နူးညံ့သော စကားများကို ကြားရသောအခါ ရင်ထဲ၌ လှိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာကို ခေါင်းအုံးထဲနှစ်ကာ တအိအိ ငိုကြွေးနေလေသည်။ ကျန်းဝူကျိက သူမ၏ လှပသော ကိုယ်လုံးလေးနှင့် ဖြူဝင်းသော ဂုတ်သားလေးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။

ကျောက်မိန်၏ အလှအပနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြီးပြည့်စုံလှရုံမျှမက မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါမှာလည်း ထူးခြားလှပေသည်။ ရှောင်ကျောက်နှင့် ကျိုးကျစ်လော့တို့သည် အလှအပတွင် သူမထက် မနိမ့်ကျသော်လည်း မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါပိုင်းတွင်မူ သူမကို မမီနိုင်ကြချေ။ ကျန်းဝူကျိအတွက်မူ ကျောက်မိန်ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးကို အောင်နိုင်ခြင်းက ပို၍ စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

"ကဲပါ... မင်း ခဏနားလိုက်ဦး။ ငါ သွားတော့မယ်၊ နောက်မှ ပြန်လာခဲ့မယ်"

ကျန်းဝူကျိသည် နောင်တရနေသော မျက်နှာပေးဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သော်လည်း တံခါးပြင်ပသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်စားပွဲ၌ လက်ဖက်ရည် ဖျော်နေသော ရှောင်ကျောက်က ကျန်းသခင်လေး ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေး..."

ရှောင်ကျောက်က ချိုသာစွာ ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းဘက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ခုနက အသံကြီးက ဘာသံလဲဟင်။ ကျောက်မိန် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"အော်... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ခုတင်ဘောင်ကို တစ်ချက် ထိုးလိုက်မိလို့ပါ။ ကျောက်မိန်ကိုတော့ ငိုအောင် လုပ်ထားလိုက်ပြီ။ အခုတော့ သူ့ကို လွှတ်ထားလိုက်ပါဦး။ စိတ်ငြိမ်သွားမှ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်"