ခရီးနှင်ခြင်း

ဂီး...

ဝေ့ဝူယင် ဝေ့စီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပိုင်လင်၏ ကျောထက်၌ စီးနင်းရင်း ယန်တောင်တန်း နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူတို့ သုံးယောက်သည် စီယန် ဖွင့်လှစ်ပေးသော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ထွက်လာခြင်း ဖြစ်၏။

ဝေ့စီက ဤမျှ ပြတ်သားစွာ လိုက်ပါသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ စီယန် တစ်ယောက် အံ့ဩသွားသော်လည်း များစွာ ဝမ်းသာမိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေ့ဝူယင်နှင့် ဝေ့စီတို့မှာ ကောင်းကင်ကို အန်တုမည့် သူရဲကောင်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး ဖြစ်ကြပြီး၊ အံ့ဩဖွယ်ရာများကို အတူတကွ ဖန်တီးကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ပိုင်လင်နှင့် ဝေ့စီတို့မှာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ စကားပြောနေကြပြီး ဝေ့ဝူယင်က ခရီးစဉ်ကို ဦးဆောင်နေသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ပြတ်သားသော ကြေညာချက်ကြောင့် ဝေ့စီမှာ သူ၏ စစ်ဆင်ရေးတွင် ပါဝင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝေ့စီမှာ မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်တတ်သည့် စစ်သည်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးထားသော စပါတန်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူက အပြစ်မဲ့သူများကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် မတရားသော စစ်ပွဲများတွင် ပါဝင်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သူ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်ထံတွင်လည်း အလားတူ သဘောထားမျိုး ရှိသော်လည်း သူ၏ မူဝါဒများက ပိုမို လွတ်လပ်ပြီး လိုအပ်ပါက ရက်စက်တတ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က ဆက်စက်မှု စစ်မြေပြင်တွင် ရှန့်မျိုးနွယ်မှ မိန်းကလေးနှင့် ပတ်သက်ခဲ့ရပုံ၊ သူမ၏ ဘဝကို သူမကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် ရှိသင့်ကြောင်း ရှင်းပြသောအခါ ဝေ့စီက လက်ခံခဲ့သည်။ အရိုးရှင်းဆုံး ပြောရလျှင် ဝေ့ဝူယင်မှာ သူ့ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွား သို့မဟုတ် မိသားစုကို တစ်စုံတစ်ဦးက ထိပါးလာပါက ငရဲဘုံအထိပင် ထိုသူတို့ထံသို့ ဆွဲခေါ်ပေလိမ့်မည်။

ဂျိုးငှက်နီမြို့တော်မှာတုန်းက ဝေ့စီမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ တရားမဝင် ဇနီးသည်နှင့် မမွေးဖွားသေးသော ကလေးငယ်တို့၏ ကြေကွဲဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းကို သိရှိသွားပြီးနောက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယခု ဝေ့ဝူယင်က အနန္တ ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို လည်ပင်းတွင် အမြဲ ဆွဲထားကြောင်း ပြောပြသောအခါ ဝေ့စီမှာ ငိုချင်စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားခဲ့ရသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာ ဝေ့စီထံမှ သနားမှုကို ရယူရန် လုပ်ကြံပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အစစ်အမှန် ခံစားချက်များကိုသာ ဖွင့်ဟခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင် စစ်ဝိညာဉ်၏ အခြေအနေကြောင့် အနည်းငယ် အချိန်စောသွားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... ဝေ့ဝူယင်မှာ တစ်နေ့တွင် အလွှာအပြင်က လောကကို သွားရောက်ကာ ကိစ္စရပ်များကို ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်... ရှန့်သခင်လေးနှင့် အတူပါလာသော အဘိုးအိုမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သဖြင့် ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဝေ့ဝူယင်ထံတွင် ဝှက်ဖဲများစွာ ရှိသော်လည်း ထိုအဘိုးအိုကို အနိုင်ယူလိုက်လျှင်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလာကာ သူ့ နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးမှုများ ပြုလုပ်ကြမှာ သူ စိုးရိမ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင်... ဝေ့ဝူယင်မှာ မိမိ၏ စည်းကမ်းချက်များအတိုင်းသာ ထိုခရီးကို သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့စီကို သူနှင့်အတူ လိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာလည်း တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုဝင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မဆုံးရှုံးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝေ့စီသာ သူ့ ဆွဲပြားကို အသုံးပြုကာ စပါတန်များရှိရာသို့ ပြန်သွားခဲ့လျှင် ဤဘဝ၌ နောက်ထပ် ဆုံတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ဦးတည်းသော ညီအစ်ကိုနှင့် အတူ အချိန်ပိုမို ကုန်ဆုံးလိုပြီး မေ့မရနိုင်သော အမှတ်ရချက်သစ်များကို ဖန်တီးလိုသည်။

"မရီး စွန်းလီဆီကို သွားလည်ကြမှာလား..."

ဝေ့စီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်၏။ ပိုင်လင်က ယွီစွန်းလီ၏ ပန်းချီပညာ အရည်အချင်းများအကြောင်း ပြောပြထားလေရာ ဝေ့စီက တွေ့ဆုံလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်... သူ ဝေ့ဝူယင်နှင့် စေ့စပ်ထားသည့် ရွှယ်ရီဖေးကိုလည်း တွေ့ချင်နေသည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူမ၏ ထက်မြက်မှုနှင့် အနှိုင်းမဲ့ အလှတရားများအကြောင်းကို ကြွားလုံးထုတ်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဝေ့စီမှာ တုလင်၊ စုမေ့နှင့် မေ့မေ့တို့မှ အပ ဝေ့ဝူယင်၏ အခြား ပတ်သက်ရာ ပတ်သက်ကြောင်း အသစ်များကို မသိသေးချေ။

"ဪ... ဒါနဲ့ အစ်ကိုလတ်... ဝက်ကလေးတုရဲ့ မိသားစုရော... သူတို့ ဘယ်မှာလဲ၊ သွားတွေ့လို့ ရမလား"

ဝေ့စီ၏ လွမ်းဆွတ်မှုများကို တားဆီးရန် ခက်ခဲလှသည်။

"အေးပါ... ပိုင်လင် မင်းကို တုလင်ဆီ ပို့ပေးလိမ့်မယ်"

ဝေ့ဝူယင်က နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အစ်ကိုလတ် မလိုက်ဘူးလား..."

ဝေ့စီက ဝေ့ဝူယင်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး မေးလိုက်၏။

"ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုလတ်က အခု မေ့မေ့ဆီ သွားမလို့လား"

ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ တိတ်တဆိတ် အတည်ပြုလိုက်သည်။

ဟူး... ဟူး...

ဝေ့ဝူယင်တို့မှာ ကြယ်ကိုးပွင့် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ အတွင်း ပျံသန်းရင်း နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။

ဂျိုးငှက်နီမြို့မှ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးနှင့် မီးဖီးနစ်တို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းမှအစ ကမ္ဘာဦး လျှို့ဝှက်ချက်များအထိ အဆုံးမရှိသော အကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

သူတို့က တစ်နေရာသို့ ဦးတည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဝိုင်းလိုက် ပျံသန်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ဝေ့ဝူယင်က ပိုင်လင်၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ သူတို့နှစ်ဦးကို လက်ပြလိုက်သည်။

ဂီး...

ပိုင်လင်နှင့် ဝေ့စီတို့မှာ သူတို့ သွားလိုသော နေရာဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ ကြယ်ကိုးပွင့် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ၏ နယ်နိမိတ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အာရုဏ်ဦး ကြယ်နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့၏။

ဝေ့စီမှာ လောကကြီးကို ပိုမို မြင်တွေ့လိုသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ခရီးရှည်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုင်လင်ကို ဝေ့ဝူယင်မှ လွဲ၍ တစ်ကိုယ်တော် စီးနင်းခွင့်ရှိသူမှာ ဝေ့စီနှင့် စုမေတို့သာ ဖြစ်ကြသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်မျောရင်း သူတို့ကို ကြည့်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

သူ၏ အတုအယောင် နတ်ဘုရား အဗာတာမှာ စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ဒုတိယမြောက်စိတ်မှာ သူ အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည့် ဧဒင်စာကြည့်တိုက်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူက စပါတန်နှင့် မက်ဂီ ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် လိပ်စာတစ်ခုပေါ်တွင် အချက်အလက်များကို စတင် မှတ်တမ်းတင်တော့သည်။

ဝေ့စီနှင့် စကားပြောရာမှ ရရှိခဲ့သော အချက်အလက်အားလုံးကို သူ စုစည်းလိုက်၏။ စာအုပ်များ၊ မှတ်စုများနှင့် ကျမ်းစာစောင်များစွာမှာ စင်မားပေါ်မှ ပျံထွက်လာကာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် ပုံရိပ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူက အချက်အလက်များကို အပြန်အလှန် စစ်ဆေးကာ ဖြစ်နိုင်ခြေများကို တွေးတောနေ၏။

ဤကဲ့သို့ စာပေဖတ်ရှု လေ့လာနေရခြင်းကပင် သူ့ကို စစ်မှန်သည့် စိတ်အေးချမ်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာ မက်ဂီများ၏ ပုံစံအတိုင်း ပညာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေရခြင်းကို သဘောကျနေပေသည်။ သို့သော်လည်း... သူက သာမန် မက်ဂီတစ်ဦးနှင့်တော့ မတူပေ။ သူက တိုက်ပွဲ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို နှစ်သက်သလို၊ နယ်မြေများအား သိမ်းပိုက်ရခြင်းနှင့် ချစ်တင်းနှီးနှောခြင်းကဲ့သို့သော လောကီစည်းစိမ်များကိုလည်း ခုံမင်သူ ဖြစ်သည်။

"အင်း..."

ရုတ်တရက်... ချင်ချူးမူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ခပ်တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မိန်းကလေးမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ပြန်လည် ကျန်းမာသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်က သူမ ဆက်လက် အိပ်မောကျနေစေရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ သူမကို ယခုပင် နိုးထစေလိုသော်လည်း အချိန်မတန်သေးချေ။ မိန်းကလေး၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင် သူမအား သူ၏ ရှန့်ထို လက်စွပ် အတွင်းရှိ နန်းတော်သို့ ရွှေ့ပြောင်းထားလိုက်သည်။ ထိုလက်စွပ်အတွင်း၌ သက်ရှိများနှင့် လျှို့ဝှက်အဆင့် ပစ္စည်းများကို သိုလှောင်နိုင်သည့် သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခု ပါရှိပြီး၊ ထိုနေရာတွင် မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် ၏ ပုံစံငယ်တစ်ခုကို ဝေ့ဝူယင်က တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင်... နန်းတော်မှာ သူစိတ်ကူးပေါက်ရာ ဖန်တီးထားသည့် ယာယီတည်းခိုဆောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန် မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော်မှာ နဂါးငွေ့တန်း ကြယ်ကွင်းပြင် တည်ရှိခဲ့သည့် အကြွင်းမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေ တွင် တည်ရှိသည်။ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းထားသော ဟင်းလင်းပြင် ဓာတ်လုံး ရှိသူများသာ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ဝေ့ဝူယင်ကမူ သူ ကိုယ်တိုင် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်ကို စိတ်တိုင်းကျ ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်။

ချင်ချူးမူကို အခြေကျအောင် လုပ်ဆောင်ပေးပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင် အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းကာ အတော်ကြာအောင် အောင့်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ဖိအား အားလုံးကို လွှတ်ချကာ အသက်ကို ပြန်ရှူထုတ်လိုက်၏။

ဟူး...

သူ လေထုကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ဖိနှိပ်ကာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။ ထို့နောက်... တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

***