← Chapters

အခန်း (၉၅၂-၉၅၄)

Vol. 64 Ch. 952-954

အခန်း (၉၅၂-၉၅၄)

Vol. 64 Ch. 952-954

အခန်း (၉၅၂) ကျုံးတု​၏ကာကွယ်ရေး တိုက်ပွဲ

ကျုံးတုသည် ဟွာနိုင်ငံတွင် အကြီးဆုံးနှင့် အချမ်းသာဆုံးမြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် တစ်ချိန်က ကမ္ဘာ့ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်အတွင်း ဟွာနိုင်ငံ၏ တာအိုကျင့်ကြံမှုများ ထွန်းကားလာကတည်းက ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်သည် အခြားနေရာများထက် ပို၍များပြားလာခဲ့သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဤနေရာသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူအများ တောင့်တသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် အလွန်ကြီးပွားတိုးတက်နေသော ဤမြို့သည် အသုရာမီးတွင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ပြင်ပနတ်ဘုရားများ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာခြင်းသည် လူ့လောက၏ ရှိရင်းစွဲအခြေအနေများကို လုံးလုံးလျားလျား အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားလေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူစည်ကားသော လမ်းများသည် သေခြင်းတရားနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများ၏ အရိပ်အောက်တွင် ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ဘန်း

ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော ပုံရိပ်သည် လွန်းပျံယာဉ်ကိုယ်ထည်​၏ တစ်ဖက်ဖြင့် ဝင်တိုက်မိသွား၍ အခြားတစ်ဖက်မှ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ သို့မှသာ ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ စက်ရုပ်ရုပ်သေးစစ်သည်တော်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤစက်ရုပ်ရုပ်သေးစစ်သည်တော်သည် ၎င်း၏ပုံမှန်တောက်ပမှုများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ချောမွေ့သော အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာများသည် အက်ကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၍ ၎င်း၏နောက်ကျောရှိ အနက်ရောင်တောင်ပံများသည်လည်း ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေသည်။

ရှောင်ရွှေ့သည် မြေပြင်မှ မတ်တတ်ရပ်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။ သူသည် ဆယ်နာရီကျော် အဆက်မပြတ် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်​၏။ ဤပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲသည် သူ​၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်စေသည်။ သူသည် ဤအရာများကို သတိမထားမိပုံဖြင့် လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် ကောင်းကင်ယံရှိ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲကို မော့ကြည့်ပြီးနောက် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် ထပ်မံပျံသန်းသွားလေသည်။

ကောင်းကင်တွင် နတ်ဘုရားများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ၊ ရှောင်ရွှေ့သည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ စက်ရုပ်ရုပ်သေး​၏ လျင်မြန်မှုကို အားကိုးကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်း၍ ရံဖန်ရံခါ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နေသည်။ သို့သော် မဟာတိုက်ပွဲကြီးတွင် တိုက်ခိုက်နေသူများသည် စက်ရုပ်ရုပ်သေးများသာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ဤနတ်ဘုရားများကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ကာ ၎င်းတို့​၏ စွမ်းအင်အများစုကို ခုခံနေသော စစ်သည်များသည် လျို့ခယ့်ခယ့်နှင့် ရုပ်သေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ အခြားလူများ ထိန်းချုပ်နေသည့် ရုပ်သေးများဖြစ်သည်။

ရုပ်သေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ အနှစ်တစ်ထောင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် ဤစက်ရုပ်ရုပ်သေးများသည် စတင်တည်ချိန်ကတည်းက ကမ္ဘာ​၏ အသုံးဝင်သော နည်းပညာများစွာကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသုံးနှစ်အတွင်း စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် ဤစက်ရုပ်များသည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် ဤရုပ်သေးများသည် ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချို့တဲ့နေဆဲဖြစ်သည်။

ဘန်း

ဗလုံးဗထွေး ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်ခြောက်ဖက်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် အရပ်အရှည်ဆုံးရုပ်သေး၏ ဦးခေါင်းကို လက်သီးဖြင့်ထိုးနှက်ကာ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ လွင့်စဉ်လာသော မီးပွားများကြားတွင် ရုပ်သေးရုပ်ကြီးသည် တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လျို့ခယ့်ခယ့်သည် သွေးများ အန်ထွက်လာသည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်"

ရုပ်သေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လျို့ခယ့်ခယ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ဆက်လုပ်ကြ"

နောက်ထပ်ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လျို့ခယ့်ခယ့်သည် တိုက်ပွဲထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် သူမ ယနေ့ ထိန်းချုပ်ခဲ့သည့် စတုတ္ထမြောက် ရုပ်သေးရုပ်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာသိုင်းပညာ နှလုံးသားသည် နက်နဲသော အက်ကွဲကြောင်းများ ပြသနေ၍ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း ပြိုလဲလုနီးဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူမသည် လက်မလျှော့နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေ့တန်းမှ ရုပ်သေးရုပ်များ ကျဆုံးသွားသည်နှင့် ထိုးစစ်ဆင်နေသေယ ၎င်းတို့၏ ရဲဘော်များ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်သုဉ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခွန်းလွန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ကျူးရူယန်သည် နတ်အစောင့်တစ်ဦး၏အာရုံကို "တိမ်တိုက်ပြေးသိုင်းပညာ" ဖြင့် ဆွဲဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ၎င်းသည် ၎င်း၏မူလပြိုင်ဘက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ကျူးရူယန်နှင့် စတင်တိုက်ခိုက်လာသည်။ ယင်းကြောင့် နတ်အစောင့်​၏ ကြီးမားသောဖိအားဖြင့် ဖိနှိပ်ခံရလုနီးပါးဖြစ်နေသည့် လျှို့ဝှက်သွေးမျိုးနွယ်အဖွဲ့အစည်းမှ အေလဒ်နှင့် အိုက်ရှီတို့ကို အနည်းငယ်မျှ သက်သာရာရသွားစေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေးကျူး" အေလဒ်က အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ အခု ကျွန်မတို့က ကတုတ်ကျင်းထဲရောက်နေတဲ့ ရဲဘော်တွေချည်းပဲ၊ အချင်းချင်း ကူညီတာက သဘာဝပါ" ကျူးရူယန်က ရန်သူကို တိုက်ခိုက်လျက် လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အေလဒ်သည် ကျူးရူယန်​၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် စွဲလန်းလာ၍ စိတ်ခံစားမှုများ တစ်ဟုန်ထိုး ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် နောက်ပိုင်းမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားများထက် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ စောစောရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ရောက်ရှိခါစတွင် ဂြိုလ်သားတစ်ဦးအဖြစ်ပင် ဖမ်းဆီးခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အေလဒ်သည် အဖြစ်အပျက်များကို ချက်ခြင်းပြန်ပြောပြသောအခါ အခြားနတ်ဘုရားများသည်လည်း သူ၏ဇာတ်လမ်းကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏လျှို့ဝှက်သွေးမျိုးနွယ်အဖွဲ့အစည်းသည် အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရသည်။

ဤအချိန်အတောအတွင်း အေလဒ်ကြားသိခဲ့ရသည့် အရာများအပြင် အင်အားကြီးရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟွာမျိုးနွယ်၏ မခံချင်စိတ်နှင့် ၎င်းတို့၏ ခိုင်မာသောရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ဓာတ်သည် သူ့ကို အလွန်အံ့အားသင့်စေသည်။ အကယ်၍ သွေးမျိုးနွယ်သာ ဟွာမျိုးနွယ်ကဲ့သို့ စည်းလုံးနိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့အားလုံး ဤကဲ့သို့ ကျဆုံးခဲ့မည်ဖြစ်သလော။

သူသည် ထိုသို့တွေးနေစဉ် ကျူးရူယန်​၏ ညည်းညူသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမသည် နတ်အစောင့်​၏ လက်ဖဝါးချက်ဖြင့် လွင့်ပျံသွားခဲ့သည့်အတွက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟန်ချက်ညီအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူမ၏မျက်နှာတွင် မူမမှန်သော နီမြန်းမှုများပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲသည် ကျူးရူယန်ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။ ကျူးရူယန်​ အသက်ရှူမဝင်မီတွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အစိမ်းရောင်လက်ကြီးတစ်ဖက် ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာ၍ သူမ​၏နောက်ကျောကို ရိုက်ခတ်လာသည်။

"သတိထား" အေလဒ်က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ အော်ဟစ်ရာ၊ သွားရောက်ကူညီချင်ပါသော်လည်း အချိန်နှောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသော ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာ၍ အစိမ်းရောင်လက်ကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လာသည်။

ဘန်း

အစိမ်းရောင်လက်ကြီး ချက်ခြင်း အပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်သွားကာ နာကျင်နေသော အမူအရာဖြင့် နတ်အစောင့်သည် အနောက်သို့ ပေရာနှင့်ချီ၍ ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် နတ်အစောင့်သည် ဒဏ်ရာသွားလေသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြင့်တက်သွားစေသည်။

ဖြူဖျော့နေသော ကျူးရူယန်သည် ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါ သာ့နျို"

အမှန်တကယ်ပင် ဤလူသည် မီးဖီးနစ်အထူးတပ်ဖွဲ့၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ကျိုးသာ့နျိုမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။ ကျိုးသာ့နျိုသည် သူ​၏ပြောင်နေသော ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်စရာ ဘာလိုလို့လဲ"

သူ​၏စကားမပြီးဆုံးမီတွင် နတ်အစောင့်သည် ဟိန်းဟောက်လျက် ၎င်းတို့ထံ ပြန်လည်ချီတက်လာသည်။ ကျူးရူယန်၏ မျက်နှာသည် ဖျော့တော့သွားပြန်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နတ်အစောင့်၏အနောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာ၍ ၎င်း​၏လည်ပင်းကို အနက်ရောင်ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ သံမဏိထက် အဆတစ်ရာ ပိုမိုမာကျောသော နတ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤဓားမြှောင်အောက်တွင် တို့ဟူးကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ပြတ်ထွက်သွားလေသည်။ ပြီးနောက် ပုံရိပ်သည် နတ်အစောင့်၏ ဦးခေါင်းကို လိမ်ချိုးလိုက်၏။ နတ်အစောင့်၏ဦးခေါင်းသည် ပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ လိမ်ချိုးခံလိုက်လေသည်။

ပြီးနောက် ကျိုယိသည် ကျိုးသာ့နျိုကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝှေ့ယမ်း၍ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သာ့နျိုရေ ဘယ်လိုလဲ ငါအရမ်းတော်တယ်မဟုတ်လား"

နတ်အစောင့်ကို အနောက်မှ လုပ်ကြံခဲ့လိုက်သူသည် ကျိုးသာ့နျို​၏ အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်း ကျိုယိဖြစ်သည်။ ကျိုယိ​၏ ဂုဏ်ယူနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျိုးသာ့နျိုက ရယ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဦးခေါင်းမရှိသော နတ်အစောင့်သည် ရုတ်တရက် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ကျိုယိ​၏ ခြေထောက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဘာလဲဟ၊ မင်း ခေါင်းမရှိတော့တာတောင် မသေသေးဘူးလား" ကျိုယိက အံ့ဩသွားသည်။ ကျိုယိသည် စကားပြောနေစဉ် ထွက်ပြေးရန်အတွက် မန္တန်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သို့သော် နတ်အစောင့်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ရှောင်တိမ်းခြင်းသိုင်းပညာသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ကျရှုံးသွားသည်။

ယခုအခါ ကျိုယိသည် အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်လာသည်။

"သာ့နျို..."

သူ အကူအညီမတောင်းဆိုမီတွင် ကျိုးသာ့နျိုသည် အရှေ့သို့ ခုန်တက်လာ၍ နတ်အစောင့်​၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ အရိုးကွဲသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နတ်အစောင့် လွင့်ပျံသွားသောကြောင့် ကျိုယိသည်လည်း လွတ်မြောက်သွားသည်။ ပြီးနောက် ကျိုးသာ့နျိုသည် ရယ်လိုက်သည်။

"အဲ့လောက်လည်း မတော်ပါဘူး"

ထိုအခါ ကျိုယိသည် ဆွံ့အစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မီးဖီးနစ်အထူးတပ်ဖွဲ့၏ ကပ္ပတိန် ချန်ဟောက်သည် ဆုတ်ခွာနေစဉ် တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့ရာ၊ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်အနားသို့ ရောက်သောအခါ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စကားပြောမနေနဲ့၊ အမြန်..."

သူ၏ စကားသံများ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားလေသည်။ ကျိုးသာ့နျိုနှင့် ကျိုယိတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ တောင့်တင်းလာ၍ ၎င်းတို့သည်လည်း တိုက်ပွဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ရှေ့တန်းတပ်များဖြစ်သည်။

အခန်း (၉၅၃) စစ်သားဟောင်းတွေက မှိန်ဖျော့သွားရုံပဲ ဘယ်တော့မှ မသေဘူး

၎င်းတို့နောက်တွင် ချန်ရုရှီ၊ ဝေ့ရူယန်၊ ချောက်လဲ့၊ ကျောက်ရွှယ်ဟွေ့၊ ယန်ပင်းယီနှင့် အခြားလူများဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒုတိယတိုက်စစ်အတွက် အရန်တပ်ဖွဲ့များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မမြင့်မားလှသော်လည်း တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်မိသားစုခေါင်းဆောင်ချန်ရှု့ဟေးသည်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ထိုအခါ လူအုပ်ကြီးက ထိတ်လန့်သွားသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်ချန်၊ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"

"ဟုတ်တယ် ဘိုးဘေးချန်၊ ဒီမှာ အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ မြန်မြန်ပြန်ပါ"

လူအုပ်ကြီးသည် သူ့ကို ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ချန်ရှု့ဟေးသည် ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်နေသော နတ်ဘုရားများကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ၎င်းတို့​၏စကားများကို ကြားသောအခါ ဖျတ်ခနဲ ပြုံးလိုက်သည်။

"သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေမှာ မင်းတို့တွေ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို စတေးနေတာကို ကျုပ်က ဘယ်လိုလုပ်ရပ်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ"

"ဒါပေမယ့်..."

"ကျုပ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မမြင့်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်၊ ဒီအိုမင်းနေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုံးရှုံးရရင်တောင် ဒီအယုတ်တမာတွေကို ကျုပ် သောင်းကျန်းခွင့်မပြုနိုင်ဘူး" ချန်ရှု့ဟေးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အနောက်ဘက် မြို့ထဲမှ ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပါလား၊ လောင်ချန်။ အရင်က ကျုပ် ခင်ဗျားကို အထင်သေးခဲ့ပေမယ့် ဒီနေ့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တာကတော့ တကယ့်ကို အားရစရာပဲ"

စကားသံများနှင့်အတူ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းလာသောအခါ စစ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်" တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ဤဗိုလ်ချုပ်ကြီးဝမ်ကျုံးသည် ချန်ရှု့ဟေးနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းသည့် အငြိမ်းစားစစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့ကို မြင်သောအခါ ချန်ရှု့ဟေးက ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး ခင်ဗျားကပါ ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ"

ဝမ်ကျုံးသည် ရယ်မောပြီးနောက် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် ဟွာမျိုးနွယ်စစ်သည်များကိုကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်က အသက်ကြီးနေပေမယ့် ဒီကလေးတွေ ရှေ့တန်းမှာ တိုက်ခိုက်နေတာကို ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့နေရာမှာ ပုန်းပြီးကြည့်မနေနိုင်ဘူးလေ၊ ဒါ့အပြင် ကျုပ် အသက်ရှင်သင့်သလောက်ရှင်ပြီးပါပြီ ဒီတော့ ကျုပ်တို့ဟွာမျိုးနွယ်အတွက် အမှတ်သားတစ်ခုလောက် ချန်ထားခဲ့တာ ကောင်းပါတယ်"

"ပြီးတော့ ကျုပ်တင်မဟုတ်ဘူး၊ ကျုပ်တို့ဘော်ဒါဟောင်းတွေအားလုံးလည်း ရောက်လာကြတာ"

သူ​၏အသံနောက်တွင် ဆံပင်ဖြူနေသော်လည်း မားမတ်၍ ဝံ့ကြွားဆဲဖြစ်သည့် စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အဘိုးအိုများ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းတို့ကို မြင်သောအခါ ချန်ရှု့ဟေးက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီဟေ့၊ ကျုပ်သူငယ်ချင်းတွေပြီးသပါပေတယ်"

"ကျုပ်က နယ်ချဲ့သမားတွေရဲ့ သေနတ်ကိုတောင် ကြောက်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီယုတ်မာတဲ့ အမျိုးအနွယ်တွေ ကောင်းကင်ဘုံကို နှိုးဆော်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ကျုပ် မယုံဘူး"ဝမ်ကျုံးသည်လည်း ရယ်မောလိုက်သည်။

ပြီးနောက် သူ့အနောက်ရှိ လူအုပ်ဆီ လှည့်ကြည့်၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ ဒီအယုတ်တမာတွေကို ဒီနေ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ သံမဏိတပ်ဖွဲ့တွေအကြောင်း ပြလိုက်ရအောင်"

"ကောင်းပြီ" လူအုပ်ကြီးသည် ပြင်းထန်သော သဘောတူညီချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

ပြီးနောက် ဤဆံပင်ဖြူနေသော စစ်မှုထမ်းဟောင်းများသည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းပုံပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

"စစ်ပြန်တပ်မဟာ၊ ချီတက်ကြ"

ဤသို့ဖြင့် စစ်မှုထမ်းဟောင်းအဖွဲ့သည် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ဖြင့် ချီတက်လိုက်ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စစ်မြေပြင်ရှိ လူများသာမကဘဲ နောက်တန်းတွင် ကွပ်ကဲနေသော စစ်သားများအားလုံးပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ စစ်သားဟောင်းများသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားရုံမှအပ ဘယ်သောအခါမှ မသေဆုံးကြပေ။ ဟွာမျိုးနွယ်​၏ဖြစ်တည်မှုကို ခြိမ်းခြောက်သည့် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တစ်ချိန်က စစ်မြေပြင်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော ဤစစ်ပြန်များသည် တစ်ဖန်စုရုံး၍ ချီတက်လာကြသည်။

ဤချီတက်မှုဖြင့် အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်ကြောင်း သိနေလျှင်ပင် ၎င်းတို့အားလုံး နောင်တမရကြပေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်မှုသည် စစ်မှုထမ်းဟောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင်ဝမ်ကျုံးဦးဆောင်လာသောတပ်ဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏အဖွဲ့ဝင် ထက်ဝက်ကျော်မျှ ဆုံးရှုံးသွားလေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သော ဤလူအုပ်ကြီးအတွက် လုံလောက်သော အနားယူမှုများ ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ဒါဇင်ခန်း ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြန်သည်။ အခြေအနေသည် တခဏချင်းပင် တစ်ဖက်သို့ တခဲနက် အားသန်သွားလေသည်။ ဂြိုလ်တုထုတ်လွှင့်မှုမှ ကြည့်ရှုနေသူတိုင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤသို့သော တိုက်ပွဲကို မည်သို့တိုက်ခိုက်ကြမည်နည်း။ ကောင်းကင်၌ ကပ်ဆိုးများဖြင့် အပြည့်အ၀ လွှမ်းခြုံနေစဉ် ဝေးကွာသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ ရေလှိုင်းတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာ၍ တခဏချင်းပင် ၎င်းတို့ဆီ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိပ်တန်းမှ ဦးဆောင်လာသူသည် ပင်လယ်မွန်းစတားတို့​၏ မင်းသမီးကျန်းမေ့အာဖြစ်၍ သူမအပြင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု​၏ မရေတွက်နိုင်သော အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြောင်း လူအများ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အဆိုပါ စစ်ကူများ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် တိုက်ပွဲဝင်သူတိုင်းကို ဝမ်းမြောက်သွားစေသည်။ ကျန်းမေ့အာသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်တွင် လှိုင်းလုံးများ ပြည့်လျှံလာ၍ နတ်အစောင့်များကို ဝန်းရံထားလိုက်သည်။ သို့သော် လူတိုင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ချိန်တွင် ရေလှိုင်းများကြားမှ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်​၏ အေးစက်စက် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ပုရွက်ဆိတ်တွေက အချည်းနှီး ရုန်းကန်မှုတွေ လုပ်ရတာကို အမြဲနှစ်သက်ကြတာပဲ"

ထိုအသံနှင့်အတူ ကုန်းဝူကျန်းသည် ကောင်းကင်တွင် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်တွင် ပြည့်လျှံနေသော ရေလှိုင်းများ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သူမကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း​၏ သူငယ်အိမ်များ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အနောက်ဘက်တွင် တပ်စွဲထားသော စစ်ဦးစီးချုပ်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ချက်ချင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ကြ၊ မြန်မြန်"

ကျုံးတု၏ ဤကာကွယ်ရေးတိုက်ပွဲကို မစတင်မီတွင် စစ်တပ်သည် ၎င်း၏ဗျူဟာမှူးအားလုံးနှင့် စေ့စပ်သေချာစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ကျုံးတုကို တိုက်ခိုက်လာသော နတ်ဘုရားများသည် ငါးဆယ်အောက်နည်းပါးသည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် မြို့ကို ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အဆုံးတွင် ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းအနက် အထူးအခြေအနေတစ်ခုရှိနေသည်။ ကုန်းဝူကျန်း သို့မဟုတ် သခင်လေးယဲ့လျို့ယန်ဟူသော ပုဂ္ဂိုလ်များပေါ်ပေါက်လာပါက တိုက်ပွဲသည် ရှုံးနိမ့်ရပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟွာမျိုးနွယ်​၏ စစ်ရေးဗျူဟာမှူးများအားလုံးသည် ကုန်းဝူကျန်းနှင့် ယဲ့လျို့ယန်တို့၏ အင်အားကို အကဲဖြတ်ခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သာ ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်လာပါက ကမ္ဘာကြီးကို မည်သူမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ဘူးဟု နောက်ဆုံးတွင် ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။ ဤအဆိုးဆုံး အခြေအနေသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားလာလိမ့်မည့်ဟု ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ စစ်ဦးစီးချုပ်သည် လူတိုင်းကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အစောဆုံး သတိပေးခဲ့သော်လည်း နောက်ကျသွားလေသည်။

အမူအရာကင်းမဲ့နေသော ကုန်းဝူကျန်းသည် လက်ဖြင့် စည်းတံဆိပ်ပုံစံပြုလုပ်၍ မန္တန်ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ချိပ်ပိတ်၊ နတ်စွမ်းရည်တို့ ပျက်သုဉ်း"

ဘုံး

သူမ​၏အမိန့်အောက်တွင် မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများ ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ လုံးလုံးလျားလျား ချိပ်ပိတ်သွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည့်အတွက် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မရေတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများအားလုံး ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာသည်။

"သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းလိုက်" ကုန်းဝူကျန်းက ပြောလိုက်သည်။

နတ်အစောင့်တပ်များသည် အမိန့်ကို လျင်မြန်စွာတုံ့ပြန်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ ချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရသော ကျင့်ကြံသူများကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ မီးဖီးနစ်အထူးတပ်ဖွဲ့၊ ခွန်းလွန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ​၏ ကျူးရူယန် သို့မဟုတ် ရုပ်သေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း​၏ လျို့ခယ့်ခယ့်တို့နှင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် ကုန်းဝူကျန်း​၏ ချိပ်ပိတ်မှုအောက်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖမ်းမိသွားကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ စစ်ဦးစီးချုပ်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်သခင်အဆင့်​၏ စွမ်းအင်ဖြစ်သလော။ ဟွာမျိုးနွယ်သည် ၎င်းတို့မျိုးဆက်တွင် အမှန်တကယ် ကျဆုံးတော့မည်သလော။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ကျုံးတုတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်နေစဉ် ကုန်းဝူကျန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးကို နည်းနည်းကြာကြာ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်။ သူတို့ကို ပေကျင်းမြို့ကို ခေါ်သွားလိုက်"

သူမသည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ပြီးနောက် သုံ့ပန်းအားလုံးကို ဖမ်းဆီးထားသော နတ်အစောင့်တပ်များသည်လည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စစ်ဦးစီးချုပ်သည် ခေတ္တလန့်ဖျပ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး တဖြည်းဖြည်း ဖြူဖျော့လာသည်။

"ပေကျင်းမြို့..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေကျင်းမြို့ရှိ နံပါတ်တစ် ရှန်ဗီလာအတွင်း လေထုအခြေအနေသည် အလွန်လေးလံနေသည်။ ပေကျင်းမြို့၏ ကျင့်ကြံသူအားလုံးနီးပါးသည် ဤနေရာတွင် စုရုံးနေကြသည်။ သို့သော် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ စကားမပြောကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုခန့်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် လွန်းပျံယာဉ်ကြီးကို ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် မြင်တွေ့ရနိုင်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ပေကျင်းတစ်မြို့လုံးသည် နတ်ဘုရားများ၏ သတ်ဖြတ်မှုကို မခံစားခဲ့ရပေ။ အခြေအနေသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။ ထန်ရွှမ်အာသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ လွန်းပျံယာဉ်ကို ငေးငိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤနတ်ဘုရားများသည် မည်သည်ကို ပြုလုပ်ချင်နေကြသနည်း။ ထိုအချိန်၌ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပွားလာပြီးနောက် နတ်အစောင့်တပ်များကို ဦးဆောင်လာသည့် ကုန်းဝူကျန်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အခန်း (၉၅၄) ဟွာမျိုးနွယ်​၏ ထာဝရတည်တံ့မှု

ထိုလူများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် နံပါတ်တစ်ရှန်ဗီလာ၏ လေထုအခြေအနေကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

"သူတို့လာပြီ၊ သူတို့လာပြီ"

ပြီးနောက် ယဲ့လျို့ယန်သည်လည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"သခင်လေး" ကုန်းဝူကျန်းက ဦးညွှတ်၍ အလေးပြုလိုက်သည်။

"အားလုံးကို ခေါ်လာပြီလား" ယဲ့လျို့ယန်က ဘာသိဘာသာ မေးလိုက်သည်။

"အားလုံးကို ခေါ်လာတာပါ သခင်လေး"

ကုန်းဝူကျန်းသည် စကားပြောနေစဉ် အနောက်ဘက်ရှိ နတ်အစောင့်များကို အချက်ပြလိုက်သည်။ ပြီးနောက် နတ်အစောင့်တပ်သည် ကန့်သတ်မှုကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ များပြားလှသော ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

ထန်ရွှမ်အာသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

"အဲဒါကျုံးတုကလူတွေပဲ"

ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်နေသည့် လူအုပ်ထဲအနက် ထန်ရွှမ်အာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများစွာပါရှိသည်။ ချန်ရုရှီ၊ ဝေ့ရူယန်နှင့် အကြီးအကဲချန်တို့ပင် ပါဝင်နေခဲ့ရာ၊ ဤလူအပေါင်းတို့သည် ခြွင်းချက်မရှိစွာဖြင့် သာမန်သေမျိုးများကဲ့သို့သော အရောင်အဝါများရှိနေသည်။

ပြီးနောက် ယဲ့လျို့ယန်သည် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်၍ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအရှေ့မှာ ကမ္ဘာပေါ်က လူတိုင်းကို သတ်ပစ်မယ်လို့ ကျုပ် ပြောခဲ့တယ်လေ။ အခုက ပထမဆုံးသင်ခန်းစာပဲ။ မင်း ကြိုက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"မဖြစ်ဘူး" ထန်ရွှမ်အာ​၏ မျက်လုံးများသည် ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။

နံပါတ်တစ် ရှန်ဗီလာအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာကြရာ၊ သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက် ဖွဲ့စည်းပုံထဲမှ ခုန်ထွက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှု့ဟေးက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးရွှမ်အာ၊ ဟွာမျိုးနွယ်လူမျိုးတွေအနေနဲ့ ဒီကောင်တွေရဲ့ ရန်စမှုအောက်မှာ မကျရှုံးပါနဲ့။ သူတို့က လူကြီးမင်းရွှယ် ထားခဲ့တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို မချိုးဖျက်နိုင်လို့ မင်း အပြင်ထွက်လာအောင် ဒီနည်းလမ်းကို တမင်တကာ အသုံးပြုနေတာ"

"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း" ကုန်းဝူကျန်းသည် မျက်ခုံးပင့်လျက လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ယဲ့လျို့ယန်ကမူ ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ပြုံးလိုက်သည်။

"စကားပြောပါစေ။ သူဘာတွေပြောမလဲဆိုတာ ကျုပ် ကြားချင်သေးတယ်"

ထိုအချိန်တွင် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကာ ထန်ရွှမ်အာသည် မျက်ရည်များဝဲလျက် ချန်ရှု့ဟေးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အဘိုး... အဘိုးချန်"

ချန်ရှု့ဟေးက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဝမ်းနည်းစရာ မလိုပါဘူး၊ အခု ကျုပ်တို့လုပ်ရမှာက ဟွာမျိုးနွယ်ရဲ့ခွန်အားကို တတ်နိုင်သမျှထိန်းသိမ်းပြီး လူကြီးမင်းရွှယ် ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ဖို့ပဲ။ သေခြင်းတရားကတော့..."

ချန်ရှု့ဟေးသည် မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ရယ်မောပြီးနောက် ကောင်းကင်ရှိ နတ်ဘုရားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျုပ်ဆိုတဲ့ ချန်ရှု့ဟေးက ငယ်စဉ်ကတည်းက မရေတွက်နိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့တာ။ ကျုပ်သာ သေရမှာကို ကြောက်နေရင် အခုအချိန်ဆို အသက်ရှိမှာတောင် မဟုတ်တော့ဘူး"

"ပြီးတော့ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ကျုပ်တို့ ဟွာမျိုးနွယ်ကို ခေါင်းငုံ့မယ်လို့ ထင်နေတဲ့ မင်းတို့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးနေတဲ့ နတ်ဘုရားအုပ်စုတွေတဲ့ လုပ်ရပ်တွေက... ဟား ဒါတွေက လူမိုက် အိပ်မက်သာသာပဲကွ"

"ဟွာမျိုးနွယ်က ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာကို ကြံ့ကြံ့ခံ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ၊ ဒါပေမယ့် ကမ္ဘာကြီးက အမြဲပြောင်းလဲနေတာတောင် တစ်ချိန်က အင်အားကြီးပါတယ်ဆိုတဲ့ ရန်သူတွေအားလုံး မီးခိုးငွေ့တွေလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ပြီးတော့ ဟွာမျိုးနွယ်က ထာဝရတည်မြဲနေမှာ"

ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှု့ဟေးသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြုံးပြီးနောက် အရှေ့ဘက်သို့ လှည့်၍ လက်သီးဆုပ်ကာ အလေးပြုလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးတို့၊ ကျွန်တော် ဘိုးဘေးတို့ကို အရှက်မရစေခဲ့ပါဘူး"

ထို့ကြောင့် သူသည် ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းလှည့်ကာ နတ်အစောင့်တစ်ဦးဆီ ချီတက်လိုက်သည်။ နတ်အစောင့်သည် အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချန်ရှု့ဟေးခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ သွေးအမြူများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။ နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဟွာမျိုးနွယ်စု၊ ထာဝရတည်မြဲပါစေ"

"ချီးပဲ" အဘိုးအို​သည် မကြောက်မရွံ့ စွမ်းဆောင်လိမ့်မည့်ဟု ယဲ့လျို့ယန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သောကြောင့် လက်ကို ဒေါသတကြီး မြှောက်တင်၍ လှုပ်ရှားရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ထိုလက်ဖဝါးချက် ကျရောက်သွားသည်နှင့် အားလုံးသေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် နံပါတ်တစ်ရှန်ဗီလာအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော တောက်ပမှုများ ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့လာသည်။ ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်များ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွားသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးသည်လည်း လှည့်ကြည့်လာသည်။

ယဲ့လျို့ယန်လည်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မျက်နှာအမူအရာပင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါက... "

စကားမပြီးဆုံးမီတွင် အိမ်အတွင်းမှ ပိုးအိမ်ကဲ့သို့ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက... အန်းချင်လား" ထန်ရွှမ်အာက ထိတ်လန့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုးအိမ်သည် ဥခွံကဲ့သို့ အက်ကွဲလာပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပွင့်ထွက်လာသည်။ ပြောင်လက်တောက်ပသော စူးရှမှုကြားတွင် သုံးနှစ်ကြာ အိပ်ပျော်နေသော အန်းချင်သည် လူတိုင်းအရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ မြေပြင်အထိ ရှည်လျားနေသော သူမ၏ဆံပင်များသည် လေတိုက်ခတ်ခြင်းမရှိဘဲ လွင့်ပျံနေသည်။ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော လိပ်ပြာတက်တူးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ပြီးနောက် သူမ​၏မျက်လုံးများသည် ခံစားချက်ဟူ၍ လုံးလုံးလျားလျား ကင်းမဲ့နေသည်။

"အန်းချင်နိုးလာပြီ" မီးဖီးနစ်အထူးတပ်ဖွဲ့​ဝင်များသည်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်အစောင့်များစွာသည် အရှေ့သို့ အရူးအမူး ချီတက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံး လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ပုရွက်ဆိတ် အစုအဝေးများ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၍ နတ်အစောင့်များကို ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသည်အထိ ကိုက်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ပုရွက်ဆိတ်များ ကိုက်ဖြတ်သံနှင့် နတ်အစောင့်များ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ရောနှောနေခဲ့ရာ၊ ကြားရသူတိုင်းကို ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားစေသည်။ ပြီးနောက် အန်းချင်သည် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် အေးစက်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက အင်းဆက်မျိုးနွယ်ပဲ"

စကားပြောနေစဉ်တွင် အဆုံးမဲ့သော ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြီးသည် လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ ကောင်းကင်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားများကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ ယဲ့လျို့ယန်သည် အသိစိတ်ပြန်ကပ်လာသောအခါ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘုရင်မကို ဒီနေရာမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ့်လို့ တကယ် မထင်ထားဘူး။ မင်းကိုသာ ကြီးထွားဖို့ အချိန်ပေးလိုက်ရင် နတ်မျိုးနွယ်တွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့... မင်းက အားနည်းလွန်းသေးတယ်"

ဤသို့ဖြင့် ယဲ့လျို့ယန်သည် သူ​၏လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

ဘုံး

ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်နေသည့် ပုရွက်ဆိတ်များသည် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အန်းချင်သည် ပေထောင်ပေါင်းများစွာအကွာသို့ လွင့်ပျံသွားပြီးနောက် သူမ၏ပါးစပ်ထောင့်တွင် သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာသည်။ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် နှလုံးသားများ တင်းကြပ်သွားကြသည်။ ယဲ့လျို့ယန်သည် ပို၍ပင် အံ့သြသွားသည်။ ထိုလက်ဖဝါးချက်တွင် သူ၏စွမ်းအင်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း အသစ်မွေးဖွားလာသော အင်းဆက်မျိုးနွယ်စု၏ ဘုရင်မသည် ၎င်းကို အမှန်တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း မသေဆုံးခဲ့ပေ။ ယင်းသည် သူမ ပိုင်ဆိုင်သည့် မယုံကြည်နိုင်ဖွယ် အသက်ဓာတ်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

"မှန်တယ်၊ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ကြ၊ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်စရာမကျန်ခဲ့စေနဲ့" ယဲ့လျို့ယန်သည် အေးစက်စက် မျက်လုံးများဖြင့် နက်နဲစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ဤကမ္ဘာမြေအတွင်းရှိ အဆုံးမဲ့သော အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ထိတ်လန့်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ယခင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာသည်လည်း လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ယခုအခါ ဤကမ္ဘာကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးချင်နေမိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကုန်းဝူကျန်းသည် ပြန်ဖြေပြီးနောက် လူအုပ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"သတ်ကြ"

ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ကမ္ဘာတဝှမ်းရှိ လူတိုင်း​၏ နှလုံးသားများ တင်းကျပ်လာသည်။ လူများစွာသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ကျယ်လောင်စွာပင် အော်ဟစ်လာကြသည်။ သို့တိုင်၊ လူများစွာသည်လည်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ချိပ်ပိတ်ခံရ၍ သေဆုံးခါနီး အခြေအနေရောက်ရှိနေသော ဟွာမျိုးနွယ်​၏ကျင့်ကြံသူများကို ဖန်သားပြင်မှ တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ဤကျွမ်းကျင်သူများအနက် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူရဲဘောကြောင်မှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုဟူ၍ မပြသခဲ့ကြပေ။

"ချီးပဲ၊ ဘေးမှာ ကောင်မလေးတစ်ယောက်တောင် မပါဘဲ ဒီလူထွားကြီးနဲ့ ငါ သေရတော့မှာပဲ။ ဒါကို ငါ တကယ်လက်မခံနိုင်ဘူး" ကျိုယိက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် ကျိုယိသည် ထိုသို့ပြောနေချိန်၌ပင် ကျိုးသာ့နျိုအနားသို့ တိုးကပ်လိုက်ဆဲဖြစ်သည်။

"သာ့နျို၊ မရဏကမ္ဘာကို သွားတဲ့လမ်းမှာ နည်းနည်းအရှိန်လျှော့ဦး။ ငါတို့ မီးဖီးနစ်တွေ အတူသွားမှဖြစ်မယ် တကယ်လို့ ငရဲမှာလည်း တစ်ခုခုမှားသွားရင် ပုန်ကန်ကြမယ် ဟုတ်ပြီလား"

ကျိုးသာ့နျိုက နုံအစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အင်းပါ"

"ငါတို့တွေ နောက်ဘဝမှာ ညီအစ်ကိုတွေအဖြစ် ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီ"

ချောက်လဲ့၊ ကျောက်ရွှယ်ဟွေ့နှင့် ယန်ပင်းယီတို့သည်လည်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို(၂) ပြန်လာတဲ့အခါ ဒီကောင်တွေထဲက တစ်ယောက်မှ လွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လူအများအပြားသည် ကုန်းဝူကျန်းကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေကြသည်။ ဤခံစားချက်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်သတိရစေသောကြောင့် ကုန်းဝူကျန်းသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။

"ခေါင်းမာတဲ့ ငမိုက်သားတွေ သေပေလော့" သူမသည် လက်ဖဝါးကို မြှောက်တင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

လူအများအပြားသည် မျက်လုံးမှိတ်၍ သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းနေကြချိန် ငရဲမီးကို ဖြတ်ကျော်လာသကဲ့သို့ ကြည်လင်အေးစက်သော အမျိုးသားအသံသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလာ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့နှံ့လာသည်။

"ကျုပ် ပြန်လာပြီ"

လူတိုင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး တုန်လှုပ်သွားကြရာ၊ အချို့သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မော့ကြည့်လာကြသည်။ လေပြင်းနှင့်မိုးခြိမ်းသံများ သယ်ဆောင်လာသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဝေးမှ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ အလင်းတန်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်သည် မြန်ဆန်လွန်းလှရာ၊ လေထုထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ စွဲကျန်ရစ်နေသည့် အက်ကွဲကြောင်းများပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤအကျွမ်းတဝင်ရှိလှသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မရေတွက်နိုင်သောလူများသည် နေရာတွင် ရပ်တန့်လျက် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ မှန်သည်၊ ရွှယ်အန်း ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

All Chapters