နှစ် ၁၀၀၀ စာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား နှင့် အဆင့်တက်ခြင်း
Vol. 21 Ch. 210
ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခု လှိုက်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။
လောကကြီးတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပါပဲ။
လှိုင်းထလာသည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးမဲ့ဓားအလင်းတန်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိတောင်တန်းများကို တိုက်ရိုက် မှောက်လှန်ပစ်လိုက်သတည်း။
ဘုန်း
ဘုန်း
ဘုန်း
တောင်တန်းများ ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး အရာအားလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရ၏။
ကျယ်ပြောလှသော မိုးမြေကြားတွင် အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ စီးဆင်းလာပြီး စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်တော့မည့်အလားပင်။
တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းသည် အရာအားလုံးကို တစ်ခဏချင်းမှောက်လှန်ပစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့၏။
ဖူး...
ဖူး...
ဖူး...
သွေးပန်းပွင့်များ ပွင့်ဖူးလာလေတော့သည်။
၎င်းသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ပင်။
အချိန်နှင့်တည်နေရာများ အငွေ့ပျံသွားပြီး အရာခပ်သိမ်း ပျက်စီးသွားသည်။
ရှန်းချန်ကော၏ဓားအလင်းတန်းသည် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
လွန်ကဲလွန်းလှပေ၏။
ရှန်းချန်ကော၏ဓားသည် ဤမျှလောက် တောက်ပနိုင်မည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။
ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင်...
ရှန်းချန်ကော၏မျက်လုံးများတွင် ကြီးမားခမ်းနားသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပေ၏။
ခြိမ်းခြောက်နေသော အငွေ့အသက်နှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
လောကကြီးတွင် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အလင်းရောင်ကဲ့သို့ပင်။
သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် အင်မော်တယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေပေ၏။
ဝတ်ရုံနက် ကျွမ်းကျင်သူများ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပေသည်။
ဤအရာက လွန်ကဲလွန်းလှပါပြီ။
ရှန်းချန်ကော၏ဓားအလင်းတန်းသည် ယန်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်အပါအဝင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပေလား။
ဒီဖြစ်တည်မှုက...
သူသည် ယင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။
အမှန်ပင်ကို တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေ၏။
ဒီလူက...ဘယ်သူလဲ။
ဝတ်ရုံနက် အဖွဲ့အစည်းသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြီး ရှန်းချန်ကော ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပေ၏။
"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား..." ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး တုန်ယင်စွာ လျှောက်လာပြီး သံသယများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မေးလိုက်ပေသည်။
"ကျုပ်နာမည် ရှန်းချန်ကော... စွန့်ပစ်နယ်မြေ က လာတာပါ။"
"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ဝတ်ရုံနက် အကြီးအကဲ ယန်နယ်ပယ်အဘိုးအို ကို သတ်ခဲ့တာ ကျုပ်ပဲ။"
"ဒီနေ့ကစပြီး ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့ကို ကျုပ် တာဝန်ယူမယ်။ခင်ဗျားတို့ကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ပေးမယ်။ ထွက်သွားချင်ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားတို့က အဘိုးအိုရဲ့လူတွေဆိုရင် ချက်ချင်း ထွက်သွားလို့ရတယ်။ကျုပ် မတားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ဆက်နေပြီး ယုတ်မာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ထားရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ အရင်လူတွေလိုပဲ ဇာတ်သိမ်းရလိမ့်မယ်။"
ရှန်းချန်ကော စကားပြောနေစဉ် အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်မျှင် လွင့်ပျယ်သွားပေသည်။ ၎င်းမှာ အဝေးမှ တောင်တန်းများတွင် စီးဆင်းနေသော အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့ဖြစ်ပေ၏။
ထိုအရာသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်လှုပ်သွားစေလေ၏။
တစ်ဖက်တွင် ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်နေလေသည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားသော်လည်း အဘိုးအိုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။
ဤကိစ္စသည် လူအများအပြား၏စိတ်ထဲတွင် အငြိုးအတေးများ ဖြစ်ပေါ်စေမှာ သေချာပေ၏။
ယခု သူတို့သည် သူ၏အစွမ်းအစကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ မကျေနပ်သူများ အားလုံး သေချာပေါက် ထွက်ခွာသွားကြပေမည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်းချန်ကောသည် ဤအချက်ကို နားလည်သဖြင့် အတင်းအကျပ် မလုပ်လိုတော့ပါဘူး။
သူ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို ရှာဖွေချင်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် ချက်အင်ဝင်ရန် နေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်လိုခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။
သွားကြ... အားလုံး သွားကြတော့။
တစ်စုံတစ်ယောက် လှုပ်ရှားလိုက်ပေသည်။
ရှန်းချန်ကော မျက်ခုံး အနည်းငယ် လှုပ်သွားလေ၏။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...
သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။
ဟမ်...
ဘာဖြစ်နေတာလဲ။
သူ့ရှေ့မှ လူများသည် ရုတ်တရက် တစ်ပြိုင်နက် ဒူးတစ်ဖက်ထောက် ချလိုက်ကြပေသည်။
"ကျုပ်တို့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ လက်အောက်ခံ လုပ်ပါ့မယ်။"
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အဘိုးအိုက အဖွဲ့အစည်းကို တည်ထောင်သူပဲ ရှိတာပါ။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို ခြိမ်းခြောက်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့က ဒီမှာ အသက်ရှင်ဖို့ သူ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်း အကာအကွယ်ကို ယူထားရတာပါ။ အဖွဲ့ဝင်တွေ အပြင်ထွက်ပြီး အလုပ်ကိစ္စ လုပ်နေရင်တောင် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်သရွေ့ သူက သီးသန့်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"
တဲ့တိုး ပြောရလျှင် အဘိုးအိုသည် ဟန့်တားရန် လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်လေ၏။
သူတို့တွင် သံယောဇဉ် အမှန်တကယ် မရှိကြပေ။
ယခု ရှန်းချန်ကောက သူတို့၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပေသည်။
အန္တရာယ် ကြုံနေရချိန်တွင်။
၎င်းက သူတို့အား သံယောဇဉ်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရစေလေ၏။
ရှန်းချန်ကော၏အင်အားက သူတို့ကို ယုံကြည်လက်ခံသွားစေခဲ့ပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနောက်ကို လိုက်မှသာ သူတို့အတွက် အနာဂတ် မျှော်လင့်ချက် ရှိပေလိမ့်မည်။
အဘိုးအိုသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ အချိန်ကုန်ဆုံးပြီး အကျိုးအမြတ်အတွက်သာ ထွက်လာတတ်ပေ၏။
တဲ့တိုး ပြောရလျှင် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့သည် လူသားဆန်မှု မရှိသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ ဟန်ပြ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကော ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားလေသည်။
ထို့နောက် သူ ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်လေပြီး
"ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး စကြတာပေါ့..."
လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ရှန်းချန်ကောပင် အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရပေသည်။
ဤလူအုပ်ကြီး တိုက်ရိုက်အညံ့ခံလာမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့လေပေ။
သူ လူအများကြီးကို ရုတ်တရက်ကြီး စီမံခန့်ခွဲရတော့မည်မလား။
'ငါ နည်းနည်းတော့ လန့်နေပြီ...'
ထိုအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကော ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။
"ဝတ်ရုံနက်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တွင် အောင်မြင်စွာ ချက်အင်ဝင်ခဲ့သည်။ ဆုလာဘ် - နှစ် ၁၀၀၀ စာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား"
ရှန်းချန်ကော ခဏတာ ကြောင်အသွားလေ၏။
မဟာပျက်စီးခြင်း နယ်မြေတွင် သူ ချက်အင်ဝင်သောအခါ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို နှစ်တစ်ထောင်စာအထိ ရရှိနိုင်သည်ပေလော။
ဝုန်း
ရုတ်တရက်
သူ၏အရှိန်အဝါ လှိုင်းထလာလေ၏။
ဝတ်ရုံနက် ကျွမ်းကျင်သူများ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။
သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။
သူတို့ တုန်လှုပ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ ကျန်းလျိုယွီ သည် ဝတ်ရုံနက်ကျွမ်းကျင်သူများကြားမှ ယင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လေသည်။
သူ့ကို အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူဟု သတ်မှတ်ပြီး သူသည် ထိုအရှိန်အဝါနှင့် အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။
"ဒါက... ယန်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူပဲ"
"ခေါင်းဆောင်က... သူက တကယ်ပဲ ယင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိသေးတာလား။"
"ယင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်မှာတောင် ကျွမ်းကျင်သူ အများကြီးကို သတ်နိုင်ခဲ့တာ... ခေါင်းဆောင်က ယန်နယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီးရင် ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားလာမလဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲလွန်းတယ်။"
ရုတ်တရက် မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံး မတုန်ခါဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားလေ၏။
ရှန်းချန်ကောသည် အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသည် မဟုတ်ပေလား။
အဆုံးမဲ့သော စွမ်းအင်များသည် မိုးနှင့်မြေကို ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် ဝတ်ရုံနက် ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။
ရှန်းချန်ကော ယန်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရှန်းချန်ကော၏ အင်အား တိုးတက်လာမှုသည် အနည်းငယ် မြန်ဆန်လွန်းနေပေဘူးလော။
ရှန်းချန်ကောသည် စွန့်ပစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပါသည်။
သူသည် ပုံရိပ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရုံသာ ရှိသေးလေသည်။
အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် တွင် တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် သူ၏နယ်ပယ်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်၏အထွတ်အထိပ် မျိုးစေ့ ပါဝင်သော အင်မော်တယ်တာအိုဖရိုဖရဲ မီးပြင်းဖိုကြီးကို သန့်စင်ခဲ့ပေသည်။
ထို့နောက် သူသည် ယင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့လေ၏။
သူ ယခု အလွန် အစွမ်းထက်နေပါပြီ။
အနည်းဆုံးတော့ သူ ယန်နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ယန်နယ်ပယ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာပေလိမ့်ပါမည်။
ဤအရာက သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုပဲပင်။
ရှန်းချန်ကော အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်လျှင် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု စတင် ဖြစ်ပေါ်လာပေတော့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ဂလုန်းဂလုန်း မြည်ဟီးလာပြီး ကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဉ်ချီ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။
ကြီးမားခမ်းနားသော မုန်တိုင်းသည် လောကကြီးကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်ပြီး အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပေ၏။
ရှန်းချန်ကော မတ်မတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်ချီစွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပါသည်။
၎င်းသည် အခြားသော အေးစက်သည့် ချီစွမ်းအင်တစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သတည်း။
ဘုန်း
ရုတ်တရက်။
ရှန်းချန်ကော၏ယင်ချီစွမ်းအင်နှင့် သက်ဆိုင်သော နေရာသည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပေသည်။
တောက်ပသော ရေခဲပုံဆောင်ခဲများသည် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။
ယန်ချီစွမ်းအင် ရှိသော နေရာတွင်မူ မီးပင်လယ်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပေ၏။
ပူပြင်းသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာကာ အပေါ်သို့ မီးများ မှုတ်ထုတ်နေလေသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"
"ယင်နဲ့ယန် ချီစွမ်းအင်တွေ ရုပ်လုံးပေါ်လာတာပဲ"
"ဆိုလိုတာက နယ်ပယ်အဆင့် အရမ်းခိုင်မာပြီး မိုးနဲ့ မြေရဲ့ဖန်ဆင်းခြင်းကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ပါဝင်နေတာပဲ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်နိုင်တာကိုး။ ခေါင်းဆောင်သာ ယန်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားရင် ယှဉ်လို့မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မှာပဲ။"
ရုတ်တရက် ဝတ်ရုံနက် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားကြလေ၏။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ရှန်းချန်ကောသည် နောက်ထပ် နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။
သူ့အရှိန်အဝါသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှိုင်းထနေလေတော့၏။