အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့

ရှန်းချန်ကော၏စိတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ရှေးဟောင်းအသံကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားပြန်သည်။

ကြယ်တာရာများနှင့် လမင်းပမာသိပ်သည်းလှသော အလင်းလုံးကြီးသည် မျက်စိရှေ့တွင်ပင် တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာသည်။

သို့သော် အလင်းလုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်မှာ လျော့နည်းသွားခြင်းမရှိဘဲ ပိုမိုအားကောင်းလာကာ အနီးနားရှိ မြူခိုးများကို ချက်ချင်းပင် လွင့်ပါးသွားစေသည်။

အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လမ်းဟောင်း၊ ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် ဆွေးမြေ့နေသော သစ်တုံးများ အားလုံး အထင်းသား ပေါ်လာသည်။

တစ်ခဏအတွင်း ရှန်းချန်ကော၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားတော့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာမျှ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် မူလက လအရွယ်အစားခန့် ရှိသော အလင်းလုံးကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် နဂါးမျက်လုံးအရွယ်အစားခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

နေမင်းကဲ့သို့ ကျိန်းစပ်မတတ် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်သည်လည်း ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်တာရာများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာလင်းနေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ရှန်းချန်ကောသည် အလင်းလုံး၏မူလပုံစံအစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော အညိုရင့်ရောင် ပုတီးစေ့ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပူနွေးနေသော လုံးဝန်းသည့် ပုတီးစေ့ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဤပုတီးစေ့သည် သစ်သီးတစ်လုံးစာ အရွယ်အစားသာ ရှိသော်လည်း ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ပုံစံငယ်လေးများ ထွင်းထုထားသည်။

နတ်နဂါးများ၊ ဖီးနစ်ငှက်များ၊ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော သစ်ပင်ကြီးများနှင့် ကျယ်ပြောလှသော မြစ်ကြီးများ ပါဝင်သည်။

အပေါ်ယံ ကြည့်လိုက်လျှင် ညဘက် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေပုံ ပေါက်သော်လည်း သေချာကြည့်လျှင် ပုံစံအမျိုးမျိုးကို ဝိုးတဝါး တွေ့မြင်နိုင်သည်။

၎င်းသည် အစွန့်ပစ်ခံနယ်မြေ၏ကြယ်မြေပုံနှင့်ပင် တူညီနေသကဲ့သို့ ရှိသဖြင့် ရှန်းချန်ကောမှာ အံ့သြတကြီး ဖြစ်သွားရသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် အရောင်မှိန်သွားသော အညိုရောင် ပုတီးစေ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရှိနေပြီးဖြစ်ကာ

"ပုတီးစေ့လေး တစ်လုံးတည်းက ဒီလောက်များပြားတဲ့ ပုံစံတွေကို သယ်ဆောင်ထားနိုင်တာ ထိုက်စန်းတောင်ကြီးကို မုန်ညင်းစေ့ထဲ ထည့်ထားသလို အံ့သြစရာ ကောင်းလိုက်တာ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရှန်းချန်ကော၏လက်ချောင်းများက ပုတီးစေ့ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အကြောင်းရင်းမသိသော်လည်း ဤထူးဆန်းသော ပုတီးစေ့ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၌ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ပြင်းပြသည့် လိုချင်တပ်မက်စိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အသက်ရှူနှုန်းပင် မမှန်တော့ချေ။

ထိုခဏ၌ ရှန်းချန်ကော၏လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းပုတီးစေ့မှ နောက်ဆုံးလက်ကျန် နတ်ဘုရားအသိစိတ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော ရှေးဟောင်းအသံကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါက... အင်မော်တယ်တာအိုရဲ့ မျိုးစေ့ပဲ..."

လေးလံပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံကြီး ဆိတ်သုဉ်းသွားသည်နှင့် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပုတီးစေ့ထဲမှ ပစ်ထွက်လာပြီး ရှန်းချန်ကော၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

မကြာမီမှာပင် အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့နှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များစွာ သူ့ခေါင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုမှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်မှာ အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပေးပြီး ပိုင်ရှင်အား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ပေးမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ပိုင်ရှင်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုင်မာစေရန်၊ အနှစ်သာရကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်၊ ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ဆေးကြောသန့်စင်ရန်နှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားရန်အတွက် မသိမသာ ကူညီပေးပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့သည် ကျင့်ကြံခြင်း၌လည်း အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပြီး အဆင့်တက်ရောက်မှုကို နှစ်ဆ ပိုမိုမြန်ဆန်စေပြီး လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအရာသည် လောကတွင် အလွန်ရှားပါးပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

သာမန်ဟု ထင်ရသော ဤပုတီးစေ့လုံးလေးသည် ဤမျှ ထူးကဲလိမ့်မည်ဟု ရှန်းချန်ကော လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သူ၏စိတ်အခြေအနေသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း တက်ကြွလှုပ်ရှားသွားသည်။

အကယ်၍ ဤအံ့ဖွယ်ရတနာကို ပြင်ပကမ္ဘာမှ လူများသာ သိရှိသွားပါက သွေးချောင်းစီးသော စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း တွေးမိပြီး ရှန်းချန်ကောသည် မိမိ၏ကံကောင်းမှုကို တွေးကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော စိတ်ကို အမြန် ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီး ၎င်းကို ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အမြန်ဆုံး ပေါင်းစပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံး ပေါင်းစပ်နည်းမှာ တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းကျိုးနှင့် ဆိုးကျိုး ဒွန်တွဲနေသည်။

တိုက်ရိုက် မျိုချခြင်း၏အန္တရာယ်မှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ အကယ်၍ သေချာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ရှန်းချန်ကော၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောသည် ထိုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းကို မရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤအင်မော်တယ်တာအို မျိုးစေ့သည် နောက်ပြောင်စရာ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းပါက သူသည် အသားစိုင်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းချန်ကောသည် စိတ်အချရဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မျိုးစေ့ကို လွှမ်းခြုံထားမည်၊ ထို့နောက် အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူမည်။

မျိုးစေ့၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လျော့နည်းသွားပြီး သိပ်မကြမ်းတမ်းတော့မှ သူ၏ ဒျန်ထျန် အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်း၏အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ ပေါင်းစပ်သူကို အလွယ်တကူ အန္တရာယ်မဖြစ်စေခြင်းပင်။

ပေါင်းစပ်စဉ်ကာလအတွင်း မသက်မသာ ဖြစ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့ရပါက ရှန်းချန်ကောအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်မှုမရှိစေဘဲ ပေါင်းစပ်ခြင်းကို အချိန်မရွေး ရပ်တန့်နိုင်သည်။

သို့သော် ၎င်းတွင် သေစေလောက်သည့် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိကာ ပေါင်းစပ်မှုသည် အလွန် နှေးကွေးခြင်းပင်။

တစ်နှစ်ခန့် အချိန်မယူဘဲ အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အာရုံစူးစိုက်မှု လျော့နည်းသွားနိုင်ပြီး ယခင်ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်းချန်ကော၌အာရုံစူးစိုက်မှု မလိုလားအပ်ဘဲ ပျက်ပြားခြင်းမရှိသလို ကျင့်ကြံသူများ၌အချိန်ဟူသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

ရှန်းချန်ကော မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ ပုတီးစေ့ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အင်မော်တယ်တာအို မျိုးစေ့အတွင်း ပါဝင်သော ရှေးကျပြီး ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် အမျိုးမျိုးကို စတင် စုပ်ယူတော့သည်။

နှစ်နာရီ၊ လေးနာရီ၊ ခြောက်နာရီ...

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန်းချန်ကော၏ နဖူးမှ ချွေးများ စတင်ထွက်လာသည်။ မျိုးစေ့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လက်ခံနိုင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏသည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့သည် ရှန်းချန်ကော ထင်ထားသလောက် မလွယ်ကူပေ။

ဤပုတီးစေ့ငယ်လေးထဲတွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အလွယ်တကူ ထိပ်တိုက်တွေ့နိုင်ပြီး ပမာဏမှာလည်း ကြောက်ခမန်းလိလိ ကြီးမားနေသည်။

"ဒီအတိုင်း ဆက်စုပ်ယူနေရင် အင်မော်တယ်တာအို မျိုးစေ့ကြောင့် မသေရင်တောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ များလွန်းပြီး ငါ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်"

ရှန်းချန်ကော ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်လျော့လိုက်ရသည်။

သူသည် စုပ်ယူမှုကို အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "ကံကောင်းလို့ ငါ တိုက်ရိုက် မစုပ်ယူလိုက်တာ။ မဟုတ်ရင် အခုလောက်ဆို ငါ သေနေလောက်ပြီ" ဟု စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ ဝမ်းသာသွားသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် အင်မော်တယ်တာအို မျိုးစေ့ကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီး ပေါင်းစပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားကြည့်သည်။

သို့သော် ထိုနည်းလမ်းများသည် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်လွန်းသောကြောင့် မဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ဘဲ နည်းလမ်းများက အစွန်းရောက်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မအောင်မြင်ပါက မသန်မစွမ်းဖြစ်ခြင်း (သို့မဟုတ်) သေဆုံးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောသည် အင်မော်တယ်တာအို မျိုးစေ့ကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဇွတ်အတင်း ပေါင်းစပ်လျှင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် အင်မော်တယ်တာအို အထွတ်အထိပ်မျိုးစေ့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပြည့်လျှံနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ငြိမ်သက်စွာ ခံစားလိုက်သည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အင်မော်တယ်တာအို ရှေးဦးဖရုဖရဲကျင့်စဉ် ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်လောက်သည်။

ဤကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်သည် လွယ်ကူသော အရာမဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည်။ အဓိက အားနည်းချက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား ကုန်ကျခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်တာအို ရှေးဦးဖရိုဖရဲကျင့်စဉ်၏ ဖော်ပြချက်အရ ရှန်းချန်ကောသည် ဖရိုဖရဲမီးပြင်းဖိုကြီး အတွင်းမှ စွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုခြင်းဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သည်။

သို့သော် အကြိမ်တိုင်း ကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏသည် တူညီချင်မှ တူညီမည်။

အကယ်၍ ကုန်ဆုံးမှုက ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်စွမ်းထက် များနေပါက သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးပြင်းဖိုကြီးသည် အများဆုံး အကြိမ်ရေ အနည်းငယ်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည်။

သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားသောအခါ သူ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။