အခန်း (၁၄၉)

"သူ ခုနလေးတင်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာ"

ရှို့ယင်းက ကျောက်ဆောင်တွေကြားက ဟိုဟိုဒီဒီကို လိုက်ကြည့်ရင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ကျောက်ကြားများနှင့် အရိပ်များကို လိုက်လံရှာဖွေနေသော်လည်း လေထဲမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ရှန်းယွီ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရတော့ပေ။

"ဘယ်သူရှိနေတာလဲ"

မိန်လင်းက မိန်းကလေး၏ဘေးသို့ သာယာလှပစွာ ဆင်းသက်လာရင်း မေးလိုက်သည်။

"ရှန်းယွီလေ"

ရှို့ယင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက် အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီးလို့ ခေါ်ရမှာလေ"

မိန်လင်းက စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို အလေးပေးကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပြင်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှို့ယင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း သူမ၏ပြင်ပေးမှုကို ရှို့ယင်း စိတ်ထဲမထားမှန်း မိန်လင်း အသေအချာ သိလိုက်သည်။

မိန်လင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မောမောနှင့် ချလိုက်ပြီး ရှို့ယင်း၏ အင်္ကျီကော်လာကို အသာအယာ ဆွဲလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီးကို စိတ်မဝင်စားနဲ့တော့"

သူမက ငြင်းချက်ထုတ်ရန် နေရာမပေးသော လေသံဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့သူက ဘယ်လိုမှ မကိုက်ညီဘူး"

ရှို့ယင်းက ချစ်စဖွယ် နှုတ်ခမ်းလေးဆူလိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည်မှာ "ညီမလေးက သူ့ကို ဟိုရုတ်တရက် ပျောက်သွားတဲ့ ပညာရပ် သင်ပေးဖို့ ပြောမလို့ပါဆို"

ရှန်းယွီ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်ကို ပြန်တွေးမိပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက အားကျစိတ်ဖြင့် တောက်ပနေဆဲပင်။

"ငါ မင်းကို အဲဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ ရွေ့လျားမှု ပညာရပ် သင်ပေးမယ်လေ"

မိန်လင်းက ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ မိန်းကလေး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပိုမိုသင့်လျော်သော ပန်းတိုင်တစ်ခုဆီသို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် သူမ မျှော်လင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"မသင်ဘူး"

ရှို့ယင်းက လက်သီးလေးတွေကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ရင်း ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"မမရဲ့ ပညာက သူ့လောက် မလန်းဘူး"

မိန်လင်း ခေတ္တ ငြိမ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွက်ကိန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက ရှို့ယင်း၏ ကော်လာကို လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ပိုမိုတည်ကြည်သော အမူအရာကို ယူလိုက်သည်။

"တကယ်တော့... ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီးနဲ့ လက်ထပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါ သိတယ်"

သူမက တန်ဖိုးရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို မျှဝေနေသကဲ့သို့ အသံကို နှိမ့်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရှို့ယင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သိသိသာသာ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမ၏ စိတ်ပျက်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"တကယ်လား"

သူမက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်တော့သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့"

မိန်လင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

"ပြောပြပါ။ မြန်မြန်ပြောပြ"

ရှို့ယင်းက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။ သူမ၏ ခြေညှပ်ဖိနပ်လေးများမှာ မြေကြီးနှင့်ပင် မထိတော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး မြောက်တက်နေသယောင် ရှိသည်။

"တကယ်တော့ ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲကြီးက ဒီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ စေ့စပ်ထားတာလေ"

မိန်လင်းက ရှင်းပြသည်။

"အဲဒီတော့ မင်းကသာ သူမကို အနိုင်တိုက်နိုင်ရင် အကြီးအကဲကြီးကို ရမှာပေါ့"

ရှို့ယင်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ အနည်းငယ် ပြန်ငြိမ်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်

ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က အရမ်းအစွမ်းထက်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမက အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် မေးရှာသည်။

မိန်လင်းက သူမ၏အနားသို့ ပိုတိုးကပ်သွားပြီး အားပေးသည့်လေသံဖြင့် "မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ခေတ်တည်းသား ပါရမီရှင်တွေပဲလေ။ မင်းက သူမကို ရှုံးပေးချင်လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ပြိုင်ဘက်တွေအဖြစ် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းက သူမကို ဒူးထောက်အရှုံးပေးမှာလား"

ရှို့ယင်း၏ တွန့်ဆုတ်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ ကလေးဆန်သော မျက်နှာလေးတွင် ခိုင်မာသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ သူမက ခေါင်းကို အပြတ်အသတ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာတော့သည်။

"ကောင်းပြီ"

မိန်လင်းက ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဒီကလေးမကိုတော့ သင်ပေးလို့ ရသေးသားပဲ ဟု တွေးရင်း သူမ၏ အာရုံလွှဲပြောင်းရေး အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားသည့်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။ ရှို့ယင်းအနေဖြင့် သူမ၏ အမျိုးသားကို စိတ်ဝင်စားနေမည့်အစား လီယောင်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေခြင်းက ပို၍ ဘေးကင်းပေသည်။

လီယောင်ကို အမှန်တကယ် အနိုင်တိုက်နိုင်မလားဆိုတာကတော့... အင်းလေ လူဆိုတာ အိပ်မက်မက်ခွင့် ရှိတာပဲ မဟုတ်လား။

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်သွေးကြောအတွင်း၌ရှိနေသော ရှန်းယွီသည် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသော မကောင်းသည့် အတိတ်နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုခံစားချက်က အလွန်စူးရှပြီး မမျှော်လင့်ထားသည့်အတွက် သူ လှုပ်ရှားနေရာမှပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ငါ ဘာလို့ မကောင်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်တော့မလို ခံစားနေရတာလဲ"

သူက ဂူအတွင်း၌ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ခဏမျှ စိုးရိမ်တကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ လီယောင် အနားမှာ မရှိသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း သတိကြီးနေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

မိန်လင်းတို့အဖွဲ့မှာ ယနေ့ညတွင် ဤနေရာ၌ပင် တည်းခိုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့တွေ့ရှိခဲ့သည်များကို ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံ ချက်ချင်းပြန်တင်ပြရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသော်လည်း ရှန်းယွီက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ယုံကြည်စေရန်အတွက် ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံးများ ပိုမိုဖော်စပ်ပေးနေစဉ် ခဏစောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ မိန်လင်းသည် ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် အရည်အသွေးမြင့် သယံဇာတ အမြောက်အမြားကိုပင် ပံ့ပိုးပေးထားခဲ့သေးသည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ကံကောင်းမှုကို တွေးရင်း ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ တကယ်ကို ဂျက်ပေါ့ပေါက်ခဲ့ခြင်းပင်။ မိန်လင်းကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ဤနေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် ယနေ့အတွက် ဂိုဏ်းမှာ ဘေးကင်းမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တွင်လည်း အဆင့်မြင့် သယံဇာတများကို ရရှိခဲ့သဖြင့် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင်။

သူသည် ထိုဆေးဖော်စပ်မည့် ပစ္စည်းများကို အသာဖယ်ထားကာ ပုံမှန်အတိုင်း မနက်ဖြန်မနက်မှသာ ဖော်စပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယခုမူ အဆင့် ၆ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်စာရွက်များ ဖန်တီးရန် အာရုံစိုက်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်မြင့် အဆောင်များ၏ ဖျက်အားပြင်းထန်ပုံကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လူဆိုးအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အခြေတည်ဝိညာဉ်ပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည့် အရာဆိုလျှင်တော့ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

အလုပ်ခွင်ကို ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရှန်းယွီသည် အဒေါ်ဆရာမကို ဝိညာဉ်လက်နက်များ ပေးရန် မေ့နေခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးတွင် ဤအဆင့်မြင့်လက်နက်များက အကြီးအကဲများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

'နောက်ကျတာက ဘာမှမလုပ်တာထက်စာရင် တော်သေးတာပဲ' ဟု တွေးကာ သူစောစောကမှ ထုလုပ်ထားသည့် ဝိညာဉ်လက်နက် ၉ ခုကို သွားယူရန် လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် လက်နက်များ ထားခဲ့သည်ဟု သူ အသေအချာ မှတ်မိနေသော ဗလာနေရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ဟင်... ထူးဆန်းလိုက်တာ"

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီနားမှာပဲ ထားခဲ့တာ သေချာပါတယ်"

"ငါ ခိုးခံလိုက်ရပြီထင်တယ်..."

...

"ဒါတွေက ခြေထောက်တွေပေါက်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ လမ်းလျှောက်သွားကြတာတော့ မဟုတ်

နိုင်ပါဘူးနော်"

ရှန်းယွီက အသံထွက်၍ပင် စဉ်းစားနေမိသည်။

သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်လက်နက်များ ထားခဲ့သော နေရာကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ကြမ်းပြင်၏ တစ်နေရာမှာ ထူးထူးခြားခြား ပျော့နေသည်ကို သူ သတိထားမိသွားသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် မာကျောရမည့် ကျောက်ကြမ်းပြင်မှာ ဤနေရာတွင်မူ ထူးဆန်းသော အထိအတွေ့မျိုး ဖြစ်နေသည်။

ရှန်းယွီသည် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ထိုမျက်နှာပြင်ကို လက်ဝါးဖြင့် အသာဖိကြည့်သည်။ ခံနိုင်ရည် သိပ်မရှိသည်ကို တွေ့ရသောအခါ သူသည် အရှိန်ဖြင့် ထိုပျော့နေသော မြေပြင်ထဲသို့ လက်ကို တည့်တည့်ထိုးထည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ မာကျောသော ကျောက်သားထက်စာလျှင် ရွှံ့နွံထူထူထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွယ်တကူပင် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက မြေအောက်တစ်နေရာရှိ မာကျောသောအရာတစ်ခုနှင့် ထိမိသွားသည်။ သူသည် ထိုအရာကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက... ဘာကြီးလဲ..."

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူရှာတွေ့ခဲ့သောအရာကို အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဓားတစ်လက်ပင် ဖြစ်ကာ ပို၍တိကျအောင် ပြောရလျှင် ဓားတစ်ဝက်သာ ရှိတော့သည်။ သူ အချိန်အတော်ပေးကာ တိတိကျကျ ထုလုပ်ထားခဲ့သည့် တောက်ပသော ဝိညာဉ်လက်နက်မှာ ယခုမူ သာမန်သံတုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အရောင်အဆင်းမရှိတော့သော ထိုသတ္တုစကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လာရသည်။ ဓားသွားမှ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန်သံအစအနတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"အခုတော့ ဒါက သာမန်ဓားတစ်လက် ဖြစ်သွားပြီပဲ"

သူ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝမရှိတော့ဘူး။"

ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲဟု သူ၏ စိတ်က အဖြေရှာနေမိသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် သူ ဂုဏ်ထူးဆောင်အကြီးအကဲ ဖြစ်လာချိန်၌ အဒေါ်ဆရာမပေးထားသော ကျင့်ကြံရေးကျမ်းစာများကို ဖတ်ရှုခဲ့စဉ်က မှတ်သားခဲ့ဖူးသည့် အချက်တစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် ၎င်းတို့၏ ဆင့်ကဲတိုးတက်ပြောင်းလဲမှု အကြောင်းပင်။

"ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေက ရတနာတွေကို စုပ်ယူပြီး အဆင့်တက်နိုင်တယ်"

သူက အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဖြစ်နေတာက အဲဒါပဲလား။ ဝိညာဉ်သွေးကြောက သူ့ကိုယ်သူ အာဟာရဖြစ်စေဖို့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို တကယ်ပဲ စားလိုက်တာလား"

ရှန်းယွီသည် သူ၏ အာရုံခံစားမှုများကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး ဂူအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင် ချီစွမ်းအင် သိပ်သည်းမှုကို ဂရုတစိုက် တိုင်းတာကြည့်သည်။ အမှန်ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အနည်းငယ် တိုးလာခဲ့သည်။ အလွန်သိမ်မွေ့သဖြင့် သတိမထားမိနိုင်လောက်သော်လည်း ယခင်ကထက် သေချာပေါက် ပိုမိုအားကောင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ လွဲချော်သွားနိုင်သော်လည်း စွမ်းအင်အတက်အကျကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားသော သူ၏အစွမ်းကြောင့် ဤခြားနားချက်ကို သူ သိရှိနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ဤနက်နဲသောကိစ္စကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ထပ်လုပ်တဲ့အခါကျရင် ဒီအယူအဆကို စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်"

သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လက်နက်များ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းမှာ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော်လည်း ရေရှည်တွင် ဝိညာဉ်သွေးကြောကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ဤအပေးအယူမှာ တွက်ခြေကိုက်လှသည်။

ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် သူသည် ယနေ့ည၏ အဓိကပန်းတိုင်ဖြစ်သော အဆင့် ၆ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အဆောင်စာရွက် များ ပြုလုပ်ခြင်းဆီသို့ အာရုံလွှဲလိုက်သည်။ စနစ်မှ ပေးအပ်ထားသော အသိပညာများထဲတွင် လက်ရှိအဆောင်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းထက် ပိုမိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အဆောင်ပုံစံအသစ်များကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အများစုမှာ စမ်းသပ်ဆဲ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ပုံစံတစ်ခုမှာမူ အခြားအရာများထက် ထူးထူးခြားခြား ထင်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်တုန်ခါစေသော အဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာပေးသော သာမန်အဆောင်များနှင့်မတူဘဲ ဤအဆောင်မှာ ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ အဆင့် ၆ အဆောင်များမှာ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်နိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ ထိုပညာရှင်များ၏ အရေးကြီးဆုံးသော ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။

သို့သော် ရှန်းယွီကို အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်နေသည်မှာ အဆောင်ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ သီအိုရီ သဘောတရားများပင်။

"ငါသာ ဒီပုံစံကို ပြောင်းပြန်အင်ဂျင်နီယာနည်းနဲ့ လေ့လာနိုင်ရင်"

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တွေးလိုက်မိသည်။

"ငါ နောက်ဆုံးတော့ သင့်တော်တဲ့ ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်နိုင်တော့မှာပဲ"

ဤသည်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပွင့်လာကတည်းက သူဖြစ်ချင်ခဲ့သော ပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းရှိ ရသမျှသော နည်းစနစ်များကို သူ မနားတမ်း ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်နှင့်ဆိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ယခုမူ ဤအဆောင်ပုံစံမှာ သူ စတင်တည်ဆောက်ရန် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်။

"အရင်ဆုံး အလုပ်ကို အရင်လုပ်ရမယ်"

မိမိကိုယ်ကို သတိပေးရင်း သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဗလာအဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြည့်မှ အကုန်လုံးကို နားလည်နိုင်မှာ"

ဤအဆောင်ပြုလုပ်ပုံမှာ ပုံမှန်နှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ သာမန်အဆောင်များမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပေါ်

တွင်သာ အခြေခံသော်လည်း ဤဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင်မှာ ပိုမိုနက်နဲသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လိုအပ်သည်။ သာမန်ချီမျှဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နက်နဲလှသော ဝိညာဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိခိုက်စေနိုင်မှာလဲ။

ရှန်းယွီသည် တရားထိုင်သည့် ဟန်ပန်ကို ယူလိုက်ပြီး ဗလာအဆောင်စာရွက်ကို ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို စာရွက်ပေါ်တွင် စုစည်းလိုက်ရာ အဆောင်၏ ဒီဇိုင်းပုံစံမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ် စွမ်းအင်များမှတစ်ဆင့် စာရွက်ပေါ်တွင် စတင်ပုံဖော်လာသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ အတွင်းပိုင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ခံနေရသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ အာရုံသွင်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားလေးမှာ အဆောင်ပြီးမြောက်စေရန် သူ၏ လက်ကလေးများကို ဆန့်တန်းကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထုတ်ပေးနေသည်ကို စိုးရိမ်တကြီး တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားလေး၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ အားစိုက်နေရပြီး သူ၏ တောက်ပသော ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စက္ကန့်နှင့်အမျှ မှိန်ဖျော့လာသည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ရရှိလာမည့် အသိပညာက ဤယာယီပင်ပန်းမှုထက် ပို၍တန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော မိနစ်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားလေးမှာ သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်သွားတော့သည်။ သူသည် သက်ပြင်းတိုးတိုးလေး ချလိုက်ပြီး သတိလစ်သွားကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ လွင့်မျောသွားတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူပေးလိုက်သော စွမ်းအင်မှာ အဆောင်ပြီးမြောက်ရန် အတိအကျပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် နဖူးမှ ထွက်လာသော ချွေးစေးများကို သုတ်ရင်း ပြီးစီးသွားသော အဆောင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ဤအရာမှာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများကို တန်ပြန်ရန် အစွမ်းထက်လှသော ဝှက်ဖဲတစ်ခုပင်။

"ဒီပစ္စည်းလေးတစ်ခု လုပ်ဖို့ တကယ်ကို အရင်းအနှီး များလွန်းတယ်"

သူ ဝန်ခံလိုက်ရင်း ဝိညာဉ်တုန်ခါစေသော အဆောင်ကို သူ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ပေးဆပ်လိုက်ရသော ဈေးနှုန်းမှာ ကြီးမားသော်လည်း ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ တွက်ချက်၍မရနိုင်ပေ။

"နောက်တစ်ခု ထပ်မလုပ်ခင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားလေး ပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးလာအောင် စောင့်ရမယ်"

သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရေတိုအကျိုးအမြတ်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အမြဲတမ်း ပျက်စီးစေမည့် အန္တရာယ်မျိုး သူ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာစေရန် ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ပုံမှန်အဆောင်များ ပြုလုပ်ခြင်းဆီသို့ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဤအဆောင်များမှာ ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်သော်လည်း လီယောင် မရှိသည့်အချိန်တွင် ဂိုဏ်းအတွက် အရေးပါသော ကာကွယ်ရေးများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။