မိုရှောင်းရှောင်း လာလည်ခြင်း
Vol. 11 Ch. 112
ခဏ မျှကြာသော် ထန်ထျန်းနှင့် ဟန်ဟိုင်တို့က တိတ်ဆိတ်သော အဆောက်အုံ လေးတစ်ခုသို့ ရောက်လာကြသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး "
ဟန်ဟိုင်က ထန်ထျန်းအတွက် လက်ဖက်ရည်ပူပူကို ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ခုနကကဲ့သို့ တင်းမာခက်ထန်နေခြင်းမရှိတော့ဘဲ ပညာရှိဆန်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းလည်း အားနာမနေတော့ပေ။ အမှန်တကယ် အာဏာနှင့် အဆင့်အတန်းအရ ကြည့်လျှင် သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။
"အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လာတာ တစ်ခုခုရှိလို့လား" ဟု ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ဟန်ဟိုင်က ခဏ မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုသည်။ "ဟုန်ယွမ် ဆိုတဲ့လူအကြောင်း မင်း ဘယ်လောက်သိလဲ"
ထန်ထျန်း ကြောင်သွားသည်။ ဟန်ဟိုင်က ကုရှောင်းရွှယ်အကြောင်း မေးလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ အကြီးအကဲ ဟုန်ယွမ် အကြောင်းကို စပြောလာခြင်းဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော်က တောင် တောင်ထိပ် ခြေရင်းမှာပဲ အနေများတာ။ ပင်မတောင်ထိပ် က အကြီးအကဲတွေနဲ့တော့ အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိဘူးဗျ" ဟု သူက ဖြေလိုက်သည်။
ဟန်ဟိုင်က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ထပ်မေးသည်။ "ဒါဆို ငါနဲ့ ဟုန်ယွမ်ကြားက ရန်ငြိုးအကြောင်းရော မင်း သိသလား"
ထန်ထျန်းက စဉ်းစားပြီးမှ "ကောလဟာလ တချို့တော့ ကြားဖူးပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက တကယ် လား၊ ကောလာဟလလားဆိုတာတော့ မသိပါဘူး"
ဟန်ဟိုင်က ခေါင်းခါလျက် "မင်းကြားတာတွေက အမှန်ပဲ
ငါနဲ့ ဟုန်ယွမ်ကြားက အားပြိုင်မှုက ကြာလှပြီ။ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး သိကြတဲ့ ကိစ္စပဲ၊ လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပါဘူး။
ရှောင်းရွှယ်ကိစ္စကလည်း သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်။
သူနဲ့ ကျုံးယန်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ငါမသိဘူးလို့ သူထင်နေတာလား"
ထန်ထျန်းက လက်ဖက်ရည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။
ဟန်ဟိုင်က ဤကိစ္စကို အဘယ်ကြောင့် ထုတ်ပြောနေသည်ကို သူ နားမလည်သေးပေ။
ခဏမျှကြာသော် ဟန်ဟိုင်က ထပ်မံစကားဆိုလာသည်။ "ဒီနေ့ စီရင်ချက်ချတုန်းက ဟုန်ယွမ်က ပဋိပက္ခတွေကို မင်းဆီ တမင်လွှဲ ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မင်းသိလား"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြနေမိသည်။ သူက ဟုန်ယွမ်နှင့် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသကဲ့သို့ ပတ်သက်မှုလည်း မရှိပေ။ ထိုသူက ဘာကြောင့် သူ့ကို ဆွဲထည့်ချင်နေရသနည်း။
၎င်းမှာ ယုတ္တိမရှိပေ။
သို့သော် ဟန်ဟိုင်က သူ၏သံသယကို ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းပေးလိုက်သည်။
"ဟုန်ယွမ်က ထျန်းယန့်ရှန်း နဲ့ အမြဲတမ်း နီးစပ်ခဲ့တဲ့သူပဲ။"
"အဲဒီရာထူးကို ဘယ်သူရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ အချိန်က နီးကပ်လာပြီ။ အခုတလော ဂိုဏ်းထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကိုလည်း ငါကြားပါတယ်။ ရူးသွပ်နေတဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခုလိုပါပဲ။
ငါထင်တာတော့... သူက မင်းကိုလည်း အလားအလာရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပုံရတယ်"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
စစ်မီးက သူ့ဆီကိုပါ ကူးစက်လာပြီလား
တုယွမ်ချင်းကိစ္စ မပြီးသေးခင်မှာပဲ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ စတင်တိုက်ခိုက်လာကြပြီ။
ဟုတ်ပေသည်၊ ထိုရာထူးက တစ်ခုတည်းသာရှိရာ အလားအလာရှိသော ပြိုင်ဘက်မှန်သမျှကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဟန်ဟိုင်က ဤကိစ္စကို ပြောရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း
"အကြီးအကဲ... ပြောစရာရှိတာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ။"
ထန်ထျန်းက ဆက်ပြီး မတွေး ချင်တော့သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။
ဟန်ဟိုင်က လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကစားရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
"အဲဒီရာထူးရဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်ရှင်က မင်းတို့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်တွေကြားက တိုက်ပွဲတင်မကဘူး။
ငါတို့လို အကြီးအကဲတွေ၊ တစ်ဂိုဏ်းလုံးပါ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာ။
နောက်ဆုံးကျရင် ဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်လူကြီးပိုင်းတွေကြားမှာ အကြီးအကျယ် အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။ "ငါက အာဏာကို အငမ်းမရ လိုချင်တဲ့သူ မဟုတ်ပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ ကာကွယ်ရမယ် မဟုတ်လား
တကယ်လို့ ထျန်းယန့်ရှန်းသာ အနိုင်ရသွားရင် ငါနဲ့ ဟုန်ယွမ်ကြားက ရန်ငြိုးကြောင့် သူ ငါ့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။
ငါ ငြိမ်ခံနေလို့ မရဘူး။"
"ဒါကြောင့်... ငါတို့ကြားမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိမလားလို့ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"
ထန်ထျန်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဪ... သူက ဒါကို ကြံစည်နေတာကိုး။
အဆုံးမှာတော့ အာဏာနဲ့ အကျိုးအမြတ် ပြဿနာပါပဲ။
ပါးစပ်က အာဏာမမက်ဘူးပြောပေမဲ့ လက်ရှိ ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်တာ အမှန်ပင်။
ဟန်ဟိုင်၏ စိုးရိမ်မှုကို ထန်ထျန်း နားလည်ပါသည်။
သို့သော် သူက ဤစကားကို သူ့ထံ မပြောသင့်ပေ။ လက်ရှိအခြေအနေအရ လုချန်းကျီနှင့် မိုရှောင်းရှောင်းတို့မှာ သူ့ထက် မျှော်လင့်ချက် ပိုများနေသည် မဟုတ်ပါလား။
"အကြီးအကဲက... ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ ထင်တယ်" ဟု ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။
ဟန်ဟိုင်က ပြုံးလျက် "သခင်လေးထန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးပါနဲ့။
မင်းက အခုမှ ထွက်ပေါ်လာတာဆိုပေမဲ့ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုအမြန်နှုန်း ကို လူတိုင်း မြင်နေကြတာပဲ။
တောင်ထိပ်သခင် ချီကိုပါ မင်းဘက်က ရပ်တည်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းမှာ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိပါတယ်။"
ထန်ထျန်းက ခပ်ယောင်ယောင် ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲဒီ အခွင့်အရေးလေးက အကြီးအကဲရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ကျွန်တော့်အပေါ် ပုံအောဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား"
အကြီးအကဲ ဟန်ဟိုင် က ထန်ထျန်းကို နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ လေသံက ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဒါဆို မင်းက ငါနဲ့ မပူးပေါင်းချင်ဘူးပေါ့"
ဤစကားက အလွန်ခက်ထန် လှသည်။
ထန်ထျန်းက စဉ်းစားပြီးမှ "ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီရာထူးကို လုဖို့ အစကတည်းက စိတ်ကူးမရှိပါဘူး။
ကျွန်တော့်ရည်ရွယ်ချက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘေးကင်းအောင် နေဖို့ပဲ။"
ဟန်ဟိုင်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အေးအေးလူလူ ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ ဘယ်သူမှ ဘေးထွက်နေလို့ မရဘူး။
အထူးသဖြင့် မင်းလိုမျိုး ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူဆိုရင် ပိုဆိုးတာပေါ့။
ဒီနေ့ ဟုန်ယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက အခြေအနေကို အသုံးချတဲ့ နည်းလမ်းလေးတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်၊ နောက်ပိုင်းဆိုရင်တော့ ဒါကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဟန်ဟိုင်၏ စကားပြောပုံနှင့် သဘောထားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်းမှာ ပူးပေါင်းလိုသူ၏ သဘောထားမဟုတ်ပေ။
ရှိရှိ၊ မရှိရှိ ဂရုမစိုက်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
"ဖြေရှင်းနိုင်မလား၊ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလားဆိုတာကတော့ ကျွန်တော့်ကိစ္စပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ စည်း တစ်ခုရှိတယ်။"
"ဘယ်သူက ကျွန်တော့်ကို လာနှောင့်ယှက်လဲ၊ ကျွန်တော် ပြန်နှောင့်ယှက်မယ်။"
ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
ဟန်ဟိုင်က ရယ်သည်။ "လူငယ်တွေကတော့ ရဲတင်းတာပဲ၊ ငါတို့လို အဘိုးကြီးတွေလို မဟုတ်ဘူး။
ကောင်းပြီ... မင်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းအတွက် ကံကောင်းပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးရတော့မှာပေါ့။"
စကားက ဤနေရာတွင် ရပ် သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းလည်း ဆက်နေရန် စိတ်ကူးမရှိတော့သဖြင့် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ ထွက်လာသောအခါ ချီယွမ်က စောင့်နေသည်။ "ကျောက်စိမ်း လေး... ဟန်ဟိုင်က မင်းကို ဘာမှ အခက်မတွေ့စေဘူး မဟုတ်လား"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလျက် "စကားအနည်းငယ် ပြောရုံပါပဲ။"
ချီယွမ်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ "ဒီလူကလည်း မြေခွေးအိုကြီး တစ်ကောင်ပဲ။
သူနဲ့ ဆက်ဆံရင် သတိထားကွာ"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
တကယ်တော့ ဟန်ဟိုင်၏ ဖိတ်ကြားမှုတွင် အခြားရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသည်ဟု ထန်ထျန်း ခံစားရသည်။
ကုရှောင်းရွှယ်ကိစ္စကို အစပြုလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း သူက လုံးဝ မပြောသလောက်ပင်။
ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆိုသည်မှာလည်း ထူးဆန်းနေသည်။
ထန်ထျန်း၏ အခွင့်အရေးမှာ လုချန်းကျီတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် အဝေးကြီး ဖြစ်ရာ ဟန်ဟိုင်က တကယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ချင်လျှင် သူ့အပေါ် ပုံအောလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဟန်ဟိုင်က သူ၏နောက်ကွယ်မှ လူတစ်ယောက်အတွက် ထန်ထျန်းကို လာရောက် စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ထန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
မုန်တိုင်းထဲမှာ ရောက်နေရသဖြင့် ကိုယ့်သဘောအတိုင်း နေရန် ခက်ခဲလှသည်။ ဒုက္ခကို ရှောင်နေလျှင်ပင် ဒုက္ခက လိုက်လာမြဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူပြောခဲ့သလိုပင်။
လာမထိလျှင် အားလုံး အေးဆေးပင်၊
လာထိလျှင်တော့ စောင့်နေလိုက် ပေါ့။
ချီယွမ်နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းသည် ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခွန်အားကသာ အဓိကပင်။
သို့သော် သူ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထံ ထပ် ရောက်လာပြန်သည်။
အစီအရင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ခဏ မျှ အကျဉ်းချခံထားရသော မိုရှောင်းရှောင်း ဖြစ်နေသည်။
"သခင်လေးထန်... ကျွန်မမှာ ရှင့်ကို တိုင်ပင်စရာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။"
မိုရှောင်းရှောင်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်တည်ကြည်နေတော့သည်။