လေ့ကျင့်ရေးမှ ပြန်လာခြင်း

​တောင် တောင်ထိပ် သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲအပြီးတွင် တုယွမ်ချင်း သေဆုံးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပဋိပက္ခများက နောက်ဆုံး၌ နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

​မိုရှောင်းရှောင်းက ပရမ်းပတာဖြစ်ရပ်များကို ဖန်တီးခဲ့သည့် တရားခံအစစ် အဖြစ် အလွန်ပြင်းထန်သော စီရင်ချက်ကို ခံယူခဲ့ရသည်။

ဂိုဏ်း၏စည်းကမ်းအရဆိုလျှင် သူမက ကျင့်ကြံခြင်း များ ဖျက်ဆီးခံရပြီး အမှောင်ထောင်ထဲတွင် တစ်သက်လုံး ပိတ်လှောင်ခံရမည့် ကံကြမ္မာမျိုးဖြစ်သည်။

​သို့သော် နောက်ဆုံးစီရင်ချက်ချမည့်အချိန်တွင် ဆန်းကြယ်သော လူတစ်စုက ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းအထက်လူကြီးများက ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်သိရှိထားပုံရပြီး တိတ်တဆိတ် ဆွေးနွေးမှုများပြုလုပ်ပြီးနောက် မိုရှောင်းရှောင်းက မည်သူမျှမသိအောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

သူမနှင့်အတူ တောင် ဘောင်ထိပ်၏ အခြားသော သူဌေးသမီးလေးဖြစ်သူ ချန်စစ်ရိုပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ တောင် တောင်ထိပ်ရှိ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်များမှာ ခေါင်းဆောင်မဲ့ ဖြစ်သွားရတော့သည်။

​သို့သော် ထန်ထျန်းရှိနေသဖြင့် ကြီးမားသော ရှုပ်ထွေးမှုများ ထပ်မံမဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။ အရေးကြီးသောအချိန်တွင် သူ၏ ပါဝင်ကူညီမှုကြောင့် တောင် တောင်ထိပ်က သူ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီဟု လူအများက ယူဆသွားကြခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

​အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ မိုရှောင်းရှောင်း နုတ်ထွက်သွားရသဖြင့် ထို ရာထူးနေရာအတွက် အလားအလာအရှိဆုံး ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ လုချန်းကျီနှင့် ထျန်းယန်ရှန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးက တစ်ဖက်လူ၏ အမှားကို စောင့်ကြည့်ရင်း အမှားမခံနိုင်သဖြင့် သတိကြီးစွာ လှုပ်ရှားနေကြရသည်။

​ဤသို့ဖြင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများက အပြီးသတ် ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းအတွင်း၌မူ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်မသွားသေးပေ။

ခေါင်းဆောင်မဲ့သွားသော တပည့်များက ဘက်ရွေးလာကြပြီး လုချန်းကျီနှင့် ထျန်းယန်ရှန်းတို့၏ အားပြိုင်မှုသည်လည်း အပြင်ပန်းမှနေ၍ နောက်ကွယ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လှိုင်းတံပိုးများ ထနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

​ထန်ထျန်းအတွက်လည်း အရင်ကကဲ့သို့ အေးချမ်းသောနေ့ရက်များ မရှိတော့ပေ။

တာအိုဘုရားကျောင်း သို့ သွားသည့်လမ်းတိုင်းတွင် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော သူလျှိုများကို တွေ့နေရသည်။

ထျန်းယန်ရှန်း တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူသာ ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်သို့ ဗြောင်ကျကျ ထွက်ခွာသွားပါက အမည်မသိ တိုက်ခိုက်မှုများကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ထန်ထျန်း ယုံကြည်ထားသည်။

​သို့သော် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းအတွင်း၌မူ ကြီးမားသော ပြဿနာရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းက ထိုစောင့်ကြည့်သူများကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဘဝကိုသာ အေးအေးဆေးဆေး ဆက်လက် ဖြတ်သန်းနေခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း မှာလည်း ပုံမှန် တိုးတက်နေခဲ့သည်။

​ရက်အနည်းငယ်အကြာ၊ တာအိုအဆင့် ကျင့်ကြံခန်းအတွင်း၌...

​ထန်ထျန်းက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာ များမှာ အားကောင်းလိုက်၊ အားနည်းလိုက်ဖြင့် အစဉ်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကလေး ငယ်က နူးညံ့သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဆန်းကြယ်လှသော တာအိုအော်ရာ များဖြင့် တောက်ပနေသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ထံမှလည်း ထိုကဲ့သို့သော အော်ရာ များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်ကလေးငယ် နှင့် အပြန်အလှန် ဟန်ချက်ညီနေပုံရသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နှစ်ခုလုံးမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်လာကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကလေး ငယ်တို့က နေရာအနှံ့ ကွဲပြားနေသော်လည်း တာအိုစည်းမျဉ်းအရ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြတော့သည်။

​ဤသည်မှာ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပင် ဖြစ်သည်။

​ထန်ထျန်း ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်က သူ၏ ခွန်အားကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကောင်းကင်အာဏာရှင် ခန္ဓာကိုယ် မှာ ပိုမို ခိုင်မာလာသလို၊ အနန္တတာအိုနိယာမ ကလည်း သိသိသာသာ ရှေ့သို့ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

​ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်သွားရသည်။

လီဟုန်နှင့် ကျန်သုံးဦးတို့ နောက်ဆုံး၌ လေ့ကျင့်ရေးမှ ထွက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

​"နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာကြပြီပေါ့။"

ထန်ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "မင်းတို့ ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

​နှစ်ရက်အကြာတွင်

ထန်ထျန်းနှင့် ချီယွမ်တို့က ဆဌမတောင်ထိပ်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်နေကြသည်။

လအနည်းငယ်ကြာ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီးနောက် ဆဌမတောင်ထိပ်က အရင်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။ အခြေခံ အဆောက်အအုံများအားလုံး ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အတော်အတန်များပြားသော တပည့်များသည်လည်း တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တရားဝင် ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

​"ဒါက ပထမဆုံးအသုတ် တပည့်တွေပဲ၊ တစ်သန်းလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အားလုံးက ထူးချွန်တဲ့ အဓိက တပည့်တွေချည်းပဲ။"

ချီယွမ်က မိတ်ဆက်ပေးသည်။ "နောက်ပိုင်းမှာ နောက်ထပ် ငါးသုတ်လောက် လာဦးမှာဆိုတော့ ပထမအဆင့် တည်ဆောက်မှုက ပြီးပြည့်စုံသွားလိမ့်မယ်။

အဲဒီနောက်ပိုင်းကတော့ ရေနွေးထဲက ဖားလိုပဲ (အေးအေးဆေးဆေး) ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်အောင် လုပ်သွားရုံပဲ။"

​ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း သူ၏ အာရုံများမှာ ရှေ့မှ မည်းနက်နေသော တောင်ထိပ်သခင် ခန်းမ ကြီးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

ဘုရားရေ... ဘာလို့ အဲဒီခန်းမ ကြီးက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းအောင် ရုပ်ဆိုးနေရတာလဲ

​"ကျောက်စိမ်းလေး ... ဒီ ဆဌမတောင်ထိပ်က မင်းတစ်ယောက်တည်းရဲ့ အလှူငွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာလို့ ပြောလို့ရတယ်။

ဒါကြောင့် ခန်းမရဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာမှာ မင်းနာမည်ကို ရေးထွင်းပေးဖို့ ငါ ပြင်ထားတယ်။

ပြီးတော့ ခန်းမရှေ့မှာ မင်းရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ ရုပ်တုကြီးကိုပါ စိုက်ထူပေးမယ်၊ ဆဌမတောင်ထိပ် တပည့်အားလုံး မင်းကို အရိုအသေပေးရအောင်လို့လေ" ဟု ချီယွမ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

​ထန်ထျန်းက အလျင်အမြန် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါဗျာ။

ဒီလို ခမ်းနားတဲ့ နေရာမျိုးမှာ တည်တည်ကြည်ကြည် ရှိတာက ပိုကောင်းပါတယ်။

ပြီးတော့ ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်က သိုသိုသိပ်သိပ် နေ ချင်တဲ့သူလေ။"

​ဤမျှ ရုပ်ဆိုးလှသော ခန်းမ ရှေ့တွင် ရုပ်တုစိုက်ထူခြင်းမှာ သူကပဲ တည်ဆောက်ခဲ့သလိုမျိုး လူတွေ အထင်မှားကုန်ပေလိမ့်မည်။

သူကတော့ ထိုကဲ့သို့ အရှက်မကွဲချင်ပေ။

သို့သော် ချီယွမ်က သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်ဘဲ ရုပ်တုစိုက်ထူရန်သာ ဇွတ်အတင်း ပြောနေတော့သည်။

​နောက်ဆုံးတွင် ထန်ထျန်းလည်း နည်းလမ်းမရှိတော့သဖြင့် ရုပ်တုကို ဆဌမတောင်ထိပ်၏ တာအို ကွင်းပြင်တွင်သာ ထားလိုက်ရန် ပြောလိုက်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်၏ ကွင်းပြင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း ထိုထက် အနည်းငယ် သေးငယ်ကာ ကျောပေးထားသော ပုံစံမျိုးဖြင့် ဖြစ်သည်။

​"ဒါနဲ့ ကွင်းပြင်ထဲက အဲဒီရုပ်တုကြီးက ဘယ်သူလဲ

ဝူဒင်နန်းတော်က အကြီးအကဲတစ်ယောက်လား"

ထန်ထျန်းက ချီယွမ် စကားပြန်မပြောင်းစေရန် အကြောင်းအရာကို အမြန်လွှဲလိုက်သည်။

​ပထမဆုံးအကြိမ် ကွင်းပြင်သို့ ရောက်ကတည်းက ကောင်းကင်ယံ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်နေသော ထိုကြီးမားလှသည့် ရုပ်တုကြီးကို သူ သတိထားမိခဲ့သည်။

ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းမှ သိရသည်မှာ ထိုသူက အလွန်မြင့်မြတ်ပြီး တားမြစ်ထားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်း မပြုရန် တားမြစ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဝူဒင်နန်းတော်မှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​သို့သော် ချီယွမ်က ခေါင်းခါပြသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူက အဲဒီက မဟုတ်ဘူး။

ဝူဒင်နန်းတော်ရဲ့ ဗဟိုကွင်းပြင်မှာလည်း ဒီလို ရုပ်တုမျိုးပဲ ရှိတယ်၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက ဟာထက် အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီ ပိုကြီးတယ်။

ဝူဒင်နန်းတော်က လူတွေက သူ့ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် လို့ ရိုရိုသေသေ ခေါ်ကြတယ်။"

​ထန်ထျန်း အံ့သြသွားသည်။

ဝူဒင်နန်းတော်ထက်ပင် ပိုမို မြင့်မြတ်သော တည်ရှိမှုမျိုးလား

ထို့ကြောင့်လည်း ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကဲ့သို့ သေးငယ်သော နေရာမျိုးတွင် သူ့ကို တားမြစ်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​"ကျောက်စိမ်းလေး ... ဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးက ငါတို့လို လူတွေ ခန့်မှန်းရမယ့် အရာ မဟုတ်ဘူး။

နောက်ပိုင်းမှာလည်း သူ့အကြောင်းကို အလွယ်တကူ မပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ။" ဟု ချီယွမ်က ရှားရှားပါးပါး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အားလုံးက ဤမျှ ရိုသေလေးစားနေကြလျှင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ရှိရပေမည်။

သို့သော် တစ်နေ့နေ့တွင် ဤ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်က မည်ကဲ့သို့သော သူမျိုးဖြစ်သည်ကို သိအောင် လုပ်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

​၎င်းတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် ဝေးရာမှ ခန့်ညားထည်ဝါသော သင်္ဘောပျံကြီးတစ်စင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာပြီး ဆဌမတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်ကာ ထန်ထျန်းတို့ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအယောက် ၃၀ ခန့် သင်္ဘောပျံပေါ်မှ ဆင်းလာကြပြီး အားလုံးမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

၎င်းတို့မှာ ချီယွမ်နှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော ရင်းနှီးသည့် နောက်လိုက်များ ဖြစ်သည်။

​ထို့နောက်တွင် ထန်ထျန်း သိကျွမ်းသော လူလေးဦး ပေါ်လာသည်။

လီဟုန်၊ ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် လန်ယွီ ညီအစ်မတို့ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အရင်နှင့်မတူဘဲ ပြောင်းလဲသွားသော အရှိန်အဝါများကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​"ထန်ထျန်း"

ကုရှောင်းရွှယ်က ထန်ထျန်းကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံတက်လာကာ ထန်ထျန်းဆီသို့ ပြေးလာတော့သည်။

ရှင် ကျွန်မတို့ကို လာကြိုတာလား

ထန်ထျန်းရှေ့တွင် ရောက်သောအခါ ကုရှောင်းရွှယ်၏ မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​အနည်းငယ် အရပ်ရှည်လာပုံရသော သူမကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အလွန်တိုးတက်လာပြီး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အထွက်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ယခုအခါ သူမက သူမ၏ စွမ်းအားများကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီး ထိုသေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ခွန်အားများ ပုန်းအောင်းနေမည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။

​"အင်း... လေ့ကျင့်ရေးကနေ ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်။"

ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ဆိုသည်။

​ဤအချိန်တွင် လီဟုန်နှင့် လန်ယွီ ညီအစ်မတို့လည်း ရောက်လာကြသည်။

လန်ယွီ ညီအစ်မတို့မှာလည်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြသည်။

လီဟုန်မှာမူ ဝိညာဉ်အသွင် ခြင်း အလယ်အလတ် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ကုရှောင်းရွှယ်တို့နှင့် ယှဉ်လျှင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေပြီး အကယ်၍ တကယ့်တိုက်ပွဲဖြစ်ပါက သူမတို့ကို နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

​"သခင်လေး... တောင်ထိပ်သခင် ချီ။"

၎င်းတို့က ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

​ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "အရင် ပြန်ကြရအောင်။"

"မင်းတို့ ဒီတစ်ခေါက် ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာသလဲဆိုတာကို ငါ ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

​ကုရှောင်းရွှယ်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ "အရမ်းကို ပြောင်းလဲသွားတာပေါ့!"

"ငါက အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူးနော်"

​လီဟုန်ကလည်း ရယ်မောရင်း "ကျွန်တော် တို့လည်း သခင်လေးနဲ့ တာအိုနိယာမ တွေ၊ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တွေကို ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။"

​ထန်ထျန်းက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။

"အော်... ဟုတ်လား"

"ဒါဆိုရင် ပြန်ရောက်မှ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။"

​