← Chapters

တောင် တောင်ထိပ်၏ အကျပ်အတည်း

Vol. 11 Ch. 115

တောင် တောင်ထိပ်၏ အကျပ်အတည်း

Vol. 11 Ch. 115

​တောင် တောင်ထိပ်

​ထန်ထျန်းက ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းမှ ထွက်လာပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်လာစဉ် ဤနေရာ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသိသာသာ ခံစားနေရသည်။

​ဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့် အမြောက်အမြားမှာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းနေကြသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရေအတွက် ပိုမိုများပြားသော ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်များမှာမူ ၎င်းတို့၏ သက်တော် စောင့်များနှင့် ဧည့်သည် များကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာနေကြသည်။

​၎င်းတို့က တောင်အောက်ဆင်းလာသော တပည့်တိုင်းကို စစ်ဆေးနေကြပြီး အကယ်၍ တိုက်ရိုက်တပည့်မဟုတ်ဘဲ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိပါက ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆီးကြပြီး ခုခံသူများကိုမူ နေရာတင် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။

ဤလူများက အခြားတောင်ထိပ်များမှ ရောက်လာသော ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်များဖြစ်ပုံရပြီး တောင် တောင်ထိပ်မှ လူများကို ပိတ်ဆို့ရန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ဒီ ကျင့်ကြံသူ... သေချာ စောင့်ကြည့်စမ်း"

"တောင် တောင်ထိပ်က ဘယ်ကောင်ကိုမှ အလွတ်မပေးနဲ့"

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ရှိသော ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်တစ်ဦးက ထန်ထျန်း တောင်ပေါ်တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အော်ပြောလိုက်သည်။

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဘာပြဿနာမှ မရှိကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက မိမိရှေ့မှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော "တိုက်ရိုက်တပည့်" အယောင်ဆောင်ထားသူ အချို့ကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ တောင်အောက်သို့ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

သူ ကူညီနိုင်သည်မှာ ဤမျှသာ ဖြစ်သည်။

အောက်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ထားသူများစွာ ရှိနေသေးရာ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိမှာမူ ၎င်းတို့၏ အရည်အချင်းပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

​ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာတွင် တပည့်အမြောက်အမြား စုရုံးနေကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဒေါသထွက်နေကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် မျက်လုံးများ နီမြန်းနေပြီး သွေးဆာနေ သော ကလဲ့စားချေလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုသူများမှာ တုမိသားစုနှင့် ကွမ်းမိသားစုမှ ကျန်ရှိနေသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤမုန်တိုင်းကြောင့် ၎င်းတို့မိသားစုနှစ်ခုလုံးမှာ မျိုးပြုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရာ ၎င်းမှာ သွေးကြွေးပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အစစ်အမှန် တရားခံကို ဖမ်းမိပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ဒေါသအားလုံးကို တောင် တောင်ထိပ်အပေါ် ပုံချနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​ခြေရင်းမှ အလောင်းအချို့ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤလူများက သူတို့အသက်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ကြောင်း သိသာလှသည်။

ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ရှေ့ဆုံးတန်းသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

​ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

​တစ်ဖက်တွင် ယင်ကျဲ့၊ တင်းရှောင် နှင့် မိုရှောင်းရှောင်း၏ ရင်းနှီးသူများ ပါဝင်သော ချန်စစ်ရို ဦးဆောင်သည့် တောင် တောင်ထိပ်မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပင်မတောင်ထိပ် အနောက်တောင်ထိပ်နှင့် မြောက် တောင်ထိပ်တို့မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်များ စုပေါင်းထားသော "နှိမ်နင်းရေး တပ်ပေါင်းစု" ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​လုချန်းကျီ နှင့် ထျန်းယန်ရှန်း တို့နှစ်ဦးမှာလည်း ထိုတပ်ပေါင်းစု၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ရပ်နေကြသည်။

​"ထန်ယွင်ရှန်း က ရောက်မလာဘူးလား"

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ တောင် တောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ် သခင်ဖြစ်ပါလျက် ဤမျှ ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခမျိုးတွင် သူ မရှိနေခြင်းမှာ ထူးဆန်းလှသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းက ဤပဋိပက္ခအပေါ် ဂိုဏ်း၏ သဘောထားကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။

ထန်ထျန်းက အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​"မိန်းကလေး ချန်"

လုချန်းကျီက ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားဆိုလာသည်။ "ဒီကိစ္စက မင်းတို့ ချန်မိသားစုနဲ့ မဆိုင်ဘူးနော်၊ သေချာ စဉ်းစားပါ။"

​ချန်စစ်ရို မှာ မျက်နှာပေါက် နုနုနယ်နယ်နှင့် အားနည်းပုံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ စကားလုံးများမှာမူ အားနည်းခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။

"ရှောင်းရှောင်း ရဲ့ ကိစ္စက ကျွန်မရဲ့ ကိစ္စပဲ။"

"ရှင် တိုက်ချင်ရင် တိုက်လို့ရတယ်"

သူမက သူမ၏ ကျောက်စိမ်း လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဖြူစင်သော ရတနာမီးအိမ် တစ်လုံးက ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး နွေးထွေးသော်လည်း လျစ်လျူရှု၍မရသော ကြီးမားသော အော်ရာ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

​"အနည်းဆုံးတော့ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်လက်နက် ပဲ။"

"ဒါမှမဟုတ် ပိုမြင့်တဲ့... အင်မော်တယ် လက်နက် လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ထန်ထျန်းက ထိုမီးအိမ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

အင်မော်တယ် လက်နက်ကို ထိန်းချုပ်အသုံးပြုနိုင်သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း လျှော့တွက်၍ မရပေ။

​သူမ၏ ပြတ်သားသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လုချန်းကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့နဲ့ အသေအလဲ တိုက်မှာလား

ချန်မိသားစုက မော့မိသားစုကို ကပ်တွယ်လိုက်ရုံနဲ့ အရာရာ စိတ်ချရပြီလို့ မထင်နဲ့ဦး။"

​သို့သော် သူပြော၍မပြီးခင်မှာပင် ဘေးမှ ထျန်းယန်ရှန်းက စိတ်မရှည်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းမနဲ့ ဘာတွေ စကားများနေတာလဲ"

ထို့နောက် ထျန်းယန်ရှန်းက အနက်ရောင် လှံရှည်တစ်စင်းကို ထုတ်လိုက်ရာ လျှပ်စီးတန်းများ ဝန်းရံနေပြီး ဟင်းလင်းပြင်ပင် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။

​"မိုမိသားစုက အဲဒီမိန်းမယုတ်က ငါ့ကိုပါ အကွက်ဆင်ခဲ့တာပဲ၊ သွေးချောင်းစီးပြီး ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး သေခဲ့ရပြီ"

"ဒီနေ့ ဒီကလဲ့စားကို ငါ မချေရရင် ငါ့ကို 'စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ' က လူလို့ မခေါ်နဲ့တော့"

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ရာ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ နေ့အလင်းရောင်ပင် မှိန်ဖျော့သွားသယောင် ရှိသည်။

ထို့ပြင် ပိုမိုကျယ်ပြောသော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ လာသည့်အလား ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုကြောင့် လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်ပင် တုန်ယင်သွားရသည်။

​ထန်ထျန်းက ချီယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အငွေ့အသက်မျိုးကို ခံစားဖူးသည်။

ဒီကောင်ရဲ့ ခွန်အားက... အင်မော်တယ်တစ်ဝက်အဆင့် ပင် ဖြစ်နေပြီ

​ထန်ထျန်းက သူ့၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အင်း... တော်သေးတာပေါ့။ နောက်ပိုင်း အရောင်းအဝယ်တွေ လုပ်ထားလို့ အင်မော်တယ်အဆင့် တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သော တစ်ခါသုံးပစ္စည်း အခုပေါင်း သောင်းချီရှိနေသည်။

အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သော အရာလည်း အခုပေါင်း ထောင်ချီ ရှိသေးသည်။

ဒါတွေက ဘာလဲ

ဒါတွေက ယုံကြည်မှုရဲ့ ရင်းမြစ်တွေပဲ

ထန်ထျန်း စိတ်အေးသွားပြီး ဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

​မပြေလည်သော စကားပြောဆိုမှုအပြီးတွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဒေါသမှာ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းယန်ရှန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ တိုက်ပွဲမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

​ထျန်းယန်ရှန်းက ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ လှံရှည်ကို ကိုင်ကာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လုချန်းကျီက နောက်မှကပ်လျက် ဝတ်ရုံတဖျတ်ဖျတ်နှင့် ယပ်တောင်ကို ခါယမ်းကာ ရောင်စုံအလင်းတန်း ရာနှင့်ချီ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတိုင်းမှာ လူကို တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

ဒီကောင်က လည်း အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှိနေသည်ပင်။

​ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်စစ်ရိုက မီးအိမ်ကို မြှောက်ကာ အင်္ကျီလက်များကို ဝှေ့ယမ်းလျက် သူမ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို သုံးပြီး မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် နေမင်းငယ်လေး တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား စူးရှသော အလင်းများက မျက်စိပင် ဖွင့်မရအောင် လင်းထိန်သွားစေသည်။

ဖြူစင်သော အလင်းဒိုင်းကာတစ်ခုက တောင် တောင်ထိပ် တပည့်များ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

" ဘုန်းးးးးးးးးးးးး"

တိုက်ကွက်နှင့် ဒိုင်းကာ ထိပ်တိုက်တွေ့ရာမှ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်တောင်လုံး တုန်ခါသွားရသည်။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားရာ ခွန်အားနည်းသော တပည့်အချို့မှာ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ဘဲ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

​ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများ၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

အားလုံးမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်ကြောင့် အသက်မဆုံးရှုံးစေရန် သတိထားနေကြသည်။ ထျန်းဖုန်းမှာလည်း ဤကဲ့သို့ ကြားညှပ်ပြီး သေသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကြားဖူးကြသည်။

​ပေါက်ကွဲသံများမှာ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသည်။

ထျန်းယန်ရှန်းနှင့် လုချန်းကျီတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မိုးသက်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ပင် ရပ်နားခြင်းမရှိပေ။

ချန်စစ်ရိုမှာ အားမနည်းသော်လည်း တစ်ယောက်တည်းနှင့် နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် အင်အားချင်း မမျှပေ။

သူမမှာ မကြာခင်မှာပင် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်လာရကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် သူမ အော်လိုက်ရသည်။ "ကျွန်မကို ကူညီကြပါ"

​စကားဆုံးသည်နှင့် ယင်ကျဲ့ ၊ တင်းရှောင် အစရှိသော တောင် တောင်ထိပ်မှ အဆင့်မြင့်ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် များ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်ကူညီကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ချန်စစ်ရို ၏ မီးအိမ် ဒိုင်းကာအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

လူအားလုံး စုပေါင်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ထျန်းယန်ရှန်းနှင့် လုချန်းကျီတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တကယ်ပင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

​သို့သော် ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက တောင် တောင်ထိပ်က အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူချင်း တိုက်ပွဲတွင် အရှုံးပေးလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

​ထျန်းယန်ရှန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ လှံရှည်ဖြင့် ချန်စစ်ရိုကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် အားလုံးတို့က ကောင်းကင်ယံ တုန်ဟည်းသွားအောင် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ကောင်းကင်မှ တိမ်တိုက်များပင် လွင့်စင်သွားရသည်။

​ထို့နောက် ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးမှာ ထျန်းယန်ရှန်းနှင့် လုချန်းကျီတို့၏ ကိုယ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှေ့မှ အလင်းဒိုင်းကာကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်တော့သည်။

​ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တကယ့် မြေငလျင်ပင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲဧရိယာ ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ရာနှင့်ချီသော တောအုပ်နှင့် သစ်ပင်များမှာ အမြစ်မှ လွင့်ထွက်ကုန်သည်။

အကယ်၍ တောင် တောင်ထိပ်တွင် အစီအရင် အကာအကွယ်သာ မရှိလျှင် တောင်ထိပ်ပင် ပြိုကျ သွားနိုင်လောက်သည်။

​ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ တောင် တောင်ထိပ် လူစု၏ အလင်းဒိုင်းကာကို ခဏချင်းမှာပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ချန်စစ်ရိုမှာ လေပြင်းတိုက်ခံရသော သစ်ရွက်ခြောက်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။ ယင်ကျဲ့ နှင့် တင်းရှောင်တို့မှာလည်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားကြပြီး နင်းခြေခံရသော ကောက်ပဲသီးနှံများကဲ့သို့ လဲကျကုန်ကာ သွေးများ အန်နေကြရသည်။

​ခုနက စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုမှာ သာမန်လူများ ခုခံနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် တောင် တောင်ထိပ် လူစုမှာ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ချန်စစ်ရို က ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသဖြင့် သူ မထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုတော့... သူ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာမှ ဖြစ်တော့မည်။

​

All Chapters