ပထမဆုံး ထွက်ရသူ

​မိုရှောင်းရှောင်း ကမ်းလှမ်းလာသော အခြေအနေများမှာ အလွန်ပင် စိတ်ရင်းမှန်လှသည်။

အရှုပ်အထွေးများကို ကြောက်ရွံ့တတ်သော ထန်ထျန်းပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခုတော့ ရှိနေဆဲပင်။

​"တကယ်လို့ မင်းမှာ အပြစ်ရှိကြောင်း အတည်ပြုခံရရင် အနည်းဆုံးတော့ အမှောင်ထောင်ထဲ အပို့ခံရမှာပဲ မဟုတ်လား

နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ ပြန်လာနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား" ဟု ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

​တုယွမ်ချင်း ကိစ္စကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးချောင်းစီးမှုမှာ ကျုံးယန်၏ အဂတိလိုက်စားမှုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

ကျုံးယန်ပင် ၁၀ နှစ် ကျခံရလျှင် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းအရ မိုရှောင်းရှောင်းမှာ အသက်ရှင်ရန်ပင် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

​မိုရှောင်းရှောင်းက ခေါင်းဖြည်းဖြည်းချင်း ခါယမ်းကာ ဆိုသည်။ "ကျွန်မက မို မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ပါ။ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှာ ကျွန်မကို စီရင်ပိုင်ခွင့် အာဏာမရှိဘူး။"

"ကျွန်မအတွက် အပြစ်ရှိကြောင်း အတည်ပြုခံရခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲက တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။

အဲဒါကတော့ ဒီတိုက်ပွဲကနေ အပြီးအပိုင် ထွက်ရမှာဖြစ်သလို အဲဒီရာထူးကို ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားမှာပဲ။"

​"ကျွန်မ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကို လာတာက အတွေ့အကြုံယူဖို့ပါ။ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီရာထူးအတွက် မဟုတ်ဘဲ လူတော်တွေကို စုဆောင်းဖို့နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျင့်ကြံ ဖို့ပဲ။

ဒါကြောင့် တကယ်တမ်းတော့ ကျွန်မရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အောင်မြင်ပြီးသားပါ။

ဒါပေမဲ့ ထွက်သွားပြီးရင် မိသားစုဆီ ပြန်ရမယ်၊ ပြီးတော့ တောင် တောင်ထိပ်က ကိစ္စတွေကို ရှင်းဖို့ အချိန်ယူရမှာမို့ နှစ်ကုန်ပိုင်းလောက်မှ ပြန်လာနိုင်မယ်လို့ ခန့်မှန်းတာ။"

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဝမ်ကျီယွီ ပြောခဲ့ဖူးသလိုပင်။ ဤလူများ ကစားနေသော ကစားပွဲမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်လွန်းလှသည်။

သာမန်လူများအတွက် သေဒဏ်ဖြစ်စေမည့် အမှားမျိုးမှာ သူတို့အတွက်မူ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးရုံမျှသာ ဖြစ်နေသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင် တောင်ထိပ်က လူများက ဘာကြောင့် မိုရှောင်းရှောင်းကို ယုံကြည်ကြသည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။

သူမက ထိုသူများအတွက် အနာဂတ် နောက်ခံကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

​ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းချရင်းယ "ဒါဆို တောင် တောင်ထိပ်မှာ ချန်စစ်ရို ရှိနေသေးတာပဲ မဟုတ်လား

သူမဆီမှာ ကိစ္စတွေ အပ်ခဲ့လို့ ရတာပဲ။"

​မိုရှောင်းရှောင်းက ခေါင်းခါသည်။ "စစ်ရို က... ဒီလိုကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်မယ့်သူမျိုး မဟုတ်ဘူး။

လူတွေက သူမကို ကျွန်မရဲ့ ဗျူဟာမှူးလို့ ထင်ကြပေမဲ့ တကယ်တမ်း သူမက ကိစ္စတော်တော်များများမှာ မပါဝင်ခဲ့ပါဘူး။ သူမရဲ့ မိသားစုကလည်း ကျွန်မတို့ မိုမိသားစုထဲကို ပေါင်းစည်းပြီးသားပါ။

ကျွန်မ မိသားစုဆီ ပြန်ရင် သူမကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားမှာ။"

​ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ကြည့်ရတာ မိုရှောင်းရှောင်းက သူမအတွက် နောက်ကြောင်းကို သေချာ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ဤကိစ္စက ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်မလာလျှင် သူမက သူ့ကို အကူအညီ တောင်းနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

​"အခုပြောတာတွေအားလုံးက မင်းမှာ အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေခိုင်လုံသွားပြီး ပထမဆုံး ထွက်ရသူ ဖြစ်သွားမယ်ဆိုတဲ့ အပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပေါ့"

​မိုရှောင်းရှောင်းက "မှန်ပါတယ်" ဟု ဆိုပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်။"

​ထန်ထျန်း ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဆဌမအာရုံလား

"ကောင်းပြီလေ။

တကယ်လို့ မင်းပြောသလို ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် တောင် တောင်ထိပ်ကို ခဏ ကာကွယ်ပေးထားပါ့မယ်။ အဓိကကတော့ အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်ပွဲတွေ မဖြစ်အောင် တားပေးဖို့ပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကာကွယ်မှုက နှစ်ကုန်အထိပဲ

အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း ပြန်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မပြန်လာသည်ဖြစ်စေ ငါ လက်လွှတ်မှာပဲ။"

​မိုရှောင်းရှောင်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးထန်"

​သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ သဘောတူညီမှု ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းကတော့ မိုရှောင်းရှောင်း ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဆက်ရှိနေနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်မိသည်။

​"ဒါနဲ့ နောက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်" ဟု မိုရှောင်းရှောင်းက ရုတ်တရက် ဆိုသည်။ "ဒီအရှုပ်အထွေး နောက်ကွယ်မှာ တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ကြိုးကိုင်နေတာ သိသာတယ်။

လုချန်းကျီလား၊ ထျန်းယန်ရှန်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အဆင့်မြင့်လူကြီးပိုင်းလား ဆိုတာတော့ ကျွန်မ မသေချာဘူး။

ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ကျွန်မက ထျန်းဖုန်းကြောင့် အပြစ်ရှိကြောင်း အတည်ပြုခံရမယ်ဆိုရင်... အဲဒီ ထျန်းဖုန်းကို ရှာတွေ့တဲ့လူဟာ... သေချာပေါက် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

​ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေ အရှိဆုံးပင်။

စကားပြောဆိုပြီးနောက် မိုရှောင်းရှောင်းက ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်။

​ထန်ထျန်းက မန်ကျည်းပင်အို ကြီးအောက်တွင် ဆက်ထိုင်နေရင်း လက်ဖက်ရည်ကို ကုန်အောင် သောက်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။

ဤစစ်ပွဲကြီးထဲမှ သူ အမှန်တကယ် ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပုံရပေ။

.....

​ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန် လူသတ်သမားကို မသိရသေးမီ လူတိုင်းက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သံသယဝင်နေကြသည်။

မိုရှောင်းရှောင်း လုချန်းကျီနှင့် ထျန်းယန်ရှန်းတို့ သုံးဦးကြားတွင် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းဟန် ပါ ပါဝင်ပတ်သက်လာရသည်။

ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် သူက တစ်ဖက်ဖက်မှ ရပ်တည်ရန် ဖိအားပေးခံရသည်။

ကျင်းဟန်မှာ ခေါင်းခြောက်နေရပြီး သုံးဦးကြားတွင် လိုက်လံ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းနေသော်လည်း အခြေအနေက မကောင်းပေ။

သူ၏ စွမ်းဆောင်မှုကြောင့် မိသားစုကို ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူကလည်း ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် အပြီးအပိုင် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

​ထန်ထျန်းကမူ နှောင့်ယှက်မှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

အရေးကြီးကိစ္စရှိသူများက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်နိုင်သော်လည်း ကျန်သူများကိုတော့ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

​နောက်ထပ် လဝက် ခန့် ကြာသွားသောအခါ ထန်ထျန်းက မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

သူက နတ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အထွက်အထိပ် အဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခွန်အားကသာ အရာရာ၏ အခြေခံဖြစ်ရာ အဆင့်တက်လာလေ ထန်ထျန်း ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာလေပင်။

ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် နောက်ထပ် တစ်လအတွင်း သူက ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိပေတော့မည်။

​သို့သော် နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ ချီယွမ်ထံမှ ရောက်လာသော အရေးပေါ် သတင်းစကားကြောင့် ပျက်ပြယ်သွားရသည်။

​"ကျောက်စိမ်း လေး... ထျန်းဖုန်းကို ရှာတွေ့ပြီဟေ့"

​ပထမဆုံး စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့်ပင် ထန်ထျန်း စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားသည်။

"ဘယ်လို ရှာတွေ့တာလဲ

ဘယ်သူ ရှာတွေ့တာလဲ"

​ချီယွမ်က ရှင်းပြသည်။ "စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမက ရှာတွေ့တာ။

သူတို့ ထျန်းဖုန်းကို တွေ့တဲ့အချိန်မှာပဲ အခြားလူတစ်စုကလည်း အဲဒီကို ရောက်လာလို့ သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့ကြသေးတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမက နိုင်သွားတာပေါ့။

ဟီးဟီး... ကျောက်စိမ်း လေး၊ အရင်ဦးဆုံး ရောက်လာတဲ့ လူတစ်စုက ဘယ်သူ့လူတွေလဲ မင်းခန့်မှန်းကြည့်စမ်း"

​ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

​"မိုရှောင်းရှောင်း ရဲ့ လူတွေပဲ" ချီယွမ်၏ အသံမှာ အံ့သြမှုများ ပါဝင်နေသည်။ "မင်း ခန့်မှန်းတာ တကယ် မှန်တယ်ဟ။ အရာအားလုံးက မိုမိသားစုက အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်မှုတွေ ဖြစ်နေတယ်။

လူကို ကြည့်ပြီး အထင်သေးလို့ မရဘူးပဲ"

​ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

"ထျန်းဖုန်း အခု ဘယ်မှာလဲ"

​"သေပြီ" ဟု ချီယွမ်က ဆိုသည်။

"တိုက်ပွဲက အရမ်းပြင်းထန်တော့ အဲဒီ ကံဆိုးသူလေးက ကြားညှပ်ပြီး သေသွားတာ။

ဒါပေမဲ့ သူ မသေခင်မှာ အရာအားလုံးကို ပြောသွားခဲ့တယ်။

မိုရှောင်းရှောင်း ခိုင်းတာပါတဲ့။"

​"အခုတော့ မိုရှောင်းရှောင်း ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ။ လုချန်းကျီ၊ ထျန်းယန်ရှန်း၊ တုမိသားစုနဲ့ ကွမ်းမိသားစုက ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံးက ဒေါသတွေ အကုန်လုံးကို သူမဆီ ပုံချနေကြပြီ။

မိုမိသားစု ရှိနေလို့ သူမကတော့ ဘာမှမဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူမရဲ့ တောင် တောင်ထိပ်ကတော့ အခြေအနေ မဟန်တော့ဘူး။ လူအမြောက်အမြားက တောင် တောင်ထိပ်ကို ချီတက်နေကြပြီ၊ အဲဒီ ဒေါသလှိုင်းလုံးကြီးကို ဂိုဏ်းကတောင် တားလို့မရနိုင်တော့ဘူး။"

​ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းက တကယ် တားလို့မရတာလား

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မည့်သူ အများစုမှာ ဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်စစ်စစ်များ မဟုတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းက ဂရုစိုက်သည်မှာ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော တပည့်များကိုသာ ဖြစ်သည်။

​မိုရှောင်းရှောင်းနှင့် ထားခဲ့သော ကတိကို သတိရရင်း ထန်ထျန်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

​သူ စင်ပေါ်တက်ရမည့် အချိန် ရောက်ပြီ။

​