← Chapters

အခန်း (၁၅၆)

Vol. 15 Ch. 156

အခန်း (၁၅၆)

Vol. 15 Ch. 156

တိဖုန်း၏ စွမ်းပကားမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ လူတစ်ဦးအား တွေ့ဆုံလိုရုံ သက်သက်ဖြင့်ပင် အရန်ကွင်း သုံးကွင်းစလုံးကို အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ပြိုပျက်သွားစေခဲ့ပြီး လက်ဝှေ့ကွင်း တာဝန်ရှိသူများအား ပွဲစဉ်ဇယားများကိုပါ အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ရှင်ကျူဝိညာဉ်စိုးမိုးသူအဖွဲ့သည် လက်ဝှေ့ကွင်းဘက်မှ တောင်းဆိုသည့် ကြီးမားသော လျော်ကြေးငွေနှင့်အတူ ပြစ်ဒဏ်အနေဖြင့် သုံးပွဲဆက်တိုက် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ပိတ်

ပင်ခြင်းကိုပါ ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အိုးမဲသုတ်ထားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး တောင်းပန်စကားများကို တတွတ်တွတ် ပြောဆိုနေရသည်။ ပြဿနာ ဖန်တီးခဲ့သည့် တိဖုန်းမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သတိမပြုမိသကဲ့သို့ ယွင်ရှန်းကို ကြည့်ကာ တက်တက်ကြွကြွဖြင့် လှမ်း၍ အော်ဟစ်နေသေးသည်။

"လိုလီလေး... နင့်ပွဲစတော့မယ်နော် ခဏနေရင် ငါလာအားပေးမယ်"

စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် သူ့ကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဂုတ်ပိုးမှ ဆွဲကိုင်၍ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

တိဖုန်း အခေါ်ဆောင်ခံရသည်ကို ကြည့်ရှုနေကြသည့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မုဆိုးများ၏ မျက်နှာတွင်မူ ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ စောစောက လေဆင်နှာမောင်းကြောင့် ရှင်ကျူဝိညာဉ်စိုးမိုးသူအဖွဲ့၏ အစွမ်းမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ပေါ်လွင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လေဆင်နှာမောင်းကို ခေတ္တထားရှိဦးတော့ တိဖုန်း ပျံသန်းရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် လေဓာတ်

အတောင်ပံများမှာ သာမန် ပျံလွှားအတတ်ထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။

အဆိုပါ အတောင်ပံများသည် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ပုံစံနှစ်မျိုး ရှိသည်။ မှော်

အတောင်ပံနှင့် သိုင်းဝိညာဉ်အတောင်ပံတို့ ဖြစ်ကာ သိုင်းဝိညာဉ်အတောင်ပံကို ဖန်တီးနိုင်ရန်

အတွက် အနည်းဆုံး သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ဒြပ်စင်အတောင်ပံအတွက်မူ အနည်းဆုံး ကောင်းကင်မှော်ဆရာ၏ အစွမ်းမျိုး လိုအပ်သည်။

ယခုအခါတွင် မည်သည့်မုဆိုးအဖွဲ့ကိုမဆို မည်သည့်ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့ဆုံရန် အလိုမရှိဆုံးလဲ ဟု မေးမြန်းပါက ရှင်ကျူဝိညာဉ်စိုးမိုးသူအဖွဲ့မှာ ထိပ်ဆုံးမှ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာမူ အနက်ရောင်ကျားအဖွဲ့ ဖြစ်နေမည်ပင်။ အနည်းဆုံးတော့ အနက်ရောင်ကျားအဖွဲ့က လူသတ်လျှင်ပင် အလောင်းကျန်ရှိသေးသည်။ တိဖုန်း၏ လက်ထဲ၌သာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျ၍ ကျရောက်သွားပါက အရိုးပင် ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူပေ။

ရှင်ကျူဝိညာဉ်စိုးမိုးသူအဖွဲ့ သုံးရက် ပွဲပယ်ခံလိုက်ရသဖြင့် အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးပါဝင်သော မုဆိုးအဖွဲ့တိုင်းမှာ သူတို့၏ ကံကောင်းမှုကို ဝမ်းမြောက်နေကြသော်လည်း သုံးရက်ကျော်လွန်ပါက ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် အဖွဲ့များမှာမူ စတင် စိုးရိမ်နေကြသည်။ မုဆိုးအဖွဲ့အားလုံး၏ တညီတညွတ်

တည်း ဆုံးဖြတ်ချက်မှာမူ ရှင်ကျူဝိညာဉ်စိုးမိုးသူအဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံပါက အရှုံးပေးရန်ပင်။ အကြောင်းမှာ အဖွဲ့တိုင်းတွင် အရှုံးပေးခွင့် နှစ်ကြိမ်စီ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

အရန်ကွင်းအတွင်းမှ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက်တွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် တိဖုန်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်၌ ဒူးထောက်ကာ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့သည့် အမူအရာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်တောင်းပန်နေတော့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆိုသူမှာ ရှင်ကျူဝိညာဉ်စိုးမိုးသူအဖွဲ့၏ တကယ့်

ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘဲ နက်နဲဆန်းကြယ်လှသည့် တိဖုန်းသာလျှင် တကယ့်ခေါင်းဆောင် အစစ်အမှန် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"ဒီလက်အောက်ခံက တောင်းပန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ခုနက အရှင်ရဲ့ လုပ်ရပ်က အရမ်းစိုးရိမ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ အရှင်ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး မဟာကျိုးရဲ့ မုဆိုးတွေ ငါတို့အပေါ် အာရုံစိုက်လာအောင် လုပ်လိုက်သလိုပါပဲ"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို အခြားသူများ မကြားနိုင်စေရန် မှော်တားဆီးမှုတစ်ခုကို အမြန်ပြုလုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လေဆင်နှာမောင်းကြောင့် လက်ဝှေ့ကွင်းတစ်ခုလုံးရှိ အစောင့်အကြပ်များ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့အနီးအနား၌ မဟာကျိုးနိုင်ငံသား တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။

"ဗိုလ်ချုပ် ဘာတူအို... ငါက ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ။ အဲဒီပြိုင်ဘက် မုဆိုးအဖွဲ့ဟာ နယ်စပ်တစ်လျှောက်မှာ ဓားပြတွေလို အသွင်ဆောင်ပြီး ရွာတွေကို လုယက်ဖျက်ဆီးခဲ့ကြတယ်။ အမျိုးသမီးတွေကိုလည်း စော်ကားခဲ့ကြတယ်။ ငါ့လက်ထဲမှာ သေဆုံးရတာက သူတို့အတွက် အသက်အညှာဆုံး ရလဒ်ပဲ"

တိဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ ပြင်းထန်သော လူသတ်ငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မဟာကျိုးနိုင်ငံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်က ကျေးရွာများ၌ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများ၊ မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့ကလေးငယ်များ၏ မြင်ကွင်းကို တိဖုန်း ဘယ်တော့မှ မေ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"မုဆိုးကိစ္စတွေကို ခဏထားပါဦး။ အရှင်အနေနဲ့ အမူအရာကိုလည်း ဆင်ခြင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဟို ဆင့်ခေါ်သူ ကလေးမလေးနဲ့ အရမ်းနီးစပ်လွန်းနေတယ်"

ဘာတူအိုက သတိပေးလိုက်သည်။ နတ်သမီးမျိုးနွယ်ဆက်များအနေဖြင့် ရှန်းကျူနိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသည် လူသားမျိုးနွယ်များနှင့် ဆက်ဆံခြင်း အလွန်နည်းပါးလှသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် လူသားများသည် အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်ပြီး အကွက်ချတွက်ချက်တတ်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့မှ ထိုဆင့်ခေါ်သူလေးမှာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း နတ်သမီးမျိုးနွယ်ဆက်များ၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုအရ ယွင်ရှန်းသည် ကြည့်ရသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း အထူးသဖြင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်နှက်နေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းများက သက်သေပြနေကြောင်း ဘာတူအို ခံစားနေရသည်။ နတ်သမီးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် မျက်လုံးဆိုသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ပြတင်းပေါက်ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦး၏ ဉာဏ်ပညာကို အကောင်းဆုံး ထင်ဟပ်စေသည့်အရာဟု ယုံကြည်ကြသည်။

စောစောက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း အခြေအနေများတွင် လူအများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာမူ အေးစက်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ စကားလုံးများနှင့် တည်ငြိမ်မှုမှာ သာမန်လူတစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ ကလေးတစ်ယောက်တွင် မရှိနိုင်သည့် ရင့်ကျက်လှသော ဉာဏ်ပညာမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"ဘာလို့လဲတော့ ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို မြင်မြင်ချင်းမှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့ ရင်းနှီးမှုမျိုးကို ငါခံစားရတယ်။ ငါတို့ အချင်းချင်း သိကျွမ်းနေခဲ့တာ ကြာပြီလို့တောင် ထင်ရတယ်"

တိဖုန်းက သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများကို မှေးစင်းကာ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက နတ်သမီးမျိုးနွယ်ဆက် မဟုတ်ပါဘူး တိဖုန်းဘုရင်မင်းမြတ်... နတ်သမီးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သတိပေးချက်ကို အရှင် မေ့နေပုံရတယ်။ နတ်သမီးမျိုးနွယ်ဆက်တွေဟာ လူသားတွေနဲ့ မပတ်သက်သင့်ဘူး။ အဲဒါက အရှင့်အတွက် ကံဆိုးမှုတွေပဲ ယူဆောင်လာလိမ့်မယ်"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က စိုးရိမ်တကြီး အကြံပြုရှာသည်။

"ဒီကိစ္စတွေကို ငါသိပါတယ်။ လူတိုင်းကတော့ လူဆိုးတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီလိုလီလေးက လူဆိုးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း တိဖုန်း၏ အကြည့်များမှာ မလှမ်းမကမ်းရှိ အရန်ကွင်းဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေလေသည်။

သူမသည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

"လိုလီလေး... ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့နော်။ နင် ငါနဲ့အတူ အဆင့် B မုဆိုးအဖွဲ့ဆီကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်"

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဒီကို လာခဲ့ရတဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဒီပြိုင်ပွဲက အသေးအဖွဲပါ။ အဓိကပန်းတိုင်က အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဂူကို ရှာဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒေသခံ ဂူသင်္ချိုင်းတူးဖော်သူအချို့ကို ရှာတွေ့ထားပြီး သူတို့ရဲ့ တိုင်းတာမှုတွေအရ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းကို မကြာခင် ရှာဖွေတွေ့ရှိတော့မှာပါ။ အကယ်၍သာ အဲဒီ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ရရှိခဲ့ရင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ်ဟာ နောက်တစ်ဆင့်ကို အသေအချာ တက်လှမ်းနိုင်မှာပါ"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် တင်ပြလိုက်သည်။

သူတို့သည် ရှန်းကျူနိုင်ငံမှ မဟာကျိုးနိုင်ငံအထိ တိဖုန်းမင်းကြီးနောက်သို့ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး တာဝန်ပြီးဆုံးမည့် အချိန်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် တိဖုန်းကမူ ဘာကိုမှ စိတ်ဝင်စားပုံမရဘဲ သူမ၏စိတ်မှာ အခြားကွင်းတစ်ခုတွင် ကျင်းပတော့မည့် ပြိုင်ပွဲဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေလေသည်။

ယွင်ရှန်းတို့အဖွဲ့၏ ပထမအဆင့် အကဲဖြတ်ပွဲ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ပွဲမစတင်မီလေးတွင် ဖန်းကုက ယွင်ရှန်းအား ဤပွဲတွင် ပါဝင်ရန် သေချာပါသလားဟု စိုးရိမ်တကြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် ထပ်မံမေးမြန်းခဲ့သည်။

ဖန်းကု ဘာကိုစိုးရိမ်နေသည်ကို ယွင်ရှန်း သိသည်။

"ခေါင်းဆောင်ဖန်း... စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ဆရာဝန်ဆိုတာ လူနာတွေကို ကုသပေးရုံတင်မကဘဲ ဒီလောကမှာ သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းကို အနီးကပ်ဆုံး မြင်တွေ့နေရတဲ့သူတွေပါ။ သမီးက ဦးလေးအထင်ထက် အများကြီး ပိုပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပါတယ်"

ယွင်ရှန်းက ပါးချိုင့်လေးများ ပေါ်သည်အထိ ပြုံးပြရင်း အပြစ်ကင်းစင်သော လေသံဖြင့် အာမခံလိုက်သည်။

ဖန်းကုနှင့် ကျန်အဖွဲ့သားများကမူ သူမစကားကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။ ယွင်ရှန်းက ဘယ်လောက်အရွယ်ရှိသေးလို့ သူတို့ထက် ပိုပြီး သေခြင်းတရားကို မြင်ဖူးမှာတဲ့လဲ။ သို့သော်လည်း သူမ၏မျက်နှာတွင် ပေါ်လွင်နေသော သေခြင်းရှင်ခြင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် ရင့်ကျက်သောအရှိန်အဝါကြောင့် မည်သူမျှ ထပ်မံ မငြင်းဆန်ရဲကြတော့ပေ။

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးပညာကို စတင်သင်ယူကာစအချိန်က ဆေးကုသသော်လည်း မရတော့ဘဲ ပထမဆုံးလူနာ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရစဉ်က ဆေးပညာဆက်လက်သင်ယူရန် စိတ်ဓာတ်များပင် ပျက်ပြားခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရနေမိသည်။ ထိုစဉ်က သူမ၏ အဖိုးက တစ်ခုတည်းသော စကားကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။

"ဆရာဝန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လူနာကို အသက်ရှင်အောင် လုပ်ပေးဖို့က မင်းရဲ့တာဝန်ဖြစ်သလို သူတို့ သေဆုံးရတော့မယ်ဆိုရင်လည်း နာကျင်မှုမရှိဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ သေဆုံးခွင့်ရအောင် လုပ်ပေးဖို့ကလည်း မင်းရဲ့တာဝန်ပဲ"

ယွင်ရှန်း စိတ်ဓာတ်မကျသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူတို့အဖွဲ့သည် အကဲဖြတ်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြသည်။ ဒိုင်လူကြီးမှာ ကျန့်ကျီယွမ်ပင်။

"အမှတ် ၉ အရန်ကွင်း၊ အဆင့် C မုဆိုးအဆင့်စစ်ပွဲ စတင်မယ်။ နှစ်ဖက်စလုံး နေရာယူကြ"

ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့ဝင် လေးဦးစလုံး တန်းစီကာ နေရာယူလိုက်ကြသော်လည်း ပြိုင်ဘက် ထရန့်ချ်အဖွဲ့ကမူ တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်ဝံ့ကြပေ။

"မှော်နဲ့သိုင်း နှစ်မျိုးလုံးကျင့်ကြံသူ ဖန်းကု၊ သိုင်းပညာရှင် ဝမ်ရန်ရွှီ၊ မှော်ဆရာ မူနန်ယန့်၊ ဆင့်ခေါ်သူ ယွင်ရှန်း"

ယွင်ရှန်းသည် မဲမဲလေးကို ထုတ်ဖော်ပြသထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘဲ မဲမဲလေးကို သူမ၏ဘေးတွင်ပင် ထားရှိလိုက်သည်။

ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ထိန်အဖွဲ့၏ အစွမ်းမှာ အဆင့် C မုဆိုးများအကြားတွင် ထိပ်တန်းဖြစ်နေသဖြင့် ပြိုင်ဘက်များကို အသက်ရှူချိန်ပင်မပေးဘဲ လျင်မြန်စွာ အလဲထိုးလိုက်နိုင်သည်။ ပထမအဆင့် အကဲဖြတ်ပွဲမှာ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

All Chapters