ချူတျဲယီ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားမှု၊ မတုန်လှုပ်သော လူကြီးလူကောင်း(၁)။

"ယောက်ျား... ကျွန်မတို့ နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ကြမလဲ…"

ရှန်ပိချန်သည် ကျိုးစွေ့ကို ကြည့်ရင်း စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ကြပြီးပါပြီ… တခြား ဘာမှစိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပါဘူး.."

"ကျန်တာ ကိုယ့်တာဝန်သာ ထားလိုက်.."

ကျိုးစွေ့ အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအဆင့် မဟာအစီအရင်ကို လူတစ်ယောက်တည်း တည်ဆောက်လို့ မရဘူးလို့ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်…"

"ဒါက ကြီးမားတဲ့ စီမံကိန်းကြီးတစ်ခုလေ…"

"အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး အစီအရင်ပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်တဲ့…"

လင်းယာကျူ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အရာအားလုံးကို ကျိုးစွေ့တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ခြင်းသည် အနည်းငယ် လွန်ကဲလွန်းသည်ဟု သူမ ထင်မြင်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် မဟာအစီအရင်တစ်ခုကို လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု မည်သူမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြပေ။

အစီအရင် အဆင့်မြင့်လေ၊ လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲလေ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် သစ်သားအိမ်တစ်လုံး ဆောက်နိုင်သော်လည်း၊ မိုးမျှော်တိုက်တစ်လုံးကို လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် တည်ဆောက်နိုင်သည်ဟု မည်သူမျှ မကြားဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။

သို့သော်၊ လိုအပ်မည့်အချိန်မှာမူ စိတ်ကူးကြည့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်မည်မှာ သေချာပေသည်။

မည်သို့သောလူမိုက်ကမှ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ချေ၊ ယင်းသည် အသက်ကို အလဟသ ဖြုန်းတီးခြင်းသက်သက်ပင်။

"သာမန် အခြေအနေမျိုးမှာ ဆိုရင်တော့ အဲ့ဒါက မှန်ပါတယ်…"

"စတုတ္ထအဆင့် ထိပ်တန်းအစီအရင်တစ်ခုမှာ အနည်းဆုံး အစီအရင် အချိတ်အဆက်တစ်သောင်း ပါဝင်တယ်…"

"ဒါကြောင့် ငါတို့ အစီအရင်အလံတွေ သောင်းနဲ့ချီပြီး သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တယ်…"

"အဲ့ဒီအပြင်.. ငါတို့ အစီအရင်အချိတ်အဆက် တစ်ခုစီတိုင်းကို စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တယ်… ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းပမာဏက ကြီးမားတယ်.."

"ဒါကြောင့်ပဲ စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်တွေက ချန်လန်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးမှာ အရမ်းကို ရှားပါးတာပေါ့…"

"စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်တွေကို တည်ဆောက်နိုင်တဲ့သူတွေက သေချာပေါက် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ…"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တည်ဆောက်ဖို့အတွက် ကြီးကြပ်ပေးမယ့် စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင်တစ်ဦး… တတိယအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနဲ့ ဒုတိယအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာ အတူတကွ လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်လို့ပဲ…"

ကျိုးစွေ့သည် စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင် တည်ဆောက်ခြင်း၏ ခက်ခဲမှုကို ဝန်ခံလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သာမန်လူများ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုထက် ကျော်လွန်နေသည်။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော စီမံကိန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့်၊ စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်များသည် အလွန် ရှားပါးခြင်း ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းပြဿနာကြောင့် သာမက၊ တည်ဆောက်မှု ခက်ခဲခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အစီအရင်ပညာရှင် အမြောက်အမြား အတူတကွ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။ အလွန့်အလွန် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များသာလျှင် စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်သည်။

မှန်ပေသည်၊ တည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့် အစီအရင်သည် မျိုးဆက်ပေါင်း ထောင်ချီတိုင်အောင် ထိုးဖောက်မရနိုင်သည် တည်မြဲသောအခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာပေမည်။

သာမန် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များအနေဖြင့်၊ စတုတ္ထအဆင့် မဟာအစီအရင်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခြင်းသည် မိုက်မဲမှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"ယောက်ျားက ဒါကို သိရက်နဲ့… ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဖို့ ဇွတ်အတင်း ပြောနေရတာလဲ…"

လန်ယွဲ့ရှီတစ်ယောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်မိသည်။

"ဟားဟား... ငါ့အရည်အချင်းကို ငါ အထင်ကြီးလွန်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး…"

"မင်း မေ့သွားပြီလား…"

"ငါ့မှာ ကိုယ်ပွားစွမ်းရည်တစ်ခု ရှိတယ်လေ…"

ကျိုးစွေ့ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပွားကူ’သည် အဆင့်သုံး အောက်ခြေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပြီး၊ ယခုအခါ ကိုယ်ပွား(၁၄၄)ခုအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ကာ၊ တစ်ခုစီသည် သူ၏ အင်အားထက်ဝက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

သူတို့တွင် သူ၏ အစီအရင်ပညာရပ်အဆင့်လည်း ရှိပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင်၊ စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင် တစ်ရာကျော် ရှိခြင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။

အကယ်၍ ဤကိုယ်ပွားများ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါက၊ အစီအရင်အလံ တစ်သောင်းကို သန့်စင်ရန် အချိန်များစွာ လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်တမ်းတွင်၊ အစီအရင်အချိတ်အဆက်များကို တိုင်းတာခြင်းသည် လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်အတွင်း၌ပင် သူ၏ကိုယ်ပွားများက ဆောင်ရွက်ပြီးစီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မိုင်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီသော ဧရိယာရှိ မြေကမ္ဘာကြောများကို တိုင်းတာခဲ့ပြီး အစီအရင်ဒီဇိုင်းတစ်ခုအား ရေးဆွဲခဲ့သည်။

ပဏာမလုပ်ငန်း အများစုသည် ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ယခုအခါ၊ သူတို့ အစီအရင်အလံများ အဆင်သင့် ဖြစ်ရန်သာ စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်တော့သည်။

အစီအရင်အလံများ သန့်စင်ပြီးသည်နှင့်၊ သူတို့သည် ရွှမ်ယင်လေးလံရေအစီအရင်ကို စတင် တည်ဆောက်နိုင်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင် တစ်ရာကျော် ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ပင်လယ်ပြင်ဧရိယာ တစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"သဘောပေါက်ပါပြီ… ဒီလိုဆိုရင်တော့… ယောက်ျား… တကယ်ပဲ လုပ်ငန်းအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်…"

သူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ လန်ယွဲ့ရှီနှင့် အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားစွမ်းရည်နှင့် ၎င်း၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို သိထားကြသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် လွတ်လပ်သော အရာဝတ္ထုများ ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြုနိုင်သည်။

နှစ်များတစ်လျှောက်၊ ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားများသည် အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ဆေးလုံးများ သန့်စင်ခြင်း၊ အစီအရင်များ တပ်ဆင်ခြင်း၊ အဆောင်များ သန့်စင်ခြင်း စသည့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများ အားလုံးကို ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားများက ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။

သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုအပေါ်တွင် အဓိက အာရုံစိုက်ထားပြီး၊ သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်များကို သူ၏ ကိုယ်ပွားများက ကိုင်တွယ်ခဲ့ကြသည်။

……

တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်...။

အင်မော်တယ်ရှားတောင်ထွတ်၊ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌...။

အစီအရင်အလံများသည် အခန်းအနှံ့ မျောလွင့်နေပြီး၊ တစ်ခုစီတွင် အစီအရင်တစ်ခုကျ ရေးထိုးထားကာ၊ အားကောင်းသော အစီအရင်လှိုင်း အတက်အကျများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဤအလံများအားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ပြီးပြည့်စုံသော အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်မည့်ပုံ ပေါက်နေချေသည်။

ဤကာလအတွင်း၊ သူသည် 'စာအုပ်ကူ'၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ရတနာသန့်စင်ခြင်း စွမ်းရည်များကို ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အစီအရင်အလံများ သန့်စင်ရာတွင် ပြဿနာ မရှိပေ။

"နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ…"

"တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်မှာ.. အစီအရင်အလံ တစ်သောင်းကို နောက်ဆုံးတော့ သန့်စင်ပြီးသွားပြီ…"

"နောက်တစ်ဆင့်… ငါ စတုတ္ထအဆင့် မဟာအစီအရင်ကို စတင် ခင်းကျင်းဖို့ပဲလိုတော့တယ်…"

လောလောဆယ်တွင်၊ အခန်းထဲ၌ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားများ ရှိနေသည်။

သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အစီအရင်အလံ တစ်ခုစီကို သန့်စင်နေကြသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်၊ လူတစ်ယောက်လျှင် အလံတစ်ရာ သန့်စင်ခြင်းသည် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသေးသည်။

တစ်နှစ်တာလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဤ အစီအရင်အလံများ သန့်စင်ခြင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျိုးစွေ့တွင် ကိုယ်ပွားများစွာ မရှိခဲ့ပါက၊ သူ အချိန်မည်မျှ ပိုမိုလိုအပ်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာ စတုတ္ထအဆင့် မဟာအစီအရင်ကို တပ်ဆင်မည် ဆိုပါက၊ သူတို့သည် နှစ်(၄၀)မှ (၅၀)အထိ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ အမြန်ဆုံးဆိုလျှင်ပင်၊ ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်တစ်ခု တပ်ဆင်ရန်၊ မည်မျှ ခက်ခဲသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

ဒေါက်…ဒေါက်…ဒေါက်…။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ အခန်းအပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ…"

ကျိုးစွေ့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ကိုယ်ပွားများအားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ကြီးမားသော တိတ်ဆိတ်သည့် အခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တံခါးပွင့်သံနှင့်အတူ၊ အခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး ခရမ်းရောင်ဂါဝန် ဝတ်ဆင်ထားသော ကောက်ကြောင်းအလှ ပေါ်လွင်သည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ကျက်သရေရှိစွာ လမ်းလျှောက် ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ၏ ဂါဝန်သည် သူမ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ကောက်ကြောင်းများနှင့် ခြေတံရှည်များကို လှစ်ဟပြနေသည်။

သူမသည် မည်သည့်အသားဆိုင်ကိုမျှ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ဘဲ၊ သူမအား ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အလှပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်စေသည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်အမျိုးသမီး ချူတျဲယီမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

"ကျင့်ကြံသူချူ... မင်း ဘာလို့ ထပ်ရောက်လာတာလဲ…"

ကျိုးစွေ့သည် ချူတျဲယီကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သောခြောက်နှစ် ချူတျဲယီကို ကယ်တင်ပြီးကတည်းက၊ ဤအမျိုးသမီးသည် အင်မော်တယ်ရှားမြို့တော်တွင်သာ အမြဲတမ်းနေထိုင်ခဲ့ပြီး ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာခဲ့ပေ။

သူမသည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ညှို့ယူဖမ်းစားခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်း၏ အခြေတည်အဆင့် အကြီးအကဲကို ပြုစားကာ၊ ဂိုဏ်းထဲတွင် အစေခံတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ထိုနည်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ စိမ့်ဝင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်အမျိုးသမီးဖြစ်သည့်အလျောက်၊ သူမ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားခြင်းပညာရပ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲလှသည်။

အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာမက၊ ရွှေအမြုတေပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့် ရှိသူများပင် ၎င်းကို မခုခံနိုင်ကြပေ။

အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ကာ မည်သူမျှ သူမကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

"ကျွန်မ ဘာလို့ မလာရမှာလဲ…"

"ဆရာသခင်ကျိုးက ကျွန်မ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာလေ…"

"ဒီကျေးဇူးကြီးကို ကျွန်မ ကျေအောင် ဆပ်နိုင်မယ်မထင်ဘူး… ဒါကြောင့် ကျွန်မ ဘာပဲလုပ်လုပ် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း လုံလောက်အောင် မပြသနိုင်ပါဘူး…"

"ဆရာသခင်ကျိုးက ကျွန်မ ပြုစုတာကို ရွံရှာလို့လားဟင်… အဟင့်…"

ချူတျဲယီသည် သနားစဖွယ်ကောင်းသော၊ ငိုတော့မည့်ဆဲဆဲ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ကျိုးစွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် စုန်းမတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူမသည် အိမ်နီးနားချင်း မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူစင်နေပုံ ရသည်။

"ကျင့်ကြံသူချူ... ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက် အနေနဲ့.. မင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစေခံ ဖြစ်လာတာ မသင့်လျော်ပါဘူး…"

"ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒီလို ကံကောင်းခြင်းမျိုး ရှိဖို့ ကံမပါလာဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်…"

"ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေသာ ဒီအကြောင်းကို သိသွားရင်… ကျွန်တော့်ရဲ့ အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းက မနက်ဖြန်ကျရင် ကွင်းပြင်ကြီး ဖြစ်သွားရပါလိမ့်မယ်…"

ကျိုးစွေ့ကမူ တုန်လှုပ်ခြင်းအလျဉ်းမရှိ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤစုန်းမ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့်၊ မယိမ်းယိုင်သော သူတော်စင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

"ဒါဆိုရင်… ကျွန်မ ရှင့်ကို လက်ထပ်လိုက်ရင်ရော…"

"ဘာပဲပြောပြော… ဆရာသခင်ကျိုးမှာ တာအိုလက်တွဲဖော် ခြောက်ယောက် ရှိပြီးသားပဲ… နောက်ထပ် မယားငယ်တစ်ယောက် ထပ်တိုးတာ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး… ဟုတ်တယ်မလား…"

"ဒါမှမဟုတ် ဆရာသခင်ကျိုးက ကျွန်မကို ရွံရှာပြီး.. ကျွန်မက အရမ်းရုပ်ဆိုးလွန်းလို့ ကြည့်တောင် မကြည့်ချင်တာလားဟင်…"

ချူတျဲယီသည် ကျိုးစွေ့အနီးသို့ တိုးကပ်လာသည်။ သူမ၏ လှပသောမျက်နှာသည် ခူးဆွတ်ခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှု လှိုင်းတံပိုးများ သယ်ဆောင်လာသည်။

"ကျင့်ကြံသူချူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားပါ…"

"မင်း မဆင်မခြင် ဆက်လုပ်နေမယ် ဆိုရင်… ငါ မင်းကို ထွက်သွားခိုင်းရလိမ့်မယ်…"

ကျိုးစွေ့က ချူတျဲယီအား မေးခွန်းထုတ်၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ဂရုမစိုက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။