အစွမ်းထက်လှသော ခန္ဓာကိုယ်သိုင်းကျင့်စဉ်

ကျန်းတာ့ဟွာသည် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် အသက်ရှူပင် မဝတော့ဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး တင်းမာနေလေ၏။

ရန်လာရှာတာလား...။

တခြားဌာနက လူတွေကို တိတ်တဆိတ် သွားအကြောင်းကြားရမလားဟု သူ တွေးနေမိပါသည်။

ရှေ့က လူသန်ကြီးက လက်ဝါးနှင့် တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ရုံနှင့် အရာရှိရှန်းတစ်ယောက် အသက်ပျောက်သွားတော့မည့်အတိုင်း သူ ခံစားနေရပေသည်။

ချန်ကျိလည်း တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီဟု ယူဆမိလေသည်။

ထိုလူကြီးက စကားကောင်းပြောနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မနေ့က ပိန်လှီသော ရသေ့ကြီးအတွက် မျက်နှာလာဖော်ပေးခြင်း ဖြစ်နေမလား။

"ဘယ်လိုလဲ..."

သားသတ်သမား ကျန်းက ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ရင်း သူ၏လက်ဖဝါး ထူထူကြီးထဲမှ ကြမ်းတမ်းသော လက်ချောင်းများဖြင့် ပါးစပ်ထဲမှ မြက်မြစ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်နေမိပါသည်။ တစ်ဖက်လူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ရန်စလိုစိတ် မတွေ့ရဘဲ စစ်မှန်သော ရိုးသားမှုနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်လိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ကိုသာ အထင်းသား မြင်နေရပေသည်။

သူသည် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြင်လိုက်ပြီး လေပူတစ်ခုကို ဖွဖွလေး မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ "လာလေ..." ဟု ဆိုလိုက်လေ၏။

ရှန်းယီ၏စကားသံပင် မဆုံးသေးမီ သားသတ်သမား ကျန်းက သူ၏ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပေါင် ၃၀၀၊ ၄၀၀ ခန့်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးသည် လောက်လေးခွနှင့် ပစ်လိုက်သည့် ရွှံ့စေးခဲလေးပမာ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ တရွှီရွှီမြည်သံနှင့်အတူ ရှန်းယီ၏ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့လေသည်။

ခွန်အားကလည်း အလွန်ကြီးမားသလို အရှိန်ကလည်း အံ့မခန်း မြန်ဆန်လှသဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ကြပေ။

ရှန်းယီသည် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ယာမန်ရုံးတော်ဝင်းနံရံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပေသည်။

သူ၏ညာလက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ခါးကို လှည့်ကာ လက်သီးဖြင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ထိုကျောက်တုံးကြီးမှာ ရှန်းယီ၏လက်သီးချက်အောက်တွင် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ကြေမွသွားလေသည်။

"ငါ အခုမှ မြင်တော့တယ်... မင်းက တကယ်ပဲ ပိုက်ဆံကို နှမြောတာပဲ"

ကျောက်တုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖုန်မှုန့်များက မြင်ကွင်းကို ခဏတာ ဝေဝါးသွားစေသော်လည်း ထိုကြီးမားလှသော လူရိပ်ကြီးသည် လူငယ်လေး၏နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပါသည်။

သံခြေကျင်းများပမာ ထူထဲတောင့်တင်းလှသော လက်မောင်းကြီးနှစ်ဖက်သည် ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လေထဲမှ ဝှေ့ယမ်းကျလာပေသည်။

အကယ်၍သာ ထိမှန်သွားပါက ရှန်းယီ၏ပခုံးရိုးများသည် ခုနက ကျောက်တုံးထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားစွာ ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီ၏မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူသည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ဝှေ့ယမ်းချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အားကို တံတောင်ဆစ်တွင် စုစည်း၍ သားသတ်သမား ကျန်း၏ မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့် မေးစေ့ဆီသို့ အားကုန် ဆောင့်တိုက်လိုက်လေသည်။

"ဒုန်း..." ဟူသော အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်...

ရှန်းယီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

သားသတ်သမား ကျန်းသည် ဝင်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရလောက်အောင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရပေသည်။

သူက မေးရိုးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး သွားဖြဲပြကာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"တုံ့ပြန်မှု တော်တော်မြန်တာပဲ"

နတ်ဆိုးသားရဲတို့ အရိုးများကိုပင် ချိုးဖျက်နိုင်သော တံတောင်ဆစ် တိုက်ကွက်က ထိုလူကြီးကို ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းသာ နောက်ဆုတ်စေနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ဘေးလူများအတွက် ထင်ရှားမည် မဟုတ်သော်လည်း ချန်ကျိ၏မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျုံ့သွားရပါသည်။

မနေ့ကတင် အရာရှိရှန်းသည် ကျားနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ခြေတစ်ချက်တည်းနှင့် သွေးအန်အောင် ကန်ချနိုင်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလော။

ထိုဗိုက်ပူကြီးသည် မည်သို့သော မွန်းစတားသတ္တဝါမျိုး ဖြစ်နေပေသနည်း။

"..."

ရှန်းယီ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ အခြားသူများ ထင်သလို မဟုတ်ပေ။

ခုနက တံတောင်ဆစ် တိုက်ကွက်တွင် သူ၏မရီဒျန်စိုက်မှတ်များမှ စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် လဲကျသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း... ဤချင်ကျိုးမှ သိုင်းပညာရှင်သည် မည်သည့် အတွင်းအားကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ ထိုတိုက်ကွက်ကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားရပါသနည်း။

အတွေးများ ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ လှုပ်ရှားလိုက်လေ၏။

မြွေနဂါး ခြေရှစ်လှမ်း တိုးတက်လာမှု၏ အရှိန်အဝါဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝိညာဉ်တစ်ခုပမာ လျင်မြန်လှပေသည်။

သားသတ်သမား ကျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်မြန်သော်လည်း သူ၏ထွားကြိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်၏ အားနည်းချက်ကိုမူ မရှောင်လွှဲနိုင်ပေ။

သူသည် ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် မိမိ၏ခြေဖျားကို မြင်ရသူ မဟုတ်သဖြင့် အမြင်အာရုံမှာလည်း ကျဉ်းမြောင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် တုန်လှုပ်မှု မရှိပေ။ ရှန်းယီ၏တစ်ရစပ် လက်သီးချက်များကို အသာတကြည် ခံယူနေပါသည်။

သူ၏အဆီများဖြင့် ပြောင်လက်နေသော အရေပြားမှာ နွားသားရေ အလွှာတစ်ရာထပ်ထားသကဲ့သို့ မာကျောလှပေသည်။

အခွင့်ကောင်း ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုလက်ဖဝါးကြီးသည် ခါးကြားမှ အနက်ရောင် ဝက်သတ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အရှိန်မျိုးဖြင့် မြေပြင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ခွန်အားက ကြီးမားလှသော်လည်း ဓားချက်က လွဲချော်သွားပြန်လေ၏။

ဤသည်မှာ ရှန်းယီအတွက် အခွင့်အရေး ဖြစ်သွားပါ၏။

ပြိုင်ဘက်မှာ ဓားချက်ကို ပြန်မထိန်းနိုင်ခင်မှာပင် ရှန်းယီသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ထိုလူကြီး၏ခါးကို ကန်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံအကျယ်ကြီးမြည်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့ပေသည်။

နျိုညီနောင်တို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြသော ယုန်ကလေးများပမာ ဘေးသို့ လူစုခွဲလိုက်ကြရပါသည်။

"ပျင်းစရာကြီးကွာ... ပျင်းစရာကြီး"

"ဒီလောက် အခြေခံဆန်တဲ့ တိမ်ခွင်းလက်သီးကို ဘယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်အောင် သုံးနိုင်ဘာထူးမှာလဲ။ပြောရရင် ငါ့ရဲ့ကြွက်သားတွေကို ဆွဲဆန့်ဖို့တောင် မလောက်ဘူး"

သားသတ်သမား ကျန်းသည် ဖုန်တသောသောဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှ ပြန်ထလာပေသည်။

သူ၏အကြည့်များက ရှန်းယီ၏ခါးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ကာ "မင်းရဲ့ဓားကို အမြန်ဆွဲထုတ်စမ်းပါ။ သားသတ်သမား ကျန်းက မနေ့က မြင်ပြီးသား။ မင်းရဲ့ ကွက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူးနော်" ဟု ဆိုလိုက်ပါသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို နှိပ်နယ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဓားရိုးဆီသို့ ရွှေ့လိုက်ပေသည်။

သူကတော့ သာမန် လက်ရည်စမ်းရုံသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်မာကျောလှပေသည်။

တိမ်ခွင်းလက်သီး သက်သက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေရသည်မှာလည်း တကယ်ပင် ပျင်းစရာ ကောင်းနေလှပြီ ဖြစ်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရဲရဲနီသောမြူခိုးများ လွှမ်းခြုံထားသည့် ငွေရောင်အလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားတော့ပေသည်။

"လာစမ်း" သားသတ်သမား ကျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ကြက်ခြေခတ်ကာ ခုခံလိုက်လေ၏။

ရှည်လျားသော ဓားချက်က ခုတ်ချလိုက်သောအခါ သတ္တုချင်း ထိခိုက်မိသည့် ကြည်လင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏အဆီရွှဲနေသော အရေပြားပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်တစ်ခုသာ ထင်ကျန်ရစ်ပေသည်။

"လိပ်ကြီး ပြိတ္တာဖြစ်သွားတာလား" ချန်ကျိ မျက်လုံးပြူးကာ အသက်ရှူ မြန်လာပါသည်။

သို့သော် သားသတ်သမား ကျန်း၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာမူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူသည် မိမိ၏လက်မောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ဓားသိုင်းကတော့ ကောင်းသားပဲ..." ဟု ဆိုလိုက်လေ၏။

စကားပင် မဆုံးသေးမီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆိုးယုတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဓားရှည်ကြီးမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ရစပ် ခုတ်ချလာတော့ပေသည်။

သားသတ်သမား ကျန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သုံးချက်ဆက်တိုက် ခုခံလိုက်သော်လည်း စတုတ္ထမြောက် ဓားချက် ခုတ်ချလာသောအခါတွင်မူ မြေပြင်ပေါ်၌ မြည်းတစ်ကောင်လို လူးလှိမ့်ကာ ပျာပျာသလဲ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရလေသည်။

လူအများရှေ့မှာပင် သူသည် လက်ကို တခါခါ ဝှေ့ယမ်းပြရင်း "တော်ပြီ တော်ပြီ ခဏလောက် အနားပေးဦး" ဟု အော်ပြောလိုက်ရတော့လေ၏။

ရှန်းယီသည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်လိုက်ပါသည်။

ချန်ကျိမှာ အခြေအနေကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပေသညမ။ တိုက်ပွဲက ခုမှ စရုံရှိသေးသည်ကို ဘာကြောင့် ရပ်သွားရပါသနည်း။

သူ၏အကြည့်သည် သားသတ်သမား၏ လက်မောင်းဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါ အလိုလို ချမ်းစိမ့်သွားရသည်။

အစောပိုင်းက ခုတ်ချက်အားလုံးသည် တစ်နေရာတည်းကိုပင် တိတိကျကျ ကျရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ရှန်းယီ၏ဓားချက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။

သူ့ကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည့် အချက်မှာ အစပိုင်းက အဖြူရောင် အမှတ်အသားသာ ရှိခဲ့သော နေရာတွင် ယခုအခါ ရဲရဲနီသော မြူခိုးမျှင်များက ရစ်ပတ်နေပြီး အသက်ရှူ အနည်းငယ်အကြာတွင်မူ ဖြူဖွေးသော အရိုးကိုပင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ မြင်နေရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သားသတ်သမားကျန်းသည် နဖူးပေါ်တွင် ပဲကြီးစေ့ခန့် ချွေးစက်များဖြင့် ဝေဒနာကို အံကြိတ်ခံနေရလေ၏။

သူသည် သူ၏စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ ထိုနီရဲသောမြူခိုးများကို တဖြည်းဖြည်း မောင်းထုတ်လိုက်ရပါသည်။

အတော်ကြာမှ သူသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ အံ့ဩတကြီး ဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒီပညာကတော့ လူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ပညာနဲ့ မတူဘူးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောကျတယ်"

ရှန်းယီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပေသည်။ တစ်ဖက်လူက အစောပိုင်းကတည်းက သူ၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ဘာကြောင့် မကာကွယ်ခဲ့သနည်းဟု သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပါသည်။

သားသတ်သမား ကျန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ဗိုက်ကို ပုတ်ကာ မေးလိုက်ပေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သိုင်းကျင့်စဉ်ပဲ"

"သင်ချင်လား" သားသတ်သမား ကျန်းက ရှန်းယီ၏ဓားကို တစ်ချက်ဝှေ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ပေသည်။

"အရာရှိရှန်း... မလုပ်ပါနဲ့ဦး" ချန်ကျိသည် ပုံမှန်အားဖြင့် စည်းကမ်းနားလည်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်မိပါသည်။

နန်းတွင်းအာဏာပိုင်များနှင့် သိုင်းလောက ဂိုဏ်းဂဏများ၏ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန်လူများ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

သူတို့ဆီက အရာတစ်ခုကို ယူလိုက်ဖို့ဆိုတာ လွယ်သလောက် ပြန်ရုန်းထွက်ဖို့ကတော့ မလွယ်ကူလှပါပေ။

"တောက်... ဘာတွေ လောနေတာလဲ"

သားသတ်သမား ကျန်းသည် နှိမ်နှင်းရေးမှူး၏ ကြားဖြတ်ပြောဆိုမှုကို စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် သဘောထားကြီးစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

"ငါ ဒီကို ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုနဲ့ လာခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ အဲဒီရည်ရွယ်ချက်ကလည်း သိပ်တော့ သိက္ခာရှိလှတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အရာရှိရှန်းကို ငါ ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူက ရှန်းယီ၏ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်း ဓားသိုင်း ထဲကနေ မင်းဘာသာမင်း ဆင်ခြင်ပြီး တီထွင်ထားတာ မဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ အံ့ဩသွားမိလေသည်။

"ဟဲဟဲ... ငါက အတွေ့အကြုံ များပါတယ်ကွာ၊ တစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့ သိတာပေါ့"

သားသတ်သမား ကျန်းက မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်ပေသည်။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ သိုင်းပညာတွေကိုတော့ ငါ လက်မကမ်းရဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့ ပညာဆိုရင်တော့ စည်းကမ်းတွေ အများကြီး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာလည်း သိထားတဲ့ အချက်အလက်အချို့ ရှိနေတော့... ငါတို့ချင်း ဖလှယ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုတို့ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာလေ၏။

အကယ်၍သာ သူ့တွင် ထိုလူကြီးကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်မျိုးရှိခဲ့လျှင် မနေ့ညက မြွေနတ်ဆိုးမများ ကိစ္စတွင် သူ တုန်လှုပ်နေစရာ လိုမည်မဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင် သူသည် တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။ဒါပေမဲ့ ဒီဓားသိုင်းကို ခင်ဗျား သင်ယူနိုင်ချင်မှ သင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်"

သားသတ်သမား ကျန်းသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် လည်ချောင်းထဲမှ တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

"ဒါပေါ့... ငါ သိတာပေါ့။ ဒီလို ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးက နန်းတွင်းက လူတစ်ယောက်နဲ့ မအပ်စပ်ပါဘူး။ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အမြုတေထဲကနေ ဆင်ခြင်ယူထားတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။"

"အခြေအနေ ဆိုးနေတဲ့လူ ဒါမှမဟုတ် သိုင်းရူးတစ်ယောက်မှလွဲလို့ ဘယ်သူက ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ကိစ္စကို လုပ်မှာလဲ"

"ဖလှယ်ရုံပဲလေ၊ တခြားသူတွေ ကျင့်နိုင် မကျင့်နိုင်ဆိုတာ မင်း ပူစရာ မလိုပါဘူး"

သူတို့နှစ်ဦး သိုင်းပညာအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကျိသည် ကြောင်ကြည့်နေကြသော နှိမ်နှင်းရေးမှူးများကို ဝင်းအပြင်သို့ မောင်းထုတ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင် အပြင်သို့ ထွက်ကာ ယာမန်ရုံးတော်ဝင်းတံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်ပေတော့သည်။