အခန်း (၁၅)
Vol. 2 Ch. 15
ငါးပူတင်းအဓိပတိနှင့် မြွေလှံတံအဓိပတိတို့သည် ၎င်းတို့၏ကြည့်ရှုမှုများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက်သူတို့သည် ရွယ်ချင်းဟော်အား အဓိကလုပ်ငန်းအကြောင်း ပြောပြရန် စတင်ခဲ့သည်။
“သခင်လေး၊ ယခုနှစ်အတွက် ကောင်းကင်ဒိုအင်ပါယာကျောင်းတော်က ကျောင်းသားသစ်တွေက တော်တော်ထူးချွန်ကြတယ်”
“ပြီးခဲ့သည့်အသုတ်နှစ်သုတ်မှာ မိုးပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးဝိဉာဉ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ယုထျန်းဟန်က ကောင်းကင်ဒိုအင်ပါယာအသင်းရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။”
“သူက တခြားအသင်းဝင်ခြောက်ယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး မင်းမြို့တော်က သိုင်းဝိညာဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ ပွဲ၂၀ဆက်တိုက် အနိုင်ရခဲ့တယ်”
“အကယ်၍ အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်ဒိုအင်ပါယာကို ထိန်းချုပ်လိုရင်၊ ဒီပါရမီရှင်များတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကိုကောင်းမွန်အောင်ထားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ရွယ်ချင်းဟော်သည် အေးစက်သောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ကြာရှည်စွာတိတ်ဆိတ်စွာနေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျောင်းတော်ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်များကို အသိပေးလိုက်။”
“ငါ့မှာ အင်ပါယာကျောင်းတော်ကိုသွားဖို့လိုအပ်နေတဲ့သူရှိတယ်။”
အဓိပတိနှစ်ယောက်သည် စိတ်ပျက်ဖွယ်အမူအရာဖြင့် အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ တကယ်ပဲ လီကျယ်ရှန်းဆိုသည့် လူငယ်ကို သူကဒီလောက်ဂရုစိုက်နေသလားမသိပေ။
သူက သင့်ကိုအကြိမ်ကြိမ်ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီးတာတောင် သင်ကလက်မလျော့သေးဘူးလား။
သို့သော်လည်း သေချာပေါက်ပင် ထိုကဲ့သို့သောစကားများကို အသံမြင့်မြင့်ဖြင့်မပြောနိုင်ကြပါ။
လရောင်သည် ဆားကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်ဖြန့်ကျက်နေပေသည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် ခြံဝင်းအလယ်တွင်ရပ်နေပြီး သူ၏ကြာပန်းစိမ်းဓားသည် ထက်မြက်သောဓားစွမ်းအင်များကို စုစည်းနေပေသည်။
ဤဓား၏အရှိန်သည် အလွန်မြန်ဆန်သည်၊ ပြီးတော့ အလွန်ထက်မြက်ပေသည်။ လက်သုံးချောင်းအကျယ်၊ သုံးပေခြောက်လက်မရှည်သောဓားကို လီကျယ်ရှန်းကအလွန်ကျစ်လစ်စွာကိုင်တွယ်ထားသည်မှာ လေပင်မတိုးနိုင်ပေ။
ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ကြံပိုးပင်များသည် ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် အရွက်များကြွေကျလာပေသည်။ ထို့နောက်အေးမြသောဓားစွမ်းအင်များသည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ လင်းလက်တောက်ပသွားသည်။ ဓားခုတ်ချက်တိုင်းသည် တိကျမှန်ကန်ပြီး ကြွေကျလာသောအရွက်များကို ဖောက်ထွင်းနေသည်။
လီကျယ်ရှန်း ငြိမ်သက်စွာရပ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ကြာပန်းစိမ်းဓားသည် ကြွေကျသောအရွက်များအား ထိုးစိုက်ပြီးသားဖြစ်နေပြီး တစ်ရွက်မှ မြေပြင်နှင့်ထိတွေ့ခွင့်မရခဲ့ပေ။
ဤမြင်ကွင်းကို ပြင်ပလူများမြင်တွေ့ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက်ထိတ်လန့်သွားကြမည်။ သို့သော် လီကျယ်ရှန်း မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကြာပန်းစိမ်းဓားကိုကြည့်ရှုနေပြီး ကြယ်စင်ရောင်ခြည်များသည် ၎င်း၏ဓားသွားပေါ်တွင်စီးဆင်းကာ သူ၏အနည်းငယ်ကျုံ့သွားသည့်မျက်ခုံးများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။
“မဟုတ်သေးဘူး”
“ငါ့ဓားက ပိုပြီးထက်ရှလာပေမဲ့ တစ်ခုခုလိုနေသလိုပဲ...”
လီကျယ်ရှန်း စဉ်းစားရင်းမျက်ခုံးကျုံ့နေစဉ်တွင်။
ဖျောက်…
ခြံဝင်းအပြင်ဘက်၌ ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုမြည်လာသည်။ ထို့နောက်လီကျယ်ရှန်းသည် နံရံပေါ်သို့ခုန်တက်လာသည့် လိုက်လံလိုက်နေသော ကြောင်နက်နှစ်ကောင်ကိုမြင်တွေ့ရသည်။ ထွက်ပြေးနေသည့်ကြောင်နက်သည် ရုတ်တရက်ခန္ဓာကိုယ်အား တစ်ပတ်လှည့်ပြီး သွားများကိုပြသကာ ကျောကိုကွေးပြီး ခုန်တက်လာကာ ၎င်း၏ရှေ့ခြေသည်းများကိုထုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်အပေါ်စီးရသည့်ကြောင်နက်၏လည်ပင်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို သွေးစက်များဖြင့်ပွင့်လာသည်။
ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်တွေ့ရသည့် လီကျယ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ဓားချက််၌ ပျောက်ဆုံးနေသည့်အရာကို သူသိရှိခဲ့သည်။
သူ၏လက်ရှိအသိပညာအပေါ်အခြေခံ၍ သူသည် ဓား၏ပထမဆုံးနယ်ပယ်သုံးခုကိုသိရှိထားပေသည်။ အဆင့်နိမ့်သောဓားသည် လူသားများကိုသတ်ဖြတ်သည်၊ အလယ်အလတ်ဓားသည် မိမိကိုယ်ကိုသတ်ဖြတ်သည်၊ အဆင့်မြင့်သောဓားသည် အမှောင်ကိုသတ်ဖြတ်သည်။
“ရှန်ကွမ်း ဓား” ကိုဖန်တီးခြင်းသည် သူ့အား ကြယ်စင်ရောင်ခြည်တစ်ချောင်းကိုခိုးယူနိုင်စေပြီး ဓား၏တတိယမြောက်နယ်ပယ်ကိုထိခိုက်စေပေသည်။ သူသည် အခြေခံအမှန်တရားကိုမေ့ခဲ့သည်။
ဓားသည် ရက်စက်သောလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်!
လီကျယ်ရှန်း တိုးညှင်းစွာညည်းလိုက်သည်…
“ဖြစ်နိုင်တယ်...”
“ငါသွေးချောင်းစီးနေတဲ့ တကယ့်တိုက်ပွဲတွေမှာ ပိုပြီးပါဝင်သင့်တယ်။”
နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် လီကျယ်ရှန်းသည် မင်းမြို့တော်၏အနောက်တောင်ထောင့်တွင်တည်ရှိသော ခန့်ညားသည့်အဆောက်အဦတစ်ခုရှေ့သို့ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဤအဆောက်အဦသည် လီကျယ်ရှန်း၏ယခင်ဘဝမှ ရိုမန်ကိုလိုဆီယမ်နှင့်အလွန်ဆင်တူသည်။ ၎င်း၏ဘဲဥပုံအပြင်ဘက်နံရံကို ကြီးမားသောအဝါရောင်ကျောက်တုံးများဖြင့်တည်ဆောက်ထားပြီး မျက်နှာပြင်သည် လေနှင့်မိုးရေများကြောင့်အက်ကြောင်းများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
မုခ်ဝများစွာသည် ဧရာမသားရဲတိရစ္ဆာန်၏ဘေးနံရိုးများကဲ့သို့ လေးထပ်အပြင်ဘက်နံရံတွင်တန်းစီနေသည်။
“ဒါက တော်ဝင်မြို့တော်ရဲ့ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်းလား...”
လီကျယ်ရှန်းသည် ကြီးမားသောဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်းထဲသို့ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဆူညံသံများသည် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ရှေ့သို့စီးဆင်းလာသည်။ ဖုန်မှုန့်များသည် မြူဆိုင်းသောလေထဲတွင်လှည့်ပတ်နေပြီး သွေးနှင့်ချွေးအနံ့များနှင့်ရောထွေးနေသည်။
အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှကြားရသည့်အသံများ၊ ပြိုင်ဘက်များ၏အော်ဟစ်သံများ၊ ပရိသတ်၏အားပေးသံများ၊ တိုက်ခိုက်နေသောဝိဉာဉ်စွမ်းရည်များ၏ပေါက်ကွဲမှုများသည် အားလုံးရောထွေးသွားပေသည်။
လီကျယ်ရှန်းသည်၏မျက်နှာသည် ရှုပ်ထွေးမှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။ သွေးနံ့လှိုင်နေသောပြိုင်ကွင်းသည် အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိပြီး ၎င်းပေါ်ရှိဝိဉာဉ်ဆရာများသည် သွေးများရွှဲသည်အထိတိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ထိုင်ခုံများပေါ်ရှိလူများသည် ၎င်းတို့၏လက်မောင်းများကိုလှုပ်ခတ်ကာ ၎င်းတို့၏မျက်နှာများကိုမော့၍ ရူးသွပ်စွာအော်ဟစ်နေကြသည်။
လီကျယ်ရှန်း ဖြည်းဖြည်းချင်းလေချွန်လိုက်သည်။ သူ၏မှောင်မိုက်သောမျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် တဖြည်းဖြည်းပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မှတ်ပုံတင်စားပွဲသို့ သူသွားလိုက်သည်။
“ငါ ဝိဉာဉ်ပြိုင်ပွဲအတွက် မှတ်ပုံတင်ချင်တယ်။”
မှတ်ပုံတင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ချောမွေ့စွာဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ “ဓားဝိုင်” ဟူသောအမည်ပြောင်ကိုပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် သံအဆင့်ဝိဉာဉ်ပြိုင်ကွင်းတံဆိပ်တစ်ခုကို သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်တပ်ဆင်လိုက်ပြီး ၎င်းသည် သူ၏အဆင့်ကိုကိုယ်စားပြုသည်။
ဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်းတွင်၊ အနိုင်ရခြင်းနှင့်ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် အမှတ်များနှင့်ချိတ်ဆက်ထားပြီး အမှတ်များသည် တံဆိပ်၏အဆင့်ကိုမြှင့်တင်နိုင်သည်။
တံဆိပ်အဆင့်များသည် အမြင့်ဆုံးမှအနိမ့်ဆုံးသို့- သံ၊ ကြေး၊ ငွေ၊ ရွှေ၊ ခရမ်းရွှေဟူ၍ဖြစ်ပေသည်။
အဆင့်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ပြိုင်ဘက်များဟာပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ဆုလာဘ်များလည်းပိုမိုကြီးမားလာသည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် မျက်နှာကင်းမဲ့သောမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကိုရွေးချယ်ပြီး ဝတ်ဆင်ကာ လောင်းကစားဆိုင်သို့တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ပစ္စည်းများအားလုံးဖြစ်သည့် ရွှေဒင်္ဂါးသုံးပြားကို လောင်းကစားစားပွဲပေါ်တွင်တန်းစီကာတင်ထားလိုက်သည်။
“ည၈ နာရီနှင့် ၉ နာရီပွဲမှာ ‘ဓားဝိုင်’ ဘက်ကနေလောင်းတယ်”
ဤအရာများအားလုံးပြုလုပ်ပြီးနောက် လီကျယ်ရှန်းသည် ကြီးမားသောဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်းမှထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
အချိန်သည် စောနေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့အပြင်သူသည် ရွယ်ချင်းဟော်နှင့် ကြက်ကင်စားရန်ချိန်းဆိုထားသည်၊ ထို့ကြောင့်ညနေပိုင်းတွင်ပြန်လာခြင်းသည် သိပ်နောက်မကျနိုင်ပါ။
အချိန်သည် ကုန်လွန်လာပြီး ညနေခင်းဖြစ်လာသည်။ ကြီးမားသောဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်း ပြိုင်ဘက်များအတွက် နေရာတွင် လီကျယ်ရှန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကိုဆက်ကာ နံရံကိုမှီကာရပ်နေပြီး မျက်နှာကုတ်ထားသော သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ဒဏ်ရာရထားသော ပြိုင်ဘက်များသည် ရှေ့နောက်သွားလာနေသည်ကို အေးစက်စွာကြည့်ရှုနေသည်။
သူသည် ထောင့်တစ်ခုတွင်ခွေနေသော ခန္ဓာကိုယ်များစွာကိုလည်းမြင်တွေ့ရသည်၊ ဇောင်းပေါင်ကဲ့သို့ထုပ်ထားပြီး မည်းနက်သောသွေးများသည် ကြမ်းတမ်းသောအထည်မှတစ်ဆင့်စိမ့်ထွက်နေသည်။
လူတိုင်းကဝိဉာဉ်စွမ်းအားရှင်များသည် မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းရှိသည်ဟုဆိုကြသည်။
သို့သော် ကြီးမားသောဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်းတွင်၊ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားရှင်များသည် သားရဲများနှင့်မကွာပေ။ သွေးနှင့်ရက်စက်မှုသည် ဤနေရာ၏အဓိကပင်။
မကြာမီမှာပင် ည ၈ နာရီရောက်လာသည်။
လီကျယ်ရှန်းတွင် ကျော်ကြားမှုမရှိပါ၊ ကြေညာသူသည် သူ၏အမည်ကိုခေါ်သည့်အခါ၊ သူသည် စင်ပေါ်သို့ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်သွားပြီး လက်ခုပ်သံများစွာမရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ပြိုင်ဘက်သည် ကွဲပြားခြားနားပေသည်။
ကြေညာသူသည် သူ၏အသံကိုအားစိုက်ထုတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။
“နောက်တစ်ယောက်၊ ကျေးဇူးပြု၍ အမြင့်ဆုံးလက်ခုပ်သံများဖြင့် ကြိုဆိုလိုက်ပါ... လီလန်း!”
ချက်ချင်းဆိုသလို၊ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့အားပေးသံများသည် စင်အောက်မှပေါ်ထွက်လာပေသည်။
“လီလန်းသည် တစ်ဦးခြင်းဝိဉာဉ်ပြိုင်ပွဲများတွင် လေးကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရရှိပြီးဖြစ်ပါတယ်”
“သူသည် ယနေ့ပြိုင်ဘက် ဓားဝိုင်ကိုသာ အနိုင်ရနိုင်ပါက၊ ငါးကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရရှိပြီး သူ၏တံဆိပ်အဆင့်သည် ကြေးအဆင့်ကိုရောက်ရှိပါမယ်”
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်စင်ပေါ်သို့တက်လာသည်ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာကြည့်ရှုနေသည်။ ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ဗလထွားပြီး ရင်ဘတ်ဗလာဖြစ်ပေသည်။ ကြမ်းတမ်းသောအသားဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသောမျက်နှာသည် သွေးဝံပုလွေပုံစံဖြင့်ချုပ်ထားပြီး ၎င်းသည် သူ၏ရက်စက်သောအသွင်အပြင်ကိုပိုမိုဖြည့်ဆည်းပေးသည်။
ထို့နောက်သူသည် ပြုံးရင်း သူ၏သွေးနီရောင်သွားဖုံးများကိုပြသကာ လည်ပင်းကိုဖြတ်သည့်အမူအရာပြုလုပ်လိုက်သည်။
လီလန်း၏စိန်ခေါ်မှုလှုပ်ရှားမှု။ ဤအရာမှာ ပရိသတ်၏စိတ်ခံစားမှုများကိုနှိုးဆွပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရူးသွပ်စွာအော်ဟစ်လာကြသည်။
“လီလန်း! ငါ့အတွက်ပြိုင်ဘက်ကိုကြေမွအောင်လုပ်ပေးပါ”
“ငါလီလန်းကို ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားလောင်းတယ်၊ ငါးပုတ်သင်၊ လီလန်းကငါ့အတွက်နိုင်ရရမယ်”
“ဒီဓားဝိုင်က လုံးဝကိုအသစ်စက်စက်ပဲ၊ ငါ့ငွေအားလုံးကိုလောင်းပြီး ရွှေဒင်္ဂါးသုံးပြားပါချေးတယ်၊ လီလန်းသေချာပေါက်နိုင်လိမ့်မယ်”
“လီလန်း၊ ငါ့အတွက် ဓားဝိုင်ကိုဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်”
ထိုကဲ့သို့သော တင်းမာသောလေထုအတွင်း။ ကြေညာသူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အသံမြင့်မြင့်ဖြင့်ကြေညာလိုက်သည်။
“သိုင်းဝိဉာဉ်ပြိုင်ပွဲ စတင်ပါပြီ”
ထို့နောက်ကြေညာသူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြိုင်ကွင်းမှထွက်ခွာသွားသည်။ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသော ပရိသတ်များ၏ အော်ဟစ်သံများအတွင်း လီလန်း၏ဝိဉာဉ်စွမ်းအားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင်စီးဆင်းနေပြီး၊ ဗလထွားပြီးသားခန္ဓာကိုယ်သည် သုံးဆယ့်သုံးပတ်ထူသွားကာ၊ လက်မောင်းများသည် မီးခိုးရောင်အစိမ်းရောင်သားမွှေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ချွန်ထက်သောသွားများသည် ရက်စက်သောမျက်နှာမှထွက်လာကာ၊ မျက်လုံးများသည် သွေးနီရောင်အလင်းဖြင့်အနည်းငယ်တောက်ပနေသည်။
သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် အဖြူနှင့်အဝါရောင်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကွင်းနှစ်ခုပေါ်လာပြီး၊ သူသည် လီကျယ်ရှန်းဆီသို့အော်ဟစ်ကာပြေးသွားသည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် ငြိမ်သက်စွာရပ်နေပြီး ကြာရှည်စွာမလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။
ပရိသတ်သည် သွေးနှင့်အတွင်းအင်္ဂါများနှင့်ကပ်ပါသည့်မြင်ကွင်းကို ကြိုတင်မြင်ယောင်မိပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ သူတို့သည် ပိုမိုရူးသွပ်စွာအော်ဟစ်ကြသည်။
သို့သော် လီလန်းသည် လီကျယ်ရှန်းထံသို့ တစ်မီတာအကွာအဝေးသို့ခုန်တက်လာသည့်အချိန်တွင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက်ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ ကြီးမားသောဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်းရှိ မှောင်နေသောမီးအိမ်များသည် ဖြတ်ကနဲလငသွားသကဲ့သို့ခံစားရသည်။
လီလန်းသည် သူ၏ခြေလှမ်းများကိုရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူငယ်အိမ်များသည် အပ်ဖျားအရွယ်အထိကျုံ့သွားသည်။ သူ၏လည်ပင်းတွင် ဆံခြည်မျှင်ကဲ့သို့ပါးလွှာသော သွေးကြောတစ်ခုသည် တိတ်တဆိတ်ပွင့်လာသည်...