အခန်း (၁၉)
Vol. 2 Ch. 19
ကြေညာသူအတွက် အကျယ်ချဲ့မိတ်ဆက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ယုထျန်းဟန်နှင့် ဓားဝိုင်နှစ်ဦးစလုံးသည် ကောင်းကင်ဒိုအင်ပါယာမြို့တော်၏ ကြီးမားသောဝိဉာဉ်စွမ်းအားပြိုင်ကွင်းတွင် လူသိများသည့်ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပေသည်။
ဓားဝိုင်မတိုင်မီ၊ ယုထျန်းဟန်သည် ငွေတံဆိပ်ကိုအမြန်ဆုံးရရှိခဲ့သူပင်။ သူသည် ထိပ်တန်းသားရဲဝိဉာဉ်ဖြစ်သော မိုးပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည့် မိုးပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးမျိုးနွယ်၏အမွေဆက်ခံသူလည်းဖြစ်ကာ၊ ကောင်းကင်ဒိုအင်ပါယာအသင်း၏ေခါင်းဆောင်လည်းဖြစ်ပေသည်။
သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် မီးခွက်များအလွန်များပြားလှပေသည်။ ဤမျှများပြားလှသဖြင့် ကောင်းကင်ဒိုအင်ပါယာမြို့တော်၏မျိုးဆက်သစ်များကိုပင် အရိပ်ထိုးစေခဲ့သည်!
သို့သော်၊ ဤအချိန်တွင်၊ ဓားဝိုင်၏ဂုဏ်သတင်းသည်လည်း မနိမ့်ကျပေ။ သူသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုစီတွင် ဓားတစ်ချောင်းသာသုံးကာ၊ နှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရပြီး ငွေတံဆိပ်သို့အမြန်ဆုံးရာထူးတက်ရောက်နိုင်ခဲ့သူပင်။ သူ၏ဂုဏ်သတင်းသည် ဓားခုတ်ချက်တစ်ခုစီဖြင့် သွန်းလုပ်ခံခဲ့ရသည်။
နှစ်ဦးစလုံးစင်ပေါ်သို့တက်လာသည်ကိုကြည့်ရင်း ပရိသတ်သည် ၎င်းတို့၏အိုင်ဒေါလ်များအတွက် အားပေးသံပေးရင်း အသံကျယ်ကျယ်အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။
“ဓားဝိုင်! ငါ့အတွက်ယုထျန်းဟန်ကိုသတ်လိုက်!”
“ယုထျန်းဟန်! ငါ့အတွက်ဓားဝိုင်ရဲ့ဓားကိုချိုးလိုက်!”
“ဓားတစ်ချက်! ဓားတစ်ချက်ပဲ! ယုထျန်းဟန်ကိုဆိုရင်တောင် ဓားဝိုင်ကဓားတစ်ချက်ပဲသုံးဦးမယ်!”
“အဆင့် ၃၉ မိုးပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးဝိဉာဉ်! ယုထျန်းဟန်ကဘယ်လိုရှုံးနိုင်မှာလဲဆိုတာငါမသိဘူး!”
“ဟေး၊ ရှေ့ကလူ၊ ဘာကြောင့်အဲဒီလိုအော်နေတာလဲ? ဓားဝိုင်ကမရှုံးနိမ့်နိုင်တဲ့သူပဲ!”
“မင်းဘယ်သူ့ကိုပြောနေတာလဲ? မင်းငါနဲ့ ဝိဉာဉ်ပြိုင်ကွင်းတိုက်ပွဲဝင်ချင်လား?!”
စင်ပေါ်ရှိဝိဉာဉ်ပြိုင်ကွင်းတိုက်ပွဲမစတင်မီ အောက်ဘက်ရှိပရိသတ်သည် တိုက်ခိုက်ရန်စတင်ပြီးဖြစ်သည်။ လီကျယ်ရှန်း၏အကြည့်သည် ၎င်းတို့ပေါ်သို့ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ၎င်းကိုအတော်လေးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟုထင်မိသည်။
“ဓားဝိုင်၊ ဒီအချိန်မှာစိတ်လွတ်နေတာက မကောင်းဘူးမဟုတ်လား?”
ဤတွင်၊ ယုထျန်းဟန်သည် အေးစက်စွာပြောဆိုကာ၊ ဓားဝိုင်သည် သူ့အားမရိုသေပြုမူနေသည်ဟုခံစားရသည်။
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏အကြည့်ကိုရုပ်သိမ်းကာ၊ သူ၏အသံကိုတမင်တကာနိမ့်ချလိုက်သည်။
“ဓားတစ်ချက်။”
“ဟမ်?”
ယုထျန်းဟန်သည် မျက်ခုံးကျုံ့လိုက်သည်။
“မင်းဘာပြောတာလဲ?”
“ငါဓားတစ်ချက်ပဲဆက်သုံးဦးမယ်။”
ထိုအခါယုထျန်းဟန်သည် မျက်လုံးများကိုကျဉ်းပြီး၊ မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံပုံရိပ်ကိုစိုက်ကြည့်ကာ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်သည်။
“ဓားဝိုင်၊ မင်းငါ့ကိုမထီမဲ့မြင်ပြုနေတယ်။”
ယုထျန်းဟန်တစ်ဦးတည်းသာမဟုတ်ပါ။
အောက်ဘက်ရှိပရိသတ်သည်လည်း လီကျယ်ရှန်း၏စကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ပံ့ပိုးသူများရူးသွပ်သွားခြင်းမှလွဲ၍၊ ယုထျန်းဟန်ကိုကြိုက်နှစ်သက်သူများသည် မှုတ်ထုတ်ကာကျိန်ဆဲကုန်ကြသည်။
ဒုတိယထပ်ရှိ VIP ခန်းထဲတွင်၊
ယွီဖုန်းသည် သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်လိုက်သည်။
“ဒီလူကသိပ်ကိုမောက်မာလွန်းတယ်!”
အော်စလိုသည်လည်း မျက်ခုံးကျုံ့လိုက်သည်။
သူသည်လည်း ဤဓားဝိုင်သည် အလွန်အမင်းမောက်မာသည်ဟုခံစားနေရသည်။
ရှီညီနောင်သည် အနက်ရောင်ဝက်ဝံများကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းခေါင်းခါကြသည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင်၊ ဓားဝိုင်သည် သူတို့၏ေခါင်းဆောင်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့်အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟုလည်း မယုံကြည်ကြပေ။
ရီလင်းလင်းသည်လည်း ဘာမျှမပြောဘဲ၊ သူမ၏အပြာရောင်မျက်လုံးများသည် ပြိုင်ကွင်းကိုစိုက်ကြည့်နေသည်။
ဒူဂူယန်၏ ပိန်လှီသောလက်ချောင်းများသည် သူမ၏ခရမ်းရောင်ပခုံးဆံပင်ကိုလှည့်ပတ်ကာ၊ လှောင်ပြုံးရိပ်သည် သူမ၏မျက်နှာကိုမှော်ဆန်သောဆွဲဆောင်မှုကိုထုတ်လွှတ်စေသည်။
“မဟုတ်ရင်...”
“ဓားဝိုင်က သူ့ရဲ့စွမ်းအားကိုဖုံးကွယ်ထားဆဲပဲ။”
ရွယ်ချင်းဟော်သည် တတိယထပ်သို့ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူသည် ပြိုင်ကွင်းကိုစိုက်ကြည့်ကာ၊ သူ၏နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများကိုကွဲအက်စွာဟလိုက်သည်။
“ငါးပူတင်း၊ မြွေလှံတံ...”
“သခင်လေး…”
“လီကျယ်ရှန်းဒဏ်ရာရမှာကိုငါမခွင့်ပြုဘူး။”
ငါးပူတင်းအဓိပတိနှင့် မြွေလှံတံအဓိပတိတို့သည် နူးညံ့စွာသက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်၊
“ဟုတ်ကဲ့။”
သိုင်းဝိဉာဉ်တိုက်ပွဲ မစတင်သေးပါ။ သို့သော် စင်ပေါ်တွင်၊ လူသတ်နံ့တစ်ခုသည် လေထဲသို့စတင်စိမ့်ဝင်နေပြီဖြစ်သည်။
ယုထျန်းဟန်သည် ခြေတစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်သည်။
မိုးကြိုးသံပုန်းတစ်ခုသည် ဘယ်ကမှန်းမသိရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ထို့နောက်ခရမ်းရောင်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကွင်းတစ်ခုသည် သူ၏ခြေထောက်အောက်မှမြင့်တက်လာသည်။
“တတိယဝိဉာဉ်စွမ်းရည် – မိုးကြိုးဒေါသ!”
သူ၏မျက်လုံးခွံများသည် လျှပ်စီးများဖြင့်ပြည့်နေပြီး၊ တစ်ပေခန့်ရှိလျှပ်စစ်မီးလျှံများသည် သူ၏မျက်လုံးထောင့်များမှ ထွက်ပေါ်ကာ လျှပ်စစ်များသည် သူ၏အရေပြားအောက်တွင်ရေလျှံနေသကဲ့သို့စီးဆင်းနေသည်။
ထို့မောက် သူ့ကိုဗဟိုပြုထားသော သုံးပေအချင်းဝိုင်းအတွင်း၊ လျှပ်စစ်မြွေများသည် အပြင်ဘက်သို့ပြန့်ကျဲသွားသည်။
အနီးရှိပရိသတ်များသည် ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်ကိုယ်လုံးထုံကျင်သွားပြီး၊ သူတို့၏ဆံပင်ပင် ထောင်မတ်နေခဲ့သည်။
မိုးကြိုးသည် အမြဲတမ်းတိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကိုအာရုံစိုက်သည့်ဂုဏ်သတ္တိဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်သားတော်ကဲ့သို့ ယုထျန်းဟန်ကိုမြင်တွေ့ရသည့်အခါ၊ ပရိသတ်များစွာ၏မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုအကြောင်းရုပ်များပြသခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့်...
မပြီးသေးပေ၊ နောက်ထပ်အဝါရောင်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကွင်းနှစ်ခု ဆက်တိုက်လင်းလက်လာပေသည်။
“ပထမဝိဉာဉ်စွမ်းရည် – မိုးကြိုးနဂါးလက်သည်း!”
အပြာရောင်နှင့်ခရမ်းရောင်နဂါးအကြေးခွံများသည် ယုထျနိးဟန်၏လက်မောင်းများပေါ်တွင်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏လက်သည်းများသည် ပေတစ်ဝက်ရှည်သောနဂါးသည်းများအဖြစ်သို့ဆန့်ထွက်လာကာ၊ ကြက်ကြက်သံမြည်နေသောလျှပ်စစ်လက်ဝန်းများဖြင့်ရစ်ပတ်ထားသည်။
“ဒုတိယဝိဉာဉ်စွမ်းရည် – မိုးကြိုးစွမ်းအား!”
လျှပ်စစ်မြွေများစွာသည် သူ၏နဂါးအကြေးခွံလက်ဝါးများမှပေါက်ထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ယံမှကျရောက်လာသောမိုးကြိုးမိုးကဲ့သို့၊ လီကျယ်ရှန်းဆီသို့ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင်၊
မိုးကြိုးဒေါသမှအစွမ်းတင်ပေးထားသော မိုးကြိုးနဂါးလက်သည်းသည်လည်း လီကျယ်ရှန်းကိုတိုက်ခိုက်သည်။
ဤအရာအားလုံးသည် နှေးကွေးသည်ဟုထင်ရသော်လည်း အလွန်မြန်ဆန်စွာဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေသည်။ ယုထျန်းဟန် ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်သုံးခုသုံးပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုစတင်သည်အထိ၊ အချိန်သည် ခဏသာကြာသည်။
ယူတီယန်ဟန်သည် လန့်ဖြတ်သောမိုးကြိုးကဲ့သို့ရွေ့လျားသည်။ အပြာရောင်ခရမ်းရောင်လျှပ်စစ်ပလာစမာများသည် သူ၏အကြေးခွံများကြားတွင်ပွက်ပွက်ဆူနေပေသည်။
စင်ပေါ်ရှိကျောက်စရစ်ခဲငယ်များသည် အနည်းငယ်တုန်ခါပြီး၊ လျှပ်စစ်ထံမှဆွဲဆောင်ခံရကာ လေထဲတွင်မျောနေသည်။
မိုးကြိုးသည် လေကိုဆုတ်ဖြဲသွားသည်။ မဝေခွဲနိုင်သော်လည်း နဂါး၏ဟောင်သံကိုကြားနိုင်ပေသည်။
ခရမ်းပြာရောင်လျှပ်စစ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်ပြည့်နေသောမျက်နှာများကိုအလင်းပေးလိုက်ပေသည်။
ဤသဘာဝဒေါသ၏စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းပေသည်။
ယုထျန်းဟန်၏ အပြည့်အဝတိုက်ခိုက်မှုသည် လူတိုင်း၏မျှော်လင့်ချက်ထက်ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်!
ဤအချိန်တွင် ဓားဝိုင်ကိုပံ့ပိုးသူပရိသတ်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်!
ဒုတိယထပ်တွင်တော့ ယွီဖုန်းသည် လေချွန်လိုက်သည်။
“အကိုကြီး စွမ်းအားကုန်မထုတ်တာကြာပြီ”
“ဓားတစ်ချက်နဲ့အနိုင်ယူတယ်?!”
“ဓားဝိုင်က ဘယ်လိုခုခံမှာလဲကြည့်ချင်တယ်!”
အော်စလိုနှင့် ရှီညီနောင်တို့သည် သဘောတူညီကြောင်းခေါင်းညိတ်ကြသည်။
ဒူဂူယန်နှင့် ရီလင်းလင်းတို့သည်လည်း ပြိုင်ပွဲကွင်းကို အာရုံစိုက်စွာကြည့်ရှုနေသည်။
တတိယထပ်။
“အေးဆေးတည်ငြိမ်တယ်၊ အလွန်ကိုအေးဆေးတည်ငြိမ်တယ်။”
ငါးပူတင်းအဓိပတိမှ ပြောလိုက်သည်၊
“ယုထျန်းဟန် ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်တွေသုံးတဲ့အချိန်ကစပြီး၊ လီကျယ်ရှန်းမလှုပ်ရှားသေးဘူး။ သူကယုံကြည်မှုရှိပုံရတယ်။”
မြွေလှံတံအဓိပတိသည်လည်း စိတ်ဝင်စားမှုဖြစ်လာသည်။
“အင်း၊ ငါတို့စွက်ဖက်စရာမလိုဘူး။”
“ဒါပေမယ့် လီကျယ်ရှန်းမှာ သူ့ထက်တစ်ဆင့်မြင့်တဲ့ ပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးကို ခုခံဖို့ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေရှိလဲဆိုတာ ငါအရမ်းစူးစမ်းချင်တယ်။”
ရွယ်ချင်းဟော်သည် ပြိုင်ကွင်းပေါ်ရှိ လီကျယ်ရှန်းကို အာရုံစိုက်စွာကြည့်ရှုကာ၊ သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းနက်ရှိုင်းရာတွင် ရွှေရောင်တောက်ပမှုတစ်ခုပွင့်လာသည်။
ယုထျန်းဟန်၏တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်လေသည် လီကျယ်ရှန်း၏အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကိုလှုပ်ခတ်စေပေသည်။ ထို့နောက်လီကျယ်ရှန်း၏ကြည့်ရှုမှုသည် ရုတ်တရက်ထက်မြက်လာကာ၊ ဓားတစ်ချောင်းထုတ်ယူထားသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။
ကျင်…
ကြည်လင်သောဓားအသံတစ်ခုမြည်လာသည်။ သုံးပေခြောက်လက်မရှိကြာပန်းစိမ်းဓားသည် ဘယ်ကမှန်းမသိရုတ်တရက် လီကျယ်ရှန်းရှေ့တွင်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက်သူသည် လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ ဓားလက်ကိုင်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ယသူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းပိတ်သည့်အချိန်တွင် ခရမ်းရောင်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကွင်းတစ်ခုသည် ကြာပန်းစိမ်းဓားသို့တွဲကပ်သွားသည်။
“ဒုတိယဆုံးဝိဉာဉ်စွမ်းရည် – ဓားသုံးသွယ်တောက်ပခြင်း!”
၎င်းသည် သန္ဓေပြောင်းဝိဉာဉ်သားရဲ - သုံးချွန်သောဓားကင်းမြီးကောက်ဘုရင်ထံမှ ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်!
နောက်ထပ်ဓားခုတ်ချက်၊ ဓားအရှိန် 300%၊ ထက်မြက်မှု 300%
ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိကြာပန်းအမှတ်အသားသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းပွင့်လာပြီး၊ ကြည်လင်သောအပြာရောင်စွမ်းအင်ကိုထုတ်လွှတ်ကာ၊ အလွန်ထက်မြက်သောစိတ်ဓာတ်ကိုဖြန့်ကျက်လိုက်ပေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ပရိသတ်အားလုံးသည် သူတို့၏မျက်လုံးများတွင်စူးရှမှုကိုခံစားမိပြီး၊ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့်မျက်လုံးများကိုပိတ်လိုက်ကြသည်။
လီကျယ်ရှန်း၏ဓား! ၎င်းသည် သူတို့အားတိုက်ရိုက်ကြည့်ရန်အလွန်တောက်ပလွန်းသည်!
သို့သော်၊ ယုထျန်းဟန်သည် မကြောက်ရွံ့ပေ။
သူသည် နှာခေါင်းသံပြင်းပြင်းဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
“ဓားဝိုင်၊ မင်းမှာဒါပဲရှိရင်၊ မင်းဒီနေ့ရှုံးမှာသေချာတယ်!”
မိုးကြိုးသည် ကောင်းကင်ဘက်သို့ဟောင်နေသောနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်စုစည်းသွားပေသည်။ ဤအရာသည်ယုထျန်းဟန်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားကို သုံးပုံတစ်ပုံပိုမိုအားကောင်းစေသည်။
“ယုထျန်းဟန်၊ ဒီနေ့ ငါမင်းစီမှာ ငါ့ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားတဲ့ဓားအတတ်ကိုစမ်းသပ်မယ်။”
မရေမတွက်နိုင်သောမျက်လုံးများ၏မယုံကြည်နိုင်သောကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် လီကျယ်ရှန်းသည် ကြာပန်းစိမ်းဓားကိုခါကာ၊ ကြယ်မှုန့်ကဲ့သို့ကြေမွှသောအလင်း၏ခြေရာကိုတင်ကျန်ရစ်စေသည်။
သူသည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ဓားသွားတစ်လျှောက်ဖြတ်သန်းစေကာ၊ ကြယ်စင်ရောင်ခြည်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိကြာပန်းကိုစိုစွတ်စေပေသည်။
ကြာပန်းစိမ်းဓားသည် နောက်ခံပုံရိပ်များ၏အစဉ်သပ်ကိုဖြတ်တောက်သည်။ ဤအချိန်တွင်၊ ၎င်း၏ဓားအရှိန်သည် အသံအဟုန်ကိုချိုးဖျက်ပြီးဖြစ်သည်။ လေကို နူးညံ့သောဆုတ်ဖြဲသံထွက်စေသည်။ ဖုန်မှုန့်များပင် ၎င်း၏ဖြတ်သန်းရာလမ်းကြောင်းတွင်နှစ်ပိုင်းပိုင်းခြားသွားသည်။
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ကျားပါးစပ်တွင်စူးရှမှုကိုခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကြာပန်းစိမ်းဓားကိုဆက်လက်ကိုင်ထားရန် မနီးမဝေးဖြစ်နေသည်၊ ၎င်းသည် သက်တံ့တစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲပြီးပျံသန်းတော့မည်ဟုထင်ရသည်။
“ကြာပန်းစိမ်းဓားသီချင်း၊ ပထမဆုံးပုံစံ - ရှိန်ကွမ်း ဓား။”
ပြေးလာနေသော ယုထျန်ဟန်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊
လီကျယ်ရှန်းသည် ဓားဖြင့်ခုတ်လိုက်သည်။