ရေခဲမီး ယင်ယင်တွင်းကို ရရှိခြင်း၊ လီကျယ်ရှန်း၏ စစ်မှန်သောနှလုံးသား

သူ့မြေးမရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ။ ဒူကူဘို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ……”

သမီးကြီးပြီး အိမ်ထောင်ကျတဲ့အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲဆိုတာ အခုတော့ သူတကယ်နားလည်သွားပြီ။ ဒီကောင်မလေးရဲ့အတွေးတွေက မျက်နှာပေါ်မှာ ရေးထားတယ်။

“ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်တော့်ရဲ့ဒူကူမိသားစုကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ မြွေအဆိပ်ကို ကုသပေးပါ။”

“ဤကျေးဇူးတရားသည် တောင်ကဲ့သို့ လေးလံပြီး မည်ကဲ့သို့ကျေးဇူးဆပ်ရမည်ကို စိုးရိမ်မိပါသည်။”

ဒူကူဘိုသည် သူ၏အိုမင်းသောမျက်နှာပေါ်ရှိ မှောင်မိုက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပြုံးရိပ်ကို ပြသခဲ့သည်။

“မင်းဒီဆေးဖက်ဝင်အပင်ခြံကို ကြိုက်နှစ်သက်ရင် မင်းကိုပေးမယ်။”

ဤစကားလုံးများကို နှလုံးသားထဲမှ ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှ မနှစ်သက်ခြင်းမရှိပါ။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ခြံရှိ ဤထူးဆန်းသောပန်းများနှင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ၏ တိကျသောအသုံးပြုမှုများကို သူလုံးဝရှင်းလင်းခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အလွန်ပူပြင်းပြီး အေးသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးထွားနိုင်ပုံကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် သာမန်သတ္တဝါများမဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

သို့သော်။

လီကျယ်ရှန်း၏ ဒူကူမိသားစုအပေါ် ကြင်နာမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက။

ဤဆေးဖက်ဝင်အပင်ခြံသည် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ယခုအခါ မရေမတွက်နိုင်သောကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လီကျယ်ရှန်း၏ ငြင်းပယ်မှုကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်ပုံရချိန် ဒူကူဘိုက ထပ်လောင်းပြောသည်။

“ဒီဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေက ငါတို့အဖိုးအိုနှင့် မြေးမတို့ရဲ့အသက်နှင့် မတူဘူး။”

“မင်းမလက်ခံရင် ငါ့ရဲ့ကျေးဇူးတင်စကားကို ပယ်ချတာပဲ။”

ဘေးတစ်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ဒူကူယန်သည် ပို၍ပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ခဲ့သည်။

“မင်းမလိုချင်ဘူးဆိုရင်။”

“ဒီပန်းတွေ အပင်တွေအားလုံးကို ငါဆွဲထုတ်လိုက်မယ်။”

မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ပြုံးရိပ်သည် လီကျယ်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်မှ ပေါ်ထွက်သွားသည်။

“ဒူကူအစ်မ၊ ဒူကူအကြီးအကဲ၊ မလိုအပ်ပါဘူး။”

သူ၏ကြည့်ရှုမှုသည် ရှင်းလင်းပြီး ပွင့်လင်းကာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောသည်။

“ဒီဆေးဖက်ဝင်အပင်ခြံမှာ ကျွန်တော်လိုအပ်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ တကယ်ရှိပါတယ်။”

“မင်းငါ့ကိုမပေးရင်တောင် ငါမျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့ တောင်းရမှာပဲ။”

လီကျယ်ရှန်း၏ ဖြောင့်မတ်ပြီး ရက်ရောသော အပြုအမူကို မြင်တွေ့ရသောအခါ။ ဒူကူယန်၏မျက်လုံးများရှိ စိုးရိမ်မှုသည် ဝမ်းမြောက်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများသည် လခြင်းကဲ့သို့ ကွေးညွှတ်သွားကာ သူမ၏ပြုံးရိပ်သည် တောက်ပြောင်နေသည်။

ဒူကူဘို၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး ကိုယ်တိုင်ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် အဆုံးထိ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်အပြုအမူဖြင့် ပြုမူပါက၊ ယောင်ချောချောဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။

ဤပွင့်လင်းမြင်သာမှုနှင့် ရိုးသားမှုသဘောထား။ ဤအရာသည် ကောင်လေးကို ပိုမိုနှစ်သက်စေခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်မှ သူ၏ကြည့်ရှုမှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ကြီးမားစွာဖြင့် ဒူကူဘိုကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေကို ခုချိန်မှာ ဘေးဖယ်ထားကြရအောင်။”

“ဒူကူအကြီးကြီး၊ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက မြွေအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ငါစတင်မယ်။”

ဒူကူဘိုသည် မုန်တိုင်းများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း။

ဤကဲ့သို့သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တောင့်တခဲ့သော စကားလုံးများကို ကြားရသောအခါ ကျွန်ုပ်၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပါ။

“ကောင်းတယ်!”

ဒူကူဘိုမြွေအဆိပ်ဖြင့် ချက်ထားသော မြွေရေကျောက်ဆန်ဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်သောဆေးဖက်ဝင်အပင်ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဒူကူဘိုက တစ်ခါတည်း သောက်လိုက်သည်။ သူ၏လည်ချောင်းထဲသို့ အရည်ကျိုကျောက်မီးသွေးများ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မှောင်မိုက်စိမ်းလန်းသော အဆိပ်ငွေ့များသည် ဒူကူဘို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မြွေကဲ့သို့ တက်လာပြီး လေထုထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြွေဟောက်ကြီးအဖြစ် စုဝေးလာသည်။

မြွေဟောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အဆိပ်ငွေ့သည် တောင်ကြားတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ၎င်း၏လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင်၊ ရေခဲမီး ယင်ယင်မျက်လုံး၏ အတိုင်းအတာအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်များမှလွဲ၍ အခြားအပင်များသည် ချက်ချင်း လိပ်ပြီး မီးခိုးရောင်မှ အမည်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဆိပ်ငွေ့အနည်းငယ်ထိမိသော ငှက်များသည် ကြေးခွံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ။

လီကျယ်ရှန်း၏ မျက်ဆန်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး ဝိုင်နှစ်ငုံကို အမြန်မျိုချလိုက်သည်။ အဆင့်မြှင့်အဓိပတိအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး၏ ဆယ်စုနှစ်များစွာ စုဆောင်းထားသော မြွေအဆိပ်သည် ၎င်း၏ဂုဏ်သတင်းကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ဤသည်သာ နန်းတော်မြို့တွင်း ပေါက်ကွဲပါက၊ တိုင်းပြည်ကို ပျက်စီးစေမည့် ကပ်ဘေးကြီးဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင်၊ ထိုအချိန်တွင် ယင်ယန်မျက်လုံးသည် မြူဆိုင်းသောအခိုးအငွေ့များကို ထုတ်လွှတ်ကာ မြွေ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လည်ပင်းညှစ်နေသော ဓားသွားနှစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကြီးမားသောမြွေအဆိပ်သည် ပူပြင်းခြောက်သွေ့သောအပူနှင့် အလွန်အေးသောအအေးထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒူကူဘိုသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ရှင်းလင်းသော ဟစ်ကြွေးသံ ထွက်လာသည်။

မူလက သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မြွေအဆိပ်ကို နှိမ်နင်းရန် သူ၏ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်၊ ထို့ကြောင့် သူ၏အဆင့်သည် ၉၁ တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ဝိဉာဉ်စွမ်းအား လွတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ပြင်းထန်သောစွမ်းအားသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ၏ကျယ်ပြန့်သော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံသည် လေတိုက်ခတ်သံဖြင့် လှုပ်ခတ်နေပြီး သူ၏ရိုင်းစိုင်းသောဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်သည် မှောင်မိုက်စိမ်းလန်းခြင်းမှ မီးခိုးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဟားဟားဟား—!”

“ဒီလိုသက်သောင့်သက်သာရှိခဲ့တာ ဘယ်တုန်းကမှန်းမှတ်မိမှာမဟုတ်ဘူး!”

ဒူကူဘို၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာပြီး လီကျယ်ရှန်းကို ကြီးမားစွာပြောသည်။

“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ ညီလေးရေ!”

လီကျယ်ရှန်း ပြုံးရိပ်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကားပြန်ပြောသည်။

သူမရှေ့တွင် သဟဇာတဖြစ်သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ဒူကူယန်၏ ကြည့်ရှုမှုသည် နွေဦးရေအရည်ပျော်ခြင်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူမ၏နူးညံ့မှုသည် လန်းဆန်းနေသည်။

“အိုး မှန်တယ်။”

လီကျယ်ရှန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသည့်ပုံရသည်။

“ဒူကူအစ်မ၊ ဒူကူအကြီးအကဲ၊ ကျေးဇူးပြု၍ ခဏစောင့်ပေးပါ။”

ထို့နောက် သူသည် ရေခဲမီး ယင်ယင်တွင်းဆီသို့ လှည့်ပြီး လမ်းလျှောက်သွားသည်။

ခဏရှာပြီးနောက်...

လီကျယ်ရှန်းသည် ခေါင်းငုံ့ထားသော ဟင်္သပြဒါး၏ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ၎င်း၏ပွင့်ချပ်များသည် သွေးကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။

“ဒူကူအစ်မ၊ ဒူကူအကြီးအကဲ...”

လီကျယ်ရှန်းက ဝိညာဉ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်ကို ပေးလိုက်တယ်။

“ဒီဆေးဘက်ဝင်အပင်ကို အနီရောင်ဟင်္သာပြဒါး လို့ခေါ်တယ်။ အဆိပ်သိုင်းဝိဉာဉ်တွေရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာတွေအတွက် သင့်တော်တဲ့ နတ်ပန်းတစ်မျိုးပဲ”

“ဒါပေမယ့် မှတ်ထားပါ၊ ဒီဆေးဘက်ဝင်အပင်ကိုယ်တိုင်က အဆိပ်မသင့်ပေမယ့် ထိတွေ့မိတဲ့အဆိပ်တွေကို ရာနဲ့ချီ ထောင်နဲ့ချီပြီး စွမ်းအားမြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် အသုံးပြုတဲ့အခါ အထူးသတိထားသင့်တယ်။”

ဒူကူဘိုစန်း၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာသည်။

“ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ ရှိတယ်လား?”

“ဤဆေးဘက်ဝင်အပင်သည် ယန်ယန်အတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးကျေးဇူးများပြီး ကျွန်ုပ်သည် ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံပါမည်။ ကျေးဇူးတင်ပါသည်၊ ညီလေး!”

ဒူကူဘိုသည် အနီရောင်ဟင်္သာပြဒါးထံမှ သူ၏ကြည့်ရှုမှုကို ပြောင်းလဲကာ လီကျယ်ရှန်းကို ခေါင်းမှခြေထောက်အထိ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထိုပြင်းထန်သော ကြည့်ရှုမှုများသည် လီကျယ်ရှန်းကို အလွန်မသက်မသာခံစားရစေသည်။ ထို့နောက် ဒူကူဘိုက နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ငါက ဤတိုက်ကြီးတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ လှည့်ပတ်ခဲ့သော်လည်း သင့်လို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ဓားသမားကို လုံးဝမမြင်ဖူးဘူး။”

“ထိုဓားသမား ချန်ရှင်းတောင် ငယ်ရွယ်စဉ်က သင့်ထက် များစွာနိမ့်ကျသည်။”

“ပိုပြီးအရေးကြီးတာက မင်းမှာ ကလေးဘဝနှလုံးသားရှိတယ်။”

“မင်းရဲ့ဓားက အနာဂတ်မှာ ပိုပြီးသန့်ရှင်းလာလိမ့်မယ်။”

ဒူကူဘိုသည် လူငယ်ကို ပို၍ပို၍ လေးစားလာသည်။ သူသည် ဤဆေးဖက်ဝင်အပင်ခြံကို လီကျယ်ရှန်းထံ ပေးအပ်ပြီးဖြစ်သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် အနီရောင်ဟင်္သာပြဒါးကို မထုတ်ယူခဲ့ပါက၊ သူသည် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ကိုမျှ ပြောဆိုမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လီကျယ်ရှန်းက သူ့ကို ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်မှုမျှော်လင့်ချက်မရှိဘဲ ရက်ရောပြီး ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ပြသပေသည်။

ဤသည် ရှားပါးသော စစ်မှန်မှုဖြစ်သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် ဒူကူဘို၏ ရိုးရှင်းသောချီးမွမ်းမှုကြောင့် အတော်လေး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ရေခဲမီး ယင်ယင်တွင်းတစ်ခုလုံးကို သူ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော ဤအနီရောင်ဟင်္သာပြဒါးကို အဖိုးအိုဒူကူနှင့် သူ၏မြေးမထံ ပေးခြင်းမှာ ပြောစရာပင်မလိုအပ်ပါ။

“ငါ့မောင်လေးက ဆေးဘက်ဝင်အပင်တစ်ပင်ပေးတယ်။”

“အစ်မဖြစ်သူအနေနဲ့ ကျေးဇူးပြန်ရမယ်။”

ဒူကူယန်သည် ပြုံးရိပ်လာပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ စိမ်းပြာရောင်ပိုးချောထည်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒီပစ္စည်းကို အောင်မြင်သောဘဏ္ဍာတော်အိတ် လို့ခေါ်တယ်။”

“၎င်းက ရှားပါးတဲ့ အာကာသဝိဉာဉ်ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ထူးခြားသောလက္ခဏာက အသက်ရှိတဲ့အရာများကို သိုလှောင်နိုင်ခြင်းပဲ။”

လီကျယ်ရှန်း၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်တောက်ပလာပြီး မည်သည့်အပြုအမူမျှမပါဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ဆန့်ကာ လက်ခံလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒူကူအစ်မ။”

လီကျယ်ရှန်း ဤမျှလွယ်ကူစွာ လက်ခံသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဒူကူယန်၏ ပြုံးရိပ်သည် ပိုမိုတောက်ပလာသည်။

“ကျနော်တို့ရှေ့မှာ အချိန်အများကြီးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီလောက်ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး။”

ထိုအချိန်တွင် ဒူကူဘိုက မေးသည်။

“မင်းမှာ နောက်ဘာလုပ်ဖို့ရှိလဲ?”

လီကျယ်ရှန်း စဉ်းစားမိသည်။

“ဒီမှာ ကာလအတန်ကြာ ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။”

ဒူကူဘို သဘောတူခေါင်းညိတ်သည်။

“အပြင်ဘက်လူများ မနှောင့်ယှက်ပါက၊ ဤသည်မှာ တစ်ကိုယ်တော်နေရန် အကောင်းဆုံးနေရာပဲ။”

“အကောင်းဆုံးအချိန်မှာပဲ အနီရောင်ဟင်္သာပြဒါးရဲ့ အကူအညီနဲ့ ယန်ယန်ရဲ့ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားက အဆင့် ၄၀ ကို မကြာခင်မှာ ချိုးဖျက်လိမ့်မယ်။”

“ငါသူ့ကို သူ့ရဲ့စတုတ္ထမြောက် ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်အတွက် အမဲလိုက်ဖို့ ခေါ်သွားမယ်။ မကြာခင်မှာ ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်တွေ့လိမ့်မယ်။”

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ထွက်ခွာရမယ်လို့ ကြားသိရချိန် စိတ်ထဲတွင် မနှစ်မြို့ဖွယ်ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမသည် ဤနေ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လီကျယ်ရှန်းကို အကြိမ်ကြိမ်အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့ပြီး ဤရုတ်တရက်ခွဲခွာမှုသည် သူမအတွက် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ဖို့မှာ ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် ဒူကူယန်သည် အဓိကနှင့် သာမညကို မခွဲခြားနိုင်သူမဟုတ်ပါ။

သူမသည် နုနယ်သောမျက်ခုံးကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ရင်းနှီးသော ဖျားယောင်းသောနတ်သမီးပုံစံကို ပြန်လည်ရယူကာ လီကျယ်ရှန်းကို စိန်ခေါ်သည့်အနေဖြင့် ပြောဆိုသည်။

“ငါ့စတုတ္ထဝိဉာဉ်စွမ်းရည်ကို ရှာတွေ့တဲ့အထိ စောင့်ပါ၊ ပြီးရင် ငါမင်းကို ပြန်သင်ပြမယ်”

လီကျယ်ရှန်း နူးညံ့စွာ ပြုံးလာသည်။

“ငါစောင့်နေမယ်။”

ဒူကူယန်နှင့် ဒူကူဘိုတို့သည် မြူဆိုင်းသောတောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်လျက် လီကျယ်ရှန်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဤရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေပြင်ကို အာရုံစိုက်ကာ ကြည့်ရှုနေသည်။

ဤနေရာတွင် ယာယီတဲတစ်လုံး ဆောက်လုပ်ရန် သူဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။