အခန်း (၃၂)
Vol. 4 Ch. 32
“ကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်း တိုက်ပွဲမျှော်စင်”
လီကျယ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားခဲ့သည်။ မစ္စယဲ၏ အေးမြကြည်လင်သော အသံသည် ချောက်ကမ်းပါးများပေါ်မှ စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းတစ်ခုနှင့် တူပေသည်။
“ကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်း တိုက်ပွဲမျှော်စင်ဆိုတာ နှလုံးသားကိုးခုပန်းနဲ့ ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်တို့က ‘တိုက်ကြီး၏ အကောင်းဆုံးအကူဝိဉာဉ်’ ဘွဲ့အတွက် သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပတဲ့ ပြိုင်ပွဲပဲ။”
“မိသားစုနှစ်ခုရဲ့ လက်ရှိဆက်ခံသူတွေက ဝိဉာဉ်ဆရာတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပြီး သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေးကြရတယ်။”
“ ‘တိုက်ကြီးရဲ့ ပထမ’ ဆိုတဲ့ဘွဲ့ကို ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အနိုင်အရှုံးက အဆုံးအဖြတ်ပေးတယ်။”
လီကျယ်ရှန်း၏ ဓားကဲ့သို့သော မျက်ခုံးများ ကြုံ့သွားခဲ့သည်။ မစ္စယဲ၏ စကားများအရ ကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်း တိုက်ပွဲမျှော်စင်သည် စွမ်းအားရှိသူများစွာ အာရုံစိုက်မည့် ပွဲကြီးတစ်ခုဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင် မည်သည့်အခါ၌မျှ ဖော်ပြခဲ့ခြင်း မရှိသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။
သူသည် ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“နှလုံးသားကိုးခုပန်းနဲ့ ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်က တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ အကျော်ကြားဆုံးသော အကူဝိဉာဉ်တွေပဲ။”
“ကျွန်တော် ဘာကြောင့် ဒီကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်း တိုက်ပွဲမျှော်စင်အကြောင်း ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ မပြောဆိုကြလဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်ဘူး။”
မစ္စယဲ၏ နက်ရှိုင်းဖျော့တော့သည့် ခရမ်းရောင်မျက်လုံးများအတွင်း ဝမ်းနည်းမှုအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အကြောင်းကတော့...”
“ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်းမှာ ‘နံပါတ်တစ်တိုက်ခိုက်ရေးဝိညာဉ်ဆရာ’ အဖြစ် သိကြတဲ့ ဓားအဓိပတိ ချန်ရှင်းက စောင့်ရှောက်နေလို့ပဲ။”
“ချန်ရှင်း ရှိနေလို့ ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်က ကေကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်း တိုက်ပွဲမျှော်စင်မှာ ရှုံးနိမ့်တယ်လို့ မရှိဘူး။”
“ဒီပြိုင်ပွဲက... ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းတွေလို နှစ်ပေါင်းများစွာ ငုပ်လျှိုးနေခဲ့ပြီ။”
“ကမ္ဘာကြီးက မေ့လျော့သွားလောက်အောင်ကို ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ...”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လီကျယ်ရှန်းသည် နားလည်သဘောပေါက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင် မူရင်းလက်ရာတွင် ၎င်းကို ဖော်ပြခြင်းမရှိသည်မှာ အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။
ဓားအဓိပတိ ချန်ရှင်းက အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခြင်းနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် အခြားရှီလိုင်ခဲ့မကောင်းဆိုးဝါး၆ဦး၏ အကူအညီကြောင့်...
ကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်း တိုက်ပွဲမျှော်စင်သည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက အမည်ခံသာရှိခဲ့သည်။
နှလုံးသားကိုးခုပန်း၊ ယဲမိသားစုက ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည့်တိုင်...
၎င်းသည် သူတို့၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြရုံသာဖြစ်သည်။
“ဒါက မတရားဘူးလား”
လီကျယ်ရှန်းသည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် အံ့အားသင့်သည့်ဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“သူတို့သာ ‘နံပါတ်တစ်အကူဝိညာဉ်’ ဘွဲ့အတွက် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်လိုရင်၊ မိသားစုနှစ်ခုက အကူညီပေးတဲ့ ဝိဉာဉ်ဆရာတွေက စွမ်းအားအတူတူရှိသင့်တယ်။”
မစ္စယဲက ပြန်ပြောသည်။
“ဤကမ္ဘာမှာ တရားမျှတမှုဆိုတာ ရှိလို့လား။”
“ဒါ့အပြင် ထိပ်တန်းအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးဝိညာဉ်ဆရာတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ခြင်းကလဲ အကူဝိဉာဉ်ဆရာတစ်ဦးရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုပဲဖြစ်တယ်။”
စကားသည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ မစ္စယဲသည် သူ့ကို ဖိတ်ကြားရသည့် အကြောင်းရင်းကို လီကျယ်ရှန်း မနားလည်နိုင်ဘူးလား။
“ဒါဆို...”
“ယဲမိသားစုအကြီးအကဲကနေ ကျွန်တော့်ကို ဖိတ်ကြားခြင်းက...”
“ကျွန်တော့်ကို နောက်လာမဲ့ကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်း တိုက်ပွဲမျှော်စင်မှာ နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုကို ကိုယ်စားပြုပေးဖို့ရန်လား။”
မစ္စယဲက လီကျယ်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
အမြဲတမ်း အေးစက်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော ထိုလှပသည့်မျက်နှာသည် နောက်ဆုံးတွင် နွေးထွေးသော မျှော်လင့်ချက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြသလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်အတွက်မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုရင် နောက်ထပ်ပြိုင်ပွဲက အချိန်တစ်နှစ်ခွဲကျော်မျှသာ ကျန်ရှိတာကြောင့်ပဲ။”
“နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုက ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်းကို အနိုင်ရဖို့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မျှော်လင့်ခြင်းမရှိသေးဘူး။”
“နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုက စောင့်ဆိုင်းနိုင်တယ်၊ ကျွန်မတို့ လူကြီးမင်းလီကျယ်ရှန်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်တယ်။”
“မင်းစီကနေ ချန်ရှင်းကို အနိုင်ရနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုငါ မြင်တွေ့ရတယ်။”
“အင်းရဲ့ဓားက ချန်ရှင်းရဲ့ဓားထက်ကို ပိုထက်မြက်တယ်။”
ဤအမြဲတမ်း အေးစက်သိမ်မွေ့သော ယဲမိသားစုအကြီးအကဲသည် ယခုအခါ သူမ၏လှပသောမျက်နှာပေါ်တွင် စွဲလန်းစရာကောင်းလောက်သည့် ပုံစံမျိုးဖြင့်...
“ငါတို့ နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစု၏ နှလုံးသားကိုးခုပန်းက မျိုးဆက်တစ်ခုမှာ နှစ်ခုသာ တည်ရှိခွင့်ကြတယ်။”
“အညှောက်သစ်တစ်ခု ပွင့်လာတဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တည်ရှိပြီးသားတစ်ခုက ညှိုးနွမ်းသွားရတယ်။”
သူမ၏ အေးစက်သောအသံထဲတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော တုန်ရီမှုတစ်ခု လွတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဥယျာဉ်ထဲရှိ ပန်းများသည် သူမ၏ လှိုင်းထနေသော ခံစားချက်များကို သိမြင်မိသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့သွားခဲ့သည်။ ဖြန့်ကျဲနေသော ပန်းပွင့်များသည် သူမ၏ ပခုံးများနှင့် ဆံပင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာကာ လေးလံသောအချိန်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝမ်းနည်းကြောင်း ပြသခြင်းနှင့် တူသည်။
“ငါ နှလုံးသားကိုးခုပန်းရဲ့ ဆက်ခံသူ မျိုးဆက်နှစ်ခုကို နှုတ်ဆက်ခဲ့ရတယ်...”
“ငါ့ရဲ့ အနီးကပ်ဆုံး သွေးချင်းများ သူတို့အရွယ်ရောက်ပြီးသားအချိန်မှာ ညှိုးနွမ်းသွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့ရတယ်။”
“ဤမျှလောက်ပင်ဖြစ်ပါလျက်... နှလုံးသားကိုးခုပန်းက ကောင်းကင်ဘုံမှ မနာလိုဖွယ်ရာဖြစ်အောင် စွမ်းအားပြင်းထန်ပါလျက် လူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲရှိ ‘နံပါတ်တစ်ထောက်ပံ့ရေးသိုင်းဝိညာဉ်’ ဘွဲ့က ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်တွင်သာ ရှိနေဆဲပဲ။”
“လက်ရှိ ယဲမိသားစုအကြီးအကဲအနေနဲ့ ကျွန်မနှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုရဲ့ သေဆုံးသွားပြီးသော အဖွဲ့ဝင်များစွာရဲ့ မပြည့်စုံသောဆန္ဒများကို သယ်ဆောင်ရတယ်။”
“ကျွန်မ အခြားဘာမျှမတောင်းဆိုပါဘူး၊ ကျွန်မရဲ့နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစု၏ နှလုံးသားကိုးခုပန်း၏ အမည်ကို ပြန်လည်ဖော်ဆောင်ပေးရန်သာ တောင်းဆိုပါတယ်။”
သူမသည် လက်ကို မြှောက်တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ဆံထုံးမှ နုနယ်သိမ်မွေ့သည့် ကျောက်မျက်ရောင်ဆံထိုးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
အလင်းရောင်စီးကြောင်းသုံးကြောင်းသည် ဆံထိုးမှထွက်ပေါ်လာပြီး တောက်ပသောအရောင်စုံဝိုင်းထဲတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော ဝိဉာဉ်ရိုးသုံးခုသည် စွမ်းအားပြင်းထန်ပြီး စင်ကြယ်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ တိတ်တဆိတ်မျောပါနေခဲ့သည်။
“ဤသည်မှာ နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုရဲ့ အဖိုးတန်ဝိဉာဉ်ရိုးသုံးခုပဲ။”
မစ္စယဲသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး အတွင်းကျကျပြောကြားခဲ့သည်။
“လူကြီးမင်းလီကျယ်ရှန်းသာ အနာဂတ်မှာ နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုကို ကိုယ်စားပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်းတိုက်ပွဲမျှော်စင်တွင် ပါဝင်ရန် သဘောတူပါက ဤအရာများအားလုံး သင့်အတွက်ပါပဲ။”
မည်သည့်ဝိဉာဉ်ဆရာကိုမဆို ရူးသွပ်စေနိုင်သည့် ဝိဉာဉ်ရိုးသုံးခုကို ကြည့်ရှုရင်း လီကျယ်ရှန်းသည် မကျေနပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ဝိဉာဉ်ရိုးများကို ကမ်းလှမ်းခြင်းသည် ဝိဉာဉ်ဆရာတွေအိပ်မက်မက်နေသည့်အရာပဲ။”
“နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုက အမှန်တကယ်ကိုရက်ရောပါတယ်။”
မစ္စယဲ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် မိုးရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကွေးညွှတ်သွားပြီး တောက်ပမှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ မည်သူမျှ ဤမျှလောက် တန်ဖိုးကြီးမားသော ရတနာများကို ငြင်းဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ ယုံကြည်စိတ်ချနေသည်။
သို့သော်…
“ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။”
လီကျယ်ရှန်း၏ အသံသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ မစ္စယဲ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။
“မလုံလောက်သေးဘူးလား။”
“သင် ကျွန်မတို့ရဲ့ နှလုံးသားကိုးခုပါပန်း ယဲမိသားစုကို ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်းကို အနိုင်ရပြီး ‘နံပါတ်တစ် ထောက်ပံ့ရေးသိုင်းဝိညာဉ်’ ဘွဲ့ကို ရရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်လျှင်...”
“နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစု၏ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားမှုများအားလုံးကို သင့်ကို ပေးအပ်နိုင်တယ်။”
“လင်းလင်းသည် နောက်မိသားစုအကြီးအကဲဖြစ်တဲ့အတွက် မိသားစုအတွက် ပံ့ပိုးကူညီဖို့ သူမရဲ့တာဝန်ပဲ။”
မစ္စယဲသည် သူမ၏ဘေးနားရှိ သူမ၏သမီးကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူမ၏အသံသည် လှိုင်းတံပိုးမရှိဘဲ အေးစက်နေသည်။
“ထိုအချိန်မှာ သူမက သင့်ကို အကူအညီပေးလိမ့်မယ်... လင်းလင်းက သင့်ကို လက်ထပ်ပေးနိုင်တယ်။”
ဤစကားလုံးများသည် သူမ၏သမီးကိုပင် လဲလှယ်စရာအဖြစ် ဆက်ဆံသည့် စိတ်ရောဂါဆန်သော စွဲလန်းမှုဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် တိတ်တဆိတ်ရပ်နေသည့် ယဲလင်းလင်းကို ကြည့်ရှုရန် မတတ်သာခဲ့ပေ။ မိန်းကလေးသည် ခေါင်းငုံ့ထားသည်။
သူမ၏ မျက်တောင်များသည် သူမ၏ ဖြူဖတ်ဖြူရော်သော လှပသည့်မျက်နှာပေါ်တွင် အရိပ်များကျစေကာ သူမ၏ စိမ်းပြာရောင်မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူမသည် ဝိဉာဉ်မဲ့သော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
လီကျယ်ရှန်း ဆက်လက်တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သေဆုံးသွားသော ဖခင်၊ စွဲလန်းနေသော မိခင်၊ ရှောင်တိမ်းမရသော ကံကြမ္မာ၏ ချည်နှောင်မှုများ—ဤအရာများသည် ယဲလင်းလင်း၏ လက်ရှိအခြေအနေ၏ အမြစ်ဖြစ်သည်။
သို့သော်—
“ယဲမိသားစုအကြီးအကဲ ကျွန်တော့်ကို နားမလည်ပါဘူး။”
လီကျယ်ရှန်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းစကားပြောကာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုက ကျွန်တော့်အတွက် အပေါ်ယံအရာမျှပဲ၊ စျေးပေါတဲ့ ဝိုင်အိုးအနည်းငယ်ဝယ်ရန်ပဲလုံလောက်တယ်။”
“ကျွန်တော်က လွတ်လပ်မှုနှင့် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကိုပဲ ရှာဖွေတယ်။”
“လူတစ်ဦး၊ ဓားတစ်လက်၊ ဝိုင်အိုးတစ်အိုးနဲ့ ဤကမ္ဘာကြီးကို လှည့်လည်ရန် လုံလောက်ပါတယ်။”
“နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုနဲ့ ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်းကြားက ရှုပ်ထွေးမှုများအတွက် ကျွန်တော်စိတ်ဝင်စားမှုလုံးဝမရှိဘူး။”
ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားသည့်နေ့တွင် သူသည် ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်းသည် ဖြတ်သန်းသူများသာဖြစ်သည်။
ကျေးဇူးတင်စရာမရှိ၊ ရန်ငြိုးမရှိ။
အကယ်၍ သူသည် နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုနှင့် ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ကြားရှိ ပဋိပက္ခတွင် ပါဝင်ရန် သဘောတူခဲ့လျှင်...
သူသည် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် မဟုတ်ဘဲ သေးသိမ်သောစိတ်ထားဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ် လက်လွှတ်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ပြသလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ လွတ်လပ်သော၊ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ဓားစိတ်နှလုံးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တစ်ခုသောနေ့တွင်... သူသည် ကောင်းကင်ဘုံထောက်ပံ့ခြင်းတိုက်ပွဲမျှော်စင်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစု၏ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူခဲ့လျှင်...
၎င်းသည် နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုကိုယ်တိုင် သူ့ကိုရွေ့လျားစေသောကြောင့်သာဖြစ်နိုင်ပြီး လက်စားချေလိုသောဆန္ဒကြောင့်မဟုတ်ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် သူ၏ဓားနှင့် သူ၏စိတ်နှလုံးနှစ်ခုလုံး ညစ်ညမ်းသွားလိမ့်မည်။
“ယဲမိသားစုအကြီးအကဲမှာ အခြားကိစ္စရပ်များမရှိတော့လျှင် ကျွန်တော်ထွက်သွားပါတော့မည်။”
လီကျယ်ရှန်းသည် လက်အုပ်ချီကာ အပြင်ဘက်သို့ သွားသည့်လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ သက်တောင့်သက်သာဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အရိပ်အယောင်ပန်းများသည် သူ၏ ရိုးရှင်းသောအဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။
သူ၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစုမှ မိခင်နှင့်သမီး၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်တော့မည်ဖြစ်သည့်အချိန်တွင် လူငယ်၏ ကြည်လင်သောအသံသည် ဝေးရာမှ လေထဲတွင် မျှော့ပါသွားခဲ့သည်။
“ယဲမိသားစုအကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် နောက်ထပ်တစ်ခု ထည့်သွင်းပြောချင်ပါသေးတယ်...”
“နောက်တစ်ကြိမ် ဒီလိုဘဝကိုပြောင်းလဲစေနိုင်တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်များကို မချခင် သင့်သမီးကို သူမသဘောတူမတူ အရင်မေးမြန်းကြည့်ပါလား။”
သူ၏စကားကျရောက်သည်နှင့်...
လီကျယ်ရှန်းသည် သီချင်းသံမပါသော သီချင်းငယ်တစ်ပုဒ်ကို သီဆိုကာ သူ၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် ပန်းပင်များနှင့် သစ်ပင်များ၏အတွင်းပိုင်းသို့ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ယဲလင်းလင်း၏ အမြဲတမ်းငုံ့ထားသော မျက်တောင်များသည် မသိမသာ တုန်ရီသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ အနက်ရောင်စိမ်းပြာရောင်မျက်လုံးများ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် လှိုင်းငယ်တစ်ခု လှုပ်ရှားဟန်ရှိသည်။
“ဟေ့...”
မစ္စယဲသည် ခဏမျှရပ်တန့်ပြီးနောက် တသသပြောကြားခဲ့သည်။
“ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ သူ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာရှိတယ်၊ သူ အလွယ်တကူ သဘောတူမည်မဟုတ်တာ ငါမခန့်မှန်းထားသည်။”
“တစ်ချိန်က ချန်ရှင်းကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေကြစဉ် နင်ဖုန်းကျီကသာ သူ့ကိုကယ်တင်ခဲ့ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းအနေဖြင့် ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။”
“လင်းလင်း...”
သူမသည် သူမ၏သမီးကို ဓားကဲ့သို့ချွန်သော သူမ၏ကြည့်ရှုမှုဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။
“အခွင့်အရေးက တဒင်္ဂသာရှိတယ်။”
“ဤလီကျယ်ရှန်းက အသူရာချောက်နက်ထဲမှာအိပ်ပျော်နေတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ပဲ။”
“သူ ကောင်းကင်ထက်ကို မပျံသန်းခင် သင့်ရဲ့ နှလုံးသားကိုးခုပန်း ယဲမိသားစု အမှတ်အသားကို သူ့စိတ်နှလုံးထဲမှာ ထွင်းထုရမယ်”
“နှလုံးသားကိုးခွပါသော ပန်း ယဲမိသားစုရဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းရာချီတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အရှက်ရမှု၊ မြင့်တက်မှုနှင့် ပြိုလဲမှုအားလုံးက သင့်အပေါ်မှာ မှီခိုနေတယ်”
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လေးလံသော မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာကို ယဉ်ကျေးစွာမဟုတ်ဘဲ... လုံးလုံးလျားလျား မိန်းကလေး၏ သွယ်လျကျိုးပဲ့နိုင်သော ပခုံးများပေါ်သို့ ဖိအားပေးခဲ့သည်။
ယဲလင်းလင်းသည် ခေါင်းဆက်ငုံ့ထားဆဲဖြစ်သည်။ကြာမြင့်စွာကြာပြီးနောက် သူမသည် နူးညံ့သောစကားလုံးသုံးလုံးကို ပြောကြားခဲ့သည်။
“ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။”
...
ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်။
လီကျယ်ရှန်းသည် ထိုရောထွေးနေသောကိစ္စရပ်များကို စွန့်ပစ်လိုက်သည်။
သူသည် ရေခဲမီးနတ်မိမယ် နှင်းရည်ကို ချက်ရန် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာနေထိုင်ခဲ့သည်။
“ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ် ကို မတည်ဆောက်မီနှင့် ကြာပန်းစိမ်းဓားရဲ့ ဒုတိယပုံစံကို နားလည်သဘောမပေါက်ခင်အထိ ငါလီကျယ်ရှန်း ထွက်ခွာမည်မဟုတ်။”