အခန်း (၃၃)
Vol. 4 Ch. 33
ဆိုတိုမြို့အပြင်။
ရှီလိုင်ခဲ့ကျောင်းတော်။
ဂရမ်းမာစတာနှင့် ဖူလန်ဒါတို့ ငြင်းခုံနေကြသည်။
“လာမယ့် ရှစ်လအတွင်းမှာ အဆင့်မြင့်ဝိဉာဉ်ဆရာပြိုင်ပွဲက စတင်လိမ့်မယ်။”
“ကောင်းကင်ဒူအင်ပါယာကျောင်းတော်မှာ ပြိုင်ပွဲအတွက် နေရာနှစ်နေရာရှိတယ်၊ ရှီလိုင်ခဲ့ကလေးတွေကို ယာယီပညာဖလှယ်ကျောင်းသားအဖြစ်နဲ့ ကျောင်းတော်မှာ ပြိုင်ပွဲပြီးတဲ့အထိ ထားလိုက်ပါ။”
“ငါ သဘောမတူဘူး!”
ဖူလန်ဒါက စားပွဲကို ရိုက်ခတ်ကာ ဆရာကြီးကို ကြည့်ရှုလျက်-
“ကလေးတွေက ရှီလိုင်ခဲ့ရဲ့ကလေးတွေ”
“ရှီလိုင်ခဲ့ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြိုးပမ်းမှုရဲ့ အသီးအပွင့်ဆိုတာ မမေ့နဲ့!”
ဂရမ်းမာစတာရဲ့ တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက်အပြောင်းအလဲများ မတွေ့ရပေ။
“ဖူလန်ဒါ၊ မင်းက ရှီလိုင်ခဲ့ကလေးတွေကို သဟဇာတဖြစ်တဲ့ကျင့်ကြံမှုပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ပေးနိုင်မလား။”
“ရှီလိုင်ခဲ့ကျောင်းတော်က အဆင့်မြင့်ဝိဉာဉ်ဆရာ ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ရှိသလား။”
“ပြီးတော့ သူတို့ဟာ ကောင်းကင်ဒူကျောင်းတော်ကို တက်ရောက်ပြီးတာနဲ့ ရှီလိုင်ခဲ့ရဲ့ကလေးတွေ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ဘာကြောင့်ထင်ရတာလဲ။”
ဖူလန်ဒါ စကားမပြောနိုင်ခဲ့။ ဂရမ်းမာစတာက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။
“အတုအယောင်ကျင့်ကြံမှုပတ်ဝန်းကျင်က ရှီလိုင်ခဲ့ကလေးတွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းထိရောက်မှုကို သိသိသာသာ မြန်ဆန်စေတယ်။”
“ဝိဉာဉ်ဆရာကျောင်းတော် အဆင့်မြင့်ပြိုင်ပွဲရဲ့ ဆုကဘာလဲ၊ သူတို့အတွက် ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။”
“ဒါကြောင့် ခုနှစ်ယောက်လုံး ကောင်းကင်ဒူအင်ပါယာကျောင်းတော်ကို သွားရမယ်။”
သူ၏စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာမြှုပ်နှံထားသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်၊ သူသည် မပြောခဲ့ပေ။ သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး သူ့ဝိဉာဉ်သီအိုရီများကို မေးခွန်းထုတ်သူများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်စေချင်သည်။
သူ၊ ယုရှောင်ဂန်း မွေးထုတ်ပေးသော ကျောင်းသားများ။
ဝိဉာဉ်ဆရာလောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေလိမ့်မည်။
တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို သတိထားမိစေမည်။
ဆရာများ နေထိုင်ရာနေရာ။
အနိမ့်ဆုံး တစ်ထပ်အိမ်တစ်လုံးတွင်။ ကျောက်ဝူကျီသည် ခရီးဆောင်အိတ်ထဲသို့ အဝတ်အစားများ ထည့်သွင်းနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် မာဟုန်ကျွင်း၏ ဝဖြိုးသောကိုယ်ခန္ဓာသည် ဝင်ရောက်လာပြီး ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာဖြင့်။
“ကျောက်ဆရာ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ။”
ကျောက်ဝူကျီသည် ခေါင်းမြှောက်ခြင်းတောင် မပြုခဲ့ပေ။
“ငါပြင်ဆင်နေတာ မမြင်ဘူးလား။”
“ရှီလိုင်ခဲ့ကျောင်းတော်က ဆရာခုနှစ်ယောက်ဟာ မင်းတို့နဲ့အတူ ဟွန်ဒိုးကျောင်းတော်ကို သွားကြမယ်။”
“ငါက ထျန်းဒိုမြို့ကို အရင်သွားပြီး နေရာကြည့်မယ်၊ ငါတို့အားလုံးနေဖို့ လုံလောက်တဲ့နေရာရှာမယ်။”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မာဟုန်ကျွင်း၏ မျက်လုံးငယ်လေးများသည် ချက်ချင်း မကောင်းသောအတွေးဖြင့် ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။
“ကျောက်ဆရာ၊ ကျွန်တော့်ကိုပါ ခေါ်သွားပါဦး။”
“ဟမ်း?”
ကျောက်ဝူကျီ၏ ထူထဲသော မျက်ခုံးများသည် အရစ်ကျလာပြီး သံသယဖြင့် ကြည့်ရှုသည်။
“ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။”
“ထျန်းဒိုမြို့ကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်သွားချင်တာလဲ။”
မာဟုန်ကျွင်း၏ ဝိုင်းဝန်းသောမျက်နှာသည် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
“ရှောင်ဝူ၊ နင်ရုံရုံ၊ ကျူကျူချင်းတို့က ကြယ်တာရာတောအုပ်ထဲမှာ လေ့ကျင့်ဖို့ သွားကြတယ်။”
“အစ်ကိုကြီးနဲ့ ခေါင်းဆောင်တိုက်တို့ကို ဆရာကြီးက နေ့တိုင်းအထူးလေ့ကျင့်ပေးနေတယ်၊ ငါနဲ့ ဝက်အူချောင်းကောင်ပဲ ကျန်တော့တာ။”
“ကျောက်ဆရာ၊ ကျွန်တော့်ကို ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ခေါ်သွားပါ၊ ကျွန်တော် ဧကရာဇ်မြို့တော် သိုင်းဝိဉာဉ်ပြိုင်ပွဲကွင်းမှာ လေ့ကျင့်နိုင်တယ်။”
ကျောက်ဝူကျီသည် သူ၏ဆူးရှသော မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ဆရာကြီးနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့က သဘောတူရင် ငါ့မှာ အကန့်အသတ်မရှိဘူး။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျောက်ဆရာ!”
ကျောင်းသားများ နေထိုင်ရာနေရာ။
တံခါးပိတ်သည်နှင့် တပြိုင်နက်။
တိုက်မုပိုင်သည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး သူ၏မကောင်းသောမျက်လုံးများသည် မာဟုန်ကျွင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဖက်တီး၊ ပြီးပြီလား။”
“အပြည့်အဝ!”
မာဟုန်ကျွင်းသည် မာန်အပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူ၏ဝိုင်းဝန်းသောမျက်နှာပေါ်တွင် မကောင်းသောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒါပေမယ့်၊ ခေါင်းဆောင်တိုက်...”
“ဧကရာဇ်မြို့တော်က မိန်းကလေးတွေဟာ မင်းပြောသလောက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လို့လား။”
တိုက်မုပိုင်က ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။
“ငါဘာကြောင့် မင်းကိုလိမ်ရမှာလဲ။”
“ငါ့ရဲ့အဆင့်အတန်းကို မင်းမသိဘူးလား။”
“ဟမ်း၊ ငါကြယ်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ ရှိနေတုန်းက ငါ့ရဲ့လက်ထဲမှာ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်အောက် ဘယ်တုန်းကနည်းခဲ့လဲ။”
သူ၏အသံသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
တိုက်မုပိုင်သည် သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏လက်သီးဆစ်များသည် အသံမြည်လာခဲ့သည်။
“ဖက်တီး၊ မင်းမိန်းကလေးတွေအတွက် သုံးစွဲတဲ့ပိုက်ဆံအားလုံးက ငါ့အပေါ်မှာပဲ။”
“ဒါပေမယ့် မင်းကတိပေးခဲ့တာကို မမေ့ပါနဲ့...”
မာဟုန်ကျွင်းသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို တဂျစ်ဂျစ်မြည်အောင် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ ခေါင်းဆောင်တိုက်၊ ဓားနဲ့ဝိုင်ပဲ မဟုတ်လား။”
“ငါသူ့ကို စမ်းသပ်ကြည့်မယ်။”
“စမ်းသပ်ကြည့်တာမဟုတ်ဘူး!”
တိုက်မုပိုင်ရဲ့ မကောင်းတဲ့မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းသွားပြီး ရက်စက်တဲ့စွမ်းအားတွေ ထွက်လာခဲ့တယ်။
“မင်းသူ့ကိုတွေ့ရင် သတ်ပစ်လိုက်ပါ!”
“အကောင်းဆုံးကတော့... သူဒီဘဝမှာ နောက်ထပ်ဓားမကိုင်ရအောင် လုပ်လိုက်!”
ထိုနေ့ ကျူကျူချင်းက အင်ပါယာအဖွဲ့ကို လိုက်ဖမ်းသွားကတည်းက သူသည် စိတ်ထဲတွင် သိမ်းထားခဲ့သည်။ ကံအားလည်းကောင်းသည်မှာ၊ သူသည် မိန်းကလေးသုံးယောက် စကားပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဓားနှင့်ဝိုင်အကြောင်းပြောသည့် ကျူကျူချင်း၏ ရှက်ကြောက်နေသောအသံကို ပြန်သတိရသည်။ တိုက်မုပိုင်သည် မနာလိုဝန်တိုမှုဖြင့် ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် ရှောင်ဝူနှင့် နင်ရုံရုံတို့ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ချစ်ခင်ရင်းနှီးပြီး ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။
ကျူကျူချင်းကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍မူ။ သူမသည် သူ့ကို သင့်လျော်သောအကြည့်တောင် မပေးခဲ့ပေ။
“ဟုတ်တယ်...”
တိုက်မုပိုင်သည် ယုထျန်းဟန်၏ စကားများကို သတိရကာ သတိပေးခဲ့သည်။
“ဓားနဲ့ဝိုင်က အတော်လေး အားကောင်းတယ်၊ ဒါကြောင့် သတိထားပါ။”
ဤအချိန်တွင် မာဟုန်ကျွင်း၏ စိတ်သည် ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ ဖျော်ဖြေရေးရပ်ကွက်များနှင့် ဖျော်ဖြေရေးရပ်ကွက်များ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မြင်ကွင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူသည် အခြားဘာမျှ မကြားနိုင်တော့ပေ။
“ဓားနဲ့ဝိုင်ရဲ့ဓားက ထက်မြက်တယ်လား။”
“ငါ့မာဟုန်ကျွင်းရဲ့ ဖီနစ်မီးတောက်တွေက သူ့ဓားကို သတ္တုရည်အဖြစ် အရည်ပျော်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်မယ်။ ကြည့်နေလိုက်စမ်းပါ။”
တိုက်မုပိုင်သည် ပြုံးရွှင်ကာ ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။ သူသည် မာဟုန်ကျွင်း၏ စွမ်းအားကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး သူ၏ဖီနစ်မီးတောက်များသည် သူ့ကိုပင် ဒုက္ခရောက်စေသည်။
“မင်းက ဂရမ်းမာစတာနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို မပြောသေးဘူးလား၊ မင်းဧကရာဇ်မြို့တော်ကို သွားခွင့်ပြုမှာလား။”
မာဟုန်ကျွင်းသည် တရားမျှတမှုရှိပြီး တိတ်တဆိတ်ခွင့်ပြုခံရခြင်း၏ သာလွန်မှုသဘောကိုပင် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ သူတို့သဘောတူမှာပါ။”
“ငါ နတ်ဆိုးမီးတောက်တွေ ထွက်တဲ့အခါ ဂရမ်းမာစတာနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက နှစ်ဦးစလုံး တိတ်တဆိတ် သဘောတူကြတယ်။”
ဂရမ်းမာစတာနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင်။
သူတို့၏ ပါရမီရှင် ဝိဉာဉ်ဆရာများသည် သာမန်အမျိုးသမီးများကို ကောင်းချီးပေးသင့်သည်၊ ၎င်းသည် အမျိုးသမီးများအတွက် ဂုဏ်ယူစရာအဖြစ် ယူဆသင့်သည်။ ဤပုံပျက်နေသော အမြင်သည် မာဟုန်ကျွင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမြစ်တွယ်သွားခဲ့သည်။
တစ်ရက်အကြာတွင်။
တျန်းဒိုဧကရာဇ်မြို့တော်။
“မှတ်ပုံတင်ပြီးရင် ဟိုတယ်ကို ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့!”
ကျောက်ဝူကျီသည် သူ၏ခေါင်းလောင်းကဲ့သို့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုကာ မာဟုန်ကျွင်းကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
“ရပြီ၊ ရပြီ။”
မာဟုန်ကျွင်းသည် အာရုံမစိုက်ဘဲ ပြန်ဖြေကာ သူ၏မျက်လုံးများသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ စည်ကားသောလမ်းများ၊ အထူးသဖြင့် အလှဆင်ပြင်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးများကို ကပ်ထားခဲ့သည်။
နှစ်ဦးခွဲခွာပြီးသည်နှင့်။
မာဟုန်ကျွင်းသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ အကြီးဆုံးသော ပြည့်တန်ဆာအိမ်ထဲသို့ ခေါင်းထိုးဝင်သွားခဲ့သည်။
နာရီဝက်အကြာတွင်။
မာဟုန်ကျွင်းသည် ပြုံးရွှင်နေပြီး အလှဆင်ပြင်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးများဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ ကျေနပ်မှုဖြင့် သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
“သက်တောင့်သက်သာရှိပါတယ်! ဟင့်အင်း၊ ဒါပေမယ့် ငါမှာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမယ့် အလုပ်တွေရှိနေသေးတယ်!”
ဧကရာဇ်မြို့တော် သိုင်းဝိဉာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်
မာဟုန်ကျွင်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အဦးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏စိတ်သည် ၎င်း၏ရက်စက်သော စွမ်းအားကြောင့် တုန်ခါနေရသည်။
သူသည် အသက်ကိုအပြည့်ရှုသွင်းကာ သူ၏ဝိုင်းဝန်းသောမျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သောအကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
“ငါ နတ်ဆိုးမီးတောက်ဖီနစ်အမည်ကို ဧကရာဇ်မြို့တော် ဝိဉာဉ်ကစားကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်စေမယ်!”
“ဓားနှင့်ဝိုင်?”
“ဟက့်...”
ဆက်တိုက်ရက်များစွာ။
မာဟုန်ကျွင်းသည် အမျိုးသမီးများ၏ နူးညံ့သောပွေ့ဖက်မှုနှင့် သွေးထွက်သံယိုကစားကွင်းကြားတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင်။
သူ၏ဇာတ်ကောင်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါ၊ သန့်ရှင်းသောပါရမီအားဖြင့် မာဟုန်ကျွင်းသည် နိမ့်ကျသောအသိုက်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဖီနစ်တစ်ကောင်အဖြစ် အမှန်တကယ်ရှိနေသည်။
တစ်နေ့လျှင် သိုင်းဝိဉာဉ်တိုက်ပွဲကွင်း သုံးကြိမ်တိုက်ခိုက်မှု။
တစ်ကြိမ်စီတွင် သူ၏ပြိုင်ဘက်များကို လွန်စွာဖိအားပေးကာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ဆိုတိုမြို့ သိုင်းဝိဉာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းရှိ ငွေရောင်တံဆိပ်မှတ်တမ်းကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်မြို့တော် ဝိဉာဉ်ကစားကွင်းရှိ ပရိသတ်များသည် ဤမာန်မနကြီးသောသူသည် ဝေးလံလှသောကျေးရွာမြို့ငယ်လေးမှ လာသည်ကို မြန်မြန်သိရှိသွားကြသည်။
“ပြင်ပလူ” တစ်ဦးထံမှ သူတို့၏အိမ်ကစားကွင်းတွင် ဤမျှအရှက်ရခံရခြင်းသည်။ ဧကရာဇ်မြို့တော် ပရိသတ်များသည် သူတို့၏မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာရိုက်ခံလိုက်ရသည်မှာ မလွဲမသွေဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်။
မျှော်လင့်ချက်များစွာအပြီးတွင်။
အင်ပါယာအဖွဲ့မှ ထင်ရှားသော ဝိဉာဉ်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် ယုဖန် သည် တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့တက်လာခဲ့သည်။
မကြာမီတွင်
ယုဖန်သညိ မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ဝတ်ရုံများ အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားကာ ရွှံ့ပုံကဲ့သို့ အေးစက်သောကစားကွင်းပေါ်တွင် ပျော့ခွေလျက်ရှိသည်။
မာဟုန်ကျွင်းသည် မာန်မာနဖြင့် အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏နောက်ကျောတွင် ဖီနစ်အတောင်ပံများ လောင်ကျွမ်းနေကာ ခရမ်းရောင်မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး မီးဘုရင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။
သူသည် ယုဖန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ညာဘက်ခြေကို ချထားကာ တိတ်ဆိတ်နေသော ပရိသတ်များကို ကြည့်ရှုပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်ဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်သည်။
“ဒါပဲလား?”
“ဒါပဲလား?”
“ဧကရာဇ်မြို့တော် သိုင်းဝိဉာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အားနည်းတာလား။”
ဤမျှလောက် အရှက်ရခံရသည်နှင့် ယုဖန်သည် သွားများကို ကြိတ်ခြေကာ သူ၏လက်မောင်းများသည် ထရပ်ရန် ကြိုးစားရင်း တုန်ရီနေခဲ့သည်။
မာဟုန်ကျွင်းသည် သူ၏လက်မောင်းများကို ချိတ်ကာ သူ၏ခြေကို မြှောက်တင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ခြေနှင့်နင်းလိုက်သည်။
နဖူးကြိုးသံနှင့်အတူ ယုဖန်သည် သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင်၊ သွေးဆာသည့် ကြည့်ရှုသူများပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့် အရှက်ရမှုကို ခံစားရသည်။
“မာနမထားနဲ့! ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ ယုထျန်းဟန်ရှိသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်တော့မှမရှုံးဖူးတဲ့ ဓားနဲ့ဝိုင်ရှိတယ်!”
“ဓားနဲ့ဝိုင်က မင်းရဲ့ဒီမီးကြက်ကို ဓားတစ်ချက်နဲ့ ခွဲပစ်နိုင်တယ်!”
“ဓားနဲ့ဝိုင်ဘယ်မှာလဲ! သူဘာကြောင့် မလာသေးတာလဲ!”
ကစားကွင်းအောက်မှ ကျိန်စာသင့်သံများ လှိုင်းတံပိုးလာခဲ့သည်။
ယုဖန်၏မျက်နှာကို အေးစက်သောမြေပြင်နှင့် ဖိထားပြီး သူ၏ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာကာ ခက်ခဲစွာပြောကြားခဲ့သည်။
“အဖွဲ့... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သူ့ဂိုဏ်းအတွက် ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားတယ်...”
“အားကောင်းဆုံးဓား... ဓားနဲ့ဝိုင်တောင် မပေါ်လာသေးဘူး...”
“မင်းငါ့ကိုအနိုင်ရတာ... ဘာမှမရဘူး...”
မာဟုန်ကျွင်းသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူ၏ညာဘက်ခြေဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြိတ်ချေလိုက်ပြီး သူ၏ခြေအောက်ရှိ ယုဖန်၏ နာကျင်မှုညည်းညူသံများကို နားထောင်လိုက်သည်။
သူ၏ကြည့်ရှုမှုသည် ကစားကွင်းအောက်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ပရိသတ်များကို ရိုင်းပျစွာ ဖြတ်သန်းသွားကာ သူ၏မာန်မာနကြီးသောအသံသည် လှောင်ပြောင်မှုဖြင့် လူတိုင်း၏နားထဲသို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
“ယုထျန်းဟန်? ရှုံးနိမ့်ခဲ့တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ပဲ။”
“ပြီးတော့ ဒီကြောက်ရွံ့နေတဲ့ ဓားနဲ့ဝိုင်အတွက်...”
“သူ့ကို ငါ့ကိုရင်ဆိုင်ဖို့ ထွက်လာခိုင်းလိုက်ပါ။”
ဤအချိန်တွင်။
ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်တွင်
မရေမတွက်နိုင်သော ရှုံးနိမ့်မှုများအပြီးတွင်။
လီကျယ်ရှန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ရေခဲမီးတောက်နတ်သမီး နှင်းရည်စက်ကို ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်...