အခန်း (၃၄)

“နောက်ဆုံးတော့... ပြီးသွားပြီ...”

လီကျယ်ရှန်းသည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိစွာ အသက်ကို ရှုလိုက်သည်။

ရေခဲမီးတောက်နတ်သမီး နှင်းရည်စက်ကို ချက်ပြုတ်ရန် အခက်အခဲသည် သူ၏စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်နေသည်။

မြွေရေကျောက်ဆန်ဝိုင်ကို ချက်ပြုတ်သည့် အတွေ့အကြုံရှိသော်လည်း သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရှုံးနိမ့်မှုများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

“ဒါပေမယ့် ထိုက်တန်ပါတယ်။”

“နောက်ဆုံးတော့ ငါလိုချင်တာကို ရလိုက်ပြီ။”

သူ၏အကြည့်သည် သူ့ရှေ့ရှိ နတ်သမီးနှင်းရည်စက်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လီကျယ်ရှန်း၏ဝမ်းထဲရှိ ဝိုင်ပိုးသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဝိုင်အရည်သည် ခွက်ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် တူညီသော ဖျော်ရည်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ဘယ်ဘက်အခြမ်းသည် ရေခဲအပြာရောင်နှင့် ညာဘက်အခြမ်းသည် နီကြန်ကြန်ရောင်ဖြစ်ကာ ရပ်နေစဉ်တွင် ယင်ယန်သင်္ကေတကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းလည်ပတ်နေသည်။

၎င်း၏မခန့်မှန်းနိုင်သော အပူချိန်ကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်၏ဘေးမှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကိုယူပြီး ရိုးရှင်းသောကျောက်ခွက်တစ်ခုကိုတူးကာ ထည့်လိုက်သည်။

“အရင်ကြည့်ရအောင်!”

သူသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်သည် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ ပေါ်ထွက်လာကာ အနီရောင်နှင့်အပြာရောင်ရောထွေးနေသော နတ်သမီးနှင်းရည်စက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်ကာ တိုက်ရိုက်ပင်သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

“ဟမ်း?!”

ဝိုင်သည် သူ၏လျှာကို ထိသည့်အချိန်တွင်။

လီကျယ်ရှန်း၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်ကျယ်လာခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသောကန့်မီးတောက်သည် သူ၏လည်ချောင်းထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လှိုင်းတံပိုးလို ပူလောင်သောခံစားမှုသည် သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင် အရိုင်းဆန်စွာပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဤအရသာကို မည်သည့်အခါမျှမကြားဖူးသောကြောင့် သူသည် ခေါင်းညိတ်ရန် မတတ်သာခဲ့ပေ။

သို့သော်။

ထို “မီးတောက်” သည် သူ၏ဝမ်းထဲသို့ ချော်ကျသွားသောအခါတွင် ချက်ချင်းပင် ရေခဲကဲ့သို့အရာတစ်ခုလိုပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အလွန်အေးလွန်းသောကြောင့် သူတုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းနှင့်သွားများသည် ထင်းရှူးပင်များ၏ သန့်ရှင်းအေးမြသောအနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ဝိုင်” ဟူသော စကားလုံးများသည် သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်းထဲရောက်သွားသောအခါတွင် ဝိုင်အရည်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး နီကြန်ကြန်မီးတောက်များနှင့် ရေခဲများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏သွေးကြောများအတွင်း၌ ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ပြင်းထန်သောစွမ်းအားနှစ်ခုသည် တိုက်မိပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင်၊ ရေခဲပုံဆောင်ခဲများနှင့် ချော်ရည်အမှတ်အသားများသည် သူ၏သွေးကြောများပေါ်တွင် အနည်ထိုင်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်တဲ့ဖြစ်စဉ်ဖြစ်သင့်တယ်!”

‘ချက်ပြုတ်မှတ်တမ်း’ မှာ ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ် သည် အလွန်တရာခိုင်မာသည်ဟုဆိုထားပြီး အောင်မြင်စွာလေ့ကျင့်နိုင်ရန် ရေခဲမီးတောက်နတ်သမီး နှင်းရည်စက်ကို သုံးနှစ်ဆက်တိုက်သောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမယ့် ငါ့အတွက် ဒီလောက်ကြာမှာမဟုတ်ဘူး!”

“ရေခဲမီးနတ်သမီး မြူးရွယ်ခဲ့ကို ဆေးအဖြစ်အသုံးပြုပြီး ရှစ်ထောင့်ရေခဲမြက် နှင့် ပြင်းထန်သောမီးတောက်ဆီးသီးကို တစ်ချိန်တည်းစားသုံးကာ ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်ထဲတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကိုသွေးပြီး အကောင်းဆုံးသော ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ်ကိုတည်ဆောက်နိုင်တယ်”

ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အလွန်ကောင်းမွန်သော နတ်သမီးပန်းနှစ်ပွင့်သည် ၎င်းတို့၏ပင်စည်များမှ ကျသွားသည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ နတ်သမီးပန်းနှစ်မျိုးလုံးကို သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ခွက်ကိုကိုင်ပြီး ရေခဲမီးယင်ယန်‌ရေကန်၏ နယ်နိမိတ်စည်းအတွင်းသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။

ရေထဲကျသည့်အချိန်တွင်။ လီကျယ်ရှန်း၏ ညည်းညူသံထွက်လာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ရုတ်တရက်မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အလွန်အမင်းအေးသောရေခဲသည် သူ၏သွေးကိုခဲစေပြီး သူ၏အတွင်းအင်္ဂါများသည် ရေခဲဖြင့်ဖုံးအုပ်သွားကာ သူ၏သွေးကြောများသည် မြေအောက်မီးကဲ့သို့လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏အရေပြားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မီးခိုးမြူးတက်လာကာ အခွံခွာကျလာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သောမီးတောက်ဆီးသီးနှင့် ‌ရှစ်ထောင့်ရေခဲမြက် ၏ဆေးစွမ်းအားသည် ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်မှဖြစ်ပေါ်စေပြီး ရေခဲနှင့်မီးစွမ်းအင်းလှိုင်းနှစ်ခုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ရူးသွပ်စွာတိုက်ခိုက်ကြသည်။

သူ၏အရိုးများသည် ဒဏ်ကိုမခံနိုင်ဘဲ အက်ကြောင်းများဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရေခဲနှင့်မီးစွမ်းအားများသည် အရိုးအက်ကြောင်းများမှတစ်ဆင့် စီးဝင်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲသန့်စင်ပေးခဲ့သည်။

အရိုးထဲထိရောက်သော နာကျင်မှုကြောင့် နာလွန်းလှသောကြောင့် သူ၏ဝိဉာဉ်သည် ပြိုကွဲခါတော့မည်နီးပါးဖြစ်နေသည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏နောက်ဆုံးသောခွန်အားကို အသုံးပြုကာ သူ၏လက်မောင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲမြှောက်တင်လိုက်ပြီး သူ၏မီးခိုးမြူးတက်နေသောအရေပြားသည် ပြုတ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ရေခဲမီးတောက်နတ်သမီး နှင်းရည်စက်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သောက်လိုက်သည်။ လောင်ကျွမ်းနေသောမီးတောက်များနှင့် အေးမြသောရေခဲများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရက်စက်စွာတိုက်ခိုက်ကြသည်။

များပြားလှသော ရေခဲပုံဆောင်ခဲများနှင့် ချော်ရည်အမှတ်အသားများသည် သူ၏ဖျော့တော့ပြီးသားသွေးကြောများပေါ်တွင် ပို၍ထင်ရှားလာသည်။

ထိုပျက်စီးယိုယွင်းနေသောကိုယ်ခန္ဓာသည် ရေခဲမီး၏ဖျက်ဆီးမှုနှင့် နတ်သမီးနှင်းရည်စက်၏ပြုပြင်မှုကြားတွင် တိကျသောဟန်ချက်ညီမှုသို့ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အချိန်သည် တိတ်တဆိတ်စီးဆင်းနေပေသည်။

လီကျယ်ရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤအဆုံးစွန်သောရေခဲမီးသွေးခြင်းဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားသည့်အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့နေရသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ လီကျယ်ရှန်း၏စွမ်းအားဖြင့်ထိမိသော၊ ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်၏အထက်ရှိအခက်ပေါ်တွင်ချိတ်ဆွဲထားသော ရေခဲပြာရောင်နှင့် မီးတောက်အနီရောင်ရောထွေးနေသည့် ပိုးတုံးလုံးသည်လည်း ညင်သာစွာတုန်ခါနေသည်...

နံနက်ခင်းအလင်းသည် ကြယ်စုံသောကောင်းကင်ကို ပျောက်ကွယ်စေသည်။ ကြယ်စုံသောကောင်းကင်သည် နံနက်ခင်းအလင်းကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးသည်။

သုံးရက်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ပူပြင်းခြောက်သွေ့သောနှင့် အေးခဲနေသော ရေပူစမ်းနှစ်ခုတွင် လီကျယ်ရှန်းသည် ခြောက်သွေ့သောသစ်ပင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် အတွင်းပိုင်းကိုကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ရာမြင်ကွင်းဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ဘယ်ဘက်အခြမ်း၏သွေးကြောများသည် နီကြန်ကြန်ရောင်ရှိပြီး ချော်ရည်ကဲ့သို့ရှိနေကာ ညာဘက်အခြမ်း၏သွေးကြောများသည် အပြာရောင်ရင့်ရင့်ရှိပြီး ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ခဲနေသည်။

ကြီးမားသောစွမ်းအား၊ ရေခဲမီးပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုသည် အနီရောင်နှင့်အပြာရောင်ရောထွေးနေသော အလင်းရောင်စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ ပိုးချည်မျှင်များသဖွယ် သူ့ကိုဝိုင်းရံထားသည်။

ရေပူစမ်းအတွင်းရှိ အလင်းရောင်ပိုးချည်မျှင်နှင့် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ပိုးချည်မျှင်တို့သည် ၎င်းတို့၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့သော အက်ကြောင်းများကို တစ်ချိန်တည်းဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် အလင်းရောင်ပိုးချည်မျှင်များသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်သွားပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ ပြည့်စုံသောကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု ထွက်‌ပေါ်လာ‌လေသည်။

အခက်ပေါ်တွင် လိပ်ပြာတစ်ကောင်သည် ပိုးအိမ်ထဲမှထွက်လာပြီး ၎င်း၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရေခဲအပြာရောင်နှင့် မီးအနီရောင်အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

လီကျယ်ရှန်း၏ အရေပြား၊ အသား၊ အရိုး၊ အတွင်းအင်္ဂါများနှင့် သွေးကြောများအားလုံးသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော အနီရောင်နှင့်အပြာရောင်ရောထွေးနေသော ဝိဉာဉ်အမှတ်အသားများကို မထင်မရှားပြသလျက်ရှိသည်။

သူ၏မျက်နှာသည် အေးချမ်းသာယာနေပြီး ဆူပွက်နေသောရေပူစမ်းနှင့် အလွန်အေးသောစမ်းရေသည် ယခုအခါ သူ့အတွက် ရေနွေးကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

အသက်ရှုချက်တိုင်းတွင် သူသည် ရေခဲမြူများနှင့် မီးပွားများကို တလှည့်စီ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်ပွင့်လာသည်။

သူ၏ဘယ်ဘက်မျက်ဆန်သည် မီးဖိုကဲ့သို့နီကြန်ကြန်ဖြစ်ပြီး ညာဘက်မျက်ဆန်သည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ရေခဲပြာရောင်ဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာသည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်!

လီကျယ်ရှန်း ဖြည်းဖြည်းချင်းထလာခဲ့သည်။ သစ်ပင်ပေါ်ရှိ လိပ်ပြာသည် ကျက်သရေရှိစွာ အတောင်ပံများကိုဖြန့်ကာ ပေါ့ပါးစွာပျံသန်းလာပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် ကခုန်ခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်း၏နှုတ်ခမ်းများ ကွေးညွှတ်သွားပြီး သဘာဝအတိုင်းလက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန် လိပ်ပြာသည် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်ပေါ်သို့ လာရောက်နားခိုပေသည်။

“ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက အသွင်ပြောင်းခဲ့တာဆိုတော့ ကံတရားပါပဲ။”

“စုစုံခြင်းနှင့် ကွဲပြားခြင်းသည် မျောပါနေသော တိမ်တိုက်တွေလိုပဲ၊ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ထွက်ခွာခြင်းသည် ဆန္ဒတစ်ခုတည်းကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ သင်သည် ဝန်မလေးဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ကျယ်ပြန့်စွာလှည့်လည်နိုင်ပါစေသတည်း။”

“သွားပါ။”

လိပ်ပြာသည် အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုနှစ်ကြိမ်ပတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အလင်းရောင်စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားကာ ကျယ်ပြန့်သောကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

တစ်လှမ်း။

သူ၏ဘယ်ဘက်ခြေသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ကျရောက်ပြီး ခြေရာသည် မီးလောင်ကျွမ်းပြီးသောမြေကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ်တစ်လှမ်း။

သူ၏ညာဘက်ခြေသည် ခြေရာချလိုက်ပြီး ခြေရာသည် ရေခဲအဖြစ်သို့ ခိုင်မာစွာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် သစ်သားအိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ရိုးရှင်းသည့်အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်‌လိုက်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

အတွေးအနည်းငယ်ဖြင့် အနီရောင်နှင့်အပြာရောင်ဝိဉာဉ်အမှတ်အသားများသည် သူ၏အရေပြားအောက်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသည်။

“ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ်... ပြီးဆုံးပြီ။”

ပြင်ပမှ ရေခဲနှင့်မီးဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမရှိပါက လီကျယ်ရှန်းသည် ရေခဲမီးစွမ်းအင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး စုပ်ယူနိုင်သောကိုယ်ခန္ဓာ၏အနက်ရှိုင်းမှုကို အမှန်တကယ်နားမလည်နိုင်ပေ။

သို့သော် ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်အား ရေပူစမ်းကဲ့သို့စိမ်နိုင်ခြင်းသည် ရှင်းလင်းသောညွှန်ပြချက်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်... ပြင်းထန်သောဝိဉာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်း၏ ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်သည် အဆင့် ၂၉ သို့ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။

လီကျယ်ရှန်း ပုံမှန်လက်ဟန်ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ရေခဲမီးဖြင့်သန့်စင်ထားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းပိတ်သွားပြီး သံမဏိထက်မာသောကျောက်တုံးသည် သူ၏လက်ဝါးထဲတွင် အမှုန့်များအဖြစ်သို့ကြေမွကာ လေတိုက်ခတ်မှုဖြင့်ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။

“သန့်ရှင်းသောကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားနှင့်၊ သာမန်ဝိဉာဉ်ဆရာတစ်ယောက်က ငါ့ကိုထိခိုက်အောင်မလုပ်‌ဆောင်နိုင်တော့ဘူး။”

လီကျယ်ရှန်းသည် ဤ ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ပျော်ရွှင်သောစိတ်နှလုံးသည် ဂုဏ်ပြုဝိုင်ကောင်းကို တောင်းဆိုနေသည်။

“ဟက်၊ ငါ့ဝိုင်ဝိဉာဉ်ကိုလည်း အဆင့်မြှင့်သင့်တယ်”

လီကျယ်ရှန်းသည် သူချန်ထားခဲ့သော ရေခဲမီးနတ်သမီး မြူးရွယ်ခဲ့၏တစ်ဝက်ကို စင်ကြယ်သောဝိုင်အိုးထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အိုးဝတွင် ရေခဲမီးအရောင်များ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလွန်အမင်းအေးသလို နွေးထွေးမှုပါရှိသောဝိုင်အနံ့သည် ဝိုင်အိုးထဲတွင် ပြည့်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ကျောက်မျက်ရောင်ကဲ့သို့သော စိမ်းပြာရောင်အိုးပေါ်တွင် ထိုက်ချီသင်္ကေတတစ်ခုသည် ရေခဲပြာရောင်နှင့် နီကြန်ကြန်ရောင်ဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်းပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ၏အနားကို ပုံမှန်ဆွဲယူပြီး ရေခဲမီးယင်ယန်ရေကန်၏ကမ်းပါးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

သူသည် ခြေတစ်ဖက်ကို ရေပူစမ်းထဲတွင် နှစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ကို ရေခဲကန်ထဲတွင် နှစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အိုးကိုမြှောက်ကာ သောက်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း။

အရသာအမျိုးမျိုးသည် ဖော်ပြ၍မရသော မွှေးကြိုင်သည့်အနံ့နှင့်အတူ သူ၏ဝိဉာဉ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ဝိုင်”

သူသည် ရေခဲမီးကန်ထဲတွင် နှစ်မြှုပ်ကာ တစ်လုတ်ပြီးတစ်လုတ်သောက်သုံးကာ လုံးဝမေ့မျောသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ဝိုင်ဝိဉာဉ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင်ရှားပါးသော ပြင်းထန်သည့်အရက်ဖြစ်ပြီး လီကျယ်ရှန်းကဲ့သို့ ဝိုင်ကြိုက်သူသည် မကြာမီတွင် မူးယစ်ခြင်းဖြင့် မျက်လုံးများမှုန်ဝါးသွားခဲ့သည်။

စိတ်နှလုံးထဲတွင် ခံစားချက်အမျိုးမျိုး လှိုင်းတံပိုးလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ်ကိုလေ့ကျင့်ခဲ့သည့် မေ့မရနိုင်သောအတွေ့အကြုံပေါ်တွင် အခြေခံသွားခဲ့သည်။

သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ကြာပန်းစိမ်းဓားအမှတ်အသားငယ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ်ပေါ်လာပြီး ဓားသွား၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ရေခဲပြာရောင်နှင့် မီးအနီရောင်များ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် ရှင်းလင်းသောဓားသံသည် ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ကြာပန်းစိမ်းဓားသည် အမှန်တကယ်ပင် သဘာဝအတိုင်းပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဓားသွားလှည့်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင်ရေကန်၏အတွင်းပိုင်းသို့ နှစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ရေပူစမ်းနှစ်ခုအောက်တွင် ဝှက်ထားသော ကြာပန်းစိမ်းဓားကို ကြည့်ရှုရင်း သူခံစားခဲ့ရသည့် ရေခဲမီးသွေးခြင်းကို မြည်းစမ်းရင်း၊ စိတ်ကူးတစ်ခုသည် လီကျယ်ရှန်း၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏အိုးမြှောက်သောက်သည့်လှုပ်ရှားမှုသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရေခဲမီးရောင်ဝိုင်များ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ စီးကျခွင့်ပြုလိုက်သည်။

သူသည် ရေခဲနှင့်မီးပေါင်းစပ်ရာရေပူစမ်းနားတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာထိုင်နေခဲ့သည်။

သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထာဝရတိုက်ခိုက်မှု၊ သို့သော်အတူတကွတည်ရှိမှုကဲ့သို့ ရေခဲနှင့်မီး၏အံ့ဖွယ်အရာကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

နောက်ထပ်နှစ်ရက်ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး မျက်လုံးများနီရဲနေသည်။

စကားပုံတွင်ပါသည့်အတိုင်း၊ မစွဲလမ်းဘဲမနေနိုင်ပေ။

နားမလည်သောအချက်တစ်ချက်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတစ်မျိုးသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤနေ့တွင် လေပြင်းတစ်ခုတိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ရေခဲမီးယင်ယန်‌ရေကန်ထဲတွင် ရေတိမ်ပိုင်းတစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

ရေပူစမ်းနှင့် ရေအေးစမ်းဆုံရာတွင်၊ နီကြန်ကြန်မီးတောက်များနှင့် ရေခဲခဲများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုမပျက်စီးဘဲ လှည့်ပတ်နေသော ရောထွေးနေသည့်စွမ်းအားတိုင်တစ်တိုင်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သောလေသည် သူ၏ဆံပင်ကို လှုပ်ခတ်စေသည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သည့်အခါ၊ သူ၏မျက်လုံးများရှိ ပျံ့လွင့်နေသောအလင်းသည် တဖြည်းဖြည်းတောက်ပလာခဲ့သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ကြည့်ကာ ရယ်မောသံများထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟားဟား!”

“ငါနားလည်ပြီ! ငါနားလည်ပြီ!”

“ရေနှင့်မီးတိုက်ခိုက်နေခြင်းလား? ဘယ်လိုတောင်အဓိပ္ပါယ်မရှိတာလဲ!”

“လူတွေက ရေနှင့်မီးတိုက်ခိုက်နေတာကိုပဲမြင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့မမြင်ရဘူး...”

“ရေခဲမီးမှုန်တွေအဖြစ် လောင်ကျွမ်းခြင်း၊ မီးတောက်ပုံဆောင်ခဲတွေအဖြစ် ခိုင်မာစေခြင်း၊ ယင်ယန်သင်္ကေတများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏အဆုံးစွန်သောအမှန်တရားပဲ”

“ကြာပန်းစိမ်းဓားသီချင်းရဲ့ ဒုတိယပုံစံက ငါ့မျက်လုံးများရှေ့မှာပဲ”