ကျင့်ပင်အာ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

ချီမြစ်ကမ်းဘေးတွင်

ပြင်းထန်သော ဓားဆန္ဒသည် ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် လှုပ်ရှားသွား၏။

သွေးကဲ့သို့နီရဲသော ဓားချက်သည် တိမ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို အရောင်ဆိုးလိုက်ရာ မိုင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ တိမ်တိုက်များက အနီရောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

အနီးစပ်ဆုံး ပေ တစ်ထောင် နီးပါး ကျယ်သော ချီမြစ်သည် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခံရပြီး စီးဆင်းနေသော ရေသည်ပင် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားကာ မြစ်ကြမ်းပြင် အလယ်တွင် အံ့သြဖွယ် ဓားဆန္ဒတစ်ခုသာ စီးဆင်းနေ၏။

ဤအချိန်တွင်

မြစ်ထဲတွင် မြစ်တစ်စင်း ထပ်မံ ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဓားစွမ်းအင်၏ မြစ်ရှည် တစ်စင်းပင်။

လူတိုင်းသည် သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် အဆုံးမရှိသော ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြစ်ကို ပိုင်းဖြတ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့ကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စေသောအရာမှာ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နဂါးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ

၎င်းသည် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် မှ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်သည်။

ပေငါးဆယ်ကျော် ရှည်လျားသော နဂါးတစ်ကောင်၊ နတ်ဆိုးသားရဲများထဲမှ ထိပ်တန်း အသားစား သတ္တဝါကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်လော။

ထို့အပြင် သုံးပိုင်းတောင် ပိုင်းဖြတ်ခံရသည်‌လော။

“ရှူး—“

ချီမြစ်ထဲတွင် ထူထဲသော နဂါးသွေးများ ဆက်တိုက် စီးဆင်းနေပြီး ကြီးမားသော နဂါးအလောင်းကို ရေစီးကြောင်းဖြင့် ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

လူတိုင်းသည် သူတို့ရှေ့ရှိ နဂါးအလောင်းကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေကြသည်။သို့သော်

လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရွှေ့ဝံ့ခဲ့ကြပေ။

သူတို့အားလုံး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြသည်။

နဂါးအလောင်းက သူတို့ကို ဆွဲဆောင်မှု မရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံရှိ အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည် လူတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက် နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြည့်လိုက်ပါက

အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည် ဝါးဦးထုပ် ဆော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများ င်းထားပြီး သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးကွယ်နေသည်။ သူ၏ လေတွင် လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏ ထူထဲသော ဆံပင်နက်များ ယိမ်းထိုးနေကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဟုန်လူ နတ်ဓားသည် ဆက်တိုက် တုန်ယင်နေသည်။

ထိုဓားကြောင့်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဓားများအားလုံးကို တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤသည်မှာ—

နတ်ဓား ပေါ်ထွက်သောအခါ၊ ဓားအားလုံး ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးရသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။

ကျင့်ရှူးရှူး၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်းယွမ်ဓား သည်ပင်လျှင် တုန်ယင်သံများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေပေးနေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် လက်အောက်ခံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်

ကျင့်ရှူးရှူးသည် အဆုံးမရှိသော ကောင်းကင်ယံရှိ အဖြူရောင်ဝတ် ဓားကျင့်ကြံသူကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည်လည်း ဤကဲ့သို့ ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားများရှေ့တွင် မိမိကိုယ်မိမိ ပြသနိုင်သည့်အချိန် မည်သည့်အခါများ ရောက်ရှိလာမည်နည်း။

ဤသို့ တွေးလိုက်သောအခါ။

ကျင့်ရှူးရှူးသည် စာရွက်နှင့် ဘောပင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုမျှလောက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့ ဖြစ်ပါက သူသည် ကွဲပြားသော ချဉ်းကပ်မှု ကို ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာက သူ့ကို မှတ်မိစေရန် အခြားနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ သူ၏ကိုယ်သူ...

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့စေမည်။

“ဟူး—“

သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် စာအုပ်ငယ်လေး တစ်အုပ် ပေါ်လာ၏။

ဤသည်မှာ ကျင်းရှူးရှူး မကြာသေးမီက ရေးသားခဲ့သော စာအုပ်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အမည်မှာ—

【ဂျိသခင်လေး၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော ဘဝ】

၎င်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာဖုံးပေါ်ရှိ အကြီးဆုံး ခေါင်းစဉ်အပြင် စာရေးသူ၏ အမည် ‘ကျင်းရှူးရှူး’ သည်လည်း ထူးထူးခြားခြား ထင်ရှားနေသည်။

> 【ချင်းယွင်နှစ် ၂၄၆၈။】

> 【ချီမြစ်ကမ်းဘေးတွင် နဂါးဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် ဂျိသခင်လေး အချိန်မီ ရောက်လာပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ‘ဓား၊ လာခဲ့’ ဟု အော်ဟစ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဓားစွမ်းအင်သည် စကြဝဠာကို ပြည့်နှက်သွားသည်...】

> 【နတ်ဓားတစ်လက် ပေါ်လာပြီး ဟုန်လူ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။】

> 【ဂျိသခင်လေးသည် သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး နဂါးကို သတ်ဖြတ်ကာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မြစ်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ ကမ္ဘာက သူ့ကို ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်—】

> 【ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရားဟူ၍】

> (မှတ်ချက်: ဂျိသခင်လေး၏ ညီငယ်၊ ဖုန်းဟွေးတောင်ထွတ်မှ ကျင်းရှူးရှူး က ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်သက်သေ ဖြစ်သည်။)

>

ကျင့်ရှူးရှူးသည် စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် စာအုပ်ငယ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

ချီမြစ်မြို့၊ မြို့ရိုးထိပ်တွင်

အလှပဂေးတစ်ဦးသည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေပြီး အဝေးရှိ အနီရောင်တိမ်တိုက်များကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အမူအရာကပေါ်လာ၏။

ကြည့်လိုက်ပါက

ဓားဆန္ဒသည် ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားအရှိန်အဟုန်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လှိုင်းဂယက်ထစေကာ ကြေကွဲဖွယ် နဂါးဟိန်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကြည်လင်သော ဓားအော်သံများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မြစ်ကို ပိုင်းဖြတ်ခြင်း

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နဂါးကို သတ်ခြင်း’

ကျင့်ပင်အာ သည် ထိုနေရာတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီ။

ဂျိချန်းဖန်သည် အစွမ်းထက်သည်ကို သူမ သိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူမ၏ သခင်မ အံ့ဖွယ်သုံးပါး နတ်သမီး ပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ကျင့်ပင်အာ တုန်လှုပ်သွားကာ တွေးလိုက်၏။

ယခု ဂျိချန်းဖန်၏ ခွန်အားကို မြင်ပြီးနောက်တွင် သူမ ဘာလုပ်သင့်သည်ကို သူမ သိနှင့်နေပြီပင်။

ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ခွန်အားဖြင့်

လှည့်ဖြားရန် စဉ်းစားနေခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ထိုနည်းဖြင့် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ရှိနေသေးပါ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ.

သူတို့သည် ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်ရာတစ်ခုတည်းတွင် အတူတူ အိပ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ဂျိချန်းဖန်သည် သူမကို မျက်နှာ အချို့ ပေးသင့်သည် မဟုတ်သည်ပင်။

ကျင့်ပင်အာ၏ လှပသော မျက်နှာတွင် တွန့်ဆုတ်မှု အရိပ်အမြွက် လင်းလက်သွားသည်။

သူမ အနည်းငယ် ကြောက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဂျိချန်းဖန်သည် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသော်လည်း သူမကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့သည်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သောအခါ သူမ စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။

အခမဲ့ အမြတ်ထုတ်လိုပါသလော။

“ဒါဆို သူ့ကို ဆက်လက် အမြတ်ထုတ်ခိုင်းလိုက်ပါ။”

သူမသည် သူ့ကို မှီခိုတော့မည်ပင်။ အဆင့်မြင့် မုဆိုးများသည် သားကောင်ပုံစံဖြင့် မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခု သူမ၊ ကျင့်ပင်အာသည် ကစားပွဲထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တော့မည်။

ဂျိချန်းဖန်၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ပိတ်ဆို့မလဲ။

ကျင့်ပင်အာ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင်

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဟုန်လူဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် အောက်ဘက်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ နဂါးအလောင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး နဂါး၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“ဟူး—“

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက် သောအခါ ချက်ချင်းပင် နတ်ဆိုးသားရဲ စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် နဂါး စွမ်းအင်အမြုတေ တစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံတက်လာသည်။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဤသည်မှာ ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် မှ နဂါး စွမ်းအင်အမြုတေ ဖြစ်သည်ပင်။

ထိပ်တန်းအဆင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ ဖြစ်ချေ၏။

ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်နက် ပြုပြင်ခြင်း အတွက် အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်၏ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ၊ သူသည် နဂါး စွမ်းအင်အမြုတေကို သူ၏ သိုလှောင်ခန်း ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်သည် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ချင်ဝူယန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ

ပတ်ဝန်းကျင်၏ လေထုသည် ထူးဆန်းသွားချေသည်။

ချင်ဝူယန်သည် အေးစက်သော ချွေးများကို သိမ်မွေ့စွာ သုတ်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ အဘိုးကြီးနှစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ တွေးလိုက်ကြသည်—

‘ကျွန်တော်တို့က ယူကျင်း နဝမအဆင့် အသုံးမကျတဲ့သူတွေပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်စွာ ထားပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့။’

“တောက် တောက် တောက်။”

“မင်းတို့ကို ငါ သတ်သင့်သလား မသတ်သင့်ဘူးလား မင်းတို့ ထင်သလဲ”

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ချင်ဝူယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်လား။ သို့မဟုတ် ချင်ဝူယန်ကိုယ်တိုင်ကို မေးနေသည်လား။

“…”

တစ်ခဏအတွင်း ချင်ဝူယန် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

မည်သူက ဤကဲ့သို့အရာမျိုးကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလေ့ ရှိပါသနည်း။

သို့သော် ဂျိချန်းဖန်ကဲ့သို့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချင်ဝူယန်သည် မရိုသေဝံ့ခဲ့ဘဲ မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာ ဖြင့်သာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

“လူကြီးမင်းက ကျွန်တော်မျိုးတို့ အဆိပ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ရန်သူ အမှန်တကယ် ဖြစ်လိုတာလား”

“လူကြီးမင်းက အစွမ်းထက်နိုင်ပေမယ့် သေချာ စဉ်းစားရမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းကို မပေါ့ဆသင့်ဘူး၊ ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေက...”

“မရှိတာ မဟုတ်ဘူး”

ပြောပြီးနောက်

ချင်ဝူယန်သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ယိုကျီကို သိမ်မွေ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤ ဗာမီလီယံ သံတမန် ၏ ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးပြု၍ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြောက်လန့်စေရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့်

သူ၏ အတွေးမှားသွားခဲ့သည်။

ယိုကျီသည် ဂျိချန်းဖန်ကို တိုက်ခိုက်မည်လော။

“ဟဲဟဲ”

ဂျိချန်းဖန်သည် ခပ်ပါးပါး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ချင်ဝူယန်၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်ကာ ယိုကျီကို ကြည့်လိုက်ပြီး မှိန်ဖျော့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူလား မင်း သူ့ကို ပြောနေတာလား ဘယ်လိုလဲ...”

“သူ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်မတိုက်ခိုက် မင်း မေးကြည့်ပါလား”

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်

လူတိုင်း ယိုကျီကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ချင်ဝူယန်က သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးရန်အတွက် အပေးအယူအချို့ ကမ်းလှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...

ယိုကျီက ထွက်သွား‌လေသည်ပင်။

သူမသည် ပိ‌ယောင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နောက်ပြန်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားချေသည်။

“…”

၎င်းကချင်ဝူယန်ကို လုံးဝ တွေဝေသွား စေသည်။

သူသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ပြုံးစစ မျက်လုံးများနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်‌သောအခါသူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နားလည်မှု တစ်ခု ပေါ်‌ ပေါက်လာ၏။

ချင်ဝူယန်သည်အတင်းအကျပ် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူသက်သက်ပဲ၊ အထက်လမ်းစဉ်နဲ့ နတ်ဆိုး တာအိုရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဘာလို့ ဝင်ပါနေရတာလဲ”

သူသည် သူ၏ရှေ့မှ အဖြူရောင်ဝတ် ဓားကျင့်ကြံသူ၏ အထောက်အထားနှင့် ပတ်သက်၍ ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏အဆိပ်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားသော်လည်း တစ္ဆေဘုရင်ဂိုဏ်းမှ သခင်လေးကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မှလွဲ၍

မည်သူက ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ဦးမည်နည်း။

အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ သူသည် ဂျိချန်းဖန်၏ လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ခဲ့သော ‘လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အထောက်အထား’ ကိုသာ အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်လူက သူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် မျှော်လင့်လိုက်သည်ပင်။

ဤစကားကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် စဉ်းစားကာပြောလိုက်၏။

“အင်း... မှန်ပါတယ်၊ ငါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူသက်သက်ပါ၊ အထက်လမ်းစဉ်နဲ့ နတ်ဆိုး တာအိုရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဘာလို့ ဝင်ပါနေရတာလဲ”

“ဒါဆို မင်း သွားလို့ ရပြီ”

ဂျိချန်းဖန် သည် သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ချင်ဝူယန် တစ်ယောက်သာ သူသည် သူ့ကို မျက်လုံးထဲပင် မထည့်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ယခု လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ သာ ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါသည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ပြဿနာသည် အကြီးဆုံး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အဓိက အချက်က ‘ဟုန်လူ’ အထောက်အထားသည် အနာဂတ်တွင် အလွန် အသုံးဝင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤအထောက်အထားကို အသုံးပြု၍ ဖန်ရှန်းတောင်ကြား သို့ တစ်ခေါက် သွားရောက်ရဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့် ယခု ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ရန် အဆင်မပြေခဲ့ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဝူယန်သည် ချက်ချင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဂျိချန်းဖန်ဘက်သို့ အနည်းငယ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး လှည့်ကာ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားသည်။

“သခင်လေး၊ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ပါဦး”

ယူကျင်း နဝမအဆင့် အသုံးမကျသော အဘိုးကြီးနှစ်ဦးသည် နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြ၏။